Rb. Breda, 16-10-2009, nr. AWB 09/2334

gedistilleerde dranken verkregen door distillatie (zonder toevoeging van aromatische stoffen) van spontaan gegiste natuurlijke vloeistoffen, zoals wijn en appeldrank, of van gegiste vruchten, droesem, granen of andere plantaardige producten. Bedoelde dranken hebben een kenmerkend bouquet (geur en smaak) toe te schrijven aan bepaalde secundaire aromatische bestanddelen (esters, aldehyden, zuren, hogere alcoholen, enz.) die eigen zijn aan de gebruikte grondstoffen.

likeuren, dat wil zeggen alcoholhoudende dranken waaraan suiker, honing of andere natuurlijke zoetstoffen en extracten of essences zijn toegevoegd (bijvoorbeeld alcoholhoudende dranken verkregen door distillatie of door het mengen van ethylalcohol of gedistilleerde dranken met een of meer van de navolgende producten: vruchten, bloemen of andere plantendelen, extracten, essences, etherische oliën of vruchtensappen, ook indien geconcentreerd). Van deze producten kunnen onder meer worden genoemd: likeuren die suikerkristallen bevatten, likeuren van vruchtensappen, eierlikeuren, likeuren op basis van kruiden, bessen of specerijen, likeuren van thee, chocolade, melk of honing.

Alle andere dranken die gedistilleerde alcohol bevatten en niet zijn genoemd of niet zijn begrepen onder andere posten van dit hoofdstuk.”

2.8.3.Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit de slotzin van de algemene GN Toelichting op post 2208 dat de onderhavige dranken, nu zij alleen gegiste alcohol bevatten, niet als likeur kunnen worden aangemerkt. De omschrijving in de GS-Toelichting geeft daarentegen aan dat ook drank op basis van gegiste alcohol een likeur kan zijn en de GN Toelichting op post 22087010 verwijst daar expliciet naar. Dit een en ander, in onderling verband bezien, leidt de rechtbank (in afwijking van haar uitspraak van 29 oktober 2007) tot de conclusie dat de onder 2.3. vermelde dranken, met uitzondering van [hoofdproduct], moeten worden aangemerkt als likeuren en dus vallen onder GN Code post 2208 van de GN.

2.9.Daar komt nog het volgende bij. Naar het oordeel van de rechtbank zijn door de toevoegingen aan [hoofdproduct] om te komen tot de overige producten, de smaak, de geur en het uiterlijk van een uit appels vervaardigde gegiste (vruchten)drank, en daarmee de bijzondere organoleptische eigenschappen daarvan verloren gegaan. De producten passen daardoor qua wezenlijke karaktereigenschappen niet meer in de omschrijving van post 2206 van de GN. Zij kunnen dan uitsluitend nog onder de omschrijving van post 2206 van de GN vallen omdat onder een in een post vermelde stof niet alleen wordt verstaan die stof in zuivere vorm maar ook vermengd of verbonden met andere stoffen (bepaling 2b van de Algemene indelingsregels GN). Zelfs indien geen sprake zou zijn van likeuren omdat slechts sprake is van gegiste alcohol, vallen de producten ook onder de omschrijving van tariefgroep 2208 omdat deze post heel in het algemeen geldt voor (producten met) ethylalcohol en ethylalcohol of ethanol is door vergisting ontstane alcohol.

2.10.Voor producten die vallen onder twee posten van de GN zoals in dit geval, heeft alsdan de post met de meest specifieke omschrijving voorrang. Naar het oordeel van de rechtbank is geen van beide posten in dit geval echt specifiek. Evenmin is te bepalen aan welke stof het product zijn wezenlijke karakter ontleent; het karakter van gegiste drank als bedoeld in post 2206 van de GN is immers, zoals de rechtbank hiervoor heeft overwogen, verloren gegaan. Als dan moet volgens de Algemene indelingsregels GN de post worden toegepast die in volgorde van nummering het laatst is geplaatst. Dat is post 2208.

2.11.Al het voorgaande leidt tot de conclusie dat voor de overige producten het gelijk is aan de inspecteur.

2.12.Belanghebbende stelt dat bij het opleggen van de naheffingsaanslag het non-discriminatiebeginsel, zoals neergelegd in artikel 95 van het EG-verdrag, is geschonden aangezien op gelijksoortige producten uit andere lidstaten minder accijns zou worden geheven. Ter zitting heeft belanghebbende verwezen naar het uit Duitsland afkomstige product [Duits product].

2.13.De rechtbank overweegt dat belanghebbende op geen enkele wijze aannemelijk heeft gemaakt dat het product [Duits product], of enig ander door haar bedoeld product, in voldoende mate op relevante punten overeenkomt met de producten genoemd in 2.3 om deze als gelijke gevallen aan te merken. Alleen al hierom faalt belanghebbendes beroep op het gelijkheidsbeginsel.

2.14.Gelet op het in 2.7. overwogene is het beroep gegrond verklaard. Nu over het product [hoofdproduct], conform de aangifte, € 5,00 accijns is verschuldigd in plaats van het in de naheffingsaanslag voor dit product gehanteerde bedrag van € 10,11, is de naheffingsaanslag verminderd van € 77,61 tot € 72,50.

2.15.Aangezien de naheffingsaanslag vrijwel volledig in stand blijft, overweegt de rechtbank dat hiervoor niet, zoals belanghebbende stelt, elk wettelijk kader ontbreekt. Belanghebbende, op wie in dit opzicht de bewijslast rust, heeft niet aannemelijk gemaakt dat bij het opleggen van de naheffingsaanslag enig algemeen beginsel van behoorlijk bestuur is geschonden.

2.16.De rechtbank, voor wat dit betreft fungerende als voorzieningenrechter, wijst belanghebbendes verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening, onder het opleggen van een dwangsom van € 25.000 per dag, af, reeds omdat belanghebbendes stelling dat alle onder 2.3. vermelde producten moeten worden belast naar het tarief van artikel 11c van de WA als onjuist is beoordeeld.

3.Proceskosten

3.1.De rechtbank vindt aanleiding de inspecteur te veroordelen in de kosten die belanghebbende in verband met de behandeling van het beroep redelijkerwijs heeft moeten maken. Deze kosten zijn op de voet van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vastgesteld op € 322 (1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 322 en een wegingsfactor 1).

3.2.Daarbij overweegt de rechtbank dat de gemachtigde van belanghebbende, mr. C.A. de Wit, als belastingadviseur werkzaam is, maar dat van kosten voor rechtsbijstand eerst gebleken is bij zijn aanwezigheid ter zitting. Het bezwaarschrift en het beroepschrift zijn door belanghebbende zelf ingediend.

Aldus gedaan door mr. A.F.M.Q. Beukers-van Dooren, rechter, en door deze ondertekend. Mr. I. van Wijk, griffier, is verhinderd de uitspraak te ondertekenen.

De griffier, De rechter,

Uitgesproken in het openbaar op 16 oktober 2009.

Afschrift aangetekend verzonden aan partijen op: 22 oktober 2009

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583,