3.4.0 Introductie

In Nederland vormt de openbare orde een element dat bepaalt van welke feiten de rechter gebruik mag maken bij zijn eindbeslissing. Wanneer er rechtsgevolgen dreigen in te treden die niet ter vrije beschikking van partijen staan, behoeft de rechter zich niet te beperken tot de feiten die partijen aan hun vordering of verweer ten grondslag hebben gelegd, maar kan hij ook gebruik maken van feiten die hij in het dossier aantreft of die middels een procesverrichting tot hem zijn gekomen. Hij mag in dergelijke gevallen buiten de rechtsstrijd treden, maar in principe niet buiten de vordering.1 De openbare orde kan in Nederland dus beslissend zijn voor de vraag of de rechter is gebonden aan de rechtsstrijd. In het navolgende zal worden bezien in hoeverre dit geldt voor het Duitse, Engelse en Franse civiele procesrecht.