Hof Den Haag, 17-08-2023, nr. BK-21/01046, nr. BK-21/01047, nr. BK-21/01048, nr. BK-21/01049, nr. BK-21/01050, nr. BK-21/01051, nr. BK-21/01052, nr. BK-21/01053, nr. BK-21/01054, nr. BK-21/01055, nr. BK-21/01056, nr. BK-21/01057, nr. BK-21/01058, nr. BK-21/01059, nr. BK-21/01060, nr. BK-21/01061, nr. BK-21/01062, nr. BK-21/01063, nr. BK-21/01064, nr. BK-21/01065, nr. BK-21/01066, nr. BK-21/01067, nr. BK-21/01068, nr. BK-21/01069, nr. BK-21/01070

De Inspecteur heeft aan belanghebbende drie naheffingsaanslagen in de belasting van personenauto’s en motorrijwielen (bpm) opgelegd en telkens daarbij bij beschikking belastingrente in rekening gebracht.

Belanghebbende heeft tegen de naheffingsaanslagen en de rentebeschikkingen bezwaar gemaakt. De Inspecteur heeft de naheffingsaanslagen en de rentebeschikkingen bij uitspraken op bezwaar gehandhaafd.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraken op bezwaar beroepen ingesteld bij de Rechtbank Zeeland-West-Brabant, die de zaken ter verdere behandeling en beslissing heeft verwezen naar de Rechtbank. De Rechtbank heeft als volgt beslist, waarbij belanghebbende is aangeduid als eiseres en de Inspecteur als verweerder:

(in de zaken met de nummers SGR 20/5530 tot en met SGR 20/5552)

“De rechtbank:

- verklaart de beroepen gegrond;

- vernietigt de uitspraak op bezwaar;

- vermindert de naheffingsaanslag tot een bedrag van € 19.449 en vermindert de rentebeschikking dienovereenkomstig;

- veroordeelt de Minister tot vergoeding van immateriële schade aan eiseres tot een bedrag van € 2.000;

- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 1.999,50;

- draagt verweerder op het door eiseres betaalde griffierecht € 338 aan haar te vergoeden.”

(in de zaak met nummer SGR 20/5771)

“De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt de uitspraak op bezwaar;

- vermindert de naheffingsaanslag tot een bedrag van € 948 en vermindert de rentebeschikking dienovereenkomstig;

- bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van de vernietigde uitspraak op bezwaar;

- veroordeelt de Minister tot vergoeding van immateriële schade aan eiseres tot een bedrag van € 1.500;

- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 1.333;

- draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 338 aan eiseres te vergoeden.”

(in de zaak met nummer SGR 20/5799)

“De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt de uitspraak op bezwaar;

- vermindert de naheffingsaanslag tot een bedrag van € 1.581;

- bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van de vernietigde uitspraak op bezwaar;

- veroordeelt de Minister tot vergoeding van immateriële schade aan eiseres tot een bedrag van € 1.000;

- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 1.333;

- draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 345 aan eiseres te vergoeden.”

Belanghebbende heeft tegen de uitspraken van de Rechtbank hoger beroep ingesteld bij het Hof. Van belanghebbende is driemaal een griffierecht van € 541 geheven. De Inspecteur heeft verweerschriften ingediend. Belanghebbende heeft een nader stuk, gedagtekend 10 oktober 2022, ingediend en de Inspecteur heeft nog een nader stuk, gedagtekend 4 november 2022, ingediend.

Na indiening van nadere stukken op 8 november 2022 (waarop de Inspecteur bij e-mail van 14 november 2022 heeft gereageerd) en 15 november 2022 heeft belanghebbende vóór de geplande mondelinge behandeling op 17 november 2022 een verzoek tot wraking ingediend.

De wrakingskamer heeft het onder 1.5 vermelde verzoek bij beslissing van 1 maart 2023 afgewezen.

Belanghebbende heeft bij e-mail van 27 juni 2023 (later ingediend via het webportaal) en via het webportaal op 4 juli 2023 nadere stukken ingediend. Deze stukken zijn doorgestuurd naar de Inspecteur.

De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgehad ter zitting van het Hof van 6 juli 2023. Partijen zijn verschenen. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt.

(in de Hofzaken met de nummers BK-21/01046 t/m BK-21/01068; Rechtbank-nummers SGR 20/5530 t/m SGR 20/5552)

Belanghebbende heeft in de periode van 12 januari 2016 tot en met 13 maart 2017 ter zake van de registratie van de volgende auto’s afkomstig uit Italië, Spanje en Duitsland (de auto’s) op aangifte bpm voldaan.

Belanghebbende heeft de in de aangiften vermelde handelsinkoopwaarden gebaseerd op taxatierapporten van [naam taxateur] (de taxatierapporten). In de taxatierapporten is, behalve voor auto 22, steeds uitgegaan van koerslijstinformatie van XRAY voor een marge-auto. Voor auto 22 is uitgegaan van koerslijstinformatie van Eurotaxglass’s. Op de aldus bevonden koerslijstwaarden is steeds een bedrag aan schade in mindering gebracht gebaseerd op bij de taxatierapporten gevoegde schadecalculaties. Die schadebedragen zijn verminderd met een bedrag voor normale gebruikssporen, dat is bepaald aan de hand van een matrix die uitgaat van de ouderdom van de auto en het aantal daarmee gereden kilometers.

De Inspecteur heeft de aangiften geselecteerd voor controle door Domeinen Roerende Zaken (DRZ) en belanghebbende verzocht de auto’s daartoe te tonen op de locatie Soesterberg respectievelijk Bleiswijk. Belanghebbende heeft aan die verzoeken niet voldaan.

Belanghebbende heeft vervolgens met dagtekening 15 september 2017 een naheffingsaanslag opgelegd, gebaseerd op de handelsinkoopwaarden volgend uit de koerslijsten zonder rekening te houden met een waardevermindering vanwege schade. De naheffingsaanslag bedraagt inclusief belastingrente € 31.377, de belastingrente is berekend op € 800.

Voor de auto’s 20 en 21 heeft de Inspecteur in het verweerschrift in eerste aanleg vermeld dat belanghebbende een deel van de schade aannemelijk heeft gemaakt en dat de naheffingsaanslag met respectievelijk € 419 en € 327 moet worden verminderd.

In het verweerschrift in eerste aanleg heeft de Inspecteur verder vermeld dat aanspraak bestaat op extra leeftijdskorting en dat de naheffingsaanslag daarom met € 5.487 moet worden verminderd.

(in de Hofzaak met nummer BK-21/01069; Rb nummer SGR 20/5771)

Belanghebbende heeft op 1 september 2017 aangifte voor de bpm gedaan ter zake van de registratie van een uit Italië afkomstige personenauto van het merk en type Opel Mokka-X 1.4 (auto 24). De datum van eerste toelating is 16 februari 2017. De aangifte resulteert in een te betalen bedrag van € 2.798. Dit bedrag heeft belanghebbende voldaan.

Belanghebbende heeft de in de aangifte vermelde handelsinkoopwaarde van € 10.825 gebaseerd op een taxatierapport van [naam taxateur] van 31 augustus 2017. Hierbij is uitgegaan van een handelsinkoopwaarde vóór schade van € 20.685, gebaseerd op de koerslijstinformatie van XRAY marge. Dit bedrag is verminderd met een schadecalculatie van € 9.860.

De Inspecteur heeft de aangifte geselecteerd voor controle door DRZ en belanghebbende verzocht de auto daartoe te tonen op de locatie Soesterberg. Belanghebbende heeft aan dat verzoek niet voldaan.

