Hof 's-Gravenhage, 14-06-2010, nr. 22-000687-10

een zeer labiel persoon zou zijn en/of

zeer agressief zou zijn en/of

zijn ex-vrouw gekleineerd en geestelijk mishandeld zou hebben en/of

meerdere malen zijn ex-vrouw en haar nieuwe vriend zou hebben bedreigd en/of

valsheid in geschrifte zou hebben gepleegd en/of

niet goed met de regels en wetten zou omgaan gezien zijn voorbeeldfunctie als Justitiële medewerker.

Procesgang

In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het tenlastegelegde veroordeeld tot een taakstraf, in de vorm van een werkstraf, voor de duur van honderdtwintig uren, subsidiair zestig dagen hechtenis, waarvan zestig uren, subsidiair dertig dagen hechtenis, voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren. Voorts is beslist omtrent de vordering van de benadeelde partij en is een schadever-goedingsmaatregel opgelegd als vermeld in het vonnis.

De verdachte heeft tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

zeer agressief zou zijn en/of

zijn ex-vrouw gekleineerd en geestelijk mishandeld zou hebben en/of

meerdere malen zijn ex-vrouw en haar nieuwe vriend zou hebben bedreigd en/of

valsheid in geschrifte zou hebben gepleegd.

Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.

Bewijsvoering

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.

In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.

De brief aan de Dienst Justitiële Inrichtingen is gedateerd en verstuurd op 28 maart 2008, dus buiten de tenlastegelegde periode;

De mededelingen vermeld in de tenlastelegging zijn geen omstandigheden die kunnen worden aangemerkt als aanran-ding van iemands eer of goede naam. Het gaat immers om feiten die realiteit zijn en die eigenlijk niet meer betekenen dan een weergave gericht aan de Dienst Justitiele Inrichtingen te Den Haag;

De tenlastelegging behelst niet een bepaald feit, als bedoeld in artikel 261, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht, omdat daarvan slechts sprake is indien het feit op een zodanige wijze door de verdachte is tenlastgelegd dat het een duidelijk te onderkennen concrete gedraging aanwijst;

Er is geen sprake van opzet omdat de brief van 28 maart 2008 van de verdachte gericht aan de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) niet bedoeld was om [slachtoffer] in een kwaad daglicht te stellen maar slechts om de werkgever te attenderen op de karakterstructuur en de gedragingen van [slachtoffer] in relatie tot zijn werkzaamheden. Smaad of belediging was niet beoogd;

wel was beoogd een vorm van waarschuwing. Daaraan kan worden toegevoegd dat de inhoud van de brief ook niet was bestemd voor [slachtoffer] maar voor de werkgever van [slachtoffer], in casu de DJI;

Er is sprake van een rechtvaardigingsgrond in de zin van artikel 261, derde lid, van het Wetboek van Strafrecht.

Het hof is in de eerste plaats van oordeel dat, hoewel de brief gedateerd is 28 maart 2008, het tenlastegelegde feit is aangevangen op 31 maart 2008 omdat op die datum de brief bij de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) te Den Haag is binnengekomen en dat men toen kennis heeft genomen van de inhoud van de brief.

Het hof overweegt voorts als volgt.

Gelet op de concrete inhoud van de brief en de verklaringen van de verdachte zowel bij de politie als in eerste aanleg, is het hof van oordeel dat de verdachte met het verzenden van de brief naar de werkgever van [slachtoffer] willens en wetens de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat er ruchtbaarheid aan het geschrevene zou worden gegeven in de zin van artikel 261 van het Wetboek van Strafrecht.

Het hof acht de door de verdachte gedane mededelingen voldoende concreet en gericht op de persoon van [slachtoffer] om te kunnen spreken van een bepaald feit als bedoeld in artikel 261, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht. Bovendien hadden deze mededelingen de strekking [slachtoffer] bij het publiek in een kwaad daglicht te stellen en hem aan te randen in zijn eer en goede naam. Daarbij is niet vereist dat de gedane beschuldigingen onwaar zijn.

Tot slot is het hof van oordeel dat de verdachte geen beroep op de bijzondere rechtvaardigingsgrond van artikel 261, derde lid, van het Wetboek van Strafrecht toekomt, in die zin dat het algemeen belang de tenlastelegging eiste.

De door de verdachte gedane beschuldigingen betreffen de persoon van [slachtoffer] in relatie tot zijn ex-echtgenote en tot de verdachte en hebben niets te doen met het algemeen belang maar slechts met de particuliere belangen van de verdachte.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde levert op:

smaad.

Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

Strafmotivering

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte terzake van het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een geldboete van vijfhonderd euro, subsidiair tien dagen hechtenis, alsmede tot een taakstraf, in de vorm van een werkstraf, voor de duur van zestig uren, subsidiair dertig dagen hechtenis, met een proeftijd van twee jaren. Voorts heeft de advocaat-generaal gevorderd dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk zal worden verklaard in de vordering.