Rb. Almelo, 05-10-2012, nr. 08/700185-11

hij op of omstreeks 29 november 2011 in de gemeente Enschede

een of meer wapen(s) van categorie II en/of III, te weten:

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte, ter zake feit 1 primair, feit 2 primair en feit 3 wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 20 maanden onvoorwaardelijk, met aftrek van het voorarrest en onttrekking aan het verkeer van de in beslag genomen wapens en munitie.

De voorvragen

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van deze zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in haar vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

De beoordeling van het bewijs

feit 1

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gemotiveerd het standpunt ingenomen dat verdachte voor het onder 1 primair tenlastegelegde moet worden veroordeeld nu dat feit wettig en overtuigend bewezenverklaard kan worden.

Het standpunt van de verdediging

Door de verdediging is verzocht verdachte vrij te spreken van het onder 1 tenlastegelegde nu er onvoldoende wettig en overtuigend bewijsmateriaal aanwezig is om tot een veroordeling te komen.

De bewijsoverwegingen van de rechtbank

Verdachte was werkzaam als projectleider wederopbouw van de wijk Roombeek in Enschede die op 13 mei 2000 door de vuurwerkramp was verwoest. In die hoedanigheid had hij zakelijk contact met diverse aannemers die in Roombeek in het kader van de wederopbouw werkzaam waren. Onder hen was ook medeverdachte [X]. [X] is directeur-eigenaar van Astra Holding waaronder de werkmaatschappijen Netters Infra, Netters Vastgoed en VEPA vallen. Netters Infra was als (onder)aannemer vanaf 2001 actief in Roombeek. In de periode van januari 2006 tot november 2010 voerde Netters Infra werk uit in de wijk Roombeek ter waarde van 13 miljoen euro. Sinds enkele jaren woont medeverdachte [X], in [plaats] op het adres [adres]. Hij werd daarmee de buurman van [verdachte] . De echtgenote van verdachte, mevrouw [Y], exploiteert op het woonadres van verdachte een manege. Deze manege heet [naam]. Een dochter van medeverdachte [X] rijdt al vele jaren bij deze manege. [Verdachte] en medeverdachte [X] hadden daardoor en door hun gezamenlijke hobby paarden, ook buiten hun werk contacten met elkaar.

Vaststaat dat verdachte in de tenlastegelegde periode diverse keren samen met medeverdachte [X] op reis geweest is. Verdachte heeft erkend dat hij in 2006 samen met [X] naar de Formule 1-races in Spa-Francorchamps en Hockenheim is geweest. In 2007 en 2010 was verdachte samen met onder andere [X] in de Verenigde Staten en Canada. In 2007, 2008, 2009 en 2010 was verdachte samen met onder andere [X] in China. [X] koopt in China rechtstreeks natuursteen die hij in Nederland verwerkt bij de diverse projecten die hij met zijn bedrijf onder handen heeft. Verdachte wilde wel eens zien waar de natuursteen in China vandaan kwam. Om die reden is hij in 2007 voor het eerst met [X] naar China geweest. Daarna is hij in 2008, 2009 en 2010 nog weer met [X] in China geweest. Verdachte heeft steeds verklaard dat het privéreizen waren en dat hij zijn eigen kosten betaald heeft. Voor zover er kosten door [X] zijn betaald, zijn die kosten later met [X] verrekend, zo heeft verdachte verklaard. In China zijn zij ontvangen door het bedrijf waarmee [X] zaken deed en kregen zij eten en drinken aangeboden door de Chinezen.

