Rb. Rotterdam, 17-05-2022, nr. C/10/636866 / KG ZA 22-305

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

Levrr en Relatics zijn beide ondernemingen die actief zijn in de sector van softwareplatforms ten behoeve van informatiebeheer binnen bouw- en infrastructuur. Relatics. Relatics is al meer dan tien jaar actief in die markt. Levvr is opgericht op 25 februari 2021 onder de naam SemantX. Twee van de drie oprichters van Levvr hebben bij Relatics gewerkt.

Op 1 november 2021 heeft Relatics conservatoir bewijsbeslag doen leggen bij het kantoor van Levvr en in de woningen van de oprichters van Levvr. Relatics heeft in dat verband gesteld dat Levvr auteursrechtinbreuk pleegt en haar onderneming bouwt met gebruikmaking van bedrijfsgeheimen van Relatics.

Op 13 december 2021 heeft Relatics onder andere Levvr (toen nog Semantx) gedagvaard (hierna: de bodemprocedure).

In de bodemprocedure heeft Levvr bij conclusie in het incident een document overgelegd, getiteld ‘application core concept’ (hierna: ACC). De ACC is volgens Levvr een bestand waarin zij kernachtig samenvat hoe haar onderneming is vormgegeven, hoe zij haar software wenst te ontwikkelen (ook naar de toekomst toe), met welke functionaliteiten en hoe zij verwacht een belangrijke speler te worden in de markt van softwareplatforms voor informatiebeheer in de bouw- en infrastructuur. Het document dat Levvr in de bodemprocedure heeft overgelegd is voorzien van (digitaal aangebrachte) zwarte blokken.

In de incidentele conclusie heeft Levvr over de ACC opgemerkt:

‘Vanzelfsprekend staat de ACC vol met bedrijfsgeheime informatie van semantX. semantX heeft desalniettemin besloten omwille van deze procedure de ACC in het geding te brengen en heeft de onderdelen die zij niet met Relatics wenst te delen weggelakt. De ACC is overgelegd als productie GP6.’

Op 6 april 2022 heeft Relatics in de bodemprocedure een akte genomen, waarbij zij een aanvullende productie heeft overgelegd. Die productie betreft de ACC ontdaan van alle zwarte vlakken en met een volledig leesbare inhoud (deze versie van de ACC wordt verder aangeduid als ‘de volledige ACC’). In de akte heeft Relatics in dit verband opgemerkt:

‘Productie GP6 betreft de door gedaagden genoemde ACC-document. Dit document is door gedaagden grotendeels ‘zwartgelakt’, omdat – zoals gedaagden zelf stellen – deze bedrijfsgeheime kennis van semantX zou bevatten. De informatie achter de zwarte vlakken is echter niet verwijderd, hetgeen Relatics zeer recent ontdekte. Daardoor bleek het mogelijk om in de digitaal ingediende versie van het document (PDF) de zwarte vlakken te verwijderen en het document te doorzoeken. De informatie achter de zwarte blokken is derhalve ook onderdeel van de rechtsstrijd. Louter om het document eenvoudiger te kunnen bestuderen, overlegt Relatics de volledige ACC (dus zonder zwarte vlakken) over als haar productie 14. Voor de goede orde: die is precies hetzelfde document als door gedaagden ingediend en is voor hen derhalve geen nieuwe informatie.’

Op 8 april 2022 heeft Levvr Relatics aansprakelijk gesteld voor schade als gevolg van het verkrijgen, openbaar maken en onrechtmatig gebruiken van haar bedrijfsgeheimen. Zij heeft Relatics gesommeerd om, onder meer, (kopieën van) de volledige ACC te verwijderen en het openbaar maken ervan te staken.2.8. Op 28 april 2022 heeft Relatics een schriftelijke verklaring getiteld ‘Verklaring afschermingACC’ afgegeven waarin zij verklaart dat de ACC, ontdaan van zwarte lak, in een beveiligde digitale omgeving is geplaatst en slechts toegankelijk is voor vier personen, zijnde directieleden en/of personen die betrokken zijn bij de bodemprocedure. Relatics heeft daarnaast verklaard dat het document niet anders zal gebruiken dan in de rechtsstrijd met SemantX (Levvr).

