Hof Den Haag, 17-05-2016, nr. BK-14/01547, nr. BK-14/01548, nr. BK-14/01549, nr. BK-14/01550, nr. BK-14/01551, nr. BK-14/01552, nr. BK-14/01553, nr. BK-14/01554, nr. BK-14/01555, nr. BK-14/01556, nr. BK-14/01557, nr. BK-14/01558, nr. BK-14/01559

GERECHTSHOF DEN HAAG

Team Belastingrecht

meervoudige kamer

nummers BK-14/01547 t/m BK-14/01559

in het geding tussen:

en

de inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Rotterdam, de Inspecteur,

op het hoger beroep van belanghebbende tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 7 oktober 2014, nummers SGR 13/6808, SGR 13/6809, SGR 13/6811, SGR 13/6812, SGR 13/6813, SGR 13/6815, SGR 13/6821, SGR 13/6822, SGR 13/6824, SGR 13/6825, SGR 13/6826, SGR 13/6828 en SGR 13/6830, betreffende na te vermelden (navorderings)aanslagen, beschikkingen inzake heffingsrente, verzuim- en vergrijpboetes.

(Navorderings)aanslagen, beschikkingen, boetes, bezwaren en geding in eerste aanleg

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2004 een navorderingsaanslag inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (ib/pvv) opgelegd (BK-14/01547), berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 29.292. Gelijktijdig is bij beschikking € 1.650 aan heffingsrente in rekening gebracht.

De Inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar de navorderingsaanslag ib/pvv 2004 en de beschikking gehandhaafd.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2005 een navorderingsaanslag ib/pvv opgelegd (BK-14/01548), berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 37.836. Gelijktijdig is bij beschikking € 2.695 aan heffingsrente in rekening gebracht.

De Inspecteur heeft het tegen de navorderingsaanslag ib/pvv 2005 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2006 een navorderingsaanslag ib/pvv opgelegd (BK-14/01549), berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 42.388. Gelijktijdig is bij beschikking € 2.251 aan heffingsrente in rekening gebracht. De navorderingsaanslag is op 10 mei 2012 ambtshalve verminderd tot een berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 24.314 en € 599 aan heffingsrente.

De Inspecteur heeft het tegen de navorderingsaanslag ib/pvv 2006 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2007 een navorderingsaanslag ib/pvv opgelegd (BK-14/01550), berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 42.388. Gelijktijdig is bij beschikkingen € 2.146 aan heffingsrente in rekening gebracht en een vergrijpboete van € 3.063 opgelegd.

De Inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar de navorderingsaanslag ib/pvv 2007 en de beschikkingen gehandhaafd.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2007 een navorderingsaanslag Zorgverzekeringswet (Zvw) opgelegd (BK-14/01551), berekend naar een maximum bijdrage-inkomen Zvw van € 30.623. Gelijktijdig is bij beschikking € 196 aan heffingsrente in rekening gebracht.

De Inspecteur heeft het tegen de navorderingsaanslag Zvw 2007 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2008 een definitieve aanslag ib/pvv opgelegd (BK-14/01552), berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 10.000 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 1.450. Gelijktijdig is bij beschikkingen € 133 aan heffingsrente in rekening gebracht en een verzuimboete van € 226 opgelegd.

De Inspecteur heeft het tegen de aanslag ib/pvv 2008 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2008 een definitieve aanslag Zvw opgelegd (BK-14/01553), berekend naar een bijdrage-inkomen Zvw van € 10.000. Gelijktijdig is bij beschikking € 48 aan heffingsrente in rekening gebracht.

De Inspecteur heeft het tegen de aanslag Zvw 2008 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2008 een navorderingsaanslag ib/pvv opgelegd (BK-14/01554), berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 40.318. Gelijktijdig is bij beschikkingen € 1.293 aan heffingsrente in rekening gebracht en een vergrijpboete van € 2.630 opgelegd.

De Inspecteur heeft het tegen de navorderingsaanslag ib/pvv 2008 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2008 een navorderingsaanslag Zvw opgelegd (BK-14/01555), berekend naar een maximum bijdrage-inkomen van € 31.231. Gelijktijdig is bij beschikking € 133 aan heffingsrente in rekening gebracht.

De Inspecteur heeft het tegen de navorderingsaanslag Zvw 2008 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2009 een definitieve aanslag ib/pvv opgelegd (BK-14/01556), berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 50.325 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 78. Gelijktijdig is bij beschikkingen € 1.190 aan heffingsrente in rekening gebracht en een verzuimboete van € 226 opgelegd.

De Inspecteur heeft het tegen de aanslag ib/pvv 2009 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2009 een definitieve aanslag Zvw opgelegd (BK-14/01557), berekend naar een maximum bijdrage-inkomen Zvw van € 32.369. Gelijktijdig is bij beschikking € 114 aan heffingsrente in rekening gebracht.

