18.5.1 Toepasselijkheid art. 3:324 BW

In par. 18.2.2 besprak ik dat na verbeurte van dwangsommen een verjaringstermijn van een half jaar als bedoeld in art. 611g Rv geldt1 en niet - ondanks de in die paragraaf besproken verwarrende passage in de Toelichting - de twintigjaarstermijn van art. 3:324 lid 1 BW. Wanneer echter na verbeurte van dwangsommen een afzonderlijke rechterlijke uitspraak wordt gewezen met betrekking tot de verschuldigdheid van dwangsommen, zal op de bevoegdheid tot tenuitvoerlegging van die rechterlijke uitspraak in beginsel wel de twintigjaarstermijn uit art. 3:324 BW van toepassing zijn.

Gezien de tekst van de wet lijkt als voorwaarde voor toepasselijkheid van art. 3:324 BW te gelden dat de rechterlijke uitspraak in kwestie zich voor tenuitvoerlegging leent. De omstandigheid dat de vaststelling omtrent de verschuldigdheid van dwangsommen echter vaak besloten zal liggen in een rechterlijke uitspraak die zich niet voor tenuitvoerlegging leent, doet de vraag rijzen of desondanks de verjaringstermijn van twintig jaar hier zou kunnen gelden.

In verband met de vraag in welk geval de twintigjaarstermijn uit art. 3:324 BW van toepassing zal zijn, is het hiervoor al aangehaalde arrest van de Hoge Raad inzake Gemeente Haarlemmermeer/Hashish2 van belang. Weliswaar betreft dit arrest de verjaring van bestuursrechtelijke dwangsommen, maar zoals ik hiervoor al besprak is de verjaringsregeling met betrekking tot de bestuursrechtelijke dwangsom3 aan art. 611g Rv ontleend, zodat aan het arrest ook voor wat betreft de verjaring van de dwangsom in het burgerlijk recht belang moet worden toegekend.