Hof Arnhem-Leeuwarden, 19-10-2017, nr. 16/00273

Belanghebbende heeft op 30 januari 2014 aangifte gedaan van de door hem over het tijdvak vierde kwartaal 2013 verschuldigde omzetbelasting. Het desbetreffende aangiftebiljet vermeldt als zodanig een verzoek om teruggaaf tot een bedrag van € 5.420, welke teruggaaf bij beschikking van 28 februari 2014 is verleend. Tegen deze beschikking heeft belanghebbende bezwaar gemaakt, en daarin een aanvullende teruggaaf van € 1.221 gevraagd. De Inspecteur heeft bij uitspraak van 9 mei 2014 besloten van dit bedrag geen teruggaaf te verlenen.

Belanghebbende is van deze uitspraak in beroep gekomen bij de Rechtbank. Ter zake van dit beroep heeft de griffier van de Rechtbank van belanghebbende een griffierecht geheven van € 165.

De Rechtbank heeft het beroep gegrond verklaard, de uitspraak op bezwaar vernietigd, de teruggaaf van omzetbelasting vastgesteld op € 6.970 en de Inspecteur veroordeeld in de proceskosten van belanghebbende ten bedrage van € 367,25. Voorts heeft de Rechtbank gelast dat de Inspecteur het griffierecht aan belanghebbende vergoedt.

Tegen deze uitspraak heeft de Inspecteur hoger beroep ingesteld bij het Hof. Belanghebbende heeft een verweerschrift ingediend.

De zitting heeft plaatsgehad op 9 juni 2017 te 's‑Hertogenbosch.

Aldaar zijn toen verschenen en gehoord de […] gemachtigde van belanghebbende, […] alsmede, […] de Inspecteur, […].

Gemachtigde heeft ter zitting een pleitnota voorgedragen en exemplaren daarvan aan het Hof en de Inspecteur overgelegd.

Te dezer zitting zijn gezamenlijk behandeld de hoger beroepzaken met de kenmerken 16/00272, 16/00273, 16/00274, 16/00275, 16/00276 en 16/00277.

Het Hof heeft aan het einde van de zitting het onderzoek gesloten.

Van de zitting is een proces-verbaal opgemaakt, dat in afschrift aan partijen is verzonden.

Op grond van de stukken van het geding en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten en omstandigheden voor het Hof komen vast te staan.

Belanghebbende exploiteert een melkveehouderij. Hij houdt zich onder meer bezig met het opfokken van kalveren (jongvee) tot melk producerende vaarzen. Het (binnen het eigen bedrijf voortgebrachte) vrouwelijk jongvee wordt vanaf de geboorte opgefokt tot koeien die melk produceren. Een vaars wordt een melkkoe nadat zij voor het eerst gekalfd heeft. Het duurt ongeveer 24 maanden om een kalf op te fokken tot melkkoe. In die 24 maanden worden in dit kader kosten gemaakt, bestaande uit (met name) voer en overige kosten, zoals huisvesting, dierenartskosten, strooisel, water en elektriciteit (hierna: opfokkosten).

Belanghebbende heeft met ingang van 1 februari 2013 (hierna: de optiedatum) geopteerd voor het niet meer toepassen van de landbouwregeling van artikel 27 van de Wet op de omzetbelasting 1968 (hierna: de Wet). Bij beschikking van 6 mei 2013 heeft de inspecteur belanghebbende, overeenkomstig zijn verzoek, ontheven van de toepassing van de landbouwregeling en belanghebbende bericht dat hij met ingang van 1 februari 2013 aangifte omzetbelasting moet doen.

Belanghebbende heeft verzocht om een aanvullende teruggaaf van omzetbelasting in verband met herziening van omzetbelasting voor wat betreft de binnen het eigen bedrijf voortgebrachte kalveren (hierna: het jongvee) en de in eigen bedrijf gefokte melkkoeien. Het betreft hier een herziening op ingekochte leveringen en diensten die onderdeel uitmaken van de opfokkosten, als beschreven onder 2.1.

