Rb. Zeeland-West-Brabant, 22-12-2017, nr. 02-665846-16, rk 17-1341

Blijkens een daarvan opgemaakt akte is op 8 december 2017 op de griffie van deze rechtbank door de officier van justitie, in de zaak tegen

[betrokkene] ,

geboren op [geboortedag] 1960 te [geboorteplaats] ,

wonende te [adres] ,

beroep aangetekend tegen de op 6 december 2017 door de rechter-commissaris genomen beslissing tot afwijzing van de vordering machtiging tot het leggen van conservatoir beslag.

Op 20 december 2017 is het beroep door de meervoudige raadkamer behandeld. Aldaar is de officier van justitie, mr. Nanhkoesingh, gehoord.

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot gegrondverklaring van het beroep en gepersisteerd bij de ingediende appelschriftuur van 12 december 2017.

De rechtbank dient te beoordelen of de rechter-commissaris de beslissing tot afwijzing van de vordering machtiging tot het leggen van conservatoir beslag ten behoeve van de verplichting tot betaling van een geldbedrag ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel op juiste gronden heeft genomen. De voorwaarden hiertoe zijn neergelegd in de artikelen 94a en 103 van het Wetboek van Strafvordering (Sv).

De rechtbank stelt vast dat voldaan is aan de enige wettelijke voorwaarde uit artikel 94a Sv, namelijk dat sprake is van een verdenking van een misdrijf waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd.

Wat het voor het afgeven van een machtiging aan te leggen criterium betreft, dient naar het oordeel van de rechtbank aansluiting te worden gezocht bij het criterium dat volgens vaste jurisprudentie door de Hoge Raad wordt gehanteerd ter zake van beklag tegen conservatoir beslag op grond van artikel 552a Sv (zie bijvoorbeeld ECLI:NL:HR:2008:BB9890). Dat betekent dat moet worden beoordeeld of, in het geval van een verplichting tot betaling van een geldbedrag ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, zich niet het geval voordoet dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, aan de verdachte een ontnemingsmaatregel zal opleggen.

De rechtbank stelt vast dat uit de stukken blijkt dat de politierechter te Breda reeds op 7 augustus 2017 aan verdachte, ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel, een ontnemingsmaatregel heeft opgelegd van € 19.000,--.

Uit de beslissing van de rechter-commissaris van 6 december 2017 blijkt dat de vordering tot het leggen van conservatoir beslag is afgewezen, nu er geen lijst is overgelegd waarin wordt vermeld op welke voorwerpen het gevorderde beslag zal worden gelegd en (indien op voorhand bepaalbaar) de geschatte waarde per voorwerp.

De rechtbank overweegt dat uit artikel 94c Sv niet als aan de machtiging te stellen eis voortvloeit dat daarin wordt vermeld op welke specifieke voorwerpen beslag mag worden gelegd.

De rechtbank is op grond van de veroordeling van de politierechter te Breda van 7 augustus 2017, waarbij aan verdachte een ontnemingsmaatregel is opgelegd van € 19.000,--, van oordeel dat ten onrechte een machtiging tot het leggen van conservatoir beslag tot dit bedrag is geweigerd. Het beroep tegen de afwijzing van de vordering machtiging tot het leggen van conservatoir beslag zal dan ook gegrond worden verklaard.

Zo er al sprake zou zijn van een beleidswijziging bij het kabinet rechter-commissaris dat, ter voorkoming van onnodige en/of beklagwaardige confiscaties, geen “blanco” of “open” machtiging tot het leggen van conservatoir beslag (meer) wordt verleend, benadrukt de rechtbank dat daarvoor geen wettelijke grond bestaat.

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- verleent machtiging tot het leggen van conservatoir beslag tot bewaring van het recht van verhaal voor de aan verdachte opgelegde ontnemingsmaatregel van € 19.000,--.

Deze beslissing is op 22 december 2017 gegeven door mr. Hertsig, voorzitter, mr. Van der Linden en mr. Van Breugel, rechters, in tegenwoordigheid van Van der Gaag, griffier, en is uitgesproken ter raadkamer in deze rechtbank van 22 december 2017.