HvJ EU, 26-05-2016, nr. C-286/15

Het verzoek om een prejudiciële beslissing betreft de uitlegging van de gecombineerde nomenclatuur (hierna: ‘GN’) in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals achtereenvolgens gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008 (PB L 291, blz. 1) en verordening (EG) nr. 948/2009 van de Commissie van 30 september 2009 (PB L 287, blz. 1), in het bijzonder post 2711 van deze bijlage, alsmede de uitlegging van artikel 218, lid 1, onder d), van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).

Dit verzoek is ingediend in het kader van een geding tussen de Valsts ieņēmumu dienests (belastingdienst, Letland) en SIA ‘Latvijas propāna gāze’ over rechten die verschuldigd zijn wegens de invoer van vloeibaar gemaakt petroleumgas (‘LPG’) vanuit Rusland naar Letland.

Uit de aan het Hof overgelegde stukken blijkt dat op de feiten in het hoofdgeding de GN-versies voor de jaren 2008 en 2009, als vervat in verordening nr. 1031/2008 onderscheidenlijk verordening nr. 949/2009, van toepassing zijn. De in het hoofdgeding toepasselijke GN-bepalingen zijn in beide versies evenwel gelijkluidend.

Het eerste deel van de GN, met ‘Inleidende bepalingen’, bevat een titel I, ‘Algemene regels’, waarin in afdeling A, met als opschrift ‘Algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur’, onder meer het volgende wordt bepaald:

Het tweede deel van de GN, met de ‘Tabel van de rechten’, bevat een afdeling V, ‘Minerale producten’, waarin zich onder meer hoofdstuk 27 van de GN bevindt, met het opschrift ‘Minerale brandstoffen, aardolie en distillatieproducten daarvan; bitumineuze stoffen; minerale was’.

Post 2711 van dit hoofdstuk is als volgt geformuleerd en opgebouwd:

Artikel 62, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), bepaalt:

Artikel 218, lid 1, van verordening nr. 2454/93 luidt:

Uit de aan het Hof overgelegde stukken blijkt dat Latvijas propāna gāze het door haar in de periode 20 maart 2009 tot en met 15 januari 2010 vanuit Rusland naar Letland ingevoerde LPG heeft ingedeeld onder tariefonderverdeling 2711 19 00 en hierop dienovereenkomstig een invoerrecht van 0 % van de douanewaarde ervan heeft toegepast. De belastingdienst heeft evenwel op basis van de informatie in de documenten afkomstig van deze onderneming geoordeeld dat het LPG hoofdzakelijk bestond uit propaan en butaan — met name propaan — en het LPG ingedeeld onder tariefonderverdeling 2711 12 97.

Zoals de verwijzende rechter uiteenzet, bevat het LPG in het hoofdgeding methaan, ethaan, ethyleen, propaan, propyleen, butaan en butyleen. Het kwaliteitscertificaat van dit LPG (hierna: ‘kwaliteitscertificaat’), afgegeven door de in Orenburg (Rusland) gevestigde producent AAS ‘Gazprom’, vermeldt niet afzonderlijk het in soortelijke massa uitgedrukte percentage van elk van deze stoffen en beperkt zich tot vermelding van de totale hoeveelheid methaan, ethaan en ethyleen (0,32 % van de soortelijke massa van dat LPG), de totale hoeveelheid propaan en propyleen (58,32 %) en de totale hoeveelheid butaan en butyleen (maximaal 39,99 %).

De verwijzende rechter geeft aan dat de technische universiteit van Riga (Letland) in het kader van het hoofdgeding een advies heeft uitgebracht inhoudend dat het niet mogelijk is om op basis van het kwaliteitscertificaat vast te stellen dat het LPG in het hoofdgeding zijn wezenlijk karakter als energiebron, met name zijn verbrandingswaarde en overdruk, uitsluitend ontleent aan één van deze stoffen. Volgens dit advies ontleent dit LPG zijn overdruk aan propaan en propyleen, maar zijn verbrandingswaarde resulteert uit alle bestanddelen gezamenlijk.

De belastingdienst heeft geoordeeld dat het LPG in het hoofdgeding met toepassing van regel 2, onder b), regel 3, onder b), en regel 6 van de algemene regels voor de interpretatie van de GN moet worden ingedeeld overeenkomstig de stof waaraan het zijn wezenlijke karakter ontleent.

De belastingdienst heeft geoordeeld dat de stof waaraan het product zijn wezenlijke karakter ontleent in de omstandigheden van het geval de stof is die het grootste procentuele aandeel heeft in de soortelijke massa ervan. Na te hebben opgemerkt dat het LPG in kwestie volgens het kwaliteitscertificaat overeenkomt met vloeibaar gas van het type CΠБT (SPBT), en dat gassen waarvan de voornaamste bestanddelen propaan en butaan zijn, volgens de nationale Russische norm ΓOCT 20448-90 (GOST 20448-90) als vloeibare gassen van het type CΠБT (SPBT) kunnen worden aangemerkt, is de belastingdienst derhalve tot de conclusie gekomen dat dit LPG zijn wezenlijke karakter aan die twee stoffen ontleent. Dit wezenlijke karakter wordt niet beïnvloed door de overige bestanddelen, te weten methaan, ethaan, ethyleen, propyleen en butyleen.

