HR, 17-01-2025, nr. 24/01216

Het Hof had op grond van hetgeen door belanghebbende is aangevoerd niet mogen concluderen dat sprake was van laden en lossen. Het staat vast dat het voertuig aanwezig was op de betreffende plaatsen en dat er op de door de scanauto gemaakte foto's niets te zien was dat concreet zou wijzen op laden en lossen (bewijslast gemeente). Het is vervolgens aan belanghebbende om te concretiseren en aannemelijk te maken dat er volgens de hierboven genoemde criteria door Uw Raad sprake was van laden en lossen (bewijslast belanghebbende), zoals in deze gevallen met name dat sprake zou zijn van ‘zaken van enige omvang of gewicht.’

In dit kader verwijzen wij naar de uitspraak van het Gerechtshof Den Haag van 19 april 2019, ECLI:NL:GHDHA:2019:880 waarbij is geoordeeld dat de bewijslast voor het aantonen van laden en lossen bij de belanghebbende ligt. Wij citeren:

Ook verwijzen wij in dit kader nog naar de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 20 juni 2017, ECLI:NL:GHAMS:2017:2604 waarin is bepaald dat een beroep op de uitzondering van laden- en lossen geconcretiseerd zal moeten worden.

In de onderhavige uitspraak geeft het Hof hierover aan:

De gemeente betwist dat uit wat door belanghebbende is aangegeven duidelijk zou zijn geworden dat sprake was van zaken van enige omvang en enig gewicht en daarmee van laden en lossen. Het valt op grond van wat belanghebbende heeft aangevoerd niet te begrijpen waarom het Hof tot de conclusie is gekomen dat zou zijn voldaan aan de hierboven genoemde criteria om te voldoen aan de uitzondering van laden en lossen. Dit omdat belanghebbende alleen behoorlijk cryptische routelijsten overlegt waaruit feitelijk niet veel kan worden afgeleid en daarnaast in haar toelichting niet verder komt dan in zijn algemeenheid aangeven van mogelijkheden die kunnen voorkomen en niet concretiseert wat er op die bewuste dagen precies is gelost en geladen (terwijl dit toch op grond van de bewijslast van belanghebbende wordt verwacht). In het verweerschrift bij het hoger beroep geeft belanghebbende hierover aan dat (onderstreping door ons):

Uit de hierboven aangehaalde passages uit het verweerschrift in hoger beroep, met name de door ons onderstreepte gedeeltes, blijkt dat belanghebbende niets aanvoert met betrekking tot de twee concrete situaties maar slechts in zijn algemeenheid zaken aangeeft. Verder heeft belanghebbende bij het verweer in hoger beroep bijlagen meegestuurd waarbij is aangegeven:

Ook over de bijlagen bij het verweer in hoger beroep kan worden opgemerkt dat dit wederom algemene omschrijvingen van belanghebbende zijn waaruit totaal niet blijkt wat er met betrekking tot de twee concreet opgelegde naheffingsaanslagen parkeerbelasting is gelost en geladen.

Verder geeft belanghebbende in het verweer in hoger beroep aan niet te begrijpen hoe het werkt met andere bedrijven die bezorgen en of zij wel altijd pakketten van enig gewicht en omvang bezorgen? En of zij wel bij elke stop parkeerbelasting betalen? Hiermee lijkt belanghebbende toch te insinueren dat ook zij niet altijd pakketten van enige omvang of gewicht bezorgt en daarmee dan dus niet altijd aan de criteria voorladen en lossen voldoet. Dan is het toch logisch dat zal moeten geconcretiseerd en aangetoond wat er in deze twee concrete gevallen is gelost en geladen. Tevens lijkt belanghebbende hiermee te insinueren dat we die andere door haar genoemde bedrijven die bezorgen anders zouden behandelen en daarbij niet zouden toetsen aan de criteria voorladen en lossen en dan met name het criterium van enige omvang en enig gewicht, terwijl wij uiteraard in al dit soortsituaties aan deze door Uw Raad gestelde criteria voor laden en lossen zullen moeten toetsen. Belanghebbende is verder niet verschenen ter zitting bij de behandeling van het hoger beroep en heeft dus verder niets meer aangevoerd over wat er toen concreet is gelost en geladen.