De Inspecteur heeft het tegen de aanslag Zvw 2009 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2010 een definitieve aanslag ib/pvv opgelegd (BK-14/01558), berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 51.262. Gelijktijdig is bij beschikkingen € 584 aan heffingsrente in rekening gebracht en een verzuimboete van € 226 opgelegd.

De Inspecteur heeft het tegen de aanslag ib/pvv 2010 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

De Inspecteur heeft aan belanghebbende voor het jaar 2010 een definitieve aanslag Zvw opgelegd (BK-14/01559), berekend naar een maximum bijdrage-inkomen Zvw van € 33.189. Gelijktijdig is bij beschikking € 58 aan heffingsrente in rekening gebracht.

De Inspecteur heeft het tegen de aanslag Zvw 2010 gerichte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraken op bezwaar beroep bij de rechtbank ingesteld. De rechtbank heeft de beroepen ib/pvv 2004, Zvw 2007, ib/pvv 2008 en Zvw 2008 ongegrond verklaard, het beroep ib/pvv 2007 gegrond verklaard, de bestreden uitspraak op bezwaar vernietigd doch uitsluitend voor zover deze ziet op de vergrijpboete, de boetebeschikking vernietigd en bepaald dat de uitspraak van de rechtbank in zoverre in de plaats treedt van de uitspraak op bezwaar, de beroepen ib/pvv 2005, ib/pvv 2006, ib/pvv 2009, Zvw 2009, ib/pvv 2010 en Zvw 2010 gegrond verklaard, de uitspraken op bezwaar ib/pvv 2005, ib/pvv 2006, ib/pvv 2009, Zvw 2009, ib/pvv 2010 en Zvw 2010 vernietigd, de bezwaren ib/pvv 2005, ib/pvv 2006, ib/pvv 2009, Zvw 2009, ib/pvv 2010 en Zvw 2010 ontvankelijk verklaard, de (navorderings)aanslagen ib/pvv 2005, ib/pvv 2006, ib/pvv 2009, Zvw 2009, ib/pvv 2010 en Zvw 2010, de daarbij gegeven heffingsrentebeschikkingen en de daarbij bij beschikkingen opgelegde verzuimboetes gehandhaafd, bepaald dat de uitspraak van de rechtbank in de plaats treedt van de vernietigde uitspraken op bezwaar en de Inspecteur opgedragen het in de zaak SGR 13/6808 (BK-14/01558) betaalde griffierecht van € 44 aan belanghebbende te vergoeden.

Belanghebbende is van de uitspraak van de rechtbank in hoger beroep gekomen bij het Hof. In verband daarmee is door de griffier een griffierecht geheven van € 122. De Inspecteur heeft een verweerschrift ingediend.

De mondelinge behandeling van de zaken heeft plaatsgehad ter zitting van het Hof van 25 augustus 2015, gehouden te Den Haag. Partijen zijn verschenen. Ter zitting is tevens behandeld het hoger beroep van [X] (1973) in de zaken met kenmerk BK-14/01541 t/m BK-14/01546, van [A] in de zaken met kenmerk BK-14/01560 t/m BK-14/01565 en van [B] in de zaken met kenmerk BK-14/01566 t/m BK-14/01570. Voor zover in die zaken door partijen stukken zijn overgelegd, worden die stukken geacht ook in de onderhavige procedure te zijn overgelegd. Tevens wordt hetgeen door partijen in die zaken voor het overige is aangevoerd, aangemerkt als te zijn aangevoerd in de onderhavige zaken. Van het verhandelde ter zitting is één proces-verbaal opgemaakt.

Na sluiting van het onderzoek heeft een briefwisseling plaatsgevonden. Belanghebbende heeft bij brief, gedagtekend 28 augustus 2015, nog enkele stukken met bijlages ingezonden. De Inspecteur heeft daarop bij brief, gedagtekend 14 september 2015, gereageerd. Het Hof heeft een afschrift van de reactie van de Inspecteur aan belanghebbende doen toekomen.

Een tweede mondelinge behandeling van de zaken heeft plaatsgehad ter zitting van het Hof van 1 december 2015, gehouden te Den Haag. Partijen zijn verschenen. Ter zitting is tevens behandeld het hoger beroep van [X] (1973) in de zaken met kenmerk BK-14/01541 t/m BK-14/01546, van [A] in de zaken met kenmerk BK-14/01560 t/m BK-14/01565 en van [B] in de zaken met kenmerk BK-14/01566 t/m BK-14/01570. Voor zover in die zaken door partijen stukken zijn overgelegd, worden die stukken geacht ook in de onderhavige procedure te zijn overgelegd. Tevens wordt hetgeen door partijen in die zaken voor het overige is aangevoerd, aangemerkt als te zijn aangevoerd in de onderhavige zaken. Van het verhandelde ter zitting is één proces-verbaal opgemaakt.