De Inspecteur heeft vervolgens met dagtekening 23 maart 2018 een naheffingsaanslag opgelegd. Deze naheffingsaanslag is gebaseerd op een handelsinkoopwaarde van de auto van € 20.685, zonder rekening te houden met een waardevermindering vanwege schade. Wel is een extra leeftijdskorting toegepast van € 416. De naheffingsaanslag bedraagt € 2.133, de belastingrente is berekend op € 19.

De Inspecteur heeft ter zitting van de Rechtbank erkend dat het tarief van 2016 mag worden toegepast.

(in de Hofzaak met nummer BK-21/01070; Rb nummer SGR 20/5799)

Belanghebbende heeft op 7 mei 2018 aangifte voor de bpm gedaan ter zake van de registratie van een uit Italië afkomstige personenauto van het merk en type Opel Mokka-X 1.4 (auto 25). De datum van eerste toelating is 16 februari 2017. De aangifte resulteert in een te betalen bedrag van € 2.067. Dit bedrag heeft belanghebbende voldaan.

Belanghebbende heeft de in de aangifte vermelde handelsinkoopwaarde van € 7.999 gebaseerd op een taxatierapport van [naam taxateur] van 1 mei 2018. Hierbij is uitgegaan van een handelsinkoopwaarde vóór schade van € 17.393, gebaseerd op de koerslijstinformatie van XRAY marge. Dit bedrag is verminderd met € 9.394 schade.

De Inspecteur heeft de aangifte geselecteerd voor controle door DRZ en belanghebbende verzocht de auto daartoe te tonen op de locatie Soesterberg. Belanghebbende heeft aan dat verzoek niet voldaan.

De Inspecteur heeft vervolgens met dagtekening 31 oktober 2018 een naheffingsaanslag opgelegd. Deze naheffingsaanslag is gebaseerd op een handelsinkoopwaarde van de auto van € 17.393, zonder rekening te houden met een waardevermindering vanwege schade. De naheffingsaanslag bedraagt € 2.326. De Inspecteur heeft ter zitting van de Rechtbank erkend dat het tarief van 2016 mag worden toegepast.

De Rechtbank heeft in haar uitspraak in de zaken met de nummers SGR 20/5530 tot en met SGR 20/5552 voor zover van belang het volgende overwogen, waarbij belanghebbende is aangeduid als eiseres en de Inspecteur als verweerder:

“Beoordeling van het geschil

Bijlagen bij de pleitnota

8. De gemachtigde van eiseres heeft de dag voor de zitting om 17:02 een pleitnota met drie bijlagen naar de rechtbank gefaxt. Deze bijlagen zijn dus niet binnen de in artikel 8:58 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) gestelde termijn ingediend. Bijlage 1 bij de pleitnota betreft een (slecht leesbare) cijfermatige uitwerking van de verschillende door eiseres ingenomen standpunten. Eiseres beschikt reeds sedert eind mei 2018 over het verweerschrift en de bijlagen daarbij en sedert half februari 2020 over het nader stuk van verweerder. Gesteld noch gebleken is dat eiseres de bijlagen bij haar pleitnota niet tijdig heeft kunnen indienen. De rechtbank heeft bijlage 1 daarom tardief verklaard wegens strijd met de goede procesorde en daarbij mede in aanmerking genomen dat verweerder bezwaar heeft gemaakt tegen het tot de gedingstukken rekenen van de bijlagen 1 en 2 bij de pleitnota. Bijlagen 2 en 3 maken wel deel uit van de gedingstukken.

Toonplicht

9. Nu in de taxatierapporten schade aan de auto’s wordt vermeld, heeft verweerder kunnen en mogen besluiten de auto’s aan een onderzoek door DRZ te onderwerpen. De Hoge Raad heeft geoordeeld dat een verzoek van DRZ om een auto voor onderzoek te tonen op een daartoe aangewezen locatie op zichzelf proportioneel is2. De rechtbank ziet in hetgeen eiseres heeft aangevoerd, geen aanleiding in dit geval anders te oordelen. Het niet voldoen aan de toonplicht heeft echter geen bewijsrechtelijke gevolgen.3 Eiseres heeft immers, bij betwisting door verweerder, al de bewijslast voor haar stelling dat de handelsinkoopwaarde uit de koerslijst moet worden verminderd vanwege – niet in deze koerslijst verwerkte – beschadigingen.

Historische nieuwprijs auto’s 1, 8 tot en met 11, 13 en 14

10. Aan de berekeningen in de taxatierapporten voor de auto’s 1, 8 tot en met 11, 13 en 14 zijn XRAY koerslijsten ten grondslag gelegd waarop zowel de handelsinkoopwaarde als de historische nieuwprijs van het desbetreffende voertuig staan vermeld. Eiseres is uitgegaan van de in die koerslijsten vermelde handelsinkoopwaarde. De rechtbank leidt daaruit af dat het hier volgens eiseres geschikte referentieobjecten betreft. Verweerder heeft dat niet bestreden en de rechtbank ziet ook geen reden daar anders over te oordelen. De enkele stelling dat er gelijkwaardige binnenlandse voertuigen zijn met een lagere CO2 uitstoot, geeft de rechtbank dan ook geen aanleiding om enkel voor wat betreft de historische nieuwprijs af te wijken van de gegevens vermeld op die aan de taxatierapporten ten grondslag gelegde koerslijsten. Dat betekent dat voor deze auto’s moet worden uitgegaan van de historische nieuwprijzen zoals die blijken uit de XRAYkoerslijsten.

Vermindering koerslijstwaarde auto 22

11. Eiseres is voor auto 22 in het taxatierapport uitgegaan van een Eurotaxglass’s koerslijst waarin voor de onderdelen marksituatie en dealersituatie nihil is ingevuld. In het arrest van de HR van

15 november 2019 is onder meer het volgende overwogen:

“Aangenomen moet worden dat alle in een koerslijst gespecificeerde factoren van invloed kunnen zijn op de prijs die een wederverkoper bereid is te betalen bij de inkoop van een particulier van een in Nederland geregistreerd, gebruikt motorvoertuig. Tot de factoren waarmee de koerslijst van Eurotaxglass’s rekening houdt, behoort de ‘marktsituatie handelaar”.

Verder kan uit dat arrest worden afgeleid dat de invloed van de marktsituatie handelaar ten hoogste 5% bedraagt. In dit geval is in de gebruikte koerslijst van Eurotaxglass’s geen rekening gehouden met de marktsituatie handelaar zodat alsnog een vermindering van 5% in aanmerking genomen mag worden. Dat ook de in de koerslijst vermelde ‘dealersituatie’ een vermindering van 5% met zich mee zou moeten brengen, blijkt daaruit niet. Gesteld noch gebleken is echter dat dit niet het geval is. De rechtbank zal dan ook aan beide factoren een vermindering van 5% toekennen. De koerslijstwaarde wordt dan € 12.128.

Schade

12. Zoals hiervoor reeds is overwogen, rust de bewijslast voor de in aanmerking te nemen schade op eiseres. Zij wijst daartoe op de taxatierapporten en de daarbij behorende foto’s en schadecalculaties.

13. Verweerder heeft aangevoerd dat in de taxatierapporten ten onrechte de volgende zaken als schade in aanmerking worden genomen: Polijsten, Nederlandstalig onderhoudsboekenpakket, huurverleden en expertisekosten. Verder heeft verweerder aangevoerd dat eiseres ten onrechte meer dan 72% van de door haar gecalculeerde schade in aanmerking heeft genomen.

