Rb. Limburg, 25-08-2021, nr. 9128975 \ CV EXPL 21-1648

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

Verkoelen heeft voor de verzekerde van Achmea: Loods 5 Vastgoed 5 B.V. dakdekkers werkzaamheden uitgevoerd aan een pand aan de Boschstraat 2 te Maastricht, ook wel bekend als het Sphinx complex.

In dit industriële gebouw bevinden zich onder meer een winkel (Loods 5), horecagelegenheden en appartementen.

Verkoelen heeft de renovatie van vijf platte daken gedaan. De werkzaamheden bestonden onder meer uit het vervangen van de bestaande dakbedekking alsmede het isoleren daarvan.

Verkoelen heeft op 21 december 2018 een offerte voor deze werkzaamheden uitgebracht. Deze offerte is door Loods 5 Vastgoed 5 B.V. voor akkoord ondertekend.

Voorafgaande aan de werkzaamheden heeft Verkoelen met een kraan, waarvoor een vergunning nodig was, alle bouwmaterialen op (onder meer) het hoogste dak geplaatst. Het betrof vooral dakplaten, rollen isolatiemateriaal (van 35 kilo) en (voor de randen) metalen balustrade buizen die op hun plaats werden gehouden door betonnen blokken van 25 kilo.

Op 10 maart 2019 heeft een storm gewoed. Door de harde windvlagen zijn materialen (dakbedekking, isolatieplaten en buizen) over en van het hoogste dak gewaaid. Deze materialen hebben schade veroorzaakt aan de lager gelegen bouwdelen.

Verkoelen heeft deze schade gemeld bij haar verzekering ASR Schadeverzekering NV. ASR heeft expertisebureau Sedgwick ingeschakeld. Sedgwick heeft onderzoek verricht naar de aard en de omvang van de schade en op 4 juli 2019 haar bevindingen aan ASR gerapporteerd. De schade-expert, F.G.J. Sartorius, van Sedgwick heeft het Sphinx complex op 19 maart 2019 bezocht en heeft die dag gesproken met de heer [naam 1] (Verkoelen) en de heer [naam 2] (Loods 5 Vastgoed 5).

Achmea heeft eveneens onderzoek laten verrichten door haar eigen schade-expert F. van Draanen. Deze heeft zijn bevindingen op 6 augustus 2019 gerapporteerd.

Achmea heeft op basis van voormeld rapport van F. van Draanen een totaalbedrag van € 10.794,20 aan Loods Vastgoed vergoed.

Achmea heeft getracht deze schade te verhalen op Verkoelen.

Achmea vordert - samengevat - veroordeling van Verkoelen tot betaling van € 13.585,83, bestaande uit de hoofdsom ad € 10.794,20, de expertisekosten ad € 1.889,79 en de buitengerechtelijke incassokosten ad € 901,84, vermeerderd met rente en proceskosten, eveneens vermeerderd met rente.

Verkoelen voert verweer.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Vast staat dat in Maastricht op zondag 10 maart 2019 een storm heeft gewoed met zeer harde windstoten. Er is een gemiddelde windsnelheid van 7,1 m/s (windkracht 9) en er zijn windstoten met snelheden van 30m/s (windkracht 11) gemeten. Door het KNMI is op zaterdag 9 maart 2019 om 18.37 uur voor zondag 10 maart code geel afgegeven. Op dat moment werden zware windstoten van 80-100 km/uur voorspeld. Op zondag 10 maart 2019 om 9.08 uur werd code oranje afgegeven voor onder meer de provincie Limburg. Er werden zeer zware windstoten van 100-110 km/uur voorspeld. Om 16.41 uur werd code oranje beëindigd.