Levvr vordert, bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:

Levvr legt aan haar vorderingen samengevat het navolgende ten grondslag. Levvr heeft alle voor haar onderneming van belang zijnde informatie, feitelijk de kern van de organisatie en de toekomst daarvan, opgenomen in de ACC. Uit de toelichting in de eerste twee alinea’s van de ACC, de op de eerste pagina opgenomen zin ‘Confidential – public disclosure prohibited without prior written consent’, de omstandigheid dat Levvr de ACC altijd vertrouwelijk heeft behandeld en uit de toelichting in de incidentele conclusie waarbij de ACC is overgelegd, volgt dat de inhoud van de ACC bedrijfsgeheimen bevat. Relatics heeft zonder toestemming van Levvr de tekst in de ACC toegankelijk gemaakt, bestudeerd en vervolgens integraal overgelegd als productie in de bodemprocedure. Daarmee heeft Relatics zich onrechtmatig toegang verschaft tot bedrijfsgeheimen van Levvr en deze vervolgens gebruikt, één en ander zoals bedoeld in de Wet bescherming bedrijfsgeheimen (Wbb). Het voortbestaan van Levvr wordt hierdoor bedreigd omdat het reële risico bestaat dat Relatics de innovatieve ideeën van Levvr, de marktonderzoeken en de gehele softwarestructuur en architectuur zal kopiëren.

Relatics voert verweer en concludeert tot afwijzing van de vordering, met veroordeling van Levvr in de kosten van de procedure.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Alle vorderingen van Levvr komen in de kern neer op een verbod voor Relatics om de (inhoud van) de volledige ACC verder te gebruiken, in de ruimste zin van het woord. Op de mondelinge behandeling heeft Levvr toegelicht dat haar vordering niet mede omvat het verdere gebruik van de volledige ACC in de lopende bodemprocedure.

Levvr heeft haar vordering gegrond op het onrechtmatig verkrijgen, gebruiken en/of openbaar maken van bedrijfsgeheimen als bedoeld in artikel 2 van de Wwb. Het staat vast dat Relatics de zwarte vlakken van de ACC – overgelegd in de door haar tegen Levvr aanhengig gemaakt bodemprocedure, zichtbaar heeft gemaakt. De voorzieningenrechter stelt voorop dat, gelet op de omstandigheid dat de overgelegde ACC voor een groot deel was voorzien van zwarte vlakken en de toelichting in de incidentele conclusie van antwoord in de bodemprocedure van Levvr, het voor Relatics volstrekt helder moet zijn geweest dat Levvr de informatie achter de zwarte vlakken niet met Relatics wilde delen. Dat betekent nog niet direct dat daarmee sprake is van verkrijging, openbaarmaking en gebruik(making) van bedrijfsgeheimen.

Van een bedrijfsgeheim is sprake als voldaan is aan drie cumulatieve voorwaarden te weten 1) de informatie is geheim in die zin dat zij, in haar geheel dan wel in de juiste samenstelling en ordening van haar bestanddelen, niet algemeen bekend is bij of gemakkelijk toegankelijk is voor degenen binnen de kringen die zich gewoonlijk bezighouden met dergelijke informatie, 2) de informatie bezit handelswaarde en 3) degene die rechtmatig over de informatie beschikt, heeft de informatie onderworpen aan redelijke maatregelen om deze geheim te houden. Partijen twisten over de vraag of aan deze voorwaarden is voldaan.

Hoewel Levvr bij herhaling heeft betoogd dat de volledige ACC volstaat met bedrijfsgeheimen van Levvr, is Levvr beperkt geweest in haar concretisering van dit betoog. De omstandigheid dat de volledige ACC voor een beperkt aantal mensen toegankelijk is geweest, betekent nog niet dat de specifieke inhoud niet algemeen bekend is of – op een andere wijze – gemakkelijk toegankelijk is. De op zitting gegeven toelichting van Levvr dat de volledige ACC feitelijk de handleiding voor de toekomst van Levvr is, maakt de stelling op dit punt niet veel concreter.