Op geen enkele wijze heeft verdachte, blijkens zijn eigen verklaring, aan [X] toezeggingen gedaan of voordelen toegekend bij het verwerven van opdrachten binnen het project Roombeek. Alle projecten binnen de wijk Roombeek werden openbaar of onderhands aanbesteed. Verdachte had daar geen enkele invloed op, nu hij - ook volgens de verklaring van zijn leidinggevende [W] tegenover de Rijksrecherche - slechts bevoegd was om tot een bedrag van 5.000 euro zogenaamd regiewerk uit te geven. Regiewerk is werk dat gedaan moet worden binnen een bestaand project dat reeds in uitvoering is bij een aannemer. Gedacht kan dan worden aan het ophogen van trottoirs, het plaatsen van een inrit, etcetera. Voor opdrachten boven de 5.000 euro moet de chef van verdachte, de heer [W] - ook blijkens diens verklaring ten overstaan van de Rijksrecherche - toestemming geven. Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat tijdens de reizen die hij gemaakt heeft met medeverdachte [X] nauwelijks werd gesproken over het werk en al helemaal niet over opdrachten die Netters Infra voor de gemeente Enschede uitvoerde. Het eventuele regiewerk dat door verdachte werd uitgegeven, werd in voorkomende gevallen geregeld met de uitvoerder van de desbetreffende aannemer ter plaatse en nooit met de directeur-eigenaar [X]. Het feit dat verdachte de reizen die hij in de tenlastegelegde periode met [X] maakte beschouwde als privéreizen verklaart volgens verdachte ook waarom hij deze reizen nooit gemeld heeft bij zijn leidinggevende, de heer [W].

Naar aanleiding van de eerste reis in 2007 naar China kreeg verdachte later in Nederland een Boeddhabeeld en een paard van natuursteen toegestuurd die door de Chinese zakenpartners van [X] met een container natuursteen naar Nederland waren verscheept. Verdachte en [X] hebben bij de Rijksrecherche steeds verklaard hiervoor niets betaald te hebben. In China kosten deze beelden niets en het was volgens verdachte een geste van de Chinezen, omdat de Chinezen in China en later bij een bezoek in Nederland aan onder meer de manege van de echtgenote van verdachte zoveel plezier hadden gehad met [verdachte]. Verdachte wist tevoren niet dat hij die beelden zou krijgen evenmin als medeverdachte [X] dit wist. Verdachte heeft ook erkend dat hij in juli 2011 samen met [X] naar de grootste bouwput van Europa is geweest, de Alpentunnel in Zwitserland. Ook deze reis heeft hij niet gemeld aan zijn leidinggevende. Verdachte heeft voor deze reis niets betaald en is op uitnodiging meegegaan omdat het voor hem beroepsmatig interessant was om “live” kennis te nemen van een dergelijk project. Net als bij alle andere reizen stond daar voor verdachte geen enkele toezegging aan [X] tegenover, terwijl ook [X] verklaard heeft dat hij verdachte heeft uitgenodigd louter en alleen omdat [X] wist dat verdachte beroepsmatig geïnteresseerd was in een dergelijk bijzonder bouwproject. [X] op zijn beurt heeft verklaard dat hijzelf ook uitgenodigd was door een ander en dus geen kosten gemaakt heeft.

Vast staat verder dat verdachte in december 2008 een trekker heeft verkocht aan [X] voor een bedrag van 12.500 euro. Verdachte heeft ter terechtzitting van de rechtbank verklaard dat hij deze trekker niet meer nodig had en daarom die trekker aan zijn buurman [X] heeft verkocht. Verdachte heeft verklaard die trekker zelf voor 6 à 7000 euro te hebben gekocht. Hij heeft daarnaast nog wat kosten gemaakt aan de trekker, zodat de totale investering volgens verdachte op een bedrag van om en nabij de 10.000 euro komt. [X] kon de trekker volgens zijn verklaring goed gebruiken en de trekker was hem daarom 12.500 euro waard.

De officier van justitie heeft betoogd dat de reizen die verdachte met medeverdachte [X] gemaakt heeft, de natuurstenen beelden die verdachte heeft gekregen en het in de ogen van de officier exorbitant hoge bedrag dat hij voor de verkochte trekker van [X] heeft ontvangen, door [X] betaald zijn om verdachte ertoe te bewegen dat verdachte in strijd met zijn plicht als projectleider Roombeek aan het bedrijf van [X] voordelen zou geven in de vorm van opdrachten binnen de wijk Roombeek. Door samen met verdachte op reis te gaan en aan verdachte beelden te schenken en hem een veel te hoog bedrag te geven voor een trekker, die niet eens daadwerkelijk aan [X] werd geleverd nu die trekker tot op de dag van vandaag bij [verdachte] gestald is, zou medeverdachte [X] de relatie met verdachte goed willen houden om daardoor voordeel te hebben bij het verkrijgen van opdrachten binnen Roombeek. Zowel verdachte als [X] hebben iedere suggestie in die richting verre van zich geworpen. [Verdachte] heeft ook ter terechtzitting gepersisteerd bij zijn ten overstaan van de Rijksrecherche afgelegde verklaringen, dat hij behoudens de excursie naar de Alpentunnel steeds zijn eigen kosten betaald heeft. Voor zover de facturen van Wereldlijn een ander beeld zouden geven, wordt door de verdediging van verdachte erop gewezen dat dit een zaak is van Wereldlijn en dat dit niets zegt over hoe de daadwerkelijke verrekening van de kosten heeft plaatsgevonden.