Op grond van bovenstaande blijkt dus dat ondanks het bezwaarschrift, het beroep bij de rechtbank en hoger beroep bij het Hof tot op heden nog altijd totaal onbekend is gebleven wat er toen precies concreet is gelost en geladen en of dit enige omvang of enig gewicht had en daarmee aan de gestelde criteria voorladen en lossen zou voldoen. Met een overzicht van wat er toen concreet is geleverd als bestelling (bestelbon), zou dit wel kunnen worden beoordeeld, maar zoals eerder aangegeven is dit tot op heden helemaal onduidelijk gebleven en worden door belanghebbende alleen argumenten aangevoerd in zijn algemeenheid en niet concreet voorde twee concrete data waarop de betreffende naheffingsaanslagen parkeerbelasting zijn opgelegd. Uit het proces-verbaal van de zitting bij het Hof blijkt ook zeer duidelijk dat door de heffingsambtenaar is benadrukt dat dit totaal onduidelijk is gebleven en hierdoor dus niet kon worden vastgesteld of aan de criteria was voldaan.

Uit de door het Hof vastgestelde feiten blijkt naar ons oordeel ook in het geheel niet dat belanghebbende voorde onderwerpelijke parkeerincidenten aannemelijk zou hebben gemaakt dat sprake was van laden en lossen van zaken van enige omvang en gewicht. Het Hof lijkt op basis van aannames, gemaakt op grond van wat door belanghebbende in zijn algemeenheid is aangegeven in combinatie met de gegevens van de website van belanghebbende, feitelijk de bewijslast voorbelanghebbende te hebben ingevuld en is daarbij ten onrechte tot de conclusie gekomen dat zou zijn gebleken dat er bij deze twee parkeerincidenten sprake zou zijn geweest van zaken van enige omvang en gewicht. Het Hof is daarmee buiten de rechtsstrijd getreden: de rechter moet zich primair richten op het geschil zoals door partijen wordt gepresenteerd.

Daarbij heeft het Hof, bij één van deze parkeerincidenten, zelfs bij het beoordelen of er sprake was van laden en lossen ten onrechte niet alleen rekening gehouden met wat er toen daadwerkelijk is gelost en geladen op het betreffende adres maar tevens rekening gehouden met wat er verder voorzaken (pakketten) in de autoaanwezig waren voor het afleveren opeen aantal andere adressen om te bepalen of werd voldaan aan de criteria voorladen en lossen. Feitelijk is bij allebei deze twee parkeerincidenten niet vastgesteld en ook niet aannemelijk gemaakt dat sprake was van laden en lossen van zaken van enige omvang en gewicht door belanghebbende op wie hiervoor de bewijslast rust. Het Hof heeft dan ook ten onrechte aannemelijk geacht dat belanghebbende circa 10 minuten aaneen gesloten nodig had om zaken van enige omvang en enig gewicht te leveren en daarom dat sprake was van laden lossen. Van het ononderbroken verrichten van het geheel van handelingen dat redelijkerwijs noodzakelijk is om zaken als bedoeld in onderdeel 3.3.2van het arrest van 7 maart 2014ter plaatse in ontvangst te nemen en in het voertuig te brengen, dan wel uit het voertuig te halen en aan de geadresseerde af te geven, is niet vastgesteld door het Hof noch komen vast te staan, althans heeft het Hof ten onrechte op basis van de voorliggende feiten dat aannemelijk geacht.

Gelet op het voorgaande zijn wij van oordeel dat het Hof het recht heeft geschonden door een onjuiste toepassing te geven aan de rechtsregels omtrent ‘onmiddellijk laden en lossen van zaken van enige omvang en enig gewicht ’, althans buiten de rechtsstrijd getreden door de (betwiste en niet vaststaande) feiten zelf in/aan te vullen, althans zonder nadere motivering onbegrijpelijk is dat het Hof, op grond van stukken die niets zeggen over de daadwerkelijke omvang en gewicht van de zaken, heeft geoordeeld dat belanghebbende aannemelijk heeft gemaakt dat bij beide parkeermomenten sprake is van laden en lossen.

