6.10.1 Veroordeling en vordering

405. De rechter kan op vordering van een der partijen de wederpartij veroordelen tot betaling van een geldsom, dwangsom genaamd, voor het geval dat aan de hoofdvordering niet wordt voldaan, onverminderd het recht op schadevergoeding indien daartoe gronden zijn (art. 611a lid 1 Rv).1 Een dwangsom kan niet worden opgelegd in het geval van een veroordeling tot betaling van een geldsom. Het doel van een dwangsom is, net als dat van een boetebeding met straffunctie, om voor de schuldenaar een prikkel te scheppen zijn verplichtingen te vervullen. De dwangsom heeft in beginsel geen schadevergoedingsfunctie.2 De vordering die ontstaat uit hoofde van een aan de schuldenaar opgelegde dwangsom bestaat naast de hoofdvordering. Op het moment van de dwangsomveroordeling ontstaat nog geen vordering. De dwangsomvordering ontstaat pas op het moment van overtreding; de dwangsom wordt dan 'verbeurd'.3