Hof Den Haag, 26-06-2025, nr. BK-24/738

Aan belanghebbende is een naheffingsaanslag in de parkeerbelastingen van de gemeente Rotterdam (de gemeente) opgelegd ten bedrage van € 70,76, bestaande uit € 4,26 parkeerbelasting en € 66,50 kosten voor het opleggen van de naheffingsaanslag (de naheffingsaanslag).

Omdat belanghebbende de naheffingsaanslag niet binnen de gestelde termijn heeft betaald, heeft de Invorderingsambtenaar hem schriftelijk aangemaand alsnog op uiterlijk 13 september 2022 te betalen. Voor het verzenden van de aanmaning is aan belanghebbende op de voet van artikel 2 van de Kostenwet invordering rijksbelastingen (Kostenwet) bij beschikking een bedrag van € 8 aan aanmaningskosten in rekening gebracht (de beschikking aanmaningskosten).

De Invorderingsambtenaar heeft bij uitspraak op bezwaar het bezwaar tegen de beschikking aanmaningskosten afgewezen en de in rekening gebrachte aanmaningskosten gehandhaafd.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld bij de Rechtbank. In verband daarmee is een griffierecht van € 50 geheven. De Rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld bij het Hof. In verband daarmee is een griffierecht van € 138 geheven. De Invorderingsambtenaar heeft een nader stuk, aangeduid als verweerschrift, ingediend, ingekomen bij het Hof op 22 mei 2025.

De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgehad ter zitting van het Hof van 4 juni 2025. De Invorderingsambtenaar is verschenen. Van de zijde van belanghebbende is niemand verschenen. De gemachtigde van belanghebbende heeft zich bij brief van 3 juni 2025 afgemeld voor de zitting zonder verzoek om uitstel. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt.

Aan belanghebbende is met dagtekening 17 juni 2022 en vorderingsnummer […] de naheffingsaanslag opgelegd. Het aanslagbiljet vermeldt als uiterste betaaldatum 18 juli 2022.

Aan belanghebbende is met dagtekening 9 augustus 2022 een kosteloze betalingsherinnering verstuurd. Deze betalingsherinnering vermeldt als uiterste betaaldatum 23 augustus 2022.

Omdat belanghebbende de naheffingsaanslag niet binnen de gestelde termijn heeft betaald, heeft de Invorderingsambtenaar hem met dagtekening 30 augustus 2022 schriftelijk aangemaand alsnog op uiterlijk 13 september 2022 te betalen (de aanmaning) en daarbij de beschikking aanmaningskosten gegeven.

Belanghebbende heeft de naheffingsaanslag en de beschikking aanmaningskosten niet betaald.

Belanghebbende heeft bij brief van 28 september 2022 bezwaar gemaakt tegen de beschikking aanmaningskosten.

De Invorderingsambtenaar heeft bij uitspraak op bezwaar van 4 november 2022 het bezwaar tegen de beschikking aanmaningskosten afgewezen en de op grond van de Kostenwet in rekening gebrachte aanmaningskosten gehandhaafd.

De Invorderingsambtenaar heeft een schermprint van de verzendadministratie van de naheffingsaanslag uit het digitale systeem overgelegd. In deze schermprint staat het volgende met betrekking tot de naheffingsaanslag vermeld:

“(…)

(…)”

De Invorderingsambtenaar heeft contact opgenomen met Logius, productbeheerder van MijnOverheid. In een e-mailbericht aan de Invorderingsambtenaar van 19 januari 2024 schrijft [naam] , Ketenbeheerder MijnOverheid, namens Logius onder meer het volgende:

“(…)

Dit betekent dat wij voor burger [belanghebbende] kunnen aangeven dat de volgende berichten zijn ontvangen door de betreffende burger:

(…)”

3. De Rechtbank heeft geoordeeld, waarbij belanghebbende is aangeduid als eiser en de Invorderingsambtenaar als verweerder:

“Heeft de invorderingsambtenaar terecht aanmaningskosten in rekening gebracht?

4. Eiser betoogt dat de invorderingsambtenaar ten onrechte aanmaningskosten in rekening heeft gebracht, omdat de voorafgaande naheffingsaanslag parkeerbelastingen niet op de juiste wijze bekend is gemaakt. Eiser heeft zich nooit aangemeld voor de Berichtenbox van MijnOverheid. Eiser heeft ook niet kenbaar gemaakt dat de invorderingsambtenaar hem via de Berichtenbox kon bereiken. Eiser heeft verