HvJ EU, 20-11-2014, nr. C-666/13

Rohm Semiconductor betoogt dat de tweede vraag hypothetisch is, en geeft het Hof in overweging deze niet-ontvankelijk te verklaren. Ter bevestiging dat de in het hoofdgeding aan de orde zijnde modulen, aangezien zij niet op nuttige wijze kunnen functioneren onafhankelijk van de mobiele telefoons waarvoor zij bestemd zijn, moeten worden gekwalificeerd als ‘delen’ van deze telefoons, beroept Rohm Semiconductor zich op de definitie die het Hof in zijn arrest X (EU:C:2008:535) zou hebben gegeven aan de term ‘delen’. Volgens aantekening 2, sub c, op afdeling XVI van de GN moeten deze modulen worden ingedeeld in onderverdeling 8529 90 40, aangezien zij nu juist zijn bestemd om in mobiele telefoons te worden ingebouwd.

Volgens Rohm Semiconductor strekt de tweede vraag er derhalve toe te bepalen of, voor het geval de tekst van GN-post 8525 mobiele telefoons zou uitsluiten, dergelijke modulen, op hun beurt, moeten worden aangemerkt als onder post 8543 vallende machines/apparaten/toestellen, omdat zij een eigen functie hebben die zich onderscheidt van die van een mobiele telefoon, of omdat zij, ondanks deze eigen functie, delen van machines zijn die onder deze post vallen.

Om te beginnen moet eraan worden herinnerd dat volgens vaste rechtspraak van het Hof er een vermoeden van relevantie rust op de vragen betreffende de uitlegging van het Unierecht die de nationale rechter heeft gesteld binnen het onder zijn eigen verantwoordelijkheid geschetste wettelijke en feitelijke kader, ten aanzien waarvan het niet aan het Hof is de juistheid te onderzoeken. Derhalve kan het Hof een verzoek om een prejudiciële beslissing van een nationale rechter slechts afwijzen wanneer duidelijk blijkt dat de gevraagde uitlegging van het Unierecht geen enkel verband houdt met een reëel geschil of met het voorwerp van het hoofdgeding, wanneer het probleem hypothetisch is of het Hof niet beschikt over de gegevens, feitelijk en rechtens, die noodzakelijk zijn om een zinvol antwoord te geven op de gestelde vragen (zie met name arresten PohotovosÅ\¥, C-470/12, EU:C:2014:101, punt 27 en aldaar aangehaalde rechtspraak, en Kušionová, C-34/13, EU:C:2014:2189, punt 38).

Enerzijds is het, gelet op het antwoord op de eerste vraag — volgens hetwelk de GN aldus moet worden uitgelegd dat modulen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, vallen onder GN-post 8543 — temeer noodzakelijk en relevant voor de oplossing van het geding om de verwijzende rechter een antwoord te verstrekken op de tweede vraag.

Anderzijds zij eraan herinnerd dat volgens aantekening 2, sub a, op afdeling XVI van de GN ‘delen die als zodanig onder een van de posten van hoofdstuk 84 of 85 (andere dan de posten 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8485, 8503, 8522, 8529, 8538 en 8548) kunnen worden ingedeeld, […] onder die posten [blijven] ingedeeld, ongeacht de machine waarvoor zij bestemd zijn’. Deze indelingsregel is van toepassing wanneer de desbetreffende delen bestaan uit artikelen die, vanwege hun eigen kenmerken, worden gedekt door een specifieke tariefpost die valt onder hoofdstuk 84 of hoofdstuk 85 van de GN. Krachtens die regel worden delen van machines ingedeeld aan de hand van hun eigen kenmerken en als autonome artikelen, in de specifieke post waaronder deze artikelen vallen.

Deze precisering is niet zonder belang, aangezien, zoals de verwijzende rechter opmerkt, de inning van douanerechten krachtens verordening nr. 1255/96 is geschorst voor bepaalde producten die vallen onder GN-post 8543 90. Tot deze onder GN-post 8543 90 vallende producten waarvoor een dergelijke schorsing bestaat, behoren de producten die de vorm hebben van ‘[s]amenstellingen van producten van post 8541 of 8542 gemonteerd op een gedrukte schakeling, geborgen in een omhulling’. Zoals in herinnering gebracht in punt 33 van het onderhavige arrest, is het mogelijk dat het in het hoofdgeding aan de orde zijnde product, dat bestaat uit elementen die, individueel, alle vallen onder post 8541 van de GN, overeenkomt met deze omschrijving. Om voor een dergelijke schorsing in aanmerking te komen, is het evenwel noodzakelijk dat dat product kan worden gekwalificeerd als ‘deel’. Derhalve hangt de oplossing van het hoofdgeding af van het antwoord op de tweede vraag.

Uit een en ander volgt dat de tweede vraag ontvankelijk is.

Met zijn tweede vraag wenst de verwijzende rechter in wezen te vernemen of de GN moet worden uitgelegd in die zin dat modulen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, die zijn ingebouwd in apparaten en die voor het mechanisch of elektrisch functioneren van die apparaten niet noodzakelijk zijn, delen vormen in de zin van onderverdeling 8543 90 80 van de GN, dan wel in die zin dat zij vallen onder onderverdeling 8543 89 95 van de GN, die betrekking heeft op andere elektrische machines, apparaten en toestellen, met een eigen functie, die niet genoemd of niet begrepen worden onder andere posten van hoofdstuk 85 van de GN.