14. Ter zitting is vastgesteld dat tussen partijen niet langer in geschil is dat eiseres ten onrechte voor iedere auto een schadebedrag van € 1.139 heeft opgevoerd vanwege het huurverleden van de auto’s en ten onrechte voor de auto’s 2 tot en met 5 een schadebedrag van € 101 aan expertisekosten in aanmerking heeft genomen.

15. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat het ontbreken van een Nederlandstalig boekenpakket schade is die van invloed is op de handelsinkoopwaarde van de auto. De rechtbank acht alleen het originele onderhoudsboekje van belang, aangezien een nieuwe Nederlandstalige versie geen vastleggingen van het eerder in het buitenland gepleegde onderhoud bevat.

16. Aan de hand van de foto’s die bij de taxatierapporten zijn gevoegd, de toelichting daarop ter zitting door eiseres en de analyses uit bijlage 13 bij het verweerschrift heeft de rechtbank het volgende vastgesteld. Voor de auto’s 4, 15, 16 en 23 heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van schade. Voor de auto’s 3, 8, 9, 11 tot en met 14, 17, 19, 20 en 21 heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van meer schade dan door verweerder in bijlage 13 als maximaal schadebedrag is vermeld. Voor de auto’s 1, 2, 6, 7, 10, 18 en 22 heeft eiseres aannemelijk gemaakt dat er van een hoger bedrag aan schade moet worden uitgegaan dan door verweerder in bijlage 13 is vermeld.

Voor wat betreft voertuig 5 heeft verweerder in bijlage 13 bij zijn verweerschrift geen gegevens verstrekt. Ter zitting heeft verweerder verklaard een maximale schade van

€ 1.651,15 aannemelijk te achten. Eiseres heeft met wat zij heeft aangevoerd en overgelegd voor deze auto echter aannemelijk gemaakt dat sprake is van lakschade waarmee volgens de schadecalculatie een bedrag van € 3.677 is gemoeid. Dat betekent dat bovenop het bedrag van € 1.651 nog een bedrag van € 2.026 in aanmerking moet worden genomen.

17. Uit artikel 8 van de Uitvoeringsregeling belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 (de Uitvoeringsregeling) in samenhang bezien met Bijlage I bij de Uitvoeringsregeling volgt dat van de vastgestelde schade 72% in mindering mag worden gebracht op de handelsinkoopwaarde tenzij eiseres aannemelijk maakt dat de schade naar een hoger percentage in aanmerking moet worden genomen4. Eiseres is daarin niet geslaagd. In de schadecalculaties in de taxatierapporten, ook in samenhang bezien met het in die taxatierapporten opgenomen beeldmateriaal, is onvoldoende steun te vinden voor de conclusie dat met betrekking tot één of meer van de auto’s sprake is van schade die tot een hogere waardevermindering dan 72% dient te leiden. De taxatierapporten bevatten daarvoor ook geen onderbouwing. Dat sprake is van schade van uitzonderlijke aard is verder gesteld noch gebleken. De rechtbank zal de vastgestelde schade dan ook slechts voor 72% in aanmerking nemen.

Tarief voorgaande jaar

18. Nu tussen partijen niet langer in geschil is dat voor de auto’s 8, 9, 10, 11, 13, 14 en 19 het tarief van het voorgaande jaar, te weten 2015, kan worden toegepast moet voor die auto’s worden uitgegaan van de volgende bruto bpm bedragen:

-auto 8 € 7.415

-auto 9 € 8.087

-auto 10 € 7.415

-auto 11 € 7.415

-auto 13 € 6.967

-auto 14 € 10.586

-auto 19 € 3.607

Leeftijdskorting

19. Eiseres heeft het totaalbedrag van de door verweerder in het verweerschrift alsnog toegekende extra leeftijdskorting niet weersproken. De rechtbank gaat daarom uit van dit bedrag. Dat betekent dat de naheffingsaanslag ook moet worden verminderd met een bedrag van € 5.487.

rentebeschikking

20. Eiseres heeft geen zelfstandige beroepsgronden tegen de rentebeschikking aangevoerd en ook anderszins is niet gebleken dat de rente in strijd met hoofdstuk VA van de Algemene wet inzake rijksbelastingen is berekend. Wel dient de belastingrente te worden verminderd overeenkomstig de vermindering van de belastingaanslag.

Slotsom

21. Gelet op wat hiervoor is overwogen, dienen de beroepen gegrond te worden verklaard en moet de naheffingsaanslag worden verminderd tot € 19.449. Zie voor de cijfermatige uitwerking de bijlage bij deze uitspraak.

Immateriële schade

22. Eiseres heeft verzocht om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn.

23. De redelijke termijn is overschreden wanneer de behandeling van het bezwaar en het beroep gezamenlijk langer duurt dan twee jaar. De behandeltermijn vangt aan op het moment dat verweerder het bezwaarschrift ontvangt en eindigt met de uitspraak van de rechtbank. Als uitgangspunt voor de hoogte van de schadevergoeding hanteert de Hoge Raad5 een tarief van € 500 per halfjaar (naar boven afgerond) dat de redelijke termijn is overschreden, waarbij het totaal van de overschrijding naar boven wordt afgerond. Heeft de procedure tot de uitspraak van de rechtbank langer dan twee jaar geduurd, dan dient vervolgens voor de bezwaar- en de beroepsfase afzonderlijk te worden bezien of sprake is van een langere behandelingsduur dan gerechtvaardigd, waarbij in beginsel geldt dat de bezwaarfase binnen een half jaar en de beroepsfase binnen anderhalf jaar zou moeten worden afgerond.

24. Het bezwaarschrift is op 19 september 2017 door verweerder ontvangen en verweerder heeft uitspraak op bezwaar gedaan op 2 februari 2018. De uitspraak van de rechtbank wordt op 10 september 2021 gedaan, zodat de bezwaar- en beroepsfase bijna vier heeft geduurd. De redelijke termijn is daarom overschreden met afgerond twee jaar. Dit betekent dat eiseres recht heeft op een vergoeding van immateriële schade tot een bedrag van € 2.000. De overschrijding van de redelijke termijn dient volledig te worden toegerekend aan de beroepsfase.

Proceskosten

25. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiseres gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.999,50 (1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift, met een waarde per punt van € 265, 1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 534 en een wegingsfactor 1,5 wegens meer dan vier samenhangende zaken). De overige door eiseres genoemde kosten, te weten de kosten voor deskundigenbijstand komen niet voor vergoeding in aanmerking. Het taxatierapport is niet uitgebracht ten behoeve van de bezwaar en beroepsfase maar ten behoeve van de aangifte. Er is dan ook geen sprake van een door een deskundige uitgebracht verslag als bedoeld in artikel 1 van het Besluit. Voor vergoeding van de kosten voor de aanwezigheid van de deskundige ter zitting ziet de rechtbank geen aanleiding nu niet is voldaan aan de voorwaarden zoals genoemd in artikel 8.60, lid 4 van de Awb.6 Dat ter zitting is verklaard dat de deskundige een toelichting kan geven op de taxatierapporten leidt niet tot een ander oordeel. De aanwezigheid van de deskundige lijkt aldus vooral ingegeven te zijn door de wens de positie van de gemachtigde te versterken voor het geval er vragen gesteld zouden worden over de taxatierapporten. Dat is onvoldoende reden voor vergoeding van daarmee gemoeide kosten7.

