Hof Arnhem-Leeuwarden, 12-06-2018, nr. 200.237.527/01 en 200.237.527/02

Het hof verwijst voor het geding in eerste aanleg naar de (verwijzings)beschikking van de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem van 3 februari 2017, en naar de beschikkingen van de rechtbank Overijssel, zittingsplaats Zwolle, van 2 mei 2017 en van 15 maart 2018, uitgesproken onder voormeld zaaknummer.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het beroepschrift tevens verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening met productie(s), ingekomen op 19 april 2018;

- het verweerschrift met productie(s);

- een brief van de raad voor de kinderbescherming (hierna: de raad) van 25 april 2018;

- een journaalbericht van mr. Van der Vleuten van 24 mei 2018 met productie(s);

- een journaalbericht van mr. Vaartjes-de Wit van 24 mei 2018 met productie(s).

De mondelinge behandeling heeft op 28 mei 2018 plaatsgevonden. Partijen zijn in persoon verschenen, bijgestaan door hun advocaten.

Partijen hebben een relatie gehad, uit welke relatie zijn geboren:

- [de minderjarige1] , geboren [in] 2004,

- [de minderjarige2] , geboren [in] 2006, en

- [de minderjarige3] , geboren [in] 2011.

De minderjarigen zijn door de vader erkend. Partijen oefenen gezamenlijk het ouderlijk gezag over de minderjarigen uit.

Bij verzoekschrift van 5 december 2016 en aanvullend verzoekschrift van 8 maart 2017 heeft de moeder aan de rechtbank - voor zover hier van belang en samengevat - primair verzocht om te bepalen dat de hoofdverblijfplaats van [de minderjarige2] bij de moeder zal zijn, en de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken te wijzigen in die zin dat de minderjarigen één week bij de vader verblijven en één week bij de moeder en subsidiair om de raad opdracht te geven onderzoek te doen naar de hoofdverblijfplaats en de zorgregeling van de kinderen.

De vader heeft verweer gevoerd en heeft bij wijze van zelfstandig verzoek verzocht de zorgregeling te wijzigen en te bepalen dat de minderjarigen om de week van vrijdag na school tot woensdag na school bij de vader zullen zijn.

Bij de bestreden beschikking is, voor zover hier van belang, over de minderjarigen een bijzondere curator benoemd, met het verzoek zich uiterlijk op 22 juni 2018 uit te laten over haar bevindingen met betrekking tot de door de rechtbank geformuleerde opdracht in rechtsoverweging 4.8 van de bestreden beschikking, en is de beslissing over de hoofdverblijfplaats van [de minderjarige2] en de beslissing over de zorgregeling aangehouden.

De vader is met twee grieven in beroep gekomen van de bestreden beschikking,

en verzoekt het hof de beschikking te vernietigen voor zover het de benoeming van de bijzondere curator betreft. Daarnaast heeft de vader bij wege van voorlopige voorziening verzocht de benoeming van de bijzondere curator te schorsen, en daarmee ook het verzoek van de rechtbank aan de bijzondere curator om zich op uiterlijk 22 juni 2018 uit te laten, totdat het gerechtshof heeft beslist op het ingestelde beroep.

De benoeming van de bijzondere curator betreft in dit geval een (ambtshalve) benoeming door de rechter voor wie de zaak aanhangig is (artikel 1:250 van het Burgerlijk Wetboek). Een dergelijke beslissing, waarbij de verdere beslissing wordt aangehouden, moet als een tussenbeschikking worden aangemerkt. Er is immers slechts sprake van een eindbeschikking als bedoeld in artikel 358, eerste lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv) indien in het dictum uitdrukkelijk wordt beslist omtrent enig deel van het verzochte. Daarvan is in deze zaak geen sprake: de benoeming van een bijzondere curator heeft ambtshalve, ter instructie van de zaak, plaatsgevonden.

De rechtbank heeft hetgeen partijen hebben verzocht in het dictum niet (definitief) geheel of gedeeltelijk toe- of afgewezen.

Ingevolge artikel 358 lid 4 Rv kan van een tussenbeschikking slechts hoger beroep worden ingesteld tegelijk met dat van de eindbeschikking, tenzij de rechter anders heeft bepaald. De rechter heeft in dit geval niet bepaald dat tussentijds appel openstaat. De man zal dan ook niet-ontvankelijk worden verklaard in zijn hoger beroep. De door de man verzochte voorlopige voorziening treft hetzelfde lot.

Het hof, beschikkende in hoger beroep:

verklaart de man niet-ontvankelijk in zijn hoger beroep en in zijn verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening.

Deze beschikking is gegeven door mrs. C. Koopman, E.B.E.M. Rikaart-Gerard en

I.M. Dölle, bijgestaan door mr. S.C. Lok als griffier, en is op 12 juni 2018 uitgesproken in het openbaar in tegenwoordigheid van de griffier.