3. Het Hof verwijst voor de feiten naar hetgeen de rechtbank hieromtrent in haar uitspraak heeft vastgesteld.

In geschil is of:

1. de bezwaarschriften met betrekking tot de jaren 2007 en 2008 - met uitzondering van de navorderingsaanslag ib/pvv 2007 - terecht niet-ontvankelijk zijn verklaard;

2. de Inspecteur naar aanleiding van een kasopstelling terecht het belastbaar inkomen uit werk en woning voor de onderhavige jaren heeft verhoogd wegens een negatief netto privé;

3. de Inspecteur gelet op het vorenstaande voor wat de Zvw-zaken betreft terecht van het maximum bijdrage-inkomen is uitgegaan;

4. aan belanghebbende terecht voor de jaren 2007 en 2008 vergrijpboetes, en voor de jaren 2008, 2009 en 2010 verzuimboetes zijn opgelegd.

Belanghebbende beantwoordt de in 4.1 opgeworpen vragen ontkennend. De Inspecteur is de tegenovergestelde mening toegedaan.

Voor de onderbouwing van de standpunten van partijen wordt verwezen naar de stukken van het geding.

Het hoger beroep van belanghebbende strekt tot vermindering van de aanslagen conform de belastbare inkomens welke volgen uit het bij het nader stuk van 17 juli 2015 als bijlage gevoegde accountantsrapport (met bijlagen), tot overeenkomstige vermindering van de beschikkingen inzake heffingsrente, alsmede tot vernietiging van de vergrijp- en verzuimboetes.

De Inspecteur concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de rechtbank.

6. De rechtbank heeft – voor zover in hoger beroep van belang – als volgt geoordeeld:

"Ontvankelijkheid bezwaarschriften (...), Zvw 2007, ib/pvv 2008 en Zvw 2008

16. Ingevolge artikel 6:7 van de Awb bedraagt de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift zes weken. Deze termijn vangt ingevolge artikel 22j, letter a, van de Awr - in afwijking van artikel 6:8 van de Awb - aan op de dag na die van dagtekening van de beschikking, tenzij de dag van dagtekening is gelegen vóór de dag van de bekendmaking.

Artikel 6:9, eerste lid, van de Awb bepaalt dat het bezwaarschrift tijdig is ingediend indien het voor het einde van de termijn is ontvangen. Het tweede lid bepaalt dat een bezwaarschrift bij verzending per post tijdig is ingediend indien het voor het einde van de termijn ter post is bezorgd, mits het niet later dan een week na afloop van de termijn is ontvangen.

(…)

Bezwaar navorderingsaanslag Zvw 2007

De navorderingsaanslag Zvw 2007 is met dagtekening 22 mei 2012 aan [belanghebbende] opgelegd. Dat deze aanslag - zo begrijpt althans de rechtbank het dienaangaande in het beroepschrift gestelde - eerst later dan een week na 22 mei 2012 is verzonden, is niet aannemelijk geworden. De rechtbank overweegt daartoe dat [belanghebbende] zijn stelling niet nader heeft onderbouwd. Nu ook overigens geen aanleiding bestaat om aan te nemen dat de aanslag pas na die datum is verzonden, is de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift, gezien het bepaalde in artikel 6:7 van de Awb en artikel 22j, letter a, van de Awr, geëindigd op 3 juli 2012. Het door [de Inspecteur] op 12 juli 2012 ontvangen pro forma bezwaarschrift van 11 juli 2012 is gelet op artikel 6:9 van de Awb niet tijdig ingediend.

In hetgeen [belanghebbende] na de regiezitting heeft overgelegd en aangevoerd is geen grond gelegen voor het oordeel dat tegen de navorderingsaanslag van 22 mei 2012 tijdig een bezwaarschrift is ingediend. De brief van 9 mei 2012 kan [belanghebbende] niet baten, reeds op de grond dat deze brief niet op [belanghebbende] ziet, maar op zijn broer [X] , geboren in 1973. Ook de brief van 29 mei 2012 biedt [belanghebbende] geen soelaas, nu die brief ziet op de aan hem opgelegde aanslagen ib/pvv 2004, premie Ziekenfondswet 2004 en ib/pvv 2006. Voorts verwijst [belanghebbende] naar een brief van [de Inspecteur] van 21 juni 2012 die weliswaar mede ziet op [belanghebbende], maar zo algemeen van aard is onder verwijzing naar ‘lopende bezwaarprocedures’ dat [belanghebbende] daarmee niet aannemelijk maakt dat hij tegen onderhavige aanslag eveneens tijdig een bezwaarschrift heeft ingediend. De algemene verklaring van [C] - de voormalige gemachtigde van [belanghebbende] - van 23 mei 2014 waarin hij vermeldt altijd tijdig bezwaarschriften te hebben ingediend leidt evenmin tot een ander oordeel, reeds omdat zulks niet verifieerbaar is.

Ingeval van een niet tijdig ingediend bezwaarschrift bepaalt artikel 6:11 van de Awb dat niet-ontvankelijkverklaring ervan achterwege blijft indien redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest.

[Belanghebbende] heeft geen reden voor de overschrijding van de bezwaartermijn opgegeven en de rechtbank is ook niet van een verschoonbare termijnoverschrijding gebleken. Derhalve is geen sprake van een situatie als bedoeld in artikel 6:11 van de Awb die in de weg zou staan aan niet-ontvankelijkverklaring. [De Inspecteur] heeft het bezwaar dan ook terecht niet-ontvankelijk verklaard. Aan de beantwoording van de vraag of de navorderingsaanslag Zvw 2007 terecht is opgelegd, komt de rechtbank dus niet toe. Het beroep van [belanghebbende] in de zaak SGR 13/6830 dient ongegrond te worden verklaard.

Bezwaar definitieve aanslagen ib/pvv 2008 en Zvw 2008

19. De definitieve aanslagen ib/pvv 2008 en Zvw 2008 dateren beide van 25 mei 2011. Nu geen aanleiding bestaat om aan te nemen dat de aanslagen pas na die datum zijn verzonden, is de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift, gezien het bepaalde in artikel 6:7 van de Awb en artikel 22j, letter a, van de Awr, geëindigd op 6 juli 2011. Het pro forma bezwaarschrift van 21 mei 2012, door [de Inspecteur] ontvangen op dezelfde datum, is gelet op artikel 6:9 van de Awb niet tijdig ingediend. Nu voorts gesteld noch gebleken is dat sprake is van een verschoonbare termijnoverschrijding, is het bezwaar tegen de aanslagen terecht niet-ontvankelijk verklaard, hetgeen [belanghebbende] gezien het beroepschrift en de na de regiezitting toegezonden stukken ook erkent. Aan de beantwoording van de vraag of de definitieve aanslagen ib/pvv 2008 en Zvw 2008 terecht zijn opgelegd, komt de rechtbank dus niet toe. De beroepen van [belanghebbende] in de zaken SGR 13/6813 en SGR 13/6815 dienen ongegrond te worden verklaard.

Bezwaar navorderingsaanslagen ib/pvv 2008 en Zvw 2008

Tussen partijen is in geschil of de bezwaarschriften tegen de navorderingsaanslagen ib/pvv 2008 en Zvw 2008 tijdig zijn ingediend. Gelet op de onder 16 opgenomen wettelijke bepalingen overweegt de rechtbank als volgt. De beide aanslagen zijn gedagtekend 22 mei 2012. Gesteld noch gebleken is dat de dag van dagtekening is gelegen vóór de dag van bekendmaking, zodat de bezwaartermijn is aangevangen op 23 mei 2012. Alsdan hadden de bezwaarschriften uiterlijk op 3 juli 2012 bij [de Inspecteur] ingediend moeten worden, dan wel bij terpostbezorging uiterlijk op 3 juli 2012 door [de Inspecteur] uiterlijk 10 juli 2012 moeten zijn ontvangen. De (pro forma) bezwaarschriften - gedagtekend 11 juli 2012 - zijn echter door [de Inspecteur] ontvangen op 12 juli 2012 zodat deze te laat zijn ingediend.

Belanghebbende] heeft daartegen aangevoerd dat hij al eerder en tijdig bezwaarschriften heeft ingediend en hij verwijst daartoe in het beroepschrift naar een brief van zijn voormalig gemachtigde van 21 mei 2012 en in de na de regiezitting overgelegde stukken naar diverse brieven van [de Inspecteur]. De rechtbank oordeelt dat deze brieven geen aanleiding geven de bezwaarschriften alsnog ontvankelijk te achten. De brief van de voormalig gemachtigde van 21 mei 2012 kan [belanghebbende] niet baten, nu deze voor wat het jaar 2008 betreft ziet op de definitieve aanslagen 2008. [Belanghebbende] verwijst voorts naar brieven die geen betrekking hebben op hem respectievelijk zien op andere belastingjaren dan wel andere belastingaanslagen (brieven van 9 mei 2012 en 29 mei 2012). Daarnaast verwijst [belanghebbende] naar een brief van [de Inspecteur] die weliswaar mede ziet op [belanghebbende], maar zo algemeen van aard is onder verwijzing naar ‘lopende bezwaarprocedures’ dat [belanghebbende] daarmee niet aannemelijk maakt dat hij ten aanzien van de onderhavige aanslagen eveneens bezwaarschriften heeft ingediend (brief van 21 juni 2012). Dit klemt te meer nu voor eerdere jaren door [belanghebbende] wel al diverse bezwaarschriften waren ingediend. Tot slot heeft [belanghebbende] bij zijn beroepschrift een print gevoegd van verbeterde aangiftegegevens ib/pvv 2008, gedagtekend 19 juni 2012. De rechtbank overweegt dat die print niet als tijdig ingediend bezwaarschrift kan worden aangemerkt. [De Inspecteur] heeft weersproken de verbeterde aangifte ib/pvv 2008 binnen de bezwaartermijn te hebben ontvangen en voorts zijn in de gedingstukken geen aanknopingspunten te vinden voor het oordeel dat de betreffende stukken tijdig dan wel verschoonbaar te laat zijn ingediend.

Nu voorts gesteld noch gebleken is dat dat sprake is van een verschoonbare termijnoverschrijding heeft [de Inspecteur] de bezwaarschriften naar het oordeel van de rechtbank gezien het vorenstaande terecht niet-ontvankelijk verklaard. De algemene verklaring van [C] - de voormalige gemachtigde van [belanghebbende] - van 23 mei 2014 waarin hij vermeldt altijd tijdig bezwaarschriften te hebben ingediend leidt niet tot een ander oordeel, reeds omdat zulks niet verifieerbaar is.

De beroepen SGR 13/6821 en SGR 13/6822 gericht tegen de uitspraken op bezwaar met betrekking tot de navorderingsaanslagen ib/pvv 2008 en Zvw 2008 zullen daarom ongegrond worden verklaard.

(…)

Bijtelling wegens netto privé ib/pvv 2004, ib/pvv 2005, ib/pvv 2006, ib/pvv 2007, ib 2009 en ib/pvv 2010

Belanghebbende] heeft in de jaren 2004 en 2005 bij de Kamer van Koophandel ingeschreven gestaan als firmant in de VOF [X] & Zn, in de periode van 1 januari 2004 tot 1 januari 2007 met een eenmanszaak onder de naam [D] Incasso Bureau en in de periode 23 januari 2007 tot en met 1 juli 2007 als firmant in de VOF [E] . Daarnaast heeft [belanghebbende] de onder 2 opgenomen onroerende zaken verhuurd. Omdat huurcontracten deels ontbraken evenals vastleggingen van de huurinkomsten, [belanghebbende] geen inzicht heeft verschaft in zijn bankrekeningen en het betalingsverkeer bij [belanghebbende] grotendeels contant verliep, heeft [de Inspecteur] ter beantwoording van de vraag of [belanghebbende] alle (belaste) bronnen van inkomen in zijn aangiften ib/pvv, voor zover ingediend, heeft opgenomen gedurende het boekenonderzoek een kasopstelling gemaakt.

Bij de kasopstelling die [de Inspecteur] - voor zover thans van belang - voor de jaren 2004 tot en met 2007 heeft opgemaakt heeft hij - kort en zakelijk weergegeven - de volgende uitgangspunten gehanteerd:

-bij gebreke van ter beschikkingstelling door [belanghebbende] heeft [de Inspecteur] van de bij hem bekende, op naam van [belanghebbende] staande, bankrekeningen bij de diverse instellingen bankafschriften opgevraagd;

-daaruit heeft [de Inspecteur] de contante opnamen en stortingen gedestilleerd. Het saldo heeft [de Inspecteur] in een kasopstelling opgenomen;

-het saldo heeft [de Inspecteur] verhoogd met de theoretisch contant ontvangen huuropbrengsten van de bij [belanghebbende] in bezit zijnde en verhuurde onroerende zaken;

-de theoretisch ontvangen huuropbrengsten heeft [de Inspecteur] per onroerende zaak berekend aan de hand van de in de bankafschriften vermelde werkelijke huuropbrengsten, informatie met betrekking tot de huurtoeslag en van de gemeente en bij ontbrekende nadere informatie aan de hand van de vuistregel ‘leegwaarde x 70% x 7%’;

-de theoretisch ontvangen huuropbrengsten heeft [de Inspecteur] verminderd met de volgens de bank werkelijk ontvangen huur;

-het dan overblijvende bedrag aan theoretisch contant ontvangen huuropbrengsten heeft [de Inspecteur] in de kasopstelling opgenomen;

-daarop is in mindering gebracht de bij [de Inspecteur] bekende dan wel geschatte uitgaven die [belanghebbende] contant heeft dan wel moet hebben gedaan (zoals aan- en verkoop auto’s, kosten ontmanteling hennepkwekerij, vakantiekosten en onderhoudskosten onroerende zaken);

-het saldo heeft [de Inspecteur] tot slot vermeerderd met een bedrag aan veronderstelde minimale gezinsuitgaven (op basis van NIBUD-gegevens en afhankelijk van de gezinsomstandigheden) waarbij rekening is gehouden met de gezinsuitgaven indien en voor zover die via de bank zijn gedaan.

De kasopstelling heeft volgens [de Inspecteur] - rekening houdend met de gezinsuitgaven via de bank - geleid tot een negatief netto privé van € 30.929 (2004) € 22.836 (2005), € 9.314 (2006) en € 26.558 (2007). Daarbij dient dan nog rekening te worden gehouden met de (consumptieve) gezinsuitgaven voor een gezin met drie kinderen van € 15.000, aldus [de Inspecteur]. De € 15.000 bevat - zoals [de Inspecteur] ter zitting uitgebreid heeft toegelicht - naast alle uitgaven voor kleding en voeding, overige (consumptieve) gezinsuitgaven (als contributies verenigingen, aanschaf huishoudelijke artikelen, cadeaus, etc). Een en ander heeft geleid tot een correctie op het inkomen uit werk en woning wegens negatief netto privé van € 45.929 (2004), € 37.836 (2005), € 24.314 (2006) en € 41.558 (2007). Voor de jaren 2009 en 2010 heeft [de Inspecteur] de definitieve aanslagen ib/pvv ambtshalve vastgesteld naar een verzamelinkomen van € 50.403 respectievelijk € 51.262. [De Inspecteur] heeft daarbij bedragen van € 50.000 respectievelijk € 50.300 als resultaat uit overige werkzaamheden in aanmerking genomen. [De Inspecteur] heeft de hoogte van deze bedragen bepaald door extrapolatie van hetgeen bij het boekenonderzoek voor de jaren 2004 tot en met 2008 bij de vaststelling van het belastbaar inkomen uit werk en woning naar voren is gekomen.

Belanghebbende] heeft alleen voor het jaar 2004 aangifte ib/pvv gedaan. Het standpunt van [de Inspecteur] is dat [belanghebbende] niet alle inkomsten uit werk en woning heeft aangegeven gezien de omvang van het negatief netto privé en dat gelet op die omvang en de omvang van het netto privé 2005-2008 voor alle jaren niet de vereiste aangifte is gedaan.

[De Inspecteur] heeft daarom afgezien van het afgeven van een informatiebeschikking als bedoeld in artikel 52a Awr.

De rechtbank is van oordeel dat [de Inspecteur] met al hetgeen hij heeft ingebracht en toegelicht heeft voldaan aan de op hem rustende bewijslast dat [belanghebbende] niet al zijn inkomen uit werk en woning in zijn aangifte ib/pvv 2004 heeft opgenomen. [De Inspecteur], die onder voorbehoud is aangesloten bij het standpunt van [belanghebbende] dat de verhuurde onroerende zaken als inkomen uit sparen en beleggen in aanmerking moet worden genomen, heeft namelijk aannemelijk gemaakt dat [belanghebbende] naast de huurinkomsten nog enige andere bron van inkomen moet hebben gehad. De rechtbank acht ook aannemelijk dat het bedrag aan belasting dat daardoor niet zou worden geheven relatief en absoluut omvangrijk is en dat [belanghebbende] dit wist of zich daarvan bewust moet zijn geweest. Aldus heeft [belanghebbende] niet de vereiste aangifte gedaan en heeft hij ook overigens de vereiste aangiften voor de jaren 2005-2010 niet gedaan, reeds omdat [belanghebbende] voor die jaren - hoewel daartoe uitgenodigd - geen aangiften heeft ingediend. De omstandigheid dat [belanghebbende] in de bezwaarfase nieuwe aangiftegegevens voor de jaren 2004-2008 heeft overgelegd, maakt - anders dan [belanghebbende] kennelijk meent - niet dat voor die jaren alsnog de vereiste aangiften zijn gedaan. Ingevolge vaste jurisprudentie (vgl. ECLI:NL:GHAMS:2013:2634 onder overweging 4.3.2) kan immers nadat een definitieve aanslag is vastgesteld geen aangifte meer worden gedaan. De rechtbank is daarom van oordeel dat ingevolge het bepaalde in artikel 27e, eerste lid, van de Awr de bewijslast dient te worden omgekeerd. De rechtbank merkt hierbij nog op dat voor het jaar 2004 omkering van de bewijslast ook kan worden gegrond op de omstandigheid dat [belanghebbende], ofschoon daartoe op de hiervoor onder de overwegingen 5, 6 en 7 genoemde data in de gelegenheid gesteld, niet aan de informatieverplichting van artikel 47 Awr heeft voldaan. Het voorgaande betekent dat de beroepen ongegrond worden verklaard tenzij [belanghebbende] doet blijken, dat wil zeggen overtuigend aantoont, dat en in hoeverre de uitspraken op bezwaar onjuist zijn. Naar het oordeel van de rechtbank is [belanghebbende] daarin niet geslaagd. [Belanghebbende] heeft - met de stelling dat de huurinkomsten te laag en de onderhoudskosten te hoog in de kasopstelling zijn meegenomen - niet aangetoond dat het in aanmerking genomen negatief netto privé onjuist is. In hetgeen [belanghebbende] heeft overgelegd en aangevoerd is voorts geen grond gelegen voor het oordeel dat het voor de jaren 2009 en 2010 door [de Inspecteur] in aanmerking genomen verzamelinkomen op een te hoog bedrag is vastgesteld.