1. ECLI:NL:HR:2019:1783

2 Vgl. Hoge Raad 21 februari 2020, ECLI:NL:HR:2020:317

3 Vgl. Hoge Raad 21 februari 2020, ECLI:NL:HR:2020:317 en ECLI:NL:HR:2020:318

4 ECLI:NL:HR:2019:1084

5 ECLI:NL:HR:2005:AO9006

6 ECLI:NL:RVS:2005:AT2808

7 ECLI:NL:CRVB:2008:BD1529”

De Rechtbank heeft in haar uitspraak in de zaak met nummer SGR 20/5771 voor zover van belang het volgende overwogen, waarbij belanghebbende is aangeduid als eiseres en de Inspecteur als verweerder:

“Beoordeling van het geschil

(…)[De overwegingen 8 en 9 zijn identiek aan de overwegingen 8 en 9, hiervoor vermeld onder 3.1]

Schade

10. Tussen partijen is niet in geschil dat de sporen van normaal gebruik zijn verdisconteerd in de koerslijstwaarde, zodat hiermee niet nogmaals rekening kan worden gehouden. Er kan dus alleen een aftrek op de koerslijstwaarde worden toegepast indien en voor zover sprake is van waardevermindering als gevolg van meer dan normale gebruikssporen. Zoals hiervoor reeds is overwogen, rust de bewijslast hiervoor op eiseres.

11. Voor wat betreft het boekenpakket van € 103 (incl. btw) heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van schade die van invloed is op de handelsinkoopwaarde van de auto3. De rechtbank acht alleen het originele onderhoudsboekje van belang, aangezien een nieuwe Nederlandstalige versie geen vastleggingen van het eerder in het buitenland gepleegde onderhoud bevat.

12. Met het taxatierapport en de daarbij behorende foto’s, met name de foto’s op pagina 19, 20 en 23 heeft eiseres voldoende aannemelijk gemaakt dat er sprake is van schade aan het portier linksvoor, het portier linksachter en het portier rechtsachter voor een bedrag van € 2.963 (incl. btw). Voor het overige heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat er sprake is van enige schade die niet kan worden beschouwd als normale gebruikssporen.

13. Van de schade mag 72% in aanmerking worden genomen tenzij eiseres aannemelijk maakt dat de schade naar een hoger percentage in aanmerking moet worden genomen4. Eiseres is daarin niet geslaagd.

14. Nu het taxatierapport is gebaseerd op de koerslijst XRAY waarin is aangegeven dat er sprake is van een ex-rental, is er geen ruimte voor een extra correctie op de handelsinkoopwaarde vanwege het gegeven dat de auto een huurverleden heeft. Deze waardevermindering zit reeds verwerkt in de koerslijst. Eiseres heeft ter zitting gesteld dat moet worden uitgegaan van de koerslijst Eurotaxglass’s in plaats van de koerslijst XRAY en dat daarbij rekening gehouden moet worden met de markt- en dealer situatie. Ter onderbouwing verwijst eiseres naar het arrest van de Hoge Raad van 15 november 20195. Uit het arrest van de Hoge Raad van 18 maart 20166 volgt dat indien de afschrijving bij de aangifte is gebaseerd op een koerslijst, het is toegestaan in bezwaar of beroep uit te gaan van een andere koerslijst mits daaraan dezelfde gegevens ten grondslag liggen. Dat daarvan in dit geval sprake is, heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt reeds omdat de koerslijsten uitgaan van verschillende bedragen aan fabrieksopties. Verder neemt de rechtbank hierbij in aanmerking dat uit de koerslijst Eurotaxglass’s niet blijkt of sprake is van een margeauto.

15. Rekening houdend met de onder 12 vastgestelde schade, moet worden uitgegaan van de handelsinkoopwaarde van € 20.685 minus de schade van € 2.134 (72% van € 2.963). De handelsinkoopwaarde komt dan uit op € 18.551. Gelet op de historische nieuwprijs van de auto, die volgens eiseres en verweerder € 34.954 bedraagt, is de afschrijving 46,93%. Het bruto Bpm tarief voor het jaar 2016 bedraagt € 7.844 en de verschuldigde Bpm € 4.162. Rekening houdend met een extra leeftijdskorting van € 416 en het reeds op aangifte voldane bedrag van € 2.798 dient de naheffingsaanslag te worden verminderd tot € 948.

16. Eiseres heeft geen zelfstandige beroepsgronden tegen de rentebeschikking aangevoerd en ook anderszins is niet gebleken dat de rente in strijd met hoofdstuk VA van de Algemene wet inzake rijksbelastingen is berekend. Wel dient de belastingrente te worden verminderd overeenkomstig de vermindering van de belastingaanslag.

17. Gelet op wat hiervoor is overwogen, dient het beroep gegrond te worden verklaard.

Immateriële schade

18. Eiseres heeft verzocht om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn.

19. De redelijke termijn is overschreden wanneer de behandeling van het bezwaar en het beroep gezamenlijk langer duurt dan twee jaar. De behandeltermijn vangt aan op het moment dat verweerder het bezwaarschrift ontvangt en eindigt met de uitspraak van de rechtbank. Als uitgangspunt voor de hoogte van de schadevergoeding hanteert de Hoge Raad7 een tarief van € 500 per halfjaar (naar boven afgerond) dat de redelijke termijn is overschreden, waarbij het totaal van de overschrijding naar boven wordt afgerond. Heeft de procedure tot de uitspraak van de rechtbank langer dan twee jaar geduurd, dan dient vervolgens voor de bezwaar- en de beroepsfase afzonderlijk te worden bezien of sprake is van een langere behandelingsduur dan gerechtvaardigd, waarbij in beginsel geldt dat de bezwaarfase binnen een half jaar en de beroepsfase binnen anderhalf jaar zou moeten worden afgerond.

20. Het bezwaarschrift is op 4 april 2018 door verweerder ontvangen en verweerder heeft uitspraak op bezwaar gedaan op 16 oktober 2018. De uitspraak van de rechtbank wordt op 10 september 2021 gedaan, zodat de bezwaar- en beroepsfase drie jaar en vijf maanden heeft geduurd. De redelijke termijn is daarom overschreden met een jaar en vijf maanden. Dit betekent dat eiseres recht heeft op een vergoeding van immateriële schade tot een bedrag van € 1.500. De overschrijding van de redelijke termijn dient volledig te worden toegerekend aan de beroepsfase.

Proceskosten

21. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiseres gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht (het Besluit) voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.333 (1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift, met een waarde per punt van € 265, 1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 534 en een wegingsfactor 1). De overige door eiseres genoemde kosten, te weten de kosten voor deskundigenbijstand komen niet voor vergoeding in aanmerking. Het taxatierapport is niet uitgebracht ten behoeve van de bezwaar en beroepsfase maar ten behoeve van de aangifte. Er is dan ook geen sprake van een door een deskundige uitgebracht verslag als bedoeld in artikel 1 van het Besluit. Voor vergoeding van de kosten voor de aanwezigheid van de deskundige ter zitting ziet de rechtbank geen aanleiding nu niet is voldaan aan de voorwaarden zoals genoemd in artikel 8.60, lid 4 van de Awb.8 Dat ter zitting is verklaard dat de deskundige een toelichting kan geven op het taxatierapport leidt niet tot een ander oordeel. De aanwezigheid van de deskundige lijkt aldus eerder ingegeven door de wens de positie van de gemachtigde te versterken voor het geval er vragen gesteld zouden worden over het taxatierapport. Dat is onvoldoende reden voor vergoeding van daarmee gemoeide kosten9.

