Executele
Einde inhoudsopgave
Executele (Publicaties vanwege het Centrum voor Notarieel recht) 2007/III.B.2.5:III.B.2.5 De relatie derde-executeur boedelnotaris
Executele (Publicaties vanwege het Centrum voor Notarieel recht) 2007/III.B.2.5
III.B.2.5 De relatie derde-executeur boedelnotaris
Documentgegevens:
Prof.mr. B.M.E.M. Schols, datum 07-12-2007
- Datum
07-12-2007
- Auteur
Prof.mr. B.M.E.M. Schols
- JCDI
JCDI:ADS406033:1
- Vakgebied(en)
Erfrecht (V)
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
MvA, 3771, nr. 6, p. 68.
Hof Amsterdam 16 maart 2006, LJN AV 6822.
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
Indien een derde (niet-notaris) executeur is, ligt het - zoals hierboven reeds aangegeven - in eerste instantie aan de derde of er een boedelnotaris aangewezen wordt of niet. Art. 4:146 lid 1 BW draagt deze bevoegdheid met zoveel woorden op aan de executeur. De derde zal zich, als het goed is, mede laten leiden door zijn eigen deskundigheid op het gebied van de boedelafwikkeling.
Dat ook de wetgever van deze filosofie uitgaat blijkt uit de ontkennende beantwoording van de vraag of de aanwijzing van een boedelnotaris door de vereffenaar een verplichting is:1
'De boedel kan van zo eenvoudige aard of geringe omvang zijn, dat aan de bijstandvan een boedelnotaris geen dringende behoefte bestaat en het maken van de daaraan verbonden kosten niet gerechtvaardigd zou zijn. Het kan ook zijn dat de deskundigheid van een gerechtelijk benoemde vereffenaar, b.v. een notaris, deze bijstand overbodig maakt. De ondergetekende heeft het echter raadzaam geacht [... ] buiten twijfel te stellen dat ook een gerechtelijk benoemde vereffenaar bevoegd is een boedelnotaris aan te wijzen, zo dit niet reeds geschied is, en de werkzaamheden die een boedelnotaris pleegt te verrichten aan deze over te laten.'
Voor vereffenaar kan, gelet op het bepaalde in art. 4:202 BW, vanzelfsprekend 'executeur' gelezen worden. De zin: 'Het kan ook zijn dat de deskundigheidvan een gerechtelijk benoemde vereffenaar, b.v. een notaris deze bijstand overbodig maakt.' spreekt dan boekdelen. Als een notaris tot executeur (vereffenaar) benoemd is, is er in de ogen van de wetgever blijkbaar geen 'deskundige raadgever' meer nodig. Deze gedachte komt overeen met hetgeen hierboven reeds is opgemerkt over de notaris-executeur.
De bal voor de afwikkeling ligt bij de executeur. De taak van een beheersexe-cuteur is duidelijk omschreven in de wet, art. 4:144 BW. De taak van een boe-delnotarisishet creeren van een eiland van onpartijdigheid.Voor de boedelnotaris is, ondanks het feit dat het beheren en vereffenen van de nalatenschap exclusief door de executeur geschiedt, toch nog een klein rolletje weggelegd in art. 4:146 BW. Allereerst geeft hij op grondvan lid1 kennis van de aanvaarding aan de erfgenamen. Hieruit blijkt ook weer zijn onpartijdigheid. Daarnaast roept de executeur op grond van lid 2 de schuldeisers op om hun vorderingen in te dienen bij de boedelnotaris. Wat is hiervan het belang? De aanmelding van een vordering stuit de verjaring. In art. 4:146 lid 2 BW krijgt (het kantoor van) de notaris in feite de rol van 'postbus' of van 'erfrechtelijke griffie', zo men wil.
Wat de verhouding tussen executeur en boedelnotaris betreft, kan men overigens ook niet heen om de woorden van de Notariskamer van Hof Amsterdam van 16 maart 2006:2
'Het onderzoek in hoger beroep heeft naar het oordeel van het hof niet geleid tot vaststelling van andere feiten, dan wel andere beschouwingen en gevolgtrekkingen dan die vervat in de beslissing van de kamer, waarmee het hof zich verenigt.'
En die beschouwingen en gevolgtrekkingen waren:
'Met name uit de verwijten die door klaagster onder [...] zijn geformuleerd, blijkt dat klaagster in de veronderstelling verkeerde dat zij de notaris kon aanspreken in de functie van boedelnotaris, in welke hoedanigheid hij verantwoordelijk zou zijn geweest voor de ontrafeling en de afhandeling van de nalatenschap. Echter in casu was door de erflaatster een executeur-testamentair benoemd. Dit betekent dat deze een centrale positie inneemt bij de afwikkeling van de nalatenschap. De mate waarin de notaris dan nog een (adviserende) rol vervult bij de afwikkeling wordt voornamelijk door de executeur-testamentair bepaald.' (Curs. BS)
De executeur is bij het openvallen van de nalatenschap aan de bal en bepaalt in beginsel zelf wanneer hij hem afgeeft.