Rb. Arnhem, 23-11-2011, nr. 05/701408-11

hij op 08 augustus 2011 te Ede met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een telefoon, toebehorende aan Mediamarkt, welke diefstal werd gevolgd van geweld en bedreiging met geweld tegen S. [slachtoffer], gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, welk geweld en welke bedreiging met geweld hierin bestonden dat hij,

verdachte, op de vraag en/of het verzoek van beveiligingsmedewerker [slachtoffer] om de/een simkaart te overhandigen, hier geen gevolg aangaf en vervolgens nadat hij door die [slachtoffer] werd tegengehouden en hem, verdachte, werd medegedeeld dat hij was aangehouden hij, verdachte, die [slachtoffer] een krachtige vuistslag in het gezicht gaf en vervolgens nadat deze [slachtoffer] hem vast pakte zich los rukte en wegdraaide en vervolgens tegen die [slachtoffer] riep en/of schreeuwde: "ik ga niet mee, je kan niks bewijzen klootzak. Ik maak je af!",

althans woorden van gelijke dreigende aard en/of strekking;

hij op 08 augustus 2011 te Ede S. [slachtoffer] heeft bedreigd met

enig misdrijf tegen het leven gericht, hierin bestaande dat verdachte opzettelijk voornoemde [slachtoffer] dreigend de woorden heeft toegevoegd :"je hebt geluk dat ik nu mijn pistool niet bij me heb, anders had ik je dood geschoten" en "ik zweer het ik kom terug met mijn

pistool en dan schiet je helemaal dood" en "Ik maak je kapot", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking;

Hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd is niet bewezen. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De beslissing dat verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan, is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat. Voor zover meer feiten bewezen zijn verklaard, worden de bewijsmiddelen alleen gebruikt voor het feit of de feiten waarop deze betrekking hebben.

de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan;

de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte, waarbij onder meer is gelet op:

• de justitiële documentatie betreffende verdachte, gedateerd 27 oktober 2011; en

• een Reclasseringsadvies, gedateerd 2 september 2011, betreffende verdachte.

De rechtbank overweegt in het bijzonder het navolgende.

Verdachte heeft bij de Mediamarkt in Ede een telefoon gestolen en heeft zich - na betrapping op heterdaad - hevig verzet tegen de aanhouding, waarbij hij een beveiligingsmedewerker met kracht en met gebalde vuist in het gezicht heeft geslagen en heeft bedreigd. De rechtbank acht dit ernstige feiten. Door dergelijke feiten worden gevoelens van onveiligheid bevorderd. Voorts had verdachte kennelijk uitsluitend oog voor zijn eigen belangen en trok hij zich niets aan van de belangen van een ander. Door dit soort gedrag zijn winkelbedrijven bovendien genoodzaakt aanzienlijke kosten aan beveiliging te maken en voelen beveiligingsmedewerkers zich onveilig terwijl zij gewoon hun werk doen.

De rechtbank acht een onvoorwaardelijke gevangenisstraf aangewezen. De rechtbank heeft bij het bepalen van de hoogte van de gevangenisstraf de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Voorzitters Strafsectoren in aanmerking genomen. Daarin is opgenomen dat bij een winkeldiefstal gevolgd van geweld en meervoudige recidive in beginsel een gevangenisstraf voor de duur van 5 maanden een passende straf is. De rechtbank acht echter strafverzwarend dat verdachte veelvuldig is veroordeeld ter zake van soortgelijke feiten en dat hij het feit heeft gepleegd in de proeftijd van zijn voorwaardelijke invrijheidsstelling. De rechtbank zal derhalve aan verdachte een gevangenisstraf voor de duur van 8 maanden opleggen. De rechtbank zal geen voorwaardelijk strafdeel opleggen – zoals door de verdediging verzocht -, omdat verdachte de feiten heeft gepleegd op 8 augustus 2011 terwijl hij pas sinds 10 juli 2011 voorwaardelijk in vrijheid was gesteld met als voorwaarde dat hij geen strafbare feiten zou plegen. Een voorwaardelijk strafdeel ter voorkoming van herhaling van strafbare feiten is dan ook niet zinvol.

6a. De beoordeling van de vordering herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling (zaaknummer v.i. 99/000080-15).

