14.4.3.3 Parallelle toepassing art. 47 e.v. is meest waarschijnlijk

Anders dan gold voor art. 67j (oud) AWR, verwijst de sinds 1 juli 2009 geldende tekst van art. 5:10a Awb (= boeterechtelijk zwijgrecht1) niet naar art. 47 e.v. AWR. Dit roept de vraag op of vragen over de betrokkenheid bij een beboetbaar feit ook na deze vervanging van het fiscaal zwijgrecht op art. 47 AWR steunen, of dat die bevoegdheid inmiddels moet worden afgeleid uit de formulering van art. 5:10a Awb (a contrario) respectievelijk afdeling 5.2 Awb. Uit het wetgevingsproces en de jurisprudentie volgt niet dat een wijziging is beoogd. Zodoende staat tot op heden strikt genomen niet vast dat er een wettelijke grondslag voor specifiek het fiscaal boeteonderzoek is, laat staan wat die grondslag is (art. 47 e.v. AWR, afdeling 5.2 Awb dan wel art. 5:10a Awb (specifiek voor boetevragen)).

Het ontbreken van een uitdrukkelijke wettelijke grondslag voor het boeteonderzoek in belastingzaken is opmerkelijk.2 Althans, wanneer wordt aangenomen dat er een verschil is tussen toezichts- en boeteonderzoek. Mogelijk maakt de wetgever geen onderscheid tussen toezichts- en boeteonderzoek en is de wettelijke grondslag steeds art. 47 e.v. AWR.3 Omdat ik dit het meest waarschijnlijk acht, zal ik daar in het vervolg vanuit gaan. Wel kies ik ervoor om in het vervolg een theoretisch (of beter: woordelijk) onderscheid te (blijven) maken tussen het toezichts- en boeteonderzoek. Al was het maar omdat het de theorievorming verduidelijkt.