2.7.1 Wetsvoorstel

Volgens de wetgever is het belang van collectief schadeverhaal de laatste jaren toegenomen, aangezien consumenten en ondernemingen steeds vaker gestandaardiseerde producten afnemen. Hierdoor ontstaan problemen met een steeds meer identiek karakter, die zich bij uitstek ervoor lenen om op eenzelfde wijze te worden afgewikkeld.1 Om deze identieke problemen op te lossen, wil de wetgever de afwikkeling via de WCAM zo veel mogelijk stimuleren. De mogelijkheid tot een collectieve schikking wordt niet vaak gebruikt.2 Een belangrijke reden was dat een ‘stok achter de deur’ ontbrak om de verweerder ertoe te bewegen in onderhandeling te treden.3 Met het wetsvoorstel beoogt de wetgever een collectieve schadevergoedingsactie te introduceren, die als deze ‘stok’ kan dienen. Het doel is om schikken aantrekkelijker te maken.4 Het voorontwerp heeft tot doel de tweede zin van artikel 3:305a lid 3 BW af te schaffen. Het introduceert daarnaast een ‘met waarborgen omklede, stapsgewijze collectieve schadevergoedingsprocedure’.5 De voorgestelde procedure kan worden ingezet voor alle typen schade, ongeacht hoe de schade is veroorzaakt.6

In de collectieve schadevergoedingsprocedure verloopt de schadeafwikkeling via damage scheduling. De wetgever tracht hiermee problemen rondom individuele schadebegroting en het vaststellen van causaliteit te ondervangen.7 Het nieuw in te voeren artikel 1018i Rv regelt de wijze waarop de rechter de collectieve schadeafwikkeling en begroting uitvoert. Voor de schadebegroting kan de rechter partijen verzoeken een voorstel te doen (artikel 1018i lid 1 Rv). De rechter is echter niet gehouden aan de voorstellen van partijen. Ook kan de rechter ervoor kiezen om een deskundige te raadplegen (artikel 1018i lid 3 Rv). Al dan niet op basis van de voorstellen van partijen of van de deskundige kan de rechter verscheidene schadecategorieën opstellen.8 Dit is in lijn met artikel 6:97 BW, hetgeen bepaalt dat de rechter de schade begroot op de wijze die het meest met de aard ervan in overeenstemming is. Volgens de Memorie van Toelichting bij het wetsvoorstel biedt artikel 6:97 BW ruimte om in geval van een collectieve schadevergoedingsactie de schade te begroten via damage scheduling.9 De rechter beslist uiteindelijk op grond van welke criteria de benadeelden worden ingedeeld, wat de omvang van de schadecategorieën is en de wijze waarop benadeelden hun vergoeding kunnen verkrijgen (artikel 1018i lid 2 Rv, tweede volzin jo. artikel 7:907 lid 2 BW).