Het Besluit Landbouw van 15 juni 2006, nr CPP 2005/3096M, Stcrt. 23 juni 2006. nr. 120, pag.14, bevat de volgende passages:

De Rechtbank heeft met betrekking tot het jongvee geoordeeld dat de voor het opfokken van het jongvee ingekochte leveringen en diensten door belanghebbende zijn aangewend ten behoeve van het opgroeien van jongvee tot melkvee, en dat artikel 15, vierde lid, van de Wet toepassing vindt op het moment dat wordt aangevangen met de levering van door dat vee gegeven melk. De terug te geven omzetbelasting voor jongvee is door de Rechtbank als volgt vastgesteld:

Met betrekking tot het melkvee heeft de Rechtbank geoordeeld dat met betrekking tot de opfokkosten de aftrek van voorbelasting op jaarbasis dient te worden herzien. De Rechtbank stelt het te herziene bedrag voor 2013 vast op € 329.

Op jongvee wordt niet afgeschreven. Melkvee dat op optiedatum al melk heeft gegeven zijn goederen waarop wordt afgeschreven.

Het geschil betreft het antwoord op de volgende vragen:

Belanghebbende is van mening dat deze vragen bevestigend moeten worden beantwoord. De Inspecteur is de tegenovergestelde opvatting toegedaan.

Partijen doen hun standpunten in hoger beroep steunen op de gronden welke daartoe door hen zijn aangevoerd in de van hen afkomstige gedingstukken, waarvan de inhoud als hier ingevoegd moet worden aangemerkt.

Voor hetgeen hieraan ter zitting is toegevoegd, wordt verwezen naar het van deze zitting opgemaakte proces-verbaal.

Belanghebbende concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de Rechtbank. De Inspecteur concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de Rechtbank en bevestiging van de uitspraak op bezwaar.

Het Hof:

Aldus gedaan op [19 OKT 2017]

door M. Harthoorn, voorzitter, A.J. Kromhout en T.A. Gladpootjes, in tegenwoordigheid van K.M.J. van der Vorst, griffier. De beslissing is op die datum ter openbare zitting uitgesproken en afschriften van de uitspraak zijn op die datum aangetekend aan partijen verzonden.

De heffingsambtenaar heeft aan belanghebbende ter zake van het parkeren op 18 april 2015 te Almere een naheffingsaanslag in de parkeerbelastingen opgelegd ten bedrage van € 61,50, bestaande uit € 2,50 aan belasting en € 59 aan kosten ter zake van het opleggen van die naheffingsaanslag.

Op het bezwaarschrift van belanghebbende heeft de heffingsambtenaar bij uitspraak op bezwaar de naheffingsaanslag gehandhaafd.

Belanghebbende is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij de rechtbank Midden-Nederland (hierna: de Rechtbank). De Rechtbank heeft het beroep bij uitspraak van 25 januari 2016 gegrond verklaard, de naheffingsaanslag herroepen en de heffingsambtenaar gelast een proceskostenvergoeding en het griffierecht aan belanghebbende te vergoeden.

De heffingsambtenaar heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld. Belanghebbende heeft een verweerschrift ingediend.

Tot de stukken van het geding behoort, naast de hiervoor vermelde stukken, het van de Rechtbank ontvangen dossier dat op deze zaak betrekking heeft.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 1 november 2016 te Arnhem. Daarbij zijn verschenen en gehoord [A] namens belanghebbende, alsmede [B] namens de heffingsambtenaar, bijgestaan door [C] .

Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt dat aan deze uitspraak is gehecht.

[In] 2015 heeft [A] , vennoot van belanghebbende (hierna: [A] ), de auto met het kenteken [0-YYY-00] geparkeerd aan de Landdrostdreef in Almere.

De Landdrostdreef is aangewezen als plaats waar tegen betaling mag worden geparkeerd. De parkeercontroleur van de gemeente Almere heeft geconstateerd dat belanghebbende geen parkeerbelasting heeft voldaan. Aan belanghebbende is om 16:06 uur de onderhavige naheffingsaanslag opgelegd.

Belanghebbende heeft gegevens overgelegd waaruit volgt dat voor de in 2.1 genoemde auto op 18 april 2015 via Parkmobile voor de periode van 16:09 uur tot 17:28 uur parkeerbelasting is voldaan.

In zijn bezwaarschrift van 6 mei 2015 tegen de naheffingsaanslag schrijft belanghebbende:

“Er zitten 3 minuten verschil tussen uw naheffing en mijn parkeeractie. Dat is de normale tijd die noodzakelijk is om parkeerge[ge]vens in te voeren, wat uiteraard IN de auto plaatsvond.”

De heffingsambtenaar heeft het bezwaar ongegrond verklaard. De Rechtbank heeft geoordeeld dat het door de heffingsambtenaar aangevoerde bewijs - de naheffingsaanslag met daarop de enkele verklaring van de parkeercontroleur dat er geen kaartje zichtbaar was -, in het licht van het tegenbewijs van belanghebbende - diens verklaringen omtrent de aanmelding via Parkmobile -, onvoldoende is om de naheffingsaanslag in stand te houden. Daarbij heeft de Rechtbank er gewicht aan toegekend dat de heffingsambtenaar geen foto’s van de auto heeft overgelegd zodat niet kan worden vastgesteld of [A] ten tijde van het opleggen van de naheffingsaanslag in de auto zat.

In hoger beroep heeft de heffingsambtenaar foto’s overgelegd.

In het verweerschrift schrijft [A] :

“Ik heb ervan [Hof: bedoeld is: van de onderhavige procedure] geleerd dat wanneer ik parkmobile inschakel met de app, erop te wachten dat hij inderdaad actief is. En het blijkt dat het soms even kan duren voordat dit gebeurd. Voorheen heb ik te goeder trouw de app ingeschakeld en ben uit de auto gestapt.”

In geschil is of de heffingsambtenaar terecht een naheffingsaanslag in de parkeerbelasting heeft opgelegd. Belanghebbende beantwoordt deze vraag ontkennend en de heffingsambtenaar beantwoordt deze bevestigend.

Beide partijen hebben voor hun standpunt aangevoerd wat is vermeld in de van hen afkomstige stukken. Daaraan hebben zij ter zitting toegevoegd hetgeen is vermeld in het proces-verbaal van de zitting.

De heffingsambtenaar concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de Rechtbank en tot een ongegrond beroep. Belanghebbende concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de Rechtbank.

Op grond van artikel 225, eerste lid, aanhef en onder a, van de Gemeentewet kan een belasting worden geheven ter zake van het parkeren van een voertuig op een bij dan wel krachtens de belastingverordening in de daarin aangewezen gevallen door het college van burgemeester en wethouders te bepalen plaats, tijdstip en wijze.

Ingevolge artikel 234, eerste lid, van de Gemeentewet wordt de parkeerbelasting, bedoeld in artikel 225, eerste lid, onder a, van die wet geheven bij wege van voldoening op aangifte dan wel op andere wijze.

Ingevolge artikel 234, tweede lid, aanhef en onderdeel a, van de Gemeentewet, wordt als het op aangifte voldoen van parkeerbelasting uitsluitend aangemerkt: het bij aanvang van het parkeren in werking stellen van een parkeermeter of een parkeerautomaat op de daartoe bestemde wijze en met inachtneming van de door het college gestelde voorschriften.

Tussen partijen is niet in geschil dat de auto van belanghebbende om 16:06 uur op de in 2.1 aangegeven plaats stond geparkeerd en dat ter zake van het parkeren van de auto, gezien het tijdstip en de plaats van het parkeren, parkeerbelasting was verschuldigd. Evenmin is in geschil dat belanghebbende vanaf 16:09 parkeerbelasting heeft voldaan.

Het Hof dient te beoordelen of de parkeerbelasting bij aanvang is voldaan. Volgens vaste jurisprudentie dient de parkeerder een redelijke termijn te worden gegund die nodig is om de parkeerapparatuur - in dit geval de parkeerapplicatie van Parkmobile - in werking te stellen. De vraag die beantwoord dient te worden is of in dit geval de redelijke termijn is overschreden.

De heffingsambtenaar heeft verklaard dat de werkinstructie van parkeercontroleurs voorschrijft dat allereerst wordt gecontroleerd of de parkeerautomaten functioneren, vervolgens of er in de auto een kaartje wordt aangetroffen en zo niet, of van een parkeervergunning of ontheffing sprake is. Is dat evenmin het geval, dan wordt daarna het kenteken ingescand om te controleren of via belparkeren parkeerbelasting is voldaan. Als ook geen parkeerbelasting via belparkeren is voldaan, worden foto’s van de auto genomen en worden de gegevens voor de naheffingsaanslag vastgesteld. In het naheffingsaanslagdocument worden eventuele bijzonderheden vermeld door de parkeercontroleur. Het tijdstip dat is vermeld op de naheffingsaanslag, is het tijdstip waarop het document van de naheffingsaanslag wordt afgesloten.