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft verzocht de vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling toe te wijzen aangezien verdachte de algemene voorwaarde heeft overtreden.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard, omdat de vordering niet “onverwijld” is ingediend. De raadsman heeft er daarbij nog op gewezen dat bij de behandeling van de vordering gevangenhouding, reeds gesproken is over de herroeping van de voorwaardelijke invrijheidsstelling. Subsidiair heeft de verdediging verzocht de vordering af te wijzen, dan wel gedeeltelijk ten uitvoer te leggen.

De beoordeling door de rechtbank

De ontvankelijkheid van het openbaar ministerie

Artikel 15i, lid 2, Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) bepaalt dat, indien het openbaar ministerie van oordeel is dat de veroordeelde een voorwaarde niet heeft nageleefd en herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling geboden is, het onverwijld een daartoe strekkende schriftelijke vordering dient in te dienen bij de rechtbank.

Artikel 15i, lid 5 jo lid 3, Sr bepaalt voorts dat, in het geval dat de vordering strekt tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling in verband met een vervolging wegens een strafbaar feit, de behandeling van de zaak gelijktijdig geschiedt met de behandeling van het strafbare feit waarvoor de veroordeelde wordt vervolgd.

Verdachte heeft op 8 augustus 2011 een nieuw strafbaar feit gepleegd. Verdachte is hiervoor op heterdaad aangehouden. Aansluitend is verdachte in verzekering gesteld en is op vordering van de officier van justitie de bewaring en de gevangenhouding bevolen. Verdachte is gedagvaard om op 9 november 2011 ter terechtzitting te verschijnen teneinde terecht te staan voor het nieuwe strafbare feit. Op 11 oktober 2011 is aan verdachte in persoon de dagvaarding betekend.

De vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling is op 27 oktober 2011 ter griffie van deze rechtbank binnengekomen en op 28 oktober 2011 aan verdachte in persoon betekend.

Voor de beantwoording van de vraag of het openbaar ministerie de vordering onverwijld heeft ingediend, is van belang het moment waarop het openbaar ministerie van oordeel was dat de veroordeelde de algemene voorwaarde niet had heeft nageleefd en herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling geboden was. De rechtbank merkt de dag van betekening van de dagvaarding voor het nieuwe strafbare feit aan als dat moment. Tot aan het uitbrengen van de dagvaarding kon het openbaar ministerie immers nog beslissen om de vervolging ter zake van het nieuwe strafbare feit te staken. De rechtbank merkt hier nog bij op dat uit de zich in het dossier bevindende aantekeningen, gemaakt door de raadkamergriffier ten tijde van de gevangenhouding, blijkt dat er door de officier van justitie gesproken is over de voorwaardelijke invrijheidsstelling in het kader van zijn standpunt om een ter raadkamer gedaan schorsingsverzoek af te wijzen. Uit die aantekeningen blijkt niet dat de officier van justitie reeds toen van oordeel was dat herroeping van de voorwaardelijke invrijheidsstelling geboden was.

De rechtbank is van oordeel dat de vordering niet onverwijld is ingediend, nu er zich tussen het moment van betekening van de dagvaarding en het indienen van de vordering 15 dagen bevinden. Derhalve is niet voldaan aan het vereiste uit artikel 15, lid 2 Sr.

Omdat verdachte zich echter tot aan de zitting van 9 november 2011 in voorlopige hechtenis bevond ter zake van het plegen van een nieuw strafbaar feit, is de rechtbank van oordeel dat – ondanks dat de vordering niet onverwijld is ingediend – veroordeelde niet in zijn belangen is geschaad. De rechtbank zal derhalve volstaan met de constatering dat er sprake is van een verzuim, maar zal hier verder geen consequenties aan verbinden. De rechtbank zal het openbaar ministerie ontvankelijk verklaren in de vervolging.

De beoordeling van de vordering

De rechtbank is van oordeel dat de vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling op grond van de algemene voorwaarde toegewezen dient te worden nu de veroordeelde ten tijde van de proeftijd opnieuw strafbare feiten heeft gepleegd. Gelet op de omstandigheid dat veroordeelde kort na de ingang van de voorwaardelijke invrijheidstelling strafbare feiten heeft gepleegd, ziet de rechtbank geen aanleiding om de vordering niet of gedeeltelijk te herroepen.