II.5.3.1 Inleiding

De eerste deelnemingsvorm die ik hier bespreek is medeplegen. De medepleger kan het strafmaximum van een delict worden opgelegd, zonder dat deze zelf alle delictsbestanddelen hoeft te vervullen. Daarvoor gelden natuurlijk wel aanvullende vereisten. Omdat de medepleger een deelnemer is geldt in de eerste plaats het eerder besproken accessoriteitsvereiste en het vereiste van dubbel opzet. Bovendien moet er sprake zijn van ‘nauwe en bewuste samenwerking’.1 Hierna ga ik nader op de criteria in. Vervolgens sta ik stil bij het onderscheid tussen medeplegen en medeplichtigheid. Bij de bespreking van de criteria gebruik ik voorbeelden uit het milieustrafrecht, en dan met name van gevallen waarin natuurlijke personen met een leidinggevende functie worden aangesproken als medepleger of medeplichtige. In de tussenconclusie geef ik een beknopt overzicht van enkele omstandigheden die erop wijzen dat een leidinggevende wel of juist niet als medepleger kan worden aangesproken.