Latvijas propāna gāze heeft tegen het besluit van de belastingdienst beroep ingesteld bij de Administratīvā apgabaltiesa (regionale bestuursrechter, Letland).

In zijn uitspraak van 10 april 2014 heeft deze rechter om te beginnen verwezen naar de rechtspraak van het Hof volgens welke voor de tariefindeling van een product moet worden vastgesteld aan welke van de stoffen waaruit het is samengesteld, het zijn wezenlijke karakter ontleent. Dit kan worden gedaan door na te gaan of het product ook zonder het ene of het andere bestanddeel zijn kenmerkende eigenschappen behoudt. De factor die doorslaggevend is bij het bepalen van het wezenlijk karakter, kan afhankelijk van het type product bijvoorbeeld blijken uit de stof waaruit de producten bestaan of de artikelen waaruit zij zijn samengesteld, de omvang, de hoeveelheid, het gewicht, de waarde of de belangrijkheid van de samenstellende stoffen in verband met het gebruik van het product (arrest van 18 juni 2009, Kloosterboer Services, C-173/08, EU:C:2009:382, punten 31 en 32).

Vervolgens heeft de Administratīvā apgabaltiesa deze overwegingen toegepast op het hoofdgeding en opgemerkt dat de belastingdienst niet heeft aangetoond waarin het wezenlijke karakter van het LPG in het hoofdgeding bestaat noch heeft bewezen dat propaan of butaan moet worden beschouwd als stof waaraan dit LPG zijn wezenlijke karakter ontleent. Na te hebben benadrukt dat het procentuele aandeel propaan of butaan in dat LPG niet afzonderlijk staat aangegeven op het kwaliteitscertificaat, heeft deze rechter verwezen naar het advies van de technische universiteit van Riga, inhoudend dat het niet mogelijk was om vast te stellen dat genoemd LPG zijn wezenlijk karakter uitsluitend ontleent aan één van deze stoffen. Ten slotte heeft deze rechter zijn onderzoek gericht op de door Latvijas propāna gāze ingediende kwaliteitscertificaten die betrekking hadden op bij een andere gelegenheid in Litouwen gekocht LPG, en op basis daarvan overwogen dat het aandeel propyleen in LPG in bepaalde gevallen groter kan zijn dan het aandeel propaan.

Volgens de verwijzende rechter, bij wie de belastingdienst beroep in cassatie heeft ingesteld, blijkt uit de omstandigheden van het hoofdgeding dat, zelfs indien propaan in termen van soortelijk gewicht het hoofdbestanddeel is van het LPG in het hoofdgeding, het de verschillende bestanddelen van dit LPG zijn die samen het verbrandingsvermogen ervan als energiebron uitmaken. Deze rechter twijfelt dus over de gegrondheid van het door de belastingdienst gehouden betoog dat het betrokken LPG zijn wezenlijke karakter ontleent aan de stof met het grootste procentuele aandeel. De verwijzende rechter voegt daaraan toe dat in geval van verwerping van dit betoog, LPG met propaan of butaan als belangrijkste bestanddelen altijd zou moeten worden ingedeeld onder tariefonderverdeling 2711 19 00, waarvoor een invoerrecht van 0 % van de douanewaarde geldt.

Uit artikel 218, lid 1, onder d), van verordening nr. 2454/93 vloeit volgens de verwijzende rechter verder voort dat wanneer iemand LPG wil invoeren en hij dit product wil indelen onder een tariefpost met een voor hem gunstig tarief, hij aan de betrokken douaneautoriteiten bij de invoer bewijsstukken moet overleggen die elke twijfel over de juistheid van die indeling wegnemen. In dit geval benadrukt de verwijzende rechter dat het van belang is vast te stellen of deze bepaling met zich brengt dat een importeur van LPG zoals die in het hoofdgeding verplicht is om het procentuele aandeel van het hoofdbestanddeel van dat LPG nauwkeurig aan te geven.

De verwijzende rechter constateert ten slotte dat het niet meer mogelijk is om monsters van het LPG in het hoofdgeding te nemen, zodat in het laboratorium van de Letse belastingdienst ook geen analyse meer kan worden verricht van dit LPG om de samenstelling ervan te kunnen vaststellen. Bijgevolg dient met het oog op de juiste vaststelling van de toepasselijke tariefpost te worden uitgegaan van de feitelijke omstandigheden die in het hoofdgeding al zijn komen vast te staan.

Gelet op een en ander heeft de Augstākās tiesa, Administratīvo lietu departaments (hooggerechtshof, sectie bestuursrecht, Letland) de behandeling van de zaak geschorst en het Hof de volgende prejudiciële vragen voorgelegd:

Om te beginnen dient antwoord te worden gegeven op de eerste vraag, vervolgens op de derde vraag en ten slotte op de tweede vraag.

Ten aanzien van de partijen in het hoofdgeding is de procedure als een aldaar gerezen incident te beschouwen, zodat de verwijzende rechterlijke instantie over de kosten heeft te beslissen. De door anderen wegens indiening van hun opmerkingen bij het Hof gemaakte kosten komen niet voor vergoeding in aanmerking.

Het Hof (Zevende kamer) verklaart voor recht:

ondertekeningen