3.3.2.1 Inleiding

De onderzoeker loopt een risico op (dreiging met) aansprakelijkstelling. Het risico op daadwerkelijke vaststelling van aansprakelijkheid van de onderzoeker schat ik laag.1 Dat neemt niet weg dat verhaal van de kosten van verweer van de onderzoeker voldoende zeker dient te zijn gesteld.2 De vierde volzin van art. 2:350 lid 3 BW bepaalt:

Het brengen van de redelijke en in redelijkheid gemaakte kosten van verweer van de onderzoeker ten laste van de rechtspersoon wordt door de minister redelijk geacht omdat het onderzoek plaatsvindt in het belang van de rechtspersoon.3 Daarbij doet niet ter zake of de onderzoeker daadwerkelijk aansprakelijk is. Ook als de onderzoeker aansprakelijk blijkt te zijn, dient de rechtspersoon de kosten van verweer van de onderzoeker te dragen.4 De te vergoeden schade komt dan voor rekening van de onderzoeker of diens verzekeraar, en wordt overigens niet gerekend tot de kosten van verweer.

Hierna bespreek ik de reikwijdte van de begrippen ‘kosten van verweer’ (par. 3.3.2.2), ‘redelijke en in redelijkheid gemaakte kosten van verweer’ (par. 3.3.2.3), ‘gemaakte kosten van verweer’ (par. 3.3.2.4) en ‘kosten van verweer terzake de vaststelling van aansprakelijkheid vanwege de uitvoering van het onderzoek of het verslag van de uitkomst van het onderzoek’ (par. 3.3.2.5). De kosten van verweer moeten mijns inziens worden gerekend tot de kosten van het onderzoek, waarover par. 3.3.2.6.