De rechtbank is alles afwegende van oordeel dat niet wettig en overtuigend bewezenverklaard kan worden dat verdachte zich heeft laten omkopen door [X]. Het staat vast dat verdachte samen met [X] in de tenlastegelegde periode diverse reizen voor uiteenlopende doeleinden naar het buitenland gemaakt heeft. Vaststaat ook dat [X] met zijn bedrijf in infrastructurele werken opdrachten uitvoerde in de wijk Roombeek in Enschede en dat verdachte daar projectleider was in dienst van de gemeente Enschede. Vast staat ook dat verdachte en [X] elkaar al vele jaren kennen en een vriendschappelijke relatie met elkaar onderhouden. Voorts zijn zij al enige jaren elkaars buren in Enschede. Vaststaat eveneens dat verdachte geen enkele reis bij zijn superieuren heeft gemeld. Wat dat laatste betreft kan verdachte worden tegengeworpen dat verdachte door met een belangrijke opdrachtnemer binnen het project wederopbouw Roombeek op reis te gaan, daarmee op zijn minst de schijn heeft kunnen wekken dat er sprake zou kunnen zijn van belangenverstrengeling. Dat is evenwel niet voldoende om te kunnen komen tot een veroordeling van verdachte ter zake van overtreding van artikel 363 respectievelijk artikel 362 Wetboek van Strafrecht. Om tot een bewezenverklaring van het tenlastegelegde te kunnen komen dient er een causale relatie vastgesteld te kunnen worden tussen de door verdachte met medeverdachte [X] gemaakte reizen, de aan verdachte gestuurde beelden en het vermeende te hoge aankoopbedrag voor de trekker enerzijds en eventuele prestaties en/of diensten van verdachte als projectleider van het project Roombeek ten faveure van het bedrijf van medeverdachte [X] anderzijds. Daarvan is in het geheel niet gebleken. Voor zover door de officier van justitie is gesteld dat medeverdachte [X] de kosten van de reizen van verdachte voor zijn rekening genomen heeft en dat niet gedaan heeft omdat [X] zijn buurman [verdachte] zo aardig vindt, stelt de rechtbank vast dat uit het dossier niet valt af te leiden of en zo ja in hoeverre de kosten van [verdachte] door [X] zijn betaald. In elk geval kunnen de facturen van reisbureau Wereldlijn daarvoor niet leidend zijn nu verdachte en medeverdachte onweersproken hebben verklaard dat zij de kosten - voor zover die kosten door één van hen waren voorgeschoten – later onderling hebben verrekend, terwijl overigens gebleken is dat er discrepanties zitten in bij Wereldlijn en bij verdachte aangetroffen facturen. De eigenaar van Wereldlijn is hieromtrent als verdachte gehoord door de Rijksrecherche.

De rechtbank concludeert dan ook dat het aan verdachte onder 1 primair en subsidiair tenlastegelegde niet wettig en overtuigend kan worden bewezen.

feit 2

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gemotiveerd het standpunt ingenomen dat verdachte voor het onder 2 primair tenlastegelegde moet worden veroordeeld nu dat feit wettig en overtuigend bewezenverklaard kan worden.

Het standpunt van de verdediging

Door de verdediging is verzocht verdachte vrij te spreken van het onder 2 primair en subsidiair tenlastegelegde nu er onvoldoende wettig en overtuigend bewijsmateriaal aanwezig is om tot een veroordeling te komen.