Het Hof is van oordeel dat, ook al heeft de heffingsambtenaar bij de parkeercontroleur niet specifiek voor de onderhavige naheffingsaanslag kunnen achterhalen of de gehele procedure conform de in 4.6 genoemde werkinstructie is gevolgd, het aannemelijk is dat de handelingen die zijn verricht ter zake van het vaststellen van de onderhavige naheffingsaanslag, zoals het maken van foto’s en het inkloppen van de gegevens voor de naheffingsaanslag, enkele minuten in beslag hebben genomen. Dan is de conclusie gerechtvaardigd dat de auto minimaal reeds enkele minuten vóór 16:06 stond geparkeerd. Vaststaat dat de registratie door Parkmobile drie minuten later, om 16:09 is gestart. Dit betekent dat tussen het parkeren van de auto en de registratie door Parkmobile minstens vijf minuten moeten zijn verstreken.

Uit de door de heffingsambtenaar in hoger beroep overgelegde foto’s maakt het Hof op, in weerwil van hetgeen belanghebbende stelt, dat het hier de auto van belanghebbende betreft en tevens dat [A] ten tijde van het opleggen van de naheffingsaanslag niet in de auto is waar te nemen. De twijfels die belanghebbende over de authenticiteit van de foto’s heeft, deelt het Hof niet mede vanwege de nummering onderaan de pagina’s van het brondocument waarin de naheffingsaanslag is vastgesteld. Uit die nummering leidt het Hof af dat de foto’s onderdeel uitmaken van het door de parkeercontroleur om 16:06 uur afgesloten naheffingsdocument. Dat [A] op de foto’s niet in de auto is waar te nemen is in overeenstemming met hetgeen [A] in het verweerschrift in hoger beroep heeft geschreven alsmede zijn verklaring ter zitting, dat hij de applicatie in de auto inschakelde en vervolgens de auto uitstapte zonder te controleren of de applicatie is geactiveerd.

Het Hof acht aannemelijk dat belanghebbende, in de persoon van [A] , de parkeerapplicatie niet binnen een redelijke termijn heeft geactiveerd nu tussen het parkeren van de auto en de start van de registratie minstens vijf minuten zijn verstreken. Voor het geval de applicatie pas een aantal minuten na activering is gestart met de registratie - hetgeen het Hof onwaarschijnlijk acht gelet op de verklaringen van [A] ter zitting dat de registratie normaliter direct aanvang neemt en het internetbereik in Almere geen onregelmatigheden vertoont - , is het Hof van oordeel dat dit voor rekening en risico van belanghebbende dient te komen. De enkele activering van de applicatie zonder te controleren of de registratie is gestart, kan naar het oordeel van het Hof niet worden aangemerkt als het bij de aanvang van het parkeren in werking stellen van een parkeermeter of parkeerautomaat zoals bedoeld in artikel 234, tweede lid, aanhef en onderdeel a, van de Gemeentewet.

De omstandigheid dat op een later moment, namelijk vanaf 16:09 uur, ter zake van het parkeren van de auto alsnog parkeerbelasting is voldaan, neemt niet weg dat niet bij aanvang van het parkeren parkeerbelasting is voldaan. Nu de parkeerbelasting niet bij aanvang is voldaan, komt het Hof tot het oordeel dat de heffingsambtenaar de naheffingsaanslag terecht heeft opgelegd.

Slotsom Op grond van het vorenstaande is het hoger beroep gegrond.

Het Hof acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten.

Het Hof:

Deze uitspraak is gedaan te Arnhem door mr. J.A. Monsma, raadsheer, in tegenwoordigheid van mr. J.H. Riethorst als griffier.

De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 15 november 2016

De griffier, Het lid van de enkelvoudige belastingkamer,

(J.H. Riethorst) (J.A. Monsma)

Afschriften zijn aangetekend per post verzonden op: 16 november 2016

Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij

de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer),

Postbus 20303,

2500 EH Den Haag.

Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:

1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;

2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:

a. de naam en het adres van de indiener;

b. de dagtekening;

c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

d. de gronden van het beroep in cassatie.

Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.