Rb. Zeeland-West-Brabant, 29-05-2015, nr. AWB 14/44, nr. AWB 14/45, nr. AWB 14/46, nr. AWB 14/47, nr. AWB 14/48, nr. AWB 14/49, nr. AWB 14/50, nr. AWB 14/51, nr. AWB 14/52

De inspecteur heeft aan belanghebbende over de volgende tijdvakken naheffingsaanslagen verpakkingenbelasting opgelegd en daarbij bij beschikkingen heffingsrente in rekening gebracht en met betrekking tot aanslagnummers [aanslagnummer].00114 tot en met [aanslagnummer].00117 verzuimboetes opgelegd:

De inspecteur heeft bij uitspraken op bezwaar van 26 november 2013 de naheffingsaanslagen en de in rekening gebrachte heffingsrenten gehandhaafd en de boetes verminderd tot nihil.

Belanghebbende heeft daartegen bij brief van 6 januari 2014, ontvangen bij de rechtbank op 7 januari 2014, beroep ingesteld. Ter zake van deze beroepen heeft de griffier van belanghebbende een griffierecht geheven van € 318.

De inspecteur heeft een verweerschrift ingediend.

Belanghebbende heeft, na daartoe door de rechtbank in de gelegenheid te zijn gesteld, schriftelijk gerepliceerd.

Partijen hebben vóór de zitting nadere stukken ingediend. Deze stukken zijn telkens in afschrift verstrekt aan de wederpartij.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 17 april 2015 te Breda. Aldaar zijn verschenen en gehoord, belanghebbende in de persoon van [A] en [B], vergezeld van haar gemachtigde [gemachtigde], verbonden aan [kantoornaam gemachtigde] te Rotterdam, en namens de inspecteur, [verweerder]. De beroepen met de in 1.1 vermelde procedurenummers zijn daarbij gelijktijdig behandeld. Ter zitting heeft de gemachtigde van belanghebbende een pleitnota, enkele foto’s en een overzicht van proceskosten overgelegd en de inspecteur een pleitnota, waarvan afschriften aan de rechtbank en aan de wederpartij zijn verstrekt. De pleitnota’s zijn voorgedragen. Van het verder ter zitting verhandelde is een proces-verbaal opgemaakt, waarvan een afschrift aan deze uitspraak is gehecht.

De rechtbank heeft vervolgens het onderzoek gesloten en een schriftelijke uitspraak aangekondigd.

Op grond van de stukken van het geding en het verhandelde ter zitting staat het volgende vast:

Belanghebbende is fabrikant en leverancier van waxinelichtjes. Een waxinelichtje bestaat uit een cup van aluminium (hierna: cup), een lontje om aan te steken, een stalen pithouder die ervoor zorgt dat het lontje niet gaat drijven (hierna: pithouder), en paraffine. Belanghebbende produceert twee soorten waxinelichtjes, ‘afgevulde waxinelichtjes’ en ‘geperste waxinelichtjes’. Bij een afgevuld waxinelichtje wordt de cup met verwarmde paraffine gevuld en zijn de cup, pithouder en paraffine na kristallisatie van de paraffine onlosmakelijk met elkaar verbonden. Bij een geperst waxinelichtje zitten de geperste paraffineblokjes met de pithouder en het lontje los in de cups.

De naheffingsaanslagen over de jaren 2008 tot en met 2011 met aanslagnummers eindigend op 114 tot en met 117 zien op de naheffing van verpakkingenbelasting ter zake van cups. De naheffingsaanslagen over de jaren 2008 tot en met 2011 met aanslagnummers eindigend op 213 tot en met 216 zien op de naheffing van verpakkingenbelasting ter zake van pithouders. De naheffingsaanslag 2012 ziet op de naheffing van verpakkingenbelasting ter zake van zowel cups als pithouders.

In geschil is het antwoord op de volgende vragen:

- Vallen de cup en/of de pithouder van waxinelichtjes onder het begrip ‘verpakkingen’ in de zin van artikel 80, onderdeel a, van de Wet belastingen op milieugrondslag (hierna: de Wbm)?

- Zo ja, vallen de cup en/of de pithouder onder de uitzondering van artikel 80, onderdeel a, onder 1o, van de Wbm?

- Zo nee, is het gelijkheidsbeginsel geschonden doordat de cup en de pithouder niet bij ministeriële regeling zijn aangewezen als producten die op grond van artikel 80, onderdeel a, onder 4o, van de Wbm zijn uitgezonderd?

- Zo nee, is artikel 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM geschonden?

- Zo nee, kan belanghebbende een geslaagd beroep doen op het gelijkheidsbeginsel als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur?

De berekeningen van de naheffingsaanslagen zelf zijn niet in geschil.

Partijen doen hun standpunten steunen op de gronden die daartoe door hen zijn aangevoerd in de van hen afkomstige stukken.

Belanghebbende concludeert tot gegrondverklaring van de beroepen, vernietiging van de uitspraken op bezwaar en vernietiging van de naheffingsaanslagen, beschikkingen heffingsrente en de boetebeschikkingen. De inspecteur concludeert tot ongegrondverklaring van de beroepen.

De rechtbank vindt aanleiding de inspecteur te veroordelen in de kosten die belanghebbende in verband met de behandeling van de bezwaren en beroepen redelijkerwijs heeft moeten maken.

De gemachtigde van belanghebbende heeft verzocht om toekenning van een integrale proceskostenvergoeding. Voor toekenning van een proceskostenvergoeding in afwijking van de forfaitaire bedragen van het Besluit proceskosten bestuursrecht (hierna: het Besluit) is grond indien het bestuursorgaan het verwijt treft dat het een beschikking geeft of uitspraak doet of in rechte handhaaft, terwijl op dat moment duidelijk is dat die beschikking of uitspraak in een daartegen ingestelde procedure geen stand zal houden (vergelijk Hoge Raad van 13 april 2007, nr. 41 235, BNB 2007/260, ECLI:NL:HR:2007:BA2802). Ook kunnen dergelijke omstandigheden zich voordoen indien het bestuursorgaan in vergaande mate onzorgvuldig heeft gehandeld (vergelijk Hoge Raad 4 februari 2011, nr. 09/02123, BNB 2011/103 2011/103, ECLI:NL:HR:2011:BP2975). De rechtbank is van oordeel dat recht bestaat op (niet meer dan) een forfaitaire proceskostenvergoeding. Het standpunt van de inspecteur was niet onverdedigbaar; evenmin is sprake van onzorgvuldig handelen van de inspecteur.

De rechtbank beschouwt de beroepszaken als samenhangend in de zin van artikel 3, tweede lid, van het Besluit (zoals dat luidt na 1 januari 2015). De beroepen zijn immers door de rechtbank gelijktijdig behandeld. Voorts is aannemelijk – gelet op de door belanghebbende ingediende stukken – dat de werkzaamheden in elk van de zaken nagenoeg identiek zijn geweest. De proceskosten in beroep worden op de voet van het Besluit voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vastgesteld op € 1.837,50 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 0,5 punt voor het indienen van een conclusie van repliek, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 490, factor 1,5 wegens meer dan vier samenhangende zaken en een wegingsfactor 1).

Met betrekking tot de te vergoeden kosten in bezwaar oordeelt de rechtbank als volgt. De inspecteur heeft in de bezwaarfase reeds bij vier uitspraken op bezwaar een forfaitaire kostenvergoeding toegekend op basis van 1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift en 1 punt voor het verschijnen ter hoorzitting met een wegingsfactor 1, wat neerkomt op een totale proceskostenvergoeding van € 1.880 (4 zaken maal 2 punten maal € 235 (tarief van 2013). Nu alle bezwaren gegrond zijn, heeft belanghebbende in beginsel ook recht op vergoeding van kosten voor de overige bezwaren. Aangezien sprake is van samenhangende zaken (zie 5.3) worden de kosten van de bezwaarfase voor alle zaken samen op de voet van het Besluit voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand berekend op € 732 (1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift, 1 punt voor het verschijnen ter hoorzitting met een waarde per punt van € 244, factor 1,5 wegens meer dan drie samenhangende zaken en een wegingsfactor 1). Dat is minder dan wat door de inspecteur reeds is toegekend. Naar het oordeel van de rechtbank geldt ook ten aanzien van de proceskostenvergoeding dat belanghebbende in beroep niet in een slechtere positie mag geraken, zodat de reeds door de inspecteur toegekende proceskostenvergoeding in bezwaar van € 1.880 in stand blijft.

Gelet op het voorgaande bedragen de te vergoeden proceskosten die voor vergoeding in aanmerking komen, daarom in totaal € 3.717,50 (€ 1.837,50 (voor de beroepsfase) en € 1.880 (voor de bezwaarfase)), waarvan al € 1.880 door de inspecteur in de bezwaarfase is vergoed.

De rechtbank:

- vernietigt de naheffingsaanslagen en de beschikkingen heffingsrente;

Deze uitspraak is gedaan op 29 mei 2015 door mr. C.A.F.M. Stassen, voorzitter, mr.drs. M.M. de Werd en mr. M.R.T. Pauwels, rechters, en op dezelfde dag in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van mr. M.D.E. Copra‑Carolie, griffier.

De griffier, De voorzitter,

Afschrift aangetekend verzonden aan partijen op:

Aan deze uitspraak hoeft eerst uitvoering te worden gegeven als de uitspraak onherroepelijk is geworden. De uitspraak is onherroepelijk als niet binnen zes weken na verzending van de uitspraak een rechtsmiddel is aangewend of onherroepelijk op het aangewende rechtsmiddel is beslist (artikel 27h, derde lid en artikel 28, zevende lid AWR).

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ ’s-Hertogenbosch.

Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:

1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:

a. de naam en het adres van de indiener;

b. een dagtekening;

c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;

d. de gronden van het hoger beroep.

Voor burgers is het mogelijk hoger beroep digitaal in te stellen. Hiervoor kan gebruik worden gemaakt van de formulieren op Rechtspraak.nl / Digitaal loket bestuursrecht.