Rb. Arnhem, 01-02-2012, nr. 213662

1.1.

-

het tussenvonnis van 1 juni 2011

-

het proces-verbaal van comparitie van 5 oktober 2011.

1.2.

2.1.

2.2.

2.3.

2.4.

2.5.

2.6.

2.7.

2.8.

2.9.

2.10.

4.19.

Volgens [[eiseres]] is de schade, die het gevolg is van het feit dat door de brand op de locatie [plaats] geen tot volwassen bloeiende planten op te kweken oppotbare stekken werden aangevoerd op de locatie [plaats], aan te merken als teeltplanschade in de zin van de polis (…).

4.20.

Dat standpunt berust op een onjuiste uitleg van artikel 1.3 van de polisvoorwaarden. Gedekt is immers, in dit verband, het financiële verlies tijdens de uitkeringstermijn van 13 weken als rechtstreeks gevolg van de brand in [plaats] door minder opbrengst van de voorgenomen teelten. Gedurende 13 weken na 20 februari 2003 was er evenwel geen sprake van financieel verlies door minder opbrengst van voorgenomen teelten in [plaats]. Het financiële verlies door minder opbrengst van voorgenomen teelten in [plaats] doordat de aanvoer vanuit [plaats] stopte, werd immers pas geleden na de periode van 13 weken. Met recht wijst Delta Lloyd er dan ook op dat die schade wel zou zijn gedekt als gekozen was voor de standaard periode van 52 weken, aangenomen dat het hele proces van stek naar volwassen plant zoals [[eiseres]] stelt 31 tot 45 weken duurt.

4.21.

[[eiseres]] heeft in dit verband nog gesteld dat met Van der Hoeven van (destijds) Aegon is besproken dat bij een onderbreking van het teeltproces en het tenietgaan van oppotbare stekken een gat van twaalf tot 13 weken moest worden gevuld. Daarvoor zou de verzekering hebben gediend. Ook Venselaar, medewerker van Guijt (…) is volgens [[eiseres]] die mening toegedaan. Die omstandigheden kunnen (…) [[eiseres]] echter niet baten. In de eerste plaats heeft hier te gelden dat (…) met Delta Lloyd een nieuwe verzekeringsovereenkomst is gesloten. Bij de uitleg van die overeenkomst komt in beginsel geen betekenis toe aan hetgeen eerder tussen Aegon en [[naam rechtsvoorganger]] is voorgevallen (…). Bij de uitleg van artikel 1.3 van de polisvoorwaarden gaat het mede om hetgeen Delta Lloyd redelijkerwijs mocht begrijpen en verwachten. Aangezien is gesteld noch gebleken dat tussen Delta Lloyd en [[eiseres]], althans Guijt, over de voorwaarden is onderhandeld in november 2002 toen Delta Lloyd op verzoek van Guijt het risico accepteerde is de uitleg van de polisvoorwaarden sterk afhankelijk van meer objectieve factoren zoals de bewoordingen waarin de bepaling is gesteld, gelezen in het licht van de polisvoorwaarden als geheel. Die uitleg brengt (…) niet mee dat teeltschade moet worden vergoed.

3.1.

1.

een verklaring voor recht dat Guijt niet heeft voldaan aan haar zorgplicht en dientengevolge verplicht is de schade die [eiseres] daardoor heeft geleden, te vergoeden,

2.

een verklaring voor recht dat onder deze schade valt de bijkomende schade als verwoord in de brief van 20 juni 2006 van [eiseres] aan Delta Lloyd, de geleden teeltplanschade te [plaats] en de kosten van rechtsbijstand in de procedure tegen Delta Lloyd,

3.

een en ander vermeerderd met rente en kosten, waaronder buitengerechtelijke kosten.

3.2.

3.3.

4.

4.1.

4.3.

Het teeltplan is in art. 1.2 omschreven als ‘het jaarlijks door de verzekeringnemer in te dienen overzicht van de in de komende 12 maanden te betelen oppervlakten, de daarop te telen gewassen en de verwachte bruto opbrengst daarvan.’

4.4.

Art. 1.3 dient volgens [eiseres] aldus te worden uitgelegd dat – in de woorden van het Amsterdamse hof – ‘bij een onderbreking van het teeltproces en het tenietgaan van oppotbare stekken een gat van twaalf tot 13 weken moest worden gevuld’ los van de vraag wanneer deze dertien weken vielen. Wezenlijk voor het standpunt van Delta Lloyd is dat het moest gaan om teeltplanschade in de eerste dertien weken na de brand.

4.5.

Bij de uitleg van een schriftelijk contract gaat het niet alleen om de zuiver taalkundige uitleg van de bepalingen van het contract. Voor de beantwoording van de vraag hoe in dat contract de verhouding tussen partijen is geregeld, komt het immers aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan deze bepalingen mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten.

4.6.

Het gaat hier om de verhouding tussen [eiseres] en Delta Lloyd op grond van hun verzekeringsovereenkomst en gelet op het voorgaande is de vraag die thans voorligt of Guijt bij het tot stand komen van die verzekeringsovereenkomst wist of behoorde te weten dat de zin die partijen – [eiseres] en Delta Lloyd – in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan deze bepalingen mochten toekennen en hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten niet met elkaar strookten.

4.7.

Het gaat er dus om of Guijt wist wat [eiseres] wilde en wat tussen [eiseres] en haar eerdere verzekeraar Aegon gold, maar vervolgens ook of zij wist welke inhoud Delta Lloyd aan de overeenkomst gaf. Als Guijt als redelijk deskundig verzekeringsadviseur een reden had of behoorde te hebben eraan te twijfelen dat [eiseres] en Delta Lloyd dezelfde inhoud aan de dekking van de teeltplanschade gaven, schoot zij tekort om desondanks de verzekering tot stand te laten komen. Als zij geen reden had of behoorde te hebben hieraan te twijfelen, kan een verschil van mening over de inhoud van de overeenkomst haar niet verweten worden.

4.8.

Bij dit alles is van belang dat [eiseres] stelt dat zij en Aegon dezelfde inhoud aan de litigieuze polisvoorwaarde gaven en dat Guijt moest verifiëren dat Delta Lloyd hiermee instemde. Vast staat, zo is ter comparitie nog eens bevestigd, dat Guijt wist dat [eiseres] bij de overgang naar Delta Lloyd ‘één op één plus’ wilde overstappen. Dat wil zeggen dat zij dezelfde verzekering en dezelfde dekking wilde hebben als bij Aegon, maar dan nog beter. Logischerwijs omvatte dit dat Aegon, Delta Lloyd en [eiseres] dezelfde uitleg aan de polisvoorwaarden gaven.

4.9.

Het voorgaande betekent dat [eiseres] thans, anders dan in de zaak tegen Delta Lloyd, wel aan bewijslevering zal toekomen. Dit bewijs omvat de volgende feiten en omstandigheden.

-

Guijt wist of behoorde te weten dat Aegon en [eiseres] de polisvoorwaarde over de vergoeding van dertien weken teeltplanschade zo uitlegden dat bij een onderbreking van het teeltproces en het tenietgaan van oppotbare stekken een gat van twaalf tot 13 weken moest worden gevuld ongeacht wanneer dat gat viel in de periode van een jaar na het schadeveroorzakende voorval.

-

Guijt mocht er, haar deskundigheid in aanmerking genomen, in redelijkheid niet op vertrouwen dat Delta Lloyd ook deze uitleg aan de desbetreffende bepalingen gaf.

4.10.

De rechtbank zal het hier bedoelde bewijs opdragen.