CRvB, 10-07-2024, nr. 23/946 WAJONG

Een betrokkene heeft recht op een Wajong-uitkering als hij jonggehandicapte is in de zin van artikel 1a:1, eerste lid, van de Wajong. Daarvan is sprake als een betrokkene geen arbeidsvermogen heeft. Op grond van artikel 1a, eerste lid, van het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten heeft een betrokkene geen arbeidsvermogen als hij (a) geen taak kan uitvoeren in een arbeidsorganisatie, (b) niet over basale werknemersvaardigheden beschikt, (c) niet aaneengesloten kan werken gedurende ten minste een periode van een uur, of (d) niet ten minste vier uur per dag belastbaar is.

In geschil is of het Uwv zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat betrokkene per 3 maart 2020 (de dag dat de aanvraag is ontvangen) arbeidsvermogen heeft. Het geschil spitst zich daarbij toe op de vraag of voldaan is aan de voorwaarde dat betrokkene niet ten minste vier uur per dag belastbaar is.

Anders dan de rechtbank heeft geoordeeld, wordt de motivering van de verzekeringsarts bezwaar en beroep gevolgd. In zijn rapporten van 29 augustus 2022 en 28 mei 2023 gaat hij er vanuit dat betrokkene vermoeidheidsklachten ondervindt mede door prikkels. Dit is ook in overeenstemming met de informatie van de behandelend sector en betrokkene zelf. Uitgaande van een prikkelarme omgeving acht de verzekeringsarts bezwaar en beroep betrokkene maximaal vier uur per dag belastbaar. Dat betrokkene daartoe niet in staat is, blijkt niet uit objectief medische gegevens. De verzekeringsarts bezwaar en beroep stelt in dit verband terecht dat niet louter de eigen ervaringen van betrokkene en die van derden uit de omgeving van betrokkene bepalend zijn, maar dat het ook moet gaan om een medische noodzaak. Van een dergelijke noodzaak voor een verdergaande urenbeperking dan wel een strikte bedrust is niet gebleken. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft afdoende onderbouwd dat aan de benodigde recuperatietijd op de datum in geding voldoende tegemoet wordt gekomen met de aangenomen urenbeperking van vier uur per dag, twintig uur per week. Hierbij wordt ook acht geslagen op het dagverhaal zoals in kaart gebracht door de arbeidsdeskundige in een rapport van 29 juni 2020 en waarvan de inhoud door betrokkene niet wordt betwist. Uit dit dagverhaal volgt dat betrokkene bepaalde activiteiten verricht zoals paardrijden en fotograferen en vrijwilligerswerk doet voor een kinderboerderij. Hoewel in de tussenuitspraak van de rechtbank aan dit dagverhaal geen doorslaggevend belang is toegekend om de bij 2.1 vermelde redenen, acht de Raad dit dagverhaal in samenhang met de nieuwe aanvullende motivering van de verzekeringsarts bezwaar en beroep wel voldoende om het standpunt van het Uwv te onderbouwen. Wat betrokkene over het werk bij de Beekse Bergen heeft aangevoerd, is, wat hier ook van zij, onvoldoende reden om – in weerwil van het voorgaande – toch uit te gaan van een verdergaande urenbeperking.

In de informatie van de psychiater Hoek van 14 januari 2021 en 30 maart 2022 wordt geen aanleiding gezien voor een ander oordeel, reeds omdat de psychiater zijn stelling over een urenbeperking van minder dan twee uur per twee dagen niet nader heeft onderbouwd. Ook overigens blijkt uit de beschikbare medische gegevens van betrokkene niet dat de conclusie van de verzekeringsarts bezwaar en beroep onjuist is. In veel informatie van behandelaars wordt melding gemaakt van autisme en een chronisch vermoeidheidssyndroom en de daarmee gepaard gaande vermoeidheidsklachten. Echter, deze stukken bevatten geen indicatie dat de vermoeidheidsklachten op de datum in geding ernstiger zijn dan waarvan de verzekeringsarts bezwaar en beroep is uitgegaan.

Zoals vastgesteld in 4.2 gaat het om de medische situatie op 3 maart 2020. Veel van de door betrokkene (eerder) in de procedure overgelegde (medische) stukken zien echter op de periode (ver) daarna. Zo ziet het door betrokkene in beroep overgelegde dagverhaal – zoals toegelicht ter zitting – op de situatie op dat moment en ziet het in hoger beroep overgelegde dagverhaal op de situatie in hoger beroep. Ook de informatie van psychiater Hoek van 13 augustus 2023 en de namens betrokkene bij brief van 24 april 2024 beschreven verslechtering van de medische situatie ziet niet op de datum in geding.

Voor het oordeel dat op basis van de indicatie preventief, zoals vermeld in de standaard Duurbelastbaarheid in Arbeid, een verdergaande urenbeperking moet worden aangenomen wordt evenmin aanleiding gezien. Wat betrokkene in dit verband heeft aangevoerd is onvoldoende onderbouwd en leidt niet tot twijfel aan het standpunt van de verzekeringsarts bezwaar en beroep dat bij betrokkene geen sprake is van een aandoening die gepaard gaat met een patroon van overschrijding van de eigen grenzen. In verband met de – onder meer ter zitting vermelde – GAF-score wordt verwezen naar vaste rechtspraak van de Raad1.waaruit volgt dat het GAF-systeem niet bedoeld of geschikt is om beperkingen in sociaal of beroepsmatig functioneren vast te leggen. Ook wat overigens door de moeder en tante van betrokkene ter zitting is aangevoerd doet geen afbreuk aan het standpunt van het Uwv.

Uit 4.1 tot en met 4.5 volgt dat het Uwv erin wordt gevolgd dat betrokkene op 3 maart 2020 beschikt over arbeidsvermogen en om die reden niet als jonggehandicapte is aan te merkten. De vraag of het ontbreken van arbeidsvermogen duurzaam is, kan daarom onbeantwoord blijven.