3.2.2 Beperken van het aantal mogelijke schuldeisers

Het spreekt haast voor zich dat het beperken van het aantal schuldeisers een positieve invloed heeft op de continuïteit van het familievermogen. Bij de inrichting van de beheerstructuur moet worden bekeken op welke manier het aantal mogelijke schuldeisers kan worden beperkt.

In de vorige paragraaf kwam al aan de orde dat het bijeenhouden van het vermogen bij één rechthebbende een manier is om het aantal schuldeisers zo klein mogelijk te houden. Een tweede manier om het aantal schuldeisers zo beperkt mogelijk te houden is het afscheiden van het familievermogen ten opzichte van ander vermogen. Op die manier wordt voorkomen dat schuldeisers van eventueel ander aanwezig vermogen zich mede kunnen verhalen op het familievermogen. Dit kan door het familievermogen waarvoor de continuïteit gewenst is onder te brengen in een aparte rechtspersoon die rechthebbende wordt van alleen het familievermogen en die geen andere activiteiten uitvoert dan het beheer van dat vermogen.1 In het geval van certificering van vermogen is dat de stak. Doordat de rechtspersoon geen andere activiteiten uitvoert dan het beheer van het familievermogen, wordt mede het risico op faillissement beperkt.

Naast het beperken van het aantal schuldeisers, zijn er ook specifieke schuldeisers waarmee rekening dient te worden gehouden. Eén van deze specifieke groep van schuldeisers zijn mogelijke legitimarissen. Bij een beheerstructuur moet in het kader van de continuïteit van het vermogen rekening worden gehouden met een mogelijke aanspraak van legitimarissen.2