De overwegingen van de rechtbank

De rechtbank heeft uit het onderzoek ter terechtzitting niet door de inhoud van wettige bewijsmiddelen de overtuiging bekomen dat verdachte het onder 2 primair en 2 subsidiair tenlastegelegde heeft begaan, zodat verdachte daarvan behoort te worden vrijgesproken.

Aan verdachte is - zakelijk weergegeven – primair tenlastegelegd het medeplegen van valsheid in geschrifte van facturen van de firma [Z] met betrekking tot containerwerkzaamheden voor de gemeente Enschede, subsidiair tenlastegelegd als medeplegen van oplichting van de gemeente Enschede. Verdachte heeft dit feit ontkend. In de financiële administratie van het Projectbureau Roombeek van de gemeente Enschede werd een viertal facturen aangetroffen die betrekking hadden op containerwerkzaamheden van de firma [Z] voor de gemeente Enschede. In de daaraan ten grondslag liggende dagstaten, aangetroffen in de administratie van de firma [Z], waarin de chauffeurs van de firma [Z] per dag bijhielden hoeveel kilometers er gereden werden, welke containers vervoerd werden en wat de herkomst van de container was, waren wijzigingen aangebracht met de pen. De wijzigingen bestonden daaruit dat “[naam manege]” (de manege van de echtgenote van [verdachte]) was doorgestreept en gewijzigd in “werken van de gemeente Enschede”. [Verdachte] heeft steeds ontkend dat hij hiervan op de hoogte was. Voor zover hij facturen heeft geparafeerd voor akkoord, ging hij er steeds van uit dat deze facturen betrekking hadden op werken van de gemeente Enschede. De aan de facturen ten grondslag liggende dagstaten van de chauffeurs van [Z] heeft verdachte nooit gezien omdat die dagstaten binnen de administratie van [Z] achterbleven en daar ook zijn aangetroffen door de politie. Bij die stand van zaken is van medeplegen van het primair dan wel het subsidiair tenlastegelegde geen sprake, nu medeplegen een bewuste en nauwe samenwerking vereist tussen de medeplegers. Daarvan is in onderhavige zaak geen sprake, te meer niet nu er geen enkel overtuigend bewijs is voor de stelling dat verdachte de hand heeft gehad in de wijzigingen van de dagstaten. Nu er geen wettig en overtuigend bewijs is dat verdachte zich schuldig gemaakt heeft aan het medeplegen van valsheid in geschrifte, dan wel het medeplegen van oplichting moet verdachte van het hem onder 2 primair en onder 2 subsidiair tenlastegelegde worden vrijgesproken.

Feit 3

De rechtbank acht, evenals de officier van justitie en de verdediging, het onder

De conclusie

De rechtbank is niet door de inhoud van wettige bewijsmiddelen tot de overtuiging gekomen dat verdachte het onder 1 primair en 1 subsidiair en het onder 2 primair en 2 subsidiair tenlastegelegde heeft begaan, zodat hij daarvan behoort te worden vrijgesproken.

De rechtbank is door de inhoud van wettige bewijsmiddelen tot de overtuiging gekomen, dat de verdachte het onder 3 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op 29 november 2011 in de gemeente Enschede wapens van categorie II en III, te weten:

De strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde is strafbaar gesteld bij artikel 55 van de Wet wapens en munitie. Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Het bewezenverklaarde levert op:

feit 3

het misdrijf: handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie II;

en

het misdrijf: handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie III, meermalen gepleegd

en

het misdrijf: handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie.

De strafbaarheid van de verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De rechtbank oordeelt daarom dat verdachte strafbaar is voor de bewezenverklaarde feiten.

De op te leggen straf of maatregel

De gronden voor een straf of maatregel

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de aard en de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van de verdachte zoals die uit het dossier en tijdens de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. Ook neemt de rechtbank de volgende factoren in aanmerking.