Mocht sprake zijn van bedrijfsgeheimen, dan is de vraag van wie die bedrijfsgeheimen zijn. Levvr stelt zich op het standpunt dat de volledige ACC haar bedrijfsgeheimen bevat. Relatics stelt zich echter dat het nou juist haar bedrijfsgeheimen zijn waarop de volledige ACC gebaseerd is. Zij wijst er in dat verband naar voorlopig voordeel terecht dat de stelling van Levvr in haar conclusie van antwoord in de bodemprocedure dat de bedrijfsgeheimen waar Relatics zich op beroept tot het publieke domein behoort en dat zij gebruikt maakt van marktstandaarden en open source software zich op het eerste gezicht moeilijk laten rijmen met de stelling dat de volledige ACC bedrijfsgeheimen bevat. Wie van beide partijen op dit punt gelijk heeft, moet in een bodemprocedure worden uitgemaakt, mogelijk na inschakeling van een deskundige.

In het geval sprake is van bedrijfsgeheimen van Levvr, kunnen vraagtekens worden gezet bij de maatregelen die zij heeft getroffen om de informatie uit de volledige ACC geheim te houden. Dat er eerder of vaker NDA’s worden gesloten met personen die het document mogen inzien, is gesteld, maar heeft Levvr niet met relevante stukken onderbouwd. Relatics heeft dat betwist. De maatregelen die Levvr heeft getroffen bestaat uit het aanbrengen van zwarte vlakken in de tekst van de digitale versie van de ACC die Levvr in de bodemprocedure heeft overgelegd. De voorzieningenrechter heeft geconstateerd dat de tekst uit het pdf-bestand, en daarmee dus ook de tekst achter de zwarte vlakken eenvoudigweg te kopiëren is, zoals Relatics ook heeft aangevoerd. Er hoeven geen vergaande of ingewikkelde handelingen te worden uitgevoerd, noch hoeft er speciale software te worden aangeschaft om toegang te krijgen tot de volledige tekst van het document. Aan Levvr kan worden toegegeven dat de wet geen harde eisen stelt ten aanzien van het beveiligingsniveau, maar in dit geval is van een maatregelen om de inhoud geheim te houden nauwelijks sprake.

Los van het voorgaande is de voorzieningenrechter van oordeel dat het Levvr op dit moment geen (spoedeisend) belang (meer) heeft bij haar vorderingen. Het voornaamste bezwaar van Relatics tegen de vorderingen betrof de ruime formulering van de vorderingen. Zij zij meende te moeten begrijpen dat Levvr haar ook wilde verbieden om de volledige ACC in de bodemprocedure te gebruiken. Zoals gezegd heeft Levvr toegelicht dat zij daar geen bezwaar tegen heeft. Er zijn vooralsnog geen concrete aanwijzingen dat Relatics de volledige ACC op een andere wijze of in een andere context wil of kan gebruiken. De enkele vrees daarvoorvan Levvr is onvoldoende om tot toewijzing van de vorderingen te komen. Relatics heeft bovendien een schriftelijke onthoudingsverklaring afgegeven voor enig ander gebruik. Dat het voortbestaan van Levvr direct wordt bedreigd is (dan ook) vooralsnog niet aannemelijk.

Een en ander leidt tot afwijzing van vorderingen van Levvr. Levvr wordt, als de in het ongelijk gestelde partij, veroordeeld in de kosten van de procedure. Relatics heeft betoogd dat een proceskostenveroordeling moet worden uitgesproken op grond van artikel 1019ie Rv. Anders dan in handhavingszaken (artikel 1019h Rv) is de voorzieningenrechter niet verplicht tot een volledige (of redelijke en evenredige) proceskostenveroordeling. Voor een volledige proceskostenveroordeling ten laste van eiser is sprake als eiser de inbreukprocedure evident ongegrond heeft ingesteld. Het gegeven dat in dit kort geding niet met voldoende mate van zekerheid vastgesteld kan worden dat de volledige ACC bedrijfsgeheimen van Levvr bevat, is onvoldoende. De proceskostenveroordeling wordt in deze zaak derhalve begroot conform het reguliere liquidatietarief.

De voorzieningenrechter

wijst de vordering af;

veroordeelt Levvr in de kosten van de procedure, tot op heden aan de zijde van Relatics begroot op € 676,- aan griffierecht en € 1.016,- aan salaris advocaat en verklaart deze proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. P. de Bruin en in het openbaar uitgesproken op 17 mei 2022.3144/2009