Het begrip ‘delen’, in de zin van aantekening 2 op afdeling XVI van de GN, wordt in de GN niet gedefinieerd. In het belang van een coherente en uniforme toepassing van het gemeenschappelijk douanetarief, heeft het Hof aan dit begrip één enkele definitie willen geven, die geldt voor alle hoofdstukken van de GN (zie in die zin arrest HARK, C-450/12, EU:C:2013:824, punt 37).

Uit de door het Hof ontwikkelde rechtspraak betreffende GN-post 8473 en aantekening 2, sub b, op afdeling XVI van de GN, volgt dat het begrip ‘delen’ de aanwezigheid van een geheel impliceert, voor de werking waarvan deze delen noodzakelijk zijn (arresten Peacock, EU:C:2000:573, punt 21, en Data I/O, EU:C:2014:331, punt 35 en aldaar aangehaalde rechtspraak).

Voor de kwalificatie van een goed als ‘deel’ volstaat het niet, aan te tonen dat de machine zonder dit goed niet de functie kan vervullen waarvoor zij is bestemd. Ook moet worden aangetoond dat de mechanische of elektrische werking van de betrokken machine afhankelijk is van dit goed (arresten HARK, EU:C:2013:824, punt 36 en aldaar aangehaalde rechtspraak, en Data I/O, EU:C:2014:331, punt 35 en aldaar aangehaalde rechtspraak).

In de toelichting op post 8543 van GS is aangegeven dat als machines, apparaten en toestellen in de zin van deze post worden aangemerkt de elektrische inrichtingen die een eigen functie hebben. Dit punt preciseert ook dat hetgeen met betrekking tot machines, toestellen en werktuigen met een eigen functie is bepaald in de toelichting op post 8479, van overeenkomstige toepassing is op de machines, apparaten en toestellen van post 8543 van het GS.

In dit verband wordt in de toelichting op post 8479 van het GS gepreciseerd dat deze, enerzijds, is beperkt tot machines en mechanische toestellen die een eigen functie hebben, en die niet ingedeeld kunnen worden onder een bepaalde post van hoofdstuk 84 van het GS, omdat geen andere post de machines en toestellen omvat door een verwijzing naar hun functie of type, en, anderzijds, dat de machines en toestellen bedoeld bij deze post zich van de delen van machines en toestellen die overeenkomstig de regels als delen van machines en toestellen worden ingedeeld, onderscheiden doordat zij een eigen functie hebben.

Volgens Rohm Semiconductor zou het Hof hebben vastgesteld dat de optocouplers die aan de orde waren in de zaak die heeft geleid tot het arrest X, zelfs indien zou worden aangenomen dat zij niet onder post 8541 van de GN vallen, niet kunnen worden ingedeeld in post 8543.

In punt 28 van de Duitse versie van dat arrest is weliswaar sprake van ‘Maschinenteile’, doch deze term verwijst niet naar het begrip ‘delen’ in de zin van de GN en duidt erop dat de optocoupler een bestanddeel vormt van andere machines, zodat de indeling ervan in GN-post 8541 juist was.

De Franse versie van arrest X (EU:C:2008:535) zou, zoals de Commissie in haar schriftelijk opmerkingen aangeeft, immers tot dezelfde verwarring kunnen leiden als de Duitse versie. In punt 28 van de Engelse versie van dat arrest wordt evenwel, in plaats van de term ‘parties de machines’ van de Franse versie, de term ‘machine components’ gebruikt. Indien het daarbij zou gaan om ‘delen’ in de zin van de GN, dan zou in dat punt van de Engelse versie van dat arrest wel gebruik zijn gemaakt van de uitdrukking ‘parts of machines’, zoals die wordt vermeld in punt 6 van die versie.

Dat het Hof inderdaad van oordeel is dat optocouplers zoals die welke aan de orde waren in de zaak die heeft geleid tot het arrest X, niet kunnen vallen onder post 8543, komt nu juist doordat, zoals het Hof in punt 29 van dat arrest verklaart, optocouplers bestemd zijn voor vele soorten machines, apparaten en toestellen, en niet alleen voor de in post 8543 van de GN bedoelde restcategorie van machines, apparaten en toestellen, te weten die van de elektrische machines, apparaten en toestellen, met een eigen functie, die niet genoemd of niet begrepen worden onder andere posten van dit hoofdstuk.

Zoals de verwijzende rechter heeft opgemerkt, zijn de in het hoofdgeding aan de orde zijnde modulen, ook al zijn zij ingebouwd in mobiele telefoons of andere apparaten, niet noodzakelijk voor het gebruik daarvan. Zoals de Commissie opmerkt in haar schriftelijke opmerkingen, spelen die modulen als zodanig geen enkele rol in de processen van telefonie, gegevensverwerking, afdruk, of opname en weergave van foto's. Wanneer deze modulen niet zijn ingebouwd in mobiele telefoons, laptops, printers of digitale camera's, vormt dit volgens de door de verwijzende rechter verstrekte aanwijzingen geen belemmering voor de werking van laatstgenoemde apparaten.

Aangezien dit inbouwen niet noodzakelijk is voor de werking van deze machines, kunnen voornoemde modulen niet worden aangemerkt als delen in de zin van post 8543 90 80 van de GN.

Derhalve moet op de tweede vraag worden geantwoord dat de GN aldus moet worden uitgelegd dat modulen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, die zijn ingebouwd in apparaten en die voor het mechanisch of elektrisch functioneren van die apparaten niet noodzakelijk zijn, geen delen vormen in de zin van onderverdeling 8543 90 80 van de GN, maar vallen onder onderverdeling 8543 89 95 van de GN, die betrekking heeft op andere machines of elektrische apparaten, met een eigen functie, die niet genoemd of begrepen worden onder andere posten van hoofdstuk 85 van de GN.