Verdachte heeft in zijn woning een aantal vuurwapens, te weten een automatisch wapen, pistolen en een kogelgeweer, als ook een aanzienlijke hoeveelheid, veelal bijbehorende, munitie voorhanden gehad. Verdachte heeft een deel van deze wapens en munitie opgeslagen op de zolder van zijn woning. Echter bewaarde verdachte een van de vuurwapens, de automatische pistoolmitrailleur of te wel Uzi, met bijbehorende munitie, in de hal van zijn woning onder de trap, alwaar dit vuurwapen voor een ieder die de woning betrad voor het grijpen lag. Verdachte heeft er om hem moverende redenen welbewust voor gekozen de vuurwapens en munitie voor andere personen in bewaring te nemen. Naar het oordeel van de rechtbank behoeft het geen betoog dat verdachte met deze handelwijze groot gevaar voor de gezondheid en het leven van onder meer zijn eigen gezinsleden in het leven heeft geroepen. Verdachte heeft zich bijzonder naïef getoond en weinig blijk gegeven van besef van het gevaar waarin hij anderen door zijn wapen- en munitiebezit heeft gebracht.

De rechtbank heeft bij het bepalen van de aan verdachte op te leggen straf rekening gehouden met de ernst van de bewezenverklaarde feiten in verhouding tot andere strafbare feiten, zoals deze onder meer tot uitdrukking komen in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. In dit verband heeft de rechtbank bij haar overwegingen ook de landelijke oriëntatiepunten straftoemeting betrokken, voor zover deze voor de onderhavige feiten zijn vastgesteld. Deze geven aan als uitgangspunt voor het voorhanden hebben van een automatisch vuurwapen een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 9 maanden. Voor het voorhanden hebben van een pistool of een revolver, als ook voor het voorhanden hebben van een geweer geldt als uitgangspunt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden per vuurwapen. Voor het voorhanden hebben van meer dan 20 patronen scherpe munitie wordt een geldboete als uitgangspunt gegeven. Het voorhanden hebben van de in deze zaak bewezenverklaarde vuurwapens zou in beginsel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden rechtvaardigen.

De rechtbank heeft kennis genomen van het voorlichtingsrapport dat op 21 maart 2012 over verdachte is opgemaakt door L.B.J. van der Kolk van Reclassering Nederland, adviesunit Almelo. De rapporteur acht toezicht door de reclassering, alsmede interventies/ behandelingen voor verdachte niet geïndiceerd. De rapporteur onthoudt zich verder van een strafadvies wegens de ontkenning van verdachte.

Uit het uittreksel justitiële documentatie van verdachte van 9 juli 2012 blijkt dat verdachte niet eerder met politie of justitie in aanraking is geweest. De rechtbank houdt hier in het voordeel van verdachte rekening mee. Hoewel verdachte van de verdenking van ambtelijke corruptie wordt vrijgesproken, heeft de grote publieke aandacht voor deze zaak in de media in de afgelopen periode behoorlijke impact gehad op verdachtes maatschappelijke positie. Verdachte is in afwachting van de uitkomst van de strafzaak door zijn werkgever tot nader order op non-actief gesteld. Ook acht de rechtbank, gezien zijn leeftijd, medische conditie en blanco strafblad, aannemelijk dat verdachte de deels in beperkingen doorgebrachte periode van voorlopige hechtenis meer dan gemiddeldzwaar is gevallen. De ernst van de bewezenverklaarde feiten rechtvaardigt in beginsel een lange onvoorwaardelijke gevangenisstraf, echter zal de rechtbank onder de hiervoor overwogen specifieke omstandigheden, in plaats daarvan aan verdachte een werkstraf van de maximale duur opleggen. Als waarschuwing en om de ernst van de feiten te benadrukken zal de rechtbank daarnaast een voorwaardelijke gevangenisstraf opleggen.

De inbeslaggenomen voorwerpen

Onder verdachte zijn een aantal voorwerpen in beslag genomen, te weten een wapen Anschutz, 49 stuks munitie, een pistool TOZ, 1 stuk munitie, 1 stuk munitie, 268 stuks munitie, 450 stuks munitie en een schoonmaakset voor vuurwapens. Deze goederen staan op een beslaglijst respectievelijk onder nummer 1 tot en met 8.

Deze voorwerpen dienen te worden onttrokken aan het verkeer. Deze goederen zijn daarvoor vatbaar aangezien met betrekking tot deze voorwerpen feit 3 is begaan goederen van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of het algemeen belang.

De toegepaste wettelijke voorschriften

De hierna te nemen beslissing berust op de hiervoor genoemde wetsartikelen. Daarnaast berust deze beslissing op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 27, 36b, 36c, 57 en 91 Sr.