Tijdens deze storm zijn er meerdere dakdekkers benodigdheden van het dak gewaaid op lagere gedeeltes van het gebouw en de straat. Hierdoor is schade ontstaan aan het gebouw. De schade is door Achmea vergoed en Achmea wenst dit te verhalen op Verkoelen. Volgens Achmea is er sprake van wanprestatie dan wel onrechtmatige daad door Verkoelen. Volgens Achmea heeft Verkoelen onzorgvuldig gehandeld door te weinig of geen voorzorgsmaatregelen te nemen, terwijl bekend was dat het zou gaan stormen.

Verkoelen betwist dat sprake is van onzorgvuldig handelen. Verkoelen verklaart dat er altijd bij het afsluiten van het dak voorzorgsmaatregelen worden getroffen om te voorkomen dat bij harde wind materialen van het dak waaien. Dat is ook die vrijdag gebeurd. Hoewel op dat moment bekend was dat het flink kon gaan waaien, was niet te voorzien dat het op zondag zo krachtig zou gaan stormen. De storm ontwikkelde zich heel erg snel waardoor door het KNMI pas op zaterdagmiddag code geel en op zondagochtend code oranje werd afgegeven. Verkoelen stelt dat hij op dat moment niets meer kon doen. Het was op dat moment onverantwoord om nog het dak op te gaan. Ook het op voorhand weghalen van de materialen had niet gekund, omdat het huren van een kraan op zo korte termijn in het weekend niet mogelijk is en er een vergunning voor nodig is om hem te gebruiken. .

Algemene voorwaarden

Verkoelen doet tevens een beroep op de van toepassing zijnde algemene voorwaarden. In art. 16 daarvan wordt gevolgschade uitgesloten van aansprakelijkheid. Achmea betwist dat de door het naar beneden vallen van dakdekkersmaterialen veroorzaakte schade gevolgschade is. De kantonrechter is van oordeel dat genoemde schade niet als gevolgschade kan worden aangemerkt. Voor aanname van aansprakelijkheid spreekt ook dat in de algemene voorwaarden stormschade niet uitdrukkelijk is uitgesloten. .

Onzorgvuldig handelen

Zowel de primaire grondslag (tekortkoming in de nakoming) als de subsidiaire grondslag (onrechtmatige daad) wordt door Achmea onderbouwd met de stelling dat Verkoelen onzorgvuldig heeft gehandeld. De kantonrechter zal daarom eerst de vraag beantwoorden of het handelen dan wel nalaten van Verkoelen is aan te merken als onzorgvuldig. Van belang is daarbij dat de door partijen geleverde informatie over de feitelijke gang van zaken erg beperkt is. Zo is niet bekend wat er precies van het dak is gewaaid en hoe dat (waarschijnlijk) is gebeurd. Die informatie is kennelijk ook niet meer te achterhalen. De kantonrechter gaat daarom uit van de stellingen van Verkoelen, zoals verwoord in het rapport van Sedgwick ten aanzien van de situatie op het dak op vrijdag 8 maart 2019 en de situatie zoals Verkoelen die omstreeks 10 maart 2019 heeft aangetroffen. Volgens Verkoelen waren op het dak aanwezig dak- / isolatieplaten met een licht gewicht, rollen dakbedekking van ongeveer 35 kilogram per rol en balustrades van metalen buizen (randbeveiliging), hetgeen verzwaard werd met blokken beton van 25 kilogram per stuk. Op vrijdag 8 maart 2019 heeft de dagafsluiting als volgt plaatsgevonden.

Op het moment van afsluiting was het platte dak deels klaar. Er waren isolatieplaten gelegd en de eerste laag dakbedekking was deels aangebracht en vastgezet op de isolatieplaten. Na beëindiging van de werkzaamheden die dag werd de dakbedekking die nog niet was vastgezet op de isolatieplaten gebrand op de dakvloer, zodat de wind er niet onder kon komen. Het deel dat gereed was, werd verzwaard met dakbedekkingsrollen.

De overige isolatieplaten zijn gestapeld en daarbovenop zijn (los) de rollen dakbedekking gelegd. Er is volgens Verkoelen geballast voor harde wind. Een storm van deze omvang was op vrijdag niet voorspeld. Zaterdag werd code geel afgekondigd. Er was voor Verkoelen geen reden om in te grijpen op het dak. Op zondagochtend werd Verkoelen gewaarschuwd dat de storm heviger was dan voorspeld en dat er spullen van het dak af waaiden. De heer [naam 1] , directeur van Verkoelen, is direct naar Maastricht gereden. Toen hij daar aankwam waaide er tussen de 10 en 15 isolatieplaten rond. Sommige platen waren op het dak onder het hoogste dak gevallen. Andere platen lagen op straat. Een deel van de aangebrachte dakbedekking en isolatieplaten is opgewaaid en tegen de randbeveiliging aan geslagen. Delen van die randbeveiliging zijn naar beneden gevallen. Deze delen (buizen) hebben vooral schade aangericht. Vier of vijf buizen zijn op het dak eronder gevallen en zijn daar door het dak heen gegaan.

Achmea verwijt Verkoelen dat aan het begin van de werkzaamheden in één keer alle materialen naar het bovenste dak zijn gebracht. Dit brengt op zo een hoog dak een groter risico met zich mee bij wind. Daarnaast verwijt Achmea Verkoelen onvoldoende maatregelen te hebben genomen op vrijdag 8 maart 2019 en voorts geen maatregelen te hebben genomen op zaterdag of zondagochtend. Verkoelen stelt niet meer te hebben kunnen doen dan zij heeft gedaan. Het is gebruikelijk dat alle materialen in één keer naar boven worden gebracht. Hiervoor moet een grote kraan worden gehuurd. Meer dan op vrijdag uit voorzorg is gedaan, hoefde Verkoelen niet te doen, gelet op de weersvoorspelling van dat moment. Zou eerder code oranje zijn afgegeven dan had Verkoelen hooguit extra ballast naar het dak kunnen brengen. Voor het huren van een kraan was het toen al te laat. Omdat code oranje pas op zondagochtend werd afgegeven en het toen al te hard waaide, kon Verkoelen niets meer doen. Mensen het dak op sturen met die wind was onverantwoord geweest.

De kantonrechter oordeelt als volgt. Partijen zijn het erover eens dat tussen partijen de Bedrijfsregeling Brandregres 2014 van toepassing is. Dit werpt in zoverre een dam op voor aansprakelijkheid voor Verkoelen, dat op zijn minst nodig is dat vastgesteld wordt dat Verkoelen onzorgvuldig gehandeld heeft. In feite kan onderscheiden worden in algemene voorzorgsmaatregelen en in maatregelen in dit specifieke geval.

Voor wat betreft de algemene voorzorgsmaatregelen heeft Verkoelen aangevoerd dat zij bij afsluiting van werkzaamheden altijd het procédé volgt dat loszittend dak materiaal wordt vastgemaakt, zodat de wind er niet onder kan. De lichtere dakplaten worden met de zware rollen isolatiemateriaal verzwaard. Dit zou in het algemeen moeten volstaan om een normale storm te weerstaan. De stelling van Achmea dat Verkoelen in weekenden de dakdekmaterialen van het dak zou kunnen halen, acht de kantonrechter niet realistisch. In onderhavige zaak lijkt het bovendien een ongelukkige samenloop van gebeurtenissen die tot de schade heeft geleid. Zo zijn waarschijnlijk de dakplaten gaan waaien. Hoewel dat tot ernstige gevolgen kan leiden (als ze mensen of dieren raken), is de schade niet daardoor ontstaan. Die lijkt te zijn ontstaan doordat de dakplaten tegen de balustrades zijn gekomen, ze de volle wind vingen en de balustrades daardoor van het dak waaiden.

Verkoelen heeft onbetwist gesteld dat in den lande de door hem uitgevoerde voorzorgsmaatregelen worden gehanteerd. Niet gesteld of gebleken is welke voorzorg er nog meer kan worden genomen. De suggestie op de zitting om de dakplaten en isolatierollen met spanbanden bijeen te binden, werd door Verkoelen gepareerd met de opmerking dat dit tot beschadiging van de dakplaten zou leiden.

Een ander aspect is de ernst van de storm en de voorzienbaarheid ervan. Hoewel er geen statistische informatie door partijen is gegeven, lijkt iedereen het er wel over eens dat de storm in het weekend van 10 maart 2019 onverwacht aanzwol alsmede -zeker in het zuiden van het land- van uitzonderlijke kracht was. Daarmee moet worden aangenomen dat Verkoelen op die vrijdag 8 maart 2019 bij het afsluiten van het dak geen indicaties had dat hij extra maatregelen zou moeten nemen. Dit betekent dat de kantonrechter in de door Verkoelen genomen voorzorgsmaatregelen geen onzorgvuldigheid kan vaststellen.

De vervolgvraag is of Verkoelen dan aanvullende maatregelen kon en had moeten nemen op het moment dat de kracht van de storm daarvoor reden gaf. Ook die vraag beantwoordt de kantonrechter negatief. Verkoelen heeft onbetwist gesteld dat het niet meer mogelijk is om met windkracht 9 tot 10 nog op het dak te gaan en zaken te verplaatsen. Vast staat dat directeur [naam 1] van Verkoelen zondagochtend direct naar Maastricht is gereden om de situatie in ogenschouw te nemen. Toen bleek echter de schade al te zijn veroorzaakt. Ook op dit laatste moment met een kraan dakmaterialen van het dak halen, lijkt niet realistisch, gelet op de gevaren die dat met zich mee zou brengen en de onmogelijkheid om op zo korte termijn een kraan en vergunning voor het gebruik ervan te bemachtigen.

Daarmee concludeert de kantonrechter dat niet gebleken is dat Verkoelen in de gegeven omstandigheden onzorgvuldig heeft gehandeld. Door dit oordeel komt in feite vast te staan dat bij extreme weersomstandigheden stormschade als de onderhavige door de opstalverzekeraar wordt gedragen, behalve als die schade veroorzaakt is door onzorgvuldigheid aan de zijde van de dakdekker. In dat verband wil de kantonrechter wel opmerken dat hem opvalt dat er weinig normering is welke voorzorgsmaatregelen een dakdekker in het algemeen moet nemen. Die voorzorgsmaatregelen zouden zodanig moeten zijn dat ze in -zeg eens- 95% van de gevallen volstaan. Directeur [naam 1] van Verkoelen vertelde zelf dat hij diverse collega’s in den lande heeft gevraagd naar wat zij doen uit voorzorg, en dat uit de antwoorden bleek dat de door hem genomen voorzorgsmaatregelen ook door anderen worden toegepast. In hoeverre die maatregelen ook voor de toekomst volstaan, is de vraag nu extreme weersomstandigheden kennelijk vaker voorkomen. Opvallend is dat er geen enkele aanvullende maatregel genoemd kon worden, die de veiligheid nog zou kunnen verhogen. De op de zitting aanwezige verzekeraars hebben aangegeven het oordeel in deze zaak van belang te vinden voor toekomstige gevallen. In dat verband acht de kantonrechter het verstandig als de beroepsgroep van dakdekkers meer onderzoek doet naar en normering aanbrengt over welke voorzorgsmaatregelen in welke situatie passend zijn.

Achmea zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van deze procedure. De kosten aan de zijde van Verkoelen worden begroot op twee maal het tarief van € 373,00 is € 746,00 aan salaris gemachtigde.

De kantonrechter zal dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad verklaren.

De kantonrechter

wijst de vordering van Achmea af,

veroordeelt Achmea in de proceskosten aan de zijde van Verkoelen gevallen en tot op heden begroot op € 746,00,

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. H.H. Dethmers en in het openbaar uitgesproken.

type: DT

coll: