Rb. Midden-Nederland, 24-02-2015, nr. 16/703163-13 (P)

Het onderzoek ter terechtzitting heeft plaatsgevonden op 10 februari 2015. De verdachte is in persoon verschenen en heeft zich ter terechtzitting laten bijstaan door mr. E.D. van Elst, advocaat te Veenendaal.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van wat verdachte en de raadsvrouwe naar voren hebben gebracht.

De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte:

feit 1: op 14 juni 2013 te Utrecht [slachtoffer 1], onder bedreiging van een (nep) vuurwapen, hem oraal heeft laten bevredigen;

feit 2: op 14 november 2013 te Utrecht [slachtoffer 2], onder bedreiging van een mes, hem oraal heeft laten bevredigen;

feit 3: op 19 juni 2014 te Utrecht [slachtoffer 3] heeft aangerand door onverhoeds zijn (ont)blote penis in en/of tegen, althans nabij haar gezicht te brengen/houden en op het gezicht van die [slachtoffer 3] te ejaculeren;

feit 4: (primair) op 8 augustus 2014 te Utrecht [slachtoffer 4] heeft aangerand door onverhoeds met zijn handen haar billen aan te raken en/of te betasten en/of op die dag een (hand)tas met inhoud van die [slachtoffer 4] heeft gestolen dan wel (subsididiair) dat hij die (hand)tas heeft geheeld;

feit 5: in de periode van 14 juni 2013 tot en met 24 oktober 2014 te Utrecht een nep vuurwapen voorhanden heeft gehad, dat sprekende gelijkenissen vertoond met een echt vuurwapen.

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

De rechtbank acht op grond van de in rubriek 4. vervatte bewijsmiddelen bewezen dat verdachte

1.

op 14 juni 2013 te Utrecht, door bedreiging met geweld

[slachtoffer 1] heeft gedwongen tot het ondergaan van handelingen die hebben bestaan uit of mede hebben bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam,

immers heeft hij verdachte, zijn penis in de mond van die [slachtoffer 1]

geduwd en/of gebracht en/of gehouden en vervolgens heen en weer

bewogen

en bestaande die bedreiging met geweld en/of die ander feitelijkheden hierin dat hij, verdachte,

- een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, heeft gericht en gericht heeft gehouden op en getoond aan die [slachtoffer 1]

en

- ( vervolgens) tegen die [slachtoffer 1] heeft gezegd dat ze mee moest lopen

en dat ze stil moest zijn en vervolgens dat ze hem, verdachte, moest

pijpen.

2.

op 14 november 2013 te Utrecht, door bedreiging met geweld [slachtoffer 2] heeft

gedwongen tot het ondergaan van handelingen die hebben bestaan uit of mede

hebben bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, immers heeft hij verdachte, zijn penis in de mond van die [slachtoffer 2] geduwd en/of gebracht en/of gehouden en vervolgens heen en weer bewogen en bestaande die bedreiging

met geweld hierin dat hij, verdachte,

- een mes heeft gericht en gericht heeft gehouden op en getoond aan die

[slachtoffer 2] en

- vervolgens die [slachtoffer 2] heeft gevraagd of ze geld had en

- vervolgens die [slachtoffer 2] heeft gezegd dat ze mee moest lopen en dat ze

op haar knieën moest gaan zitten en vervolgens heeft gezegd dat ze hem

moest pijpen en vervolgens dat ze het sperma door moest slikken.

3.

op 19 juni 2014 te Utrecht, door een feitelijkheid [slachtoffer 3] heeft gedwongen tot dulden van ontuchtige handelingen, immers heeft hij die [slachtoffer 3] door onverhoeds vlak nabij

die [slachtoffer 3] te gaan staan, gedwongen tot het dulden van ontuchtige handelingen

bestaande uit het onverhoeds brengen/houden van zijn, verdachtes, ontblote

penis nabij het gezicht van die [slachtoffer 3] en vervolgens het brengen van zijn, verdachtes, sperma op het gezicht van die [slachtoffer 3].

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

Het bewezenverklaarde levert de navolgende strafbare feiten op.

feit 1 en 2: telkens: verkrachting;

feit 3: feitelijke aanranding van de eerbaarheid.

Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

Omtrent de persoon van verdachte hebben drs. W.J.L Lander, klinisch psycholoog en C.A.M. van der Meijs, afzonderlijk van elkaar een rapport opgemaakt. Uit deze rapportages is gebleken dat er bij verdachte geen aanwijzingen zijn voor een ziekelijke stoornis en/of gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens. Beiden gedragsdeskundigen geven wel aan dat er sprake is van cannabisafhankelijkheid. Omdat verdachte zegt zich de onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten niet te kunnen herinneren, is het onduidelijk of, en in hoeverre, de afhankelijkheid van cannabis de gedragskeuzes en gedragingen van betrokkene heeft beïnvloed. Een advies omtrent de toerekenbaarheid hebben beide gedragsdeskundigen daarom niet kunnen gegeven.

De rechtbank is gelet op het vorenstaande, alsmede gelet op het verhandelde ter zitting en de persoon van verdachte zoals uit de stukken naar voren is gekomen van oordeel dat er geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook naar het oordeel van de rechtbank strafbaar.

De eis van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor het door de officier van justitie bewezen geachte zal worden veroordeeld tot:

- een gevangenisstraf van 8 jaren met aftrek van voorarrest.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouwe heeft met betrekking tot de strafmaat gewezen op de oriëntatiepunten van het LOVS (Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht) ten aanzien van verkrachting, te weten een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 24 maanden. In straf verminderende zin dient er volgens de raadsvrouwe rekening mee te worden gehouden dat verdachte de eerste drie ten laste gelegde feiten niet opzettelijk en evenmin met zijn volle bewustzijn heeft begaan, het kortdurende acties waren, er geen sprake was van een mededader, deze niet plaatsvonden in een vernederende setting en de slachtoffers geen kwetsbare personen waren. Voorts heeft verdachte een nagenoeg blanco strafblad. De raadsvrouwe heeft verzocht een gevangenisstraf van 4 jaren, waarvan een deel in voorwaardelijk zin, op te leggen. Aan dit voorwaardelijke gedeelte zouden een behandeling en een meldplicht gekoppeld kunnen worden. De raadsvrouwe heeft er op gewezen dat verdachte een hulpvraag heeft ten aanzien van zijn softdrugsgebruik en dat hij bereid is zich aan alle voorwaarden te houden.

Het oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het verkrachten van twee willekeurige 18-jarige vrouwen. Hiermee heeft verdachte op een grove wijze inbreuk gemaakt op de psychische en lichamelijke integriteit van de slachtoffers. Verdachte heeft bij de verkrachtingen, die ongeveer 5 maanden na elkaar in het centrum van Utrecht plaatsvonden, de jonge vrouwen op straat aangesproken en hen onder bedreiging van een wapen gedwongen met hem mee te lopen. Aangekomen op een voor hem geschikte en stille plek heeft hij hen onder bedreiging van een wapen gedwongen hem oraal te bevredigen. Verdachte heeft zich bij deze feiten enkel laten leiden door zijn eigen seksuele behoeften en in het geheel geen oog gehad voor de gevolgen die zijn gedragingen bij de slachtoffers teweeg brachten. Het is echter een feit van algemene bekendheid dat slachtoffers van dergelijke delicten nog geruime tijd lijden onder de psychische gevolgen van hetgeen hen is aangedaan.

Naast voornoemde feiten heeft verdachte zich ook schuldig gemaakt aan de bewezenverklaarde aanranding. Op het moment een vrouw gebukt stond om het slot van haar fiets te openen heeft verdachte onverhoeds in haar gezicht geëjaculeerd. Ook bij dit feit heeft verdachte zich geenszins bekommerd om de gevoelens van een ander, maar zijn eigen lustbevrediging vooropgesteld. Uit de ter terechtzitting namens dit slachtoffer voorgelezen slachtofferverklaring is gebleken dat zij zich door hetgeen haar is overkomen nog dikwijls onveilig voelt op straat.

Uit het uittreksel uit de Justitiële Documentatieregister (strafblad) is gebleken dat verdachte niet eerder is veroordeeld en hij derhalve beschouwd dient te worden als first-offender.

De beide gedragsdeskundigen hebben ieder afzonderlijk van elkaar geconcludeerd dat er overt het recidiverisico geen uitspraak gedaan kan worden. Ook de reclassering komt in het rapport van 12 januari 2015 tot deze conclusie en adviseert om een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen.

De rechtbank heeft bij het bepalen van de straf de geldende oriëntatiepunten van het LOVS als uitgangspunt genomen. Het LOVS geeft als oriëntatiepunt voor straftoemeting ten aanzien van verkrachting een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden. Als straf vermeerderende factoren heeft de rechtbank met betrekking tot de verkrachtingen in ogenschouw genomen de jonge leeftijd van de slachtoffers, de feiten plaatsvonden onder bedreiging van respectievelijk een (nep) vuurwapen en een mes, het onder dwang meevoeren van de slachtoffers naar een voor verdachte geschikte en stille plek (in het geval van [slachtoffer 1] een stil plekje in een steegje) en het oraal laten bevredigen zonder condoom en het klaarkomen in de mond. Laatstgenoemde heeft tot gevolg gehad dat de slachtoffers een paar maanden in onzekerheid hebben gezeten omtrent een mogelijke besmetting met een geslachtsziekte, waaronder HIV.

Als strafverzwarende omstandigheid neemt de rechtbank eveneens mee dat de onderhavige zedenfeiten hebben geleid tot grote onrust in de Utrechtse binnenstad, met name bij vrouwelijke studenten, die zich door het nieuws over de feiten onveilig voelden. Verdachte heeft deze onrust gedurende een hele lange periode in stand gehouden. Immers heeft een door het NFI uitgevoerd verwantschapsonderzoek, na het tot drie maal toe plegen van zedenfeiten, uiteindelijk pas geleid naar verdachte.

De verdachte heeft zich op het standpunt gesteld dat hij zich in verband met het gebruikt van verkeerde (hard)drugs niets meer kan herinneren van hetgeen heeft plaatsgevonden. Maar als er DNA van hem is aangetroffen dan zal het wel gebeurd zijn, aldus verdachte.

De rechtbank overweegt over het in z’n geheel niet kunnen herinneren van de feiten dat de psychiater te kennen heeft gegeven dat hij het vanuit zijn expertise niet waarschijnlijk acht, dat verdachte zich helemaal niets meer van de drie zedenfeiten kan herinneren. Daar komt bij, zo stelt de psychiater, dat het niet kunnen herinneren niet valt te rijmen met het feit dat verdachte ten tijde van het plegen van de feiten bij herhaling wel in staat is geweest om doelgerichte en complexe handelingen uit te voeren. Over de toestand van verdachte is ook uit de aangiften niet een beeld naar voren gekomen dat verdachte onder invloed van een drogerend middel was. Van meet af aan heeft de verdachte bij beide verkrachtingen de situatie onder controle gehad en spreekt hij rustig en beheerst de slachtoffers toe. Ten slotte wijst de rechtbank nog op een door verdachte geschreven brief aan zijn vrouw. In deze brief die kort na verdachtes aanhouding in de echtelijke woning is aangetroffen staat dat hij drie keer ‘iets heel ergs heeft gedaan’, waar hij zich ‘zo erg voor schaamt dat hij er niet over durft te beginnen’. Het eerste erge voorval zou na 5 maanden gevolgd zijn van het andere. De stelling van verdachte dat hij hier schrijft over het gebruik van verkeerde (hard)drugs, terwijl hij en zijn vrouw hier faliekant tegen zijn, acht de rechtbank ongeloofwaardig. In dit kader is ook de verklaring van de partner van verdachte van belang. Zij heeft namelijk verklaard dat zij bij verdachte in de auto zat op het moment dat hij werd aangehouden. Tijdens deze aanhouding had zij aan verdachte gevraagd waarom hij werd aangehouden. Verdachte heeft hierop aan haar geantwoord dat hij dit een brief had uitgelegd, die thuis te vinden was. Dat verdachte bij deze aanhouding, waarbij verdachte van de weg werd gehaald, in de veronderstelling was dat dit gebeurde in verband met het gebruik van verkeerde (hard)drugs, acht rechtbank eveneens ongeloofwaardig.