Bij de beoordeling of sprake is van laden en lossen heeft het Hof het geheel aan bedrijfsvoering (activiteiten) van belanghebbende in haar overweging betrokken, terwijl de maatstaf is het bij voortduring inladen of uitladen van zaken van enige omvang of enig gewicht, onmiddellijk nadat het voertuig tot stilstand is gebracht en gedurende de tijd die daarvoor nodig is. De beslissing van het Hof om de rest van de pakketten in het voertuig die zouden worden bezorgd op geheel andere adressen, mee te wegen bij de beoordeling of er is voldaan aan de criteria voorladen en lossen en dan met name of daarbij sprake was van enige omvang of enig gewicht, is naar onze mening totaal ten onrechte en een zeer grote en ongewenste uitbreiding van de tot nu toe geldende criteria voorladen en lossen. Als dit zo zou werken dan zou als concreet voorbeeld ook het bezorgen van een pakketje van 500 gram onder laden en lossen kunnenvallen als bijvoorbeeld in de rest van het voertuig nog een (groot) aantal andere pakketjes van 500 gram ter bezorging op evenzovele adressen aanwezig zouden zijn, dit kan onzes inziens echter toch niet de bedoeling zijn van de wetgever en de gestelde criteria uit de jurisprudentie. Ook zou er dan toch ook feitelijk onderscheid worden gemaakt tussen particulieren en professionele bezorgdiensten en daarmee ten onrechte worden afgeweken van de conclusie van A-G IJzerman van 30 oktober 2013, ECLI:NL:PHR:2013:1311, dat een dergelijk onderscheid niet mag worden gemaakt.

Met deze veel te ruime interpretatie van het Hof wordt het feitelijk ook zo goed als onmogelijk om nog te toetsen of sprake is van laden en lossen, omdat de bewijslast in het geheel naar de gemeente wordt verplaatst en die dan zal moeten aantonen dat er geen sprake was van andere zaken in het voertuig en daarmee met een onmogelijke bewijslast zal worden opgezadeld. Feitelijk zou belanghebbende daarmee dan de door haar gewenste algemene vrijstelling krijgen.

Het Hof heeft dan ook een onjuiste maatstaf aangelegd bij de beoordeling of sprake is van laden en lossen in voormelde zin. Voorde vraag of het belastbare feit per parkeerincident zich heeft voorgedaan is niet van belang dat belanghebbende ook pakketten bij zich had ter bezorging op andere adressen. Het gaat om de criteria ‘bij voortduring inladen of uitladen van zaken van enige omvang of enig gewicht ’ (het gedurende een aaneengesloten periode) en dus de feiten en omstandigheden van het specifieke geval. Het parkeren van de (bestel)bus op een parkeerplaats houdt daarom alleen verband met de wijze waarop een parkeerder/bezorger per parkeerincident voldoet aan de voorwaarden voorladen en lossen en niet met het geheel van handelingen/activiteiten die hij opeen dag gaat verrichten. Aan de hand van de specifieke feiten en omstandigheden van het geval moet worden beoordeeld of wordt voldaan aan de voornoemde criteria. Dat is onzes inziens niet het geval bij de genoemde parkeer incidenten.

Ook het oordeel van het Hof in onderdeel 5.5.4.dat de bezorging van pakketten per fiets of bromfiets niet realistisch zou zijn, valt niet te begrijpen. Hierbij lijkt het Hof dit eveneens te concluderen omdat ten onrechte rekening wordt gehouden met de overige pakketten die in het voertuig aanwezig zijn om te bezorgen op geheel andere adressen.

Tevens valt de claim van het Hof dat bezorgen met een bromfiets of fiets in deze gevallen niet goed mogelijk zou zijn, niet te begrijpen. Hier lijkt weer sprake te zijn van het mee laten wegen van alles wat er verder nog aan pakketten op andere adressen zal worden afgeleverd. Dat belanghebbende in een wijde omtrek bezorgt en daardoor veel bestellingen in een bus zou (moeten) meenemen, wil toch nog niet zeggen dat de bestelling die is bezorgd niet met een bromfiets of fiets zou kunnen worden bezorgd als bijvoorbeeld een bedrijf om de hoek alleen deze bestelling zou hebben bezorgd.

Gelet op het voorgaande zijn wij van oordeel dat het Hof het recht heeft geschonden dooreen onjuiste toepassing te geven aan de rechtsregels omtrent ‘onmiddellijk laden en lossen van zaken van enige omvang en enig gewicht ’ door ook de pakketten die belanghebbende bij zich had ter bezorging op andere adressen bij de beoordeling te betrekken, althans buiten de rechtsstrijd getreden door de (betwiste en niet vaststaande) feiten zelf in/aan te vullen, althans zonder nadere motivering onbegrijpelijk is dat het Hof op grond van de mogelijk aanwezige pakketten in de (bestel)bus en de activiteiten die belanghebbende verricht (bedrijfsvoering) aannemelijk heeft geacht dat sprake is van laden en lossen bij beide parkeer momenten.