11.4.5.14 Standaardvoorwaarde 11: buitenlandse bronbelasting

Standaardvoorwaarde 11 bevat het volgende voorschrift:

Beschikt een verkrijgende rechtspersoon over een aanspraak op vermindering ter voorkoming van dubbele belasting ter zake van buitenlandse resultaten, dan kan de wettelijke doorschuifregeling van art. 14a, lid 2, Wet VPB 1969 niet worden toegepast. Indien de splitsingspartners een fiscaal gefaciliteerde afsplitsing tot stand willen brengen, moeten zijn uitwijken naar de doorschuifregeling op verzoek als bedoeld in art. 14a, lid 3, Wet VPB 1969. Het berust naar mijn overtuiging dan ook op een vergissing dat de toegang tot de wettelijke doorschuifregeling niet is geblokkeerd, indien de afsplitsende rechtspersoon direct voor het afsplitsingstijdstip zo’n aanspraak heeft.2 Deze kan immers op grond van de fiscale indeplaatstreding overgaan naar de verkrijger(s). Dat is het geval als het vermogen dat deze aanspraak in het verleden heeft veroorzaakt, overgaat naar de verkrijger(s).3 Standaardvoorwaarde 11 omvat dan ook zowel de voortwenteling van onverrekende buitenlandse bronbelasting van de verkrijgende rechtspersoon als de voortwenteling van dergelijke aanspraken die naar deze verkrijger zijn overgegaan als gevolg van de fiscale indeplaatstreding.4 Dit volgt in de eerste plaats uit de tekst van standaardvoorwaarde 11, lid 2 waarin niet (alleen) wordt gesproken over de bronbelasting van de verkrijger, maar (meer in het algemeen) over de rechtspersoon van wie de bronbelasting afkomstig is. In de tweede plaats blijkt dit ontegenzeggelijk uit de toelichting op deze standaardvoorwaarde.5

De achtergrond van standaardvoorwaarde 11 is vergelijkbaar met die van standaardvoorwaarde 9 en 10. Beoogd is te bewerkstelligen dat een op het afsplitsingstijdstip aanwezige voortwentelingsaanspraak na dat tijdstip alleen kan worden verzilverd voor zover daarvoor ruimte aanwezig is bij de ‘onderneming’ waarbinnen die aanspraak is ontstaan.6

In de toelichting op standaardvoorwaarde 11 merkt de staatssecretaris op dat geen winstsplitsing geldt voor een doorschuifaanspraak in de zin van art. 34 Bvdb 2001 of een inhaalclaim ex art. 33b, lid 1, Wet VPB 1969. Het kan hier enerzijds gaan over een ‘eigen’ doorschuifaanspraak of inhaalclaim van de verkrijgende rechtspersoon en anderzijds over een van de afsplitsende rechtspersoon via de fiscale indeplaatstreding overgenomen doorschuifaanspraak of inhaalclaim.