2.3.3.3 Formele reorganisatiemethoden

25. Formele reorganisatieprocessen vinden doorgaans plaats onder rechterlijk toezicht en gaan gepaard met openbaarheid en de benoeming van een insolventiefunctionaris, die het vermogen van de vennootschap (mede) beheert. Formele reorganisaties kunnen gepaard gaan met een wettelijke afkoelingsperiode, een periode waarin schuldeisers niet over kunnen gaan tot verhaal. Een dergelijke adempauze is bevorderlijk voor de herstructurering. Bovendien is in formele procedures doorgaans een bepaalde mate van dwang mogelijk, waardoor bepaalde schuldeisers kunnen worden gebonden aan een meerderheidsbeslissing.

Nadelen van formele reorganisatie zijn dat de procedures mogelijk lang kunnen duren, tot veel extra kosten leiden en weinig flexibel zijn. De fi­nanciële problemen van een onderneming worden openbaar, doorgaans met aanzienlijke desintegratieschade als gevolg. Deze schade treedt op omdat leveranciers, financiers en andere contractspartijen argwanend worden ten opzichte van de schuldenaar. Zo zullen leveranciers slechts tegen directe betaling willen leveren. Klanten lopen weg, orders blijven uit. Schuldeisers zullen incasso- of verhaalsmaatregelen gaan treffen. Ook is denkbaar dat werknemers die een sleutelrol vervullen binnen de onderneming besluiten het zinkende schip te verlaten en elders te gaan werken.1 Van Amsterdam noemt dit het “self-fulfilling prophecy effect”: het enkele benoemen van de financiële moeilijkheden leidt tot een faillissement.2 De ondernemingen waarbij de waarde van de onderneming zeer snel nadat de financiële problemen openbaar worden gemaakt vervliegt, worden ook wel beeldend aangeduid als “melting ice cubes”.3