De bij dode opgerichte stichting (Publicaties vanwege het Centrum voor Notarieel recht) 2020/6.2.1.2:6.2.1.2 De stichting als legataris

De bij dode opgerichte stichting (Publicaties vanwege het Centrum voor Notarieel recht) 2020/6.2.1.2

6.2.1.2 De stichting als legataris

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

In Duitsland is een legaat (Vermächtnis) een vermogensrechtelijke begunstiging die leidt tot een vorderingsrecht op een of meer erfgenamen of legatarissen (§ 1939 BGB in verbinding met § 2147 BGB).1 Het Duitse legaat en het Nederlandse legaat (artikel 4:117 e.v. BW) lijken sterk op elkaar.2 Als een bij dode opgerichte stichting wordt begunstigd met een legaat, verkrijgt deze stichting daardoor een vordering waarvan de omvang vaststaat. Dit komt sterk overeen met de bij leven opgerichte stichting in Duitsland. Bij oprichting onder de levenden gaat de oprichtingsverklaring gepaard met de verklaring van de oprichter dat hij direct na de oprichting een bepaald vermogen ter beschikking van de stichting zal stellen. Deze verklaring van de oprichter verleent de stichting een vorderingsrecht op de oprichter, waarvan de omvang bekend is.3

Vanwege deze gelijkenis tussen de bij leven opgerichte stichting en de bij dode opgerichte stichting die door de erflater/oprichter is begunstigd met een legaat, komt deze in beginsel in aanmerking voor Anerkennung.4 Uiteraard dient voldaan te zijn aan de twee Anerkennungsvorbehalte: de eis van dauernde und nachhaltige Zweckerfüllung (zie ook 2.3.2.5 en 6.2.1)5 en het Gemeinwohlvorbehalt (zie 2.3.2.3 ).

Vanwege de Städel-Paragraph (§ 84 BGB), wordt de bij dode opgerichte stichting die wordt begunstigd door middel van een legaat, geacht dit legaat al te hebben verkregen bij de dood van de erflater, zo bleek in 3.4.2.1.6

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.