16.7.1 Inleiding

In par. 16.5.3.3 en 16.5.3.4 bleek reeds dat het functioneren van tijdelijke bestuurders kan worden gefrustreerd door aansprakelijkstellingen en aanverwante praktijken. Het daarmee onder druk zetten en wegpesten van tijdelijke bestuurders is zeer onwenselijk.1 Als een tijdelijke bestuurder ten gevolge van de druk opstapt, wordt het moeilijk om een vervanger te vinden. Aldus worden de mogelijkheden voor de ondernemingskamer om wanbeleid bij vennootschappen tegen te gaan ondermijnd met alle nadelige gevolgen van dien voor de betreffende vennootschap en haar stakeholders. Als een tijdelijke bestuurder toegeeft aan de (oneigenlijke) druk, dan verkrijgt de misdragende partij een onaanvaardbaar voordeel.2

In deze paragraaf zal worden besproken hoe deze praktijk kan worden tegengegaan. Kan de ondernemingskamer bepalen dat tijdelijke bestuurders alleen aan haar rekening en verantwoording zijn verschuldigd (par. 16.7.4) en kan zij hen helpen aan een décharge (par. 16.7.3)? Voorts komt ter sprake hoe de ondernemingskamer hen op andere wijze kan vrijhouden van de financiële nadelen van aansprakelijkstellingen (par. 16.7.5). Eerst wordt echter besproken hoe het zit met de aansprakelijkheid van tijdelijke bestuurders.