Gelet op hetgeen is weergegeven in vorenstaande alinea is de rechtbank van oordeel dat verdachte zich tegen beter weten in verschuilt achter het gebruik van verkeerde (hard)drugs en acht de rechtbank het ongeloofwaardig dat hij zich van het gebeurde niets meer kan herinneren. In strafverzwarende zin wordt dan ook in aanmerking genomen dat verdachte geen openheid heeft willen geven over hetgeen heeft plaatsgevonden en geen enkele verantwoordelijk heeft genomen voor deze door hem gepleegde ernstige delicten.

In het voordeel van verdachte houdt de rechtbank rekening met zijn blanco strafblad en het feit dat de rechtbank anders dan de officier van justitie niet tot een bewezenverklaring is gekomen van het onder 4 subsidiair en 5 ten laste gelegde.

De rechtbank acht alles afwegende een gevangenisstraf van 6 jaar passend en geboden.

Het oordeel van de rechtbank

Onder verdachte is een Sportgun, zijnde een imitatie vuurwapen, in beslaggenomen. Nu dit voorwerp is aangetroffen in het onderzoek naar misdrijven waarvan verdachte werd verdacht, terwijl dit voorwerp kan dienen tot het begaan/de voorbereiding van soortgelijke misdrijven en het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of het algemeen belang, wordt dit voorwerp onttrokken aan het verkeer.

De rechtbank zal het eveneens onder verdachte inbeslaggenomen alarmpistool aan hem teruggeven.

De benadeelde partij heeft een schadebedrag gevorderd van in totaal € 1.670,76-. Dit bedrag is opgebouwd uit de kostenposten: gederfde inkomsten (€ 47,23), reiskosten (€ 6,53), 6 maanden collegegeld (954,-) en immateriële schade (€ 663,-).

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering geheel toegewezen dient te worden.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouwe heeft zich op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij ten aanzien van de immateriële schade aansluiting heeft gezocht bij een uitspraak die niet vergelijkbaar is met hetgeen benadeelde in de onderhavige zaak is overkomen. De raadsvrouwe heeft dan ook verzocht het bedrag aan immateriële schade te matigen. Met betrekking tot het betaalde collegegeld is er volgens de raadvrouwe geen causaal verband tussen het ten laste gelegde en deze opgevoerde schadepost. Verder is deze schadepost niet voldoende onderbouwd. De raadsvrouwe heeft verzocht de vordering op dat punt niet-ontvankelijk te verklaren.

Het oordeel van de rechtbank

Der rechtbank is van oordeel dat de door de benadeelde gevorderde immateriële schade billijk is en zal dat bedrag toewijzen. Bij gebreke van betwisting wijst de rechtbank de schadeposten met betrekking tot de reiskosten en gederfde inkomsten eveneens toe. Met betrekking tot de kosten voor collegegeld stelt de rechtbank vast dat de benadeelde door hetgeen bewezen is verklaard studievertraging heeft opgelopen. Omdat het gebeurde in de tentamenweek plaatsvond, heeft zij daardoor een verslag niet tijdig kunnen inleveren. Hoe groot de schade door hetgeen haar is overkomen doorwerkt in het verlengen van haar schoolperiode heeft de rechtbank niet precies kunnen vaststellen. De rechtbank schat de extra collegekosten op een bedrag van € 600,-.Voor het overige levert de behandeling van deze schadepost een onevenredige belasting van het strafproces op.

De rechtbank acht, gelet op het vorenstaande, een bedrag van € 1.316,76,- toewijsbaar. De vordering zal dan ook tot dat bedrag worden toegewezen, met dien verstande dat dit bedrag vermeerderd dient te worden met de wettelijke rente over de immateriële schade berekend van 19 juni 2014 tot de dag der algehele voldoening en over de materiële schade vanaf de dat datum dat de vordering is ingediend, te weten 9 februari 2015 (niet gemotiveerd is namelijk per welke datum over de verschillende gestelde materiële posten de rente is gaan lopen respectievelijk wordt gevorderd). De vordering zal voor het overige deel niet-ontvankelijk verklaard worden. De benadeelde partij kan dat deel bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Verder zal verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.

In het belang van [slachtoffer 3] voornoemd wordt als extra waarborg voor betaling de schadevergoedingsmaatregel (artikel 36f Sr) aan verdachte opgelegd.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank overweegt dat verdachte zal worden vrijgesproken van het feit waaruit de schade is ontstaan. De benadeelde partij zal dan ook niet-ontvankelijk verklaard worden in haar vordering.

De beslissing berust op de artikelen 24c, 36f, 57, 242 en 246 van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

De rechtbank:

Verklaart het onder 4 en 5 ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij.

Verklaart bewezen dat verdachte het onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

feit 1 en 2: telkens: verkrachting;

feit 3: feitelijke aanranding van de eerbaarheid.

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart verdachte daarvoor strafbaar.

Strafoplegging

Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 6 jaren.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.

Beslag

Verklaart onttrokken aan het verkeer: een Sportgun.

Gelast de teruggave aan veroordeelde van: een alarmpistool.

Benadeelde partij [slachtoffer 3]

Wijst de vordering van [slachtoffer 3] toe tot een bedrag van € 1.316,76, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 663,00 vanaf 19 juni 2014 tot aan de dag van de algehele voldoening en over € 653,76 vanaf 9 februari 2015 tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [slachtoffer 3] voornoemd.

Veroordeelt verdachte verder in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering is en bepaalt dat dit gedeelte kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter.

Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [slachtoffer 3], € 1.316,76 aan de Staat te betalen, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis van 23 dagen. De toepassing van die hechtenis heft de hiervoor opgelegde verplichting niet op. Laatstgenoemd bedrag dient vermeerderd te worden met de wettelijke rente, te weten over € 663,00 vanaf 19 juni 2014 tot aan de dag van de algehele voldoening en over € 653,76 vanaf 9 februari 2015 tot aan de dag van de algehele voldoening .

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.

Benadeelde partij [slachtoffer 4]

Bepaalt dat de benadeelde partij [slachtoffer 4] niet-ontvankelijk is in haar vordering en bepaalt dat deze vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.J.P. Schotman, voorzitter, mrs. J.P.H. van Driel van Wageningen en V. van Dam, rechters, in tegenwoordigheid van J.J. Veldhuizen, griffier en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 24 februari 2015.

Mrs. Van Driel van Wageningen en Van Dam en de griffier zijn buiten staat dit vonnis te tekenen.

BIJLAGE : De tenlastelegging

1.

hij

op of omstreeks 14 juni 2013 te Utrecht, althans in het arrondissement

Midden-Nederland

door geweld en/of een andere feitelijkheid en/of door bedreiging met geweld

en/of een andere feitelijkheid [slachtoffer 1] meermalen, althans

eenmaal, heeft gedwongen tot het ondergaan van handelingen die hebben bestaan

uit of mede hebben bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam

immers heeft hij verdachte, (telkens) zijn penis in de mond van die [slachtoffer 1]

geduwd en/of gebracht en/of gehouden en/of (vervolgens) (heen en weer)

bewogen

en bestaande dat geweld en/of die andere feitelijkheden en/of die bedreiging

met geweld en/of die ander feitelijkheden (telkens) hierin dat hij, verdachte,

- een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, heeft

gericht en/of gericht heeft gehouden op en/of getoond aan die [slachtoffer 1]

en/of

- ( vervolgens) tegen die [slachtoffer 1] heeft gezegd dat ze mee moest lopen

en/of dat ze stil moest zijn en/of (vervolgens) dat ze hem, verdachte, moest

pijpen, althans woorden van gelijke aard of strekking;

art 242 Wetboek van Strafrecht

2.