(…)

3 ECLI:NL:GHARL:2017:6307

4 Vgl. Hoge Raad, 12 juli 2019, ECLI:NL:HR:2019:1084

5 ECLI:NL:HR:2019:1783

6 ECLI:NL:HR:2016:422

7 ECLI:NL:HR:2005:AO9006

8 ECLI:NL:RVS:2005:AT2808

9 ECLI:NL:CRVB:2008:BD1529”

De Rechtbank heeft in haar uitspraak in de zaak met nummer SGR 20/205799 voor zover van belang het volgende overwogen, waarbij belanghebbende is aangeduid als eiseres en de Inspecteur als verweerder:

“Beoordeling van het geschil

(…) [De overwegingen 8 en 9 zijn identiek aan de overwegingen 8 en 9, hiervoor vermeld onder 3.1]

Schade

(…) [De overwegingen 10 en 11 zijn identiek aan de overwegingen 10 en 11, hiervoor vermeld onder 3.2]

12. In het taxatierapport is verder een waardevermindering van € 1.000 opgenomen wegens het schadeverleden van de auto. Volgens eiseres heeft de gehele linkerzijde van de auto schade gehad wat volgens haar blijkt uit de afwijkende lakdikte die daar is gemeten. Weliswaar kan het verschil in lakdikte er op duiden dat de auto een schadeverleden heeft, maar dat dit daadwerkelijk het geval is en dat daaraan een waardevermindering van € 1.000 zou moeten worden toegekend heeft eiseres met die enkele vaststelling niet aannemelijk gemaakt.

13. Met het taxatierapport heeft eiseres verder niet aannemelijk gemaakt dat er sprake is van ten minste enige schade die niet kan worden beschouwd als normale gebruikssporen. Op de foto’s bij het taxatierapport is dergelijke schade niet te zien.

14. Nu het taxatierapport is gebaseerd op de koerslijst XRAY waarin is aangegeven dat er sprake is van een ex-rental, is er geen ruimte voor een extra correctie op de handelsinkoopwaarde vanwege het gegeven dat de auto een huurverleden heeft. Deze waardevermindering zit reeds verwerkt in de koerslijst.

15. Uit het voorgaande volgt dat eiseres de gestelde schade aan de auto niet aannemelijk heeft gemaakt, zodat verweerder de verschuldigde belasting heeft kunnen en mogen berekenen op basis van de koerslijst.

16. Eiseres heeft ter zitting gesteld dat moet worden uitgegaan van de koerslijst Eurotaxglass’s in plaats van de koerslijst XRAY en dat daarbij rekening gehouden moet worden met de markt- en dealer situatie. Ter onderbouwing verwijst eiseres naar het arrest van de Hoge Raad van 15 november 20194.

17. Uit het arrest van de Hoge Raad van 18 maart 20165 volgt dat indien de afschrijving bij de aangifte is gebaseerd op een koerslijst, het is toegestaan in bezwaar of beroep uit te gaan van een andere koerslijst mits daaraan dezelfde gegevens ten grondslag liggen. Dat dit het geval is, dient eiseres aannemelijk te maken. Eiseres heeft geen kopie overgelegd van de koerslijst Eurotaxglass’s waarop zij een beroep wenst te doen. Bij het verweerschrift zit wel afschrift van een koerslijst Eurotaxglass’s.

18. In de XRAY koerslijst die ten grondslag ligt aan het taxatierapport is voor een bedrag van € 2.884 aan fabrieksopties vermeld. Dit bedrag bestaat uit € 495 voor lichtmetalen velgen, € 695 voor de metalliclak en € 1.195 voor het navigatiesysteem. Verder wordt daarop de optie “electrisch schuif/kanteldak” voor een bedrag van € 499 vermeld. Op de bij het verweerschrift gevoegde koerslijst Eurotaxglass’s worden aan de fabrieksopties veel lagere bedragen toegekend namelijk € 228 aan de velgen, € 321 aan de lak en € 552 aan het navigatiesysteem. De aanwezigheid van een electrisch dak wordt daarin niet vermeld. Dat dezelfde gegevens aan de verschillende koerslijsten ten grondslag liggen, is dan ook niet aannemelijk gemaakt. De rechtbank neemt daarbij mede in aanmerking dat uit de koerslijst Eurotaxglass’s niet blijkt of die ziet op een margeauto.

19. Verweerder is in zijn verweerschrift van een handelsinkoopwaarde uitgegaan van

€ 16.740. Aangezien eiseres dit niet heeft weersproken en dit bedrag lager is dan de handelsinkoopwaarde van € 17.393 waarop het taxatierapport is gebaseerd, sluit de rechtbank aan bij een handelsinkoopwaarde van € 16.740. Gelet op de historische nieuwprijs van de auto, die volgens eiseres en verweerder € 34.953 bedraagt, is de afschrijving 52,11%. Het bruto Bpm tarief voor het jaar 2016 bedraagt € 7.844 en de verschuldigde Bpm € 3.756.

20. Ten tijde van de aangifte (7 mei 2018) was de auto 14 maanden en 21 dagen oud. De afschrijving op grond van de tabel van artikel 8, vijfde lid, van de Uitvoeringsregeling Bpm (2018) was op dat moment 36,664%. Op het moment van de tenaamstelling (9 juni 2018) was de auto 15 maanden en 24 dagen oud. De tabelafschrijving bedroeg op dat moment 39,552%. Dit betekent dat recht bestaat op een extra leeftijdskorting van 2,888% (39,552% - 36,664%) van € 3.756 oftewel € 108. Gelet hierop, bedraagt de door eiseres verschuldigde Bpm € 3.684 (€ 3.756 - € 108). Belanghebbende heeft op aangifte € 2.067 voldaan, zodat de naheffingsaanslag op grond van het voorgaande dient te worden verminderd tot € 1.581.

21. Gelet op wat hiervoor is overwogen, dient het beroep gegrond te worden verklaard.

Immateriële schade

22. Eiseres heeft verzocht om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn.

23. De redelijke termijn is overschreden wanneer de behandeling van het bezwaar en het beroep gezamenlijk langer duurt dan twee jaar. De behandeltermijn vangt aan op het moment dat verweerder het bezwaarschrift ontvangt en eindigt met de uitspraak van de rechtbank. Als uitgangspunt voor de hoogte van de schadevergoeding hanteert de Hoge Raad6 een tarief van € 500 per halfjaar (naar boven afgerond) dat de redelijke termijn is overschreden, waarbij het totaal van de overschrijding naar boven wordt afgerond. Heeft de procedure tot de uitspraak van de rechtbank langer dan twee jaar geduurd, dan dient vervolgens voor de bezwaar- en de beroepsfase afzonderlijk te worden bezien of sprake is van een langere behandelingsduur dan gerechtvaardigd, waarbij in beginsel geldt dat de bezwaarfase binnen een half jaar en de beroepsfase binnen anderhalf jaar zou moeten worden afgerond.

24. Het bezwaarschrift is op 22 oktober 2018 door verweerder ontvangen en verweerder heeft uitspraak op bezwaar gedaan op 18 maart 2019. De uitspraak van de rechtbank wordt op 10 september 2021 gedaan, zodat de bezwaar- en beroepsfase twee en elf maanden heeft geduurd. De redelijke termijn is daarom overschreden met elf maanden. Dit betekent dat eiseres recht heeft op een vergoeding van immateriële schade tot een bedrag van € 1.000. De overschrijding van de redelijke termijn dient volledig te worden toegerekend aan de beroepsfase.

