5.9.5.2 UBO-begrip bij kerkgenootschappen

Volgens het Uitvoeringsbesluit Wwft 2018 kwalificeren als UBO’s van een kerkgenootschap in ieder geval natuurlijke personen die bij ontbinding van het kerkgenootschap als rechtsopvolger in het statuut van het kerkgenootschap zijn benoemd, gelet op een potentieel eigendomsbelang van deze natuurlijke personen (art. 3, lid 1, sub b, onder 1° Uitv.besl. Wwft 2018).1

Beantwoordt niemand aan deze UBO-definitie, dan worden natuurlijke personen die als bestuurder staan vermeld in het eigen statuut, of als bestuurder staan genoemd in de documenten van de kerkelijke organisatie als pseudo-UBO’s in het openbaar register opgenomen (art. 3, lid 1, sub b, onder 2° Uitv.besl. Wwft 2018). Deze categorie natuurlijke personen komt in feite overeen met het hoger leidinggevend personeel dat volgens de vierde antiwitwasrichtlijn als pseudo-UBO moet worden aangemerkt.2 Net als bij andere anbi’s geldt voor kerkgenootschappen dat vrijwel altijd de statutair bestuurders als pseudo-UBO’s zullen worden geregistreerd. Het betreft de bestuurders van het hoogste aggregatieniveau met rechtspersoonlijkheid.3