5.1 Inleiding

Het uitgangspunt bij een wijziging van arbeidsvoorwaarden van een ex-werknemer, net als bij een werknemer, is het bereiken van instemming. Daar waar een individuele werknemer allerlei praktische argumenten kan hebben om met een wijziging in te stemmen, heeft een individuele ex-werknemer doorgaans weinig te verliezen en weinig reden om met een wijziging in te stemmen. Bij een wijziging die ex-werknemers betreft, zal de ex-werkgever daardoor al snel op andere manieren die wijziging moeten bewerkstelligen. Voordat ik daaraan toekom, behandel ik in paragraaf 5.2 of (en zo ja, in hoeverre) postcontractuele arbeidsvoorwaarden überhaupt gewijzigd kunnen worden, de bescherming van artikel 20 Pw en bijzonderheden ten aanzien van instemming. Daarna behandel ik de andere beschikbare wijzigingsmethoden: wijziging via cao, al dan niet via een incorporatiebeding (paragraaf 5.3), wijziging op grond van de redelijkheid en billijkheid en eenzijdige wijziging (paragraaf 5.4) en wijzigingen via de band van een pensioenfonds (paragraaf 5.5). Alle mogelijkheden hebben hun eigen voordelen en nadelen. In paragraaf 5.6 behandel ik enkele bijzonderheden ten aanzien van pensioen als het gaat om wijziging en opzegging van de uitvoeringsovereenkomst. In paragraaf 5.7 sta ik stil bij de positie van de ex-werknemer bij het invaren naar aanleiding van de Wtp. Ik sluit af met een conclusie en de gevolgen van dit hoofdstuk voor de postcontractuele rechtsverhouding (paragraaf 5.8). Wijziging via de band van de OR komt aan de orde in hoofdstuk 6.