Proceskosten

25. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiseres gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht (het Besluit) voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.333 (1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift, met een waarde per punt van € 265, 1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 534 en een wegingsfactor 1). De overige door eiseres genoemde kosten, te weten de kosten voor deskundigenbijstand komen niet voor vergoeding in aanmerking. Het taxatierapport is niet uitgebracht ten behoeve van de bezwaar- en beroepsfase maar ten behoeve van de aangifte. Er is dan ook geen sprake van een door een deskundige uitgebracht verslag als bedoeld in artikel 1 van het Besluit. Voor vergoeding van de kosten voor de aanwezigheid van de deskundige ter zitting ziet de rechtbank geen aanleiding nu niet is voldaan aan de voorwaarden zoals genoemd in artikel 8.60, lid 4 van de Awb.7 Dat ter zitting is verklaard dat de deskundige een toelichting kan geven op het taxatierapport leidt niet tot een ander oordeel. De aanwezigheid van de deskundige lijkt aldus eerder ingegeven door de wens de positie van de gemachtigde te versterken voor het geval er vragen gesteld zouden worden over het taxatierapport. Dat is onvoldoende reden voor vergoeding van daarmee gemoeide kosten8.

(…)

4 ECLI:NL:HR:2019:1783

5 ECLI:NL:HR:2016:422

6 ECLI:NL:HR:2005:AO9006

7 ECLI:NL:RVS:2005:AT2808

8 ECLI:NL:CRVB:2008:BD1529”

In geschil is primair of de naheffingsaanslagen terecht en tot de juiste bedragen zijn opgelegd en daarmee ook of de juiste bedragen aan belastingrente in rekening zijn gebracht. In geschil is subsidiair of recht bestaat op teruggaaf van de op aangifte betaalde bpm. Voorts is in geschil of recht bestaat op een hogere vergoeding van proceskosten dan al door de Rechtbank is toegekend en of recht bestaat op vergoeding van de kosten van de taxateur.

Belanghebbende concludeert, naar het Hof begrijpt, tot vernietiging van de uitspraken van de Rechtbank en van de uitspraken op bezwaar, tot vernietiging dan wel vermindering van de naheffingsaanslagen, subsidiair tot een teruggaaf van bpm, tot een hogere proceskostenvergoeding en tot het alsnog toekennen van een vergoeding voor de aanwezigheid van de taxateur. Belanghebbende betoogt primair dat per auto een proceskostenvergoeding moet worden toegekend, subsidiair dat de factor 2 moet worden toegepast, en meer subsidiair dat de factor 1,5 moet worden toegepast. Voorts dienen de kosten van de taxateur te worden vergoed.

De Inspecteur concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de Rechtbank van 10 september 2021, nummers SGR 20/5530 tot en met SGR 20/5552, en tot bevestiging van de uitspraken van de Rechtbank van 7 september 2021, nummer SGR 20/5771 en van 10 september 2021, nummer SGR 20/5799. De naheffingsaanslag in de zaken met de nummers SGR 20/5530 tot en met SGR 20/5552 dient te worden verminderd tot € 17.704, als gevolg van een rekenfout van de Rechtbank. De proceskosten dienen daarom niet ten laste van de Inspecteur te komen, aldus de Inspecteur.

De taxatierapporten

Het Hof acht termen aanwezig de Inspecteur te veroordelen in de door belanghebbende gemaakte proceskosten voor het hoger beroep tegen de naheffing voor auto’s 1 tot en met 23. Het Hof stelt deze kosten, op de voet van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht in verbinding met het Besluit proceskosten bestuursrecht en de daarbij behorende bijlage, vast op € 437 (1 punt voor het hogerberoepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 874 en een wegingsfactor 0,25). Het Hof past deze wegingsfactor toe, aangezien sprake is van een telfout van de Rechtbank, die door de Inspecteur is berekend. Anders dan de Inspecteur heeft bepleit, komt deze vergoeding toch voor zijn rekening.

Gelet op de reden voor de gegrondverklaring zal het Hof de griffier gelasten het voor die procedure geheven griffierecht van € 541 aan belanghebbende te vergoeden.

Het Gerechtshof:

Deze uitspraak is vastgesteld door A. van Dongen, W.M.G. Visser en B.G. van Zadelhoff, in tegenwoordigheid van de griffier L. van den Bogerd. De beslissing is op 17 augustus 2023 in het openbaar uitgesproken.

aangetekend aan

partijen verzonden:

Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.

Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag.

Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl).

Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:

1 - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak gevoegd;

2 - (alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn;

3 - het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden:

a. - de naam en het adres van de indiener;

b. - de dagtekening;

c. - de vermelding van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

d. - de gronden van het beroep in cassatie.

Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.

GERECHTSHOF DEN HAAG

Zaaknummers: BK-21/01046 W tot en met BK-21/01070 W

Rolnummers hoofdzaak: BK-21/01046 tot en met BK-21/01070

Beslissing van de meervoudige kamer voor de behandeling van wrakings- en verschoningsverzoeken van 1 maart 2023

inzake het verzoek tot wraking als bedoeld in artikel 8:15 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) in de hoofdzaak met genoemde rolnummers van:

(gemachtigde: H. van Dam)

1. De belastingprocedure waarin verzoekster het bovenvermelde wrakingsverzoek heeft gedaan (de hoofdzaak), zou op 17 november 2022 door de meervoudige belastingkamer van het Hof worden behandeld. De hoofdzaak betreft zaken van verzoekster tegen de inspecteur van de Belastingdienst (de Inspecteur). In de uitnodigingsbrief van 27 juli 2022 voor de zitting is, voor zover van belang, het volgende opgenomen:

“Tot uiterlijk tien dagen voor de zitting kunt u nadere stukken indienen bij het Gerechtshof, onder vermelding van kenmerknummers en datum van de zitting.

(…)

Eventueel kunt u een getuige of deskundige meebrengen of bij aangetekende brief of

deurwaardersexploot oproepen, mits u daarvan uiterlijk tien dagen voor de dag van de zitting aan het Gerechtshof en aan de andere partij(en) mededeling hebt gedaan, met vermelding van hun naam en woonplaats.”

2. Bij e-mail van 10 oktober 2022 heeft verzoekster een nader stuk ingediend. In dit nader stuk is, voor zover van belang, het volgende opgenomen:

“Tevens meld ik als deskundige aan dhr. [naam deskundige 1] , wonende te [woonplaats] , beëdigd taxateur. Afschrift van dit stuk zond ik per mail aan de Belastingdienst.”

3. De Inspecteur heeft op 4 november een nader stuk met een bijlage ingediend (het tiendagenstuk).

4. Bij e-mail van 8 november 2022 aan het Hof, heeft verzoekster aangekondigd dat zij eveneens deskundige [naam deskundige 2] zal meebrengen naar de zitting.

5. De Inspecteur heeft bij brief van 14 november 2022 bezwaar gemaakt tegen het meebrengen van de deskundige [naam deskundige 2] . In die brief, is voor zover van belang, het volgende opgenomen:

“Volgens artikel 8:60 lid 4 van de Algemene wet bestuursrecht mogen getuigen en deskundigen naar de zitting worden meegebracht, mits daarvan uiterlijk tien dagen voor de dag van de zitting aan de bestuursrechter en aan de andere partijen mededeling is gedaan.

Ik wil uw Gerechtshof in overweging geven de deskundige [naam deskundige 2] niet toe te laten tot de zitting aangezien de gestelde termijn niet in acht is genomen.”