Op [de Inspecteur] rust ondanks de omkering van de bewijslast de verplichting om een redelijke schatting te maken van de niet aangegeven inkomsten uit werk en woning. Daarin is [de Inspecteur] - mede gezien het vorenstaande - naar het oordeel van de rechtbank geslaagd. [De Inspecteur] heeft aan de hand van hem ter beschikking staande informatie zo nauwkeurig als onder de omstandigheden mogelijk is een opstelling gemaakt van het goeddeels contant verlopende betalingsverkeer bij [belanghebbende]. Gedurende het onderzoek heeft [de Inspecteur] de kasopstelling nog aangepast, in het bijzonder naar aanleiding van opmerkingen van [belanghebbende] en bevindingen bij de boekenonderzoeken bij de familieleden. Inhoudelijk voert [belanghebbende] tegen de kasopstelling met name aan dat de huurinkomsten te laag zijn opgenomen en de onderhoudskosten te hoog. Het bewijs dat [belanghebbende] daarvoor uiteindelijk in bezwaar inbrengt in de vorm van een aantal huurcontracten, een aantal kwitanties en een zelf opgestelde specificatie van huurinkomsten is door [de Inspecteur] beoordeeld. Dat bewijs bleek echter zodanig fragmentarisch en soms met elkaar in tegenspraak dat [de Inspecteur] uiteindelijk en naar het oordeel van de rechtbank op goede gronden heeft gemeend dat dat bewijs onvoldoende was om de kasopstelling aan te passen en om al dan niet geheel de correcties te laten vervallen. De rechtbank overweegt in dat verband dat er weliswaar (deels) huurcontracten zijn overgelegd, maar dat vaak niet kon worden vastgesteld of de daarin opgenomen huren ook (tot die bedragen) zijn betaald, voor welke periode de verhuur heeft plaatsgevonden en of er nog leegstand is geweest. In sommige gevallen was in de door [belanghebbende] opgestelde specificatie een hogere huur opgenomen dan uit het huurcontract kon worden afgeleid of ontbrak een huurcontract of bankontvangst zodat controle van de specificatie per definitie onmogelijk is. In andere gevallen heeft [belanghebbende] bovendien weliswaar huurcontracten overgelegd, maar stonden er volgens de GBA geen personen op het betreffende adres ingeschreven. In andere gevallen stonden er wel personen op een adres ingeschreven volgens de GBA, maar kon [belanghebbende] ter zake geen huurcontracten overleggen.

De rechtbank acht bij haar beoordeling van de redelijke schatting ook nog van belang dat zelfs in het geval de door [belanghebbende] overgelegde specificatie zou worden gevolgd er nog immer sprake zou zijn van een negatief netto privé, zelfs zonder rekening te houden met de dan nog in aanmerking te nemen € 15.000 aan gezinsuitgaven. [Belanghebbende] heeft daartegen feitelijk alleen nog aangevoerd dat de vader en de broers in voorkomende gevallen aan elkaar financiële bijstand verlenen. Dat acht de rechtbank gezien het oordeel in hun zaken echter geen afdoende verklaring voor het negatief netto privé van [belanghebbende]. Dat [belanghebbende] al zou hebben beschikt over een contant vermogen waarmee [de Inspecteur] in zijn kasopstelling geen rekening heeft gehouden en dat een verklaring zou kunnen zijn voor het door [de Inspecteur] geconstateerde negatief netto privé acht de rechtbank eveneens onwaarschijnlijk reeds omdat [belanghebbende] de aanwezigheid van dergelijke contanten zelf nooit in zijn aangiften heeft opgenomen. Voor wat de jaren 2009 en 2010 betreft heeft [de Inspecteur] op grond van ervaringscijfers in redelijkheid het belastbaar inkomen uit werk en woning door middel van extrapolatie kunnen vaststellen.

Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen heeft [de Inspecteur] de correcties terecht en naar de juiste bedragen als belastbaar inkomen uit werk en woning in aanmerking genomen.

Definitieve aanslagen Zvw 2009 en 2010

25. Uit hetgeen hiervoor onder 22 en 24 is overwogen volgt dat voor de jaren 2009 en 2010 het belastbaar inkomen uit werk en woning hoger is dan het voor die jaren geldende maximum bijdrage-inkomen Zvw van € 32.369 respectievelijk € 33.189. Dit leidt de rechtbank tot de conclusie dat de definitieve aanslagen Zvw 2009 en 2010 terecht en naar een juist bedrag aan [belanghebbende] zijn opgelegd.

(…)

Verzuimboete ib/pvv 2009 en ib/pvv 2010

Op grond van het bepaalde in artikel 67a, eerste lid, van de Awr kan de inspecteur, uiterlijk bij de vaststelling van de aanslag, een verzuimboete opleggen van ten hoogste € 4.920, indien de belastingplichtige de aangifte voor een belasting welke bij wege van aanslag wordt geheven niet, dan wel niet binnen de ingevolge artikel 9, derde lid, gestelde termijn heeft gedaan. Volgens paragraaf 21, tweede lid, BBBB legt de inspecteur ter zake van een aangifteverzuim een verzuimboete op van € 226.

Niet is in geschil dat [belanghebbende] binnen de hem daartoe gestelde termijn geen aangifte ib/pvv voor de jaren 2009 en 2010 heeft gedaan. Daarop zijn in overeenstemming met artikel 67a Awr in samenhang met het bepaalde in paragraaf 21 van het BBBB bij beschikking verzuimboetes van € 226 aan [belanghebbende] opgelegd. [Belanghebbende] heeft tegen de boetes geen gronden aangevoerd. De rechtbank acht de boetes passend en geboden."

Ontvankelijkheid van het bezwaarschrift tegen de navorderingsaanslag Zvw 2007

Het Hof acht termen aanwezig de Inspecteur te veroordelen in de door belanghebbende gemaakte proceskosten, waarbij het Hof, gelet op de inhoud van de desbetreffende dossiers, de onderhavige zaken aanmerkt als met elkaar samenhangende zaken in de zin van artikel 3 van het Besluit proceskosten bestuursrecht. Het Hof stelt deze kosten, op de voet van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht in verbinding met het vorengenoemde Besluit en de daarbij behorende bijlage, voor de vorenbedoelde zaken tezamen vast op

€ 4.464 wegens beroepsmatig verleende rechtsbijstand voor het Hof (3 punten à € 496 x 2 (gewicht van de zaak), vermenigvuldigd met factor 1,5 wegens vier of meer samenhangende zaken) en op € 738 wegens beroepsmatig verleende rechtsbijstand in de bezwaarfase (1 punt à € 246 x 2 (gewicht van de zaak), vermenigvuldigd met factor 1,5 wegens vier of meer samenhangende zaken), in totaal derhalve op € 5.202. Het Hof ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling voor de procedure in eerste aanleg, omdat gesteld noch gebleken is dat belanghebbende voor die procedure kosten heeft gemaakt die op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor vergoeding in aanmerking komen.

Voorts dient aan belanghebbende het voor de behandeling voor de rechtbank gestorte griffierecht van € 220 (nummer SGR 13/6826 betreffende de navorderingsaanslag ib/pvv 2004, nummer SGR 13/6825 betreffende de navorderingsaanslag ib/pvv 2005, nummer SGR 13/6824 betreffende de navorderingsaanslag ib/pvv 2006, nummer SGR 13/6811 betreffende de aanslag ib/pvv 2009 en nummer SGR 13/6808 betreffende de aanslag ib/pvv 2010), alsmede het voor de behandeling in hoger beroep gestorte griffierecht van € 122 te worden vergoed.

Het Gerechtshof:

- vernietigt de uitspraak van de rechtbank, behoudens de beslissingen betreffende de ontvankelijkheid van de bezwaren ib/pvv 2005, ib/pvv 2006, ib/pvv 2009 en ib/pvv 2010, de voor het jaar 2007 opgelegde vergrijpboete, de navorderingsaanslag Zvw 2007, de aanslag ib/pvv 2008, de aanslag Zvw 2008, de navorderingsaanslag ib/pvv 2008, de navorderingsaanslag Zvw 2008, de aanslag ib/pvv 2009 en de aanslag ib/pvv 2010, de voor de jaren 2009 en 2010 opgelegde verzuimboetes, alsmede de beslissing omtrent de griffierechten,

- vernietigt de uitspraken op bezwaar ib/pvv 2004 t/m 2007, 2009 en 2010 in zoverre,

- vermindert de navorderingsaanslag ib/pvv 2004 tot een aanslag naar een belastbaar inkomen uit werk en woning ten bedrage van € 19.292,

- vermindert de navorderingsaanslag ib/pvv 2005 tot een aanslag naar een belastbaar inkomen uit werk en woning ten bedrage van € 27.836,

- vermindert de navorderingsaanslag ib/pvv 2006 tot een aanslag naar een belastbaar inkomen uit werk en woning ten bedrage van € 21.487,

- vermindert de navorderingsaanslag ib/pvv 2007 tot een aanslag naar een belastbaar inkomen uit werk en woning ten bedrage van € 32.388,

- vermindert de aanslag ib/pvv 2009 tot een aanslag naar een belastbaar inkomen uit werk en woning ten bedrage van € 40.325 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 78,

- vermindert de aanslag ib/pvv 2010 tot een aanslag naar een belastbaar inkomen uit werk en woning ten bedrage van € 41.262,

- gelast de Inspecteur de heffingsrentebeschikkingen dienovereenkomstig te verminderen,

- veroordeelt de Inspecteur in de proceskosten aan de zijde van belanghebbende, vastgesteld op in totaal € 5.202, en

- gelast de Inspecteur aan belanghebbende een bedrag van € 342 (€ 220 + € 122) aan griffierecht te vergoeden.

Deze uitspraak is vastgesteld door mrs. P.J.J. Vonk, Chr.Th.P.M. Zandhuis en F.G.F. Peters, in tegenwoordigheid van de griffier mr. A.S.H.M. Strik. De beslissing is op 17 mei 2016 in het openbaar uitgesproken.

aangetekend aan

partijen verzonden:

Zowel de belanghebbende als het daartoe bevoegde bestuursorgaan kan binnen zes weken na de verzenddatum van deze uitspraak beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden. Daarbij moet het volgende in acht worden genomen:

1. Bij het beroepschrift wordt een kopie van deze uitspraak gevoegd.

2. Het beroepschrift wordt ondertekend en bevat ten minste:

- - de naam en het adres van de indiener;

- - de dagtekening;

- - de vermelding van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

- - de gronden van het beroep in cassatie.

Het beroepschrift moet worden gezonden aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag.

De partij die beroep in cassatie instelt is griffierecht verschuldigd en zal daarover bericht ontvangen van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan worden verzocht de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.