14.4.1 Enquête Jansen in 1963

In 1963 publiceerde Jansen1 de resultaten van een door hem gehouden enquête onder de leden van de Koninklijke Notariële Broederschap over de omvang van de categorie onroerende zaken. Aan de notariële broeders en zusters werd de vraag voorgelegd welke objecten zij in de veiling van een onroerende zaak ex art. 1223 BW (oud) als zijnde onroerend zouden meeveilen. De auteur vangt aan met een lijst van door de ondervraagde practici aangereikte ‘nieuwe dubia’. Hij komt tot de volgende opsomming: veedrinkbakken, bindladders en vaste melkleidingen bij agrarische bedrijven, al dan niet rolbare warenhuizen, tuinspoorberegeningsinstallaties en draineerbuizen in de tuinbouw, eigen waterleidinginstallaties, afrastering voor weilanden, kippenlopen en hondenkennels, vlaggenstokken, drooglatten, losse vlieringtrappen, antennes, berghokken en kolenhokken in tuinen of balkons, al dan niet op vaste fundamenten gemonteerde kippenhokken, duivenhokken, hondenhokken, legnesten, kippenhokken, gefundeerde tuinschommels, losse brandkasten, zonnewijzers, smeedijzeren hekken, siertonnen, bloembakken, tuinbeelden, terrasvazen, ingebouwde tl-verlichting, luxe keukens met ingebouwde ijskasten, wasmachine, dishwasher en mixer, uitneembare houten garages, tegels met een holte voor fietsstalling, op maat gemaakt meubilair, een toonbank, vitrines, stellingkasten en losse kastplanken in winkels.

Uit de enquête blijkt dat vloerbekleding, lopers, gordijnen, vitrages en luxaflex zelden worden meegeveild.

Cv-installaties, jaloezieen, vaste wastafels, douches en tuintegels daarentegen werden gewoonlijk wel meegeveild en derhalve als onroerend beschouwd.