6. Verzoekster heeft bij brief van 14 november 2022 verzocht om uitstel van de zitting. In het verzoek is, voor zover thans van belang, het volgende opgenomen:

“Naar aanleiding van het tiendagenstuk van [de Inspecteur] (…), wil ik uw Hof verzoeken om de zitting aan te houden in verband met getuigenverhoor omtrent het Onderzoek naar Forfaits in de BPM (bijlage bij het tiendagenstuk) en het daaraan gekoppelde onderzoeksrapport van de Stichting NIVRE; Richtlijn berekening waardevermindering parallelimport met taxatierapport. Beide onderzoeksrapporten kennen een sterke samenhang en zijn, blijkens de rapportages, in onderlinge samenwerking tot stand gekomen.”

Naar aanleiding van de aankondiging van de deskundigen is er op 15 november 2022 telefonisch contact geweest tussen [naam griffier] , de griffier van de hoofdzaak, en de gemachtigde van verzoekster.

Bij brief en e-mail van 15 november 2022 heeft het Hof het verzoek om uitstel van de zitting afgewezen:

“Uw verzoek om aanhouding en/of het horen van getuigen wordt afgewezen. Het Hof zal de zaken aanstaande donderdag op zitting behandelen.”

8. Bij e-mails van 15 november 2022 met bijlage en 16 november 2022 heeft verzoekster een verzoek tot wraking van de raadsheren A. van Dongen, W.M.G. Visser en B.G. van Zadelhoff gedaan (het wrakingsverzoek).

Bij schriftelijke reactie van 16 november 2022 hebben raadsheren Van Dongen en Visser meegedeeld niet te berusten in het verzoek tot wraking en gereageerd op het wrakingsverzoek. Verder hebben zij te kennen gegeven dat zij wensen te worden gehoord op het wrakingsverzoek.

Op 16 november 2022 is er nogmaals telefonisch contact geweest tussen [naam griffier] (de griffier) en de gemachtigde van verzoekster. De griffier heeft van dit gesprek een telefoonnotitie gemaakt.

Bij schriftelijke reactie van 17 november 2022 heeft raadsheer Van Zadelhoff meegedeeld niet te berusten in het verzoek tot wraking en gereageerd op het wrakingsverzoek. Voorts heeft hij te kennen gegeven niet aanwezig te zullen zijn bij de mondelinge behandeling van het wrakingsverzoek.

10. Bij e-mail van 17 november 2022 heeft verzoekster gereageerd op de in 9.1 vermelde schriftelijke reactie van de raadsheren Van Dongen en Visser.

11. Bij e-mail van 18 november 2022 heeft raadsheer Van Dongen gereageerd op de onder 10 vermelde reactie van verzoekster.

12. Bij e-mail van 22 november 2022 heeft verzoekster gereageerd op de in 9.3 vermelde schriftelijke reactie van raadsheer Van Zadelhoff.

13. Bij e-mail van 22 november 2022 heeft raadsheer Van Dongen gereageerd op de in 12 vermelde reactie van verzoekster en verzocht om uitstel van de mondelinge behandeling van het wrakingsverzoek.

14. De wrakingskamer heeft het verzoek om uitstel gehonoreerd.

15. Bij e-mail van 25 november 2022 heeft verzoekster gereageerd op de in 13 vermelde reactie van raadsheer Van Dongen.

16. Bij e-mail van 25 november 2022 heeft raadsheer Van Dongen gereageerd op de in 15 vermelde reactie van verzoekster.

17. De wrakingskamer heeft de mondelinge behandeling van het wrakingsverzoek bepaald op 15 februari 2023. Verzoekster, de Inspecteur, alsmede de raadsheren, zijn van de behandeling op deze datum op de hoogte gebracht.

18. De wrakingskamer heeft het wrakingsverzoek op 15 februari 2023 ter zitting behandeld, waarbij zijn verschenen: de gemachtigde van verzoekster en tot bijstand R. Lammers, de raadsheren Van Dongen en Visser en de griffier. Namens de Inspecteur is [naam] verschenen. De gemachtigde van verzoekster heeft ter zitting een pleitnota overgelegd. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt.

19. Verzoekster heeft haar wrakingsverzoek – zakelijk weergegeven – als volgt gemotiveerd:

i. i) De raadsheren hebben haar bevolen om geen deskundige(n) mee te brengen naar de zitting, omdat dat nutteloos zou zijn. Zij verwijst daarbij naar de volgende transcriptie van het telefoongesprek op 15 november 2022 met de griffier:

“(de griffier) Als u mij hoort dan … ik bel u even over u heeft aangekondigd dat u twee deskundigen meeneemt naar de zitting’

(de gemachtigde) ‘Ja … als de zitting doorgaat. Zál ik u even terugbellen’?’

(de griffier) ‘De zitting gáát door. Daar krijgt u nog een mail van… misschien is die al binnen …’

(de gemachtigde) ‘U heeft mijn verzoek tot uitstel (i.v.m. het aangevraagde getuigenverhoor) wel gezien?’

(de griffier) ‘Ja als het goed is geeft de administratie daar een reactie op via de e-mail …

(de gemachtigde) ‘ehhh…’

(de griffier) ‘maar daar bel ik niet voor.. het gaat over de deskundigen die u heeft aangekondigd … want het Hof heeft geen vragen aan de deskundigen, dus ja… het lijkt het Hof ja ehh .. ja … ik zeg maar nutteloos als ze meekomen naar de zitting…

(de gemachtigde) ‘Nou dat is zeker niet nutteloos want het gaat om schades en het hof is niet gespecialiseerd in schades en de deskundige kan daar zeker iets over zeggen waar het hof daarmee minder bekend is over hoe je daarover kunt oordelen. Dus het nut van een deskundige is er zeer zeker wel.’

(de griffier) (zucht) ‘Ja .. maar dit is wat het Hof mij heeft gevraagd om door te geven dus … ja … bij deze …

(de gemachtigde) Geldt dat voor allebei de deskundigen?

(de griffier) ‘Ja! Want ze hebben ook allebei de auto’s niet gezien hé de deskundigen?’

(de gemachtigde) ‘Dat hoeft ook niet …’

(de griffier) ‘Nee … maar ja … het zijn ook niet de eerste bpm zaken en schades voor het Hof.

(de gemachtigde) ‘nou ja .. afgezien daarvan .. ik heb het recht om een deskundige mee te nemen’

(de griffier) ‘Ja dat klopt, maar ik geef u dit door dus u kunt erover nadenken maar … ik kan u ook weer niet verplichten om ze thuis ze thuis te laten maaruh …

(de gemachtigde) ‘Nou ja .. ik kan er over nadenken om de tweede niet mee te nemen maar de eerste die ik tijdig heb aangekondigd zal ik zeer zeker meenemen

(de griffier) ‘Nou ja maar dan weet u in elk geval dat dat ’t kan dat die persoon er zit en dat er niets zal worden gevraagd en dat er geen behoefte is .. of .. nou jaahh … maar dan bent u op de hoogte …t

(de gemachtigde) ‘Dat vind ik dan wel een vooringenomen standpunt van de Raadsheren dat ze nu al bij voorbaat weten dat ze geen vragen hebben voor de deskundigen. Daar ben ik wel een beetje door geschokt en heel onaangenaam.’

(de griffier) Ze hebben toch zich voorbereid dus .. de stukken .. dus nou ja …

(de gemachtigde) ‘Het gaat om 25 verschillende voertuigen en die zullen toch allemaal individueel behandeld moeten worden …(….) en dan is het niet noodzakelijk dat de deskundige ter zitting de auto’s zelf gezien moet hebben.. (…)’

(de griffier) ‘Nee dat zeg ik ook niet…’

(de gemachtigde) ‘Ik vind het heel vreemd dat ik daar 2 dagen van te voren een telefoontje over krijg… ’

(de gemachtigde) ‘En kunt u mij vertellen waarom het verzoek tot uitstel is afgewezen?’

