Rb. Amsterdam, 26-09-2007, nr. 843699 CV EXPL 07-3384

dagvaarding van 29 januari 2007 met producties;

antwoord van 21 maart 2007 met een productie;

tussenvonnis van 11 april 2007;

repliek van 13 juni 2007 met producties;

dupliek van 22 augustus 2007.

Vervolgens is een datum voor vonnis bepaald.

Als enerzijds gesteld en anderzijds erkend of niet (voldoende) weersproken, alsmede op grond van de overgelegde en in zoverre niet bestreden producties staat in dit geding in elk geval het volgende vast:

KNVB vordert [gedaagde] te veroordelen tot betaling van € 2.881,80 waarvan:

KNVB stelt hiertoe dat [gedaagde] een eerder opgelegd stadionverbod twee keer heeft overtreden en dientengevolge op grond van de algemene standaardvoorwaarden het stadionverbod is verlengd alsmede aan [gedaagde] een tweetal boetes zijn opgelegd die hij dient te voldoen.

[gedaagde] concludeert tot afwijzing van de vordering en voert – kort gezegd - aan dat er voor de boetes geen rechtsgrond bestaat. [gedaagde] heeft zich niet schuldig gemaakt aan een strafbaar feit. Er is hem voorts geen overeenkomst met de KNVB bekend op basis waarvan de algemene voorwaarden toepasselijk kunnen zijn. Hij heeft deze in ieder geval niet aanvaard. Als de algemene voorwaarden al van toepassing zijn, zijn bepaalde bepalingen onredelijk bezwarend en heeft [gedaagde] deze terecht vernietigd. Hij betwist dat er werkzaamheden zijn verricht die tot een veroordeling tot betaling van buitengerechtelijke kosten kunnen leiden en hij betwist explootkosten verschuldigd te zijn. Voorts doet hij een beroep op matiging van de boete.

De beoordeling

Algemene voorwaarden

De KNVB heeft gesteld dat [gedaagde] in februari 2004, de periode waarin hem een (eerste) stadionverbod is opgelegd, een seizoenkaart van Ajax had en dat bij het aangaan van die overeenkomst de standaardvoorwaarden van toepassing zijn verklaard. [gedaagde] heeft de stelling van KNVB dat hij een seizoenkaart van Ajax heeft gehad niet betwist, doch hij weet niet meer precies wanneer dat was. Wat hiervan zij, vast staat dat [gedaagde] tegen het in februari 2004 opgelegde stadionverbod en bijbehorende boete geen beroep heeft aangetekend en de boete heeft betaald. Die opgelegde boete vindt haar grondslag juist in de overtreding van de standaardvoorwaarden van de KNVB waarnaar in het onder 1d genoemde exploot ook met zoveel woorden wordt verwezen. [gedaagde] heeft hierdoor zijn recht om toepasselijkheid van de voorwaarden te betwisten verwerkt. Gezien het voorgaande is niet relevant of er op 20 dan wel 21 september 2005 sprake was van een overeenkomst tussen partijen. Op dit punt faalt het verweer.

[gedaagde] heeft voorts een beroep gedaan op vernietigbaarheid van enkele artikelen van de algemene voorwaarden vanwege het onredelijk bezwarende karakter daarvan. Als uitgangspunt dient te worden genomen dat de algemene voorwaarden mede tot doel hebben het voorkomen van de verstoring van de openbare orde bij voetbalwedstrijden en deze voetbalevenementen op een ordelijke wijze te laten verlopen. De KNVB beroept zich op een uitspraak van het hof te ’s Gravenhage (LJN AY 6000) van 9 augustus 2006 waarbij het hof in een door de samenwerkende organisatie voetbalsupporters aangespannen geding in abstracto heeft geoordeeld over de onredelijke bezwarendheid van de bepalingen waar [gedaagde] thans de vernietiging van inroept. Afgezien van het feit dat [gedaagde] argumenten aandraagt die in die procedure niet aan de orde zijn geweest, dient de toetsing van voorwaarden echter een concreet karakter te dragen en dient in deze procedure zelf te worden beoordeeld of de voorwaarden onredelijk bezwarend zijn.

[gedaagde] heeft aangevoerd, zo begrijpt de kantonrechter, dat uit de artikelen 1 b en c van de voorwaarden niet blijkt tot waar en wanneer men als publiek wordt geduid en tot waar en wanneer het begrip stadion geldt. Er wordt van uitgegaan dat [gedaagde] hiermee bedoelt dat de voorwaarden te ruim zijn geformuleerd. Dit verweer wordt verworpen. Gezien de bedoeling van de algemene voorwaarden (zie 6) is voldoende duidelijk dat de voorwaarden gelden in verband met een voetbalwedstrijd. Daarmee hoeft geen tijdpad te worden aangegeven, omdat aan een voetbalwedstrijd inherent is dat (ver) voor de aanvang van de wedstrijd publiek (al dan niet in het bezit van een geldig toegangsbewijs) zich naar het stadion begeeft en na het eindigen daarvan het publiek niet stante pede het stadion heeft verlaten. Omdat het voorkomen van onordelijk gedrag niet alleen op publiek dat naar de wedstrijd komt kijken betrekking heeft en misdragingen zich niet beperken tot direct rond het stadion, is een ruime omschrijving van de algemene voorwaarden gerechtvaardigd. Toegangswegen hoeven dan ook niet nader te worden geconcretiseerd. Nu [gedaagde] wat betreft artikel 2 heeft aangevoerd dat in dit artikel wederom de bedingen uit de artikelen 1 b en c zijn opgenomen, is artikel 2 op die grond ook niet onredelijk bezwarend te achten.

Ten aanzien van de artikelen 10.3 en 10.5 heeft [gedaagde] aangevoerd dat deze onredelijk bezwarend zijn omdat ze een onredelijk lange termijn aan de voorwaarden verbinden. Nu in de artikelen geen termijn wordt genoemd is niet duidelijk waarom deze stelling tot de conclusie kan leiden dat de bedingen onredelijk bezwarend zijn.

De opgelegde boetes

In februari 2004 is [gedaagde] verboden hetgeen onder 1.e onder 3 is vastgesteld voor de onder 1.d bedoelde periode. De vraag die thans nog dient te worden beantwoord is of [gedaagde] het aan hem opgelegde verbod heeft overtreden. Uit het betekende exploot is op te maken dat het verbod geldt voor alle voetbalwedstrijden waaraan een Nederlandse betaaldvoetbalorganisatie deelneemt. KNVB beroept zich ten aanzien van de overtreding van het verbod op twee (al bij dagvaarding overgelegde) processen verbaal (zie 1. g en h.). Hieruit valt op te maken dat [gedaagde] tijdens of direct voor of na een wedstrijd waaraan de betaaldvoetbalorganisatie Ajax deelnam zich bevond in de directe nabijheid van het stadion Amsterdam Arena, algemeen bekend als het stadion waarin Ajax haar thuiswedstrijden speelt. [gedaagde] heeft niet gesteld dat hij op de door de verbalisant geconstateerde tijdstippen daar niet is geweest, noch is gebleken dat hij op dat moment elders was. Op grond van de op ambstbelofte opgemaakte processen verbaal is daarom voldoende komen vast te staan dat [gedaagde] zich aldaar bevond. Voorts is niet weersproken dat het tijdstip waarop de verbalisant de aanwezigheid van [gedaagde] constateerde op 20 september 2005 minder dan een uur voor aanvang van de wedstrijd was en op 21 september 2005 minder dan een uur na afloop van de wedstrijd (conclusie van repliek onder 8). Het behoeft geen nader betoog, gezien hetgeen onder 7 is overwogen, dat [gedaagde] daarmee in strijd handelt met het aan hem opgelegde verbod. Op dit punt faalt het verweer.

In het exploot van 13 februari 2004 is eveneens opgenomen wat de gevolgen zijn van het niet naleven van het opgelegde verbod (zie 1.e onder 8) en wordt verwezen naar de algemene voorwaarden die bepalen wat de hoogte is van de boete die in dat geval in rekening wordt gebracht. [gedaagde] is, ook als hij de inhoud niet kende, aan de voorwaarden gebonden. De voor de afzonderlijke overtredingen aan hem opgelegde boetes zijn dan ook in beginsel toewijsbaar, omdat duidelijk uit de voorwaarden blijkt hoe hoog die boetes bij overtreding van het verbod maximaal zijn. Dat uit de onder i bedoelde exploten blijkt dat de KNVB artikel 10.3 van de algemene voorwaarden aan de hoogte van de boetes ten grondslag heeft gelegd, terwijl dit artikel 10.5 had moeten zijn, waar overigens door [gedaagde] geen verweer op is gevoerd, staat in redelijkheid een toewijzing niet in de weg.

[gedaagde] heeft een beroep op matiging van de boetes gedaan. Voor de beoordeling hiervan moet gelet worden op de concrete omstandigheden van het geval. De boetes zijn [gedaagde] opgelegd op basis van het feit dat hij zich twee achtereenvolgende dagen bevond op een plaats waar hij op dat moment conform het verbod niet mocht zijn, één maand voor het verstrijken van dat verbod. Niet is gebleken dat [gedaagde] zich daarbij schuldig heeft gemaakt aan wangedrag. Op basis hiervan is de kantonrechter van oordeel dat de billijkheid in dit geval eist dat de boete die is opgelegd naar aanleiding van de overtreding die op 21 september 2005 is geconstateerd dient te worden gematigd tot € 1.000,00. Met de eerst bij dupliek geschetste financiële omstandigheden kan geen rekening worden gehouden, omdat geen stukken zijn overgelegd waaruit deze omstandigheden blijken. Dit betekent dat een totaal van € 1.900,00 aan boetes toewijsbaar is.

De buitengerechtelijke kosten zijn niet toewijsbaar. (De gemachtigde van) [gedaagde] heeft na aanmaning direct te kennen gegeven dat verdere incassomaatregelen zinloos zijn. Bovendien is het gebleven bij een enkele aanmaning. De kosten hiervoor komen in redelijkheid voor rekening van KNVB.

De wettelijke rente is niet weersproken en toewijsbaar.

De verschuldigdheid van de gevorderde explootkosten van de betekende stadionverboden berust op het bepaalde in artikel 10.7 van de standaard voorwaarden Deze kosten komen voor rekening van [gedaagde].

Bij deze uitkomst van de procedure wordt [gedaagde] als overwegend in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten veroordeeld.

veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan KNVB van:

veroordeelt [gedaagde] in de kosten van het geding tot op heden aan de zijde van KNVB begroot op:

verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af.

Aldus gewezen door mr. A.W.J. Ros, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 26 september 2007 in tegenwoordigheid van de griffier.

De griffier De kantonrechter