hij

op of omstreeks 14 november 2013 te Utrecht, althans in het arrondissement

Midden-Nederland

door geweld en/of een andere feitelijkheid en/of door bedreiging met geweld

en/of een andere feitelijkheid [slachtoffer 2] meermalen, alhtans eenmaal, heeft

gedwongen tot het ondergaan van handelingen die hebben bestaan uit of mede

hebben bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam

immers heeft hij verdachte, (telkens) zijn penis in de mond van die [slachtoffer 2]

geduwd en/of gebracht en/of gehouden en/of (vervolgens) (heen en weer) bewogen

en bestaande dat geweld en/of die andere feitelijkheden en/of die bedreiging

met geweld en/of die ander feitelijkheden (telkens) hierin dat hij, verdachte,

- een mes heeft gericht en/of gericht heeft gehouden op en/of getoond aan die

[slachtoffer 2] en/of

- ( vervolgens) die [slachtoffer 2] heeft gevraagd of ze geld had en/of

- ( vervolgens) die [slachtoffer 2] heeft gezegd dat ze mee moest lopen en/of dat ze

op haar knieën moest gaan zitten en/of (vervolgens) heeft gezegd dat ze hem

moest pijpen en/of (vervolgens) dat ze het (sperma) door moest slikken,

althans woorden van gelijke aard of strekking;

art 242 Wetboek van Strafrecht

3.

hij

op of omstreeks 19 juni 2014 te Utrecht, althans in het arrondissement

Midden-Nederland

door geweld en/of een andere feitelijkheid en/of door bedreiging met geweld

en/of een andere feitelijkheid [slachtoffer 3] heeft gedwongen tot het plegen en/of

dulden van een of meer ontuchtige handelingen

immers heeft hij die [slachtoffer 3] door onverhoeds (vlak) voor en/of achter en/of nabij

die [slachtoffer 3] te gaan staan, gedwongen tot het dulden van ontuchtige handelingen

bestaande uit het onverhoeds brengen/houden van zijn, verdachtes, (ont)blote

penis in en/of tegen, althans nabij het gezicht van die [slachtoffer 3] en/of

(vervolgens) het brengen van zijn, verdachtes, sperma op het gezicht van die

[slachtoffer 3], althans het ejaculeren nabij het gezicht van die [slachtoffer 3];

art 246 Wetboek van Strafrecht

4.

Primair

hij

op of omstreeks 08 augustus 2014 te Utrecht, althans in het arrondissement

Midden-Nederland

door geweld en/of een andere feitelijkheid en/of door bedreiging met geweld

en/of een andere feitelijkheid [slachtoffer 4] heeft gedwongen tot het plegen en/of

dulden van een of meer ontuchtige handelingen, immers heeft hij die [slachtoffer 4]

door onverhoeds (vlak) achter haar te gaan staan, gedwongen tot het dulden

van ontuchtige handelingen bestaande uit het onverhoeds aanraken en/of

betasten van de bil(len), in elk geval het lichaam van voornoemde [slachtoffer 4] met

zijn, verdachtes, hand(en);

en/of

hij

op of omstreeks 08 augustus 2014 te Utrecht, althans in het arrondissement

Midden-Nederland

met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een

(hand)tas met inhoud (onder andere een Iphone en/of een rijbewijs), in elk

geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [slachtoffer 4], in elk geval

aan een ander of anderen dan aan verdachte

art 310 Wetboek van Strafrecht

art 246 Wetboek van Strafrecht

Subsidiair

hij op of omstreeks 08 augustus 2014 te Utrecht,

althans in Nederland, een tas met inhoud (onder andere een Iphone en/of een

rijbewijs) heeft verworven, voorhanden heeft gehad en/of heeft overgedragen

terwijl hij ten tijde van het verwerven of het voorhanden krijgen van

voornoemde tas wist, althans redelijkerwijs had moeten vermoeden, dat het

(een) door misdrijf verkregen goed(eren) betrof;

art 417bis Wetboek van Strafrecht

art 416 lid 1 ahf/ond a Wetboek van Strafrecht

5.

hij

in of omstreeks de periode van 14 juni 2013 tot en met 24 oktober 2014 te

Utrecht (een) wapen(s) van categorie I onder 7°, te weten (een)

(nabootsing(en) van (een) GSR Sportgun, dat/die door zijn/hun vorm, afmetingen

en kleur een sprekende gelijkenis vertoonde(n) met (een) Smith&Wesson 9model

1911), voorhanden heeft gehad;

De in deze telastelegging gebruikte termen en uitdrukkingen worden, voorzover

daaraan in de Wet wapens en munitie betekenis is gegeven, geacht in dezelfde

betekenis te zijn gebezigd;

art 13 lid 1 Wet wapens en munitie