(de griffier) ‘Nou … eh dat zal u Donderdag van het Hof horen … Dat eh …’

(de gemachtigde) ‘Ik krijg dat niet schriftelijk van te voren?’

(de griffier) ‘Ehm nou … u krijgt een e-mail … een reactie op uw e-mail…met dat het verzoek om aanhouden en de getuigenverhoren wordt afgewezen’

(de gemachtigde) ‘Dat mailtje is al onderweg?’

(de griffier) ‘Dat doet de ehm .. administratie bij ons dus ehm .. ik weet niet .. misschien hebben ze nog een paar andere zaken die ze moeten afhandelen…”

ii) Verzoekster heeft verzocht om uitstel van de zitting teneinde een getuigenverhoor te kunnen initiëren. Het Hof heeft dit uitstel bij brief van 15 november 2022 zonder nadere motivering afgewezen. Volgens verzoekster is het ontbreken van een motivering laakbaar en een omissie van de zijde van het Hof.

Verzoekster acht de onder i) en ii) geschetste gang van zaken zozeer onzorgvuldig dat daaruit kan worden afgeleid dat sprake is van vooringenomenheid bij de behandelend raadsheren.

20. De raadsheren Van Dongen en Visser hebben als volgt schriftelijk gereageerd op het wrakingsverzoek. De griffier heeft de gemachtigde op 15 november 2022 gebeld met twee voorlopige mededelingen: het Hof heeft geen vragen voor de deskundigen over de auto’s en het Hof ziet vooralsnog geen aanleiding om de getuigen op te roepen.

Volgens de raadsheren Van Dongen en Visser is niet gezegd dat het niet is toegestaan om de aangekondigde deskundigen mee te nemen naar de zitting, maar om teleurstelling te voorkomen, is alleen medegedeeld dat het Hof geen vragen voor hen heeft. De gemachtigde kan vervolgens zelf de afweging maken of het nodig is de deskundigen toch mee te nemen.

Over de weigering om getuigen op te roepen, hebben de raadsheren Van Dongen en Visser toegelicht dat de beslissing om geen getuigen te horen een voorlopige beslissing is die niet nader gemotiveerd hoeft te worden. Raadsheer Van Zadelhoff onderschrijft de schriftelijke reactie van de raadsheren Van Dongen en Visser.

21. Ter zitting van de wrakingskamer heeft verzoekster in aanvulling op het wrakingsverzoek de wrakingskamer verzocht om, indien het verzoek tot wraking wordt afgewezen, het verzoek tot wraking te verwijzen naar, bij voorkeur, het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.

22. Op grond van artikel 8:15 Awb kan op verzoek van een partij elk van de rechters die een zaak behandelen, worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Op grond van artikel 8:108, lid 1, Awb is deze bepaling van overeenkomstige toepassing op de behandeling van het hoger beroep in belastingzaken.

23. Bij de beoordeling van een beroep op het ontbreken van onpartijdigheid van de rechter staat voorop dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die zwaarwegende aanwijzingen opleveren voor het oordeel dat de rechter jegens een procespartij een vooringenomenheid koestert, althans dat de bij deze dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is (zie onder meer HR 21 september 2010, ECLI:NL:HR:2010:BM9141 en HR 19 december 2014, ECLI:NL:HR:2014:3625).

24. Verzoeksters wrakingsverzoek steunt in de eerste plaats op de grond dat de gang van zaken rond het meebrengen van twee deskundigen wijst op partijdigheid van de kant van de raadsheren, althans dat bij verzoekster de schijn van partijdigheid door die gang van zaken is gewekt. Daarbij wijst verzoekster met name op het telefonische contact met de griffier op 15 november 2022 en 16 november 2022. Ten tweede klaagt zij over het ontbreken van een motivering bij de afwijzing van haar uitstelverzoek dat zij had gedaan om getuigen te kunnen horen.

Vooraf; aangeboden geluidsopname telefoongesprek

25. Verzoekster heeft in haar reactie van 22 november 2022 (zie 12) een transcriptie van het telefoongesprek op 15 november 2022 met de griffier opgenomen. Tevens heeft zij aangeboden de geluidsopname, indien de wrakingskamer daarover wenst te beschikken, te verstrekken. De wrakingskamer gaat ervan uit dat de transcriptie een getrouwe weergaven van de werkelijkheid is en gaat daarom niet in op het aanbod om de geluidsopname over te leggen.

Het wrakingsverzoek

26. De wrakingskamer oordeelt als volgt. De stelling van verzoekster dat de raadsheren haar – via de griffier – hebben bevolen geen deskundigen mee te brengen mist feitelijke grondslag. Nog daargelaten dat de telefonische mededelingen zijn gedaan door de griffier en niet door een van de raadsheren zelf, kan uit de transcriptie van het telefoongesprek niet worden afgeleid dat de boodschap van de griffier inhield dat het Hof had beslist dat er geen deskundigen naar de zitting mochten worden meegebracht. Het dossier biedt evenmin anderszins steun voor de stelling van verzoekster dat het haar niet was toegestaan deskundigen mee te brengen naar de zitting, althans dat zij heeft kunnen menen dat dat het geval was. In al hetgeen verzoekster op dit punt voor het overige heeft aangevoerd, ziet de wrakingskamer evenmin grond voor een objectief gerechtvaardigde vrees voor partijdigheid.

27. De beslissing van het Hof om geen getuigen op te roepen en de beslissing om het uitstelverzoek te weigeren, is een procedurele beslissing.

28. Over de juistheid van procedurele beslissingen komt de wrakingskamer geen oordeel toe. Dat oordeel is voorbehouden aan de rechter die in geval van de aanwending van een rechtsmiddel belast is met de behandeling van de zaak. Het gesloten stelsel van rechtsmiddelen verzet zich eveneens ertegen dat de motivering van de procedurele beslissing grond kan vormen voor wraking, ook indien het gaat om een door de wrakingskamer onjuist, onbegrijpelijk, gebrekkig of te summier geachte motivering of om het ontbreken van een motivering. Dit is uitsluitend anders indien de motivering van de procedurele beslissing in het licht van alle omstandigheden van het geval en naar objectieve maatstaven gemeten – bijvoorbeeld door de in de motivering gebezigde bewoordingen – niet anders kan worden verstaan dan als blijk van vooringenomenheid van de rechter die haar heeft gegeven (HR 25 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1413). Dat daarvan in deze zaak sprake is, is naar het oordeel van de wrakingskamer niet gebleken. Overigens is verzoekster telefonisch op de hoogte gesteld dat het Hof de afwijzing van dit verzoek tijdens de zitting zou toelichten.

29. Verzoeksters subsidiaire verzoek om het wrakingsverzoek te verwijzen naar een ander gerechtshof wordt afgewezen. Het enkele feit dat de wrakingskamer is samengesteld uit raadsheren van het gerechtshof Den Haag is onvoldoende om het wrakingsverzoek te laten behandelen door raadsheren van een ander gerechtshof.

Slotsom

30. Gelet op het voorgaande is het verzoek tot wraking ongegrond en dient het afgewezen te worden.

De wrakingskamer:

Deze beslissing is gegeven op 1 maart 2023 door J.M. van de Poll, voorzitter, C.A. Joustra en Chr.Th.P.M. Zandhuis, in aanwezigheid van de griffier N. Veenstra.

aangetekend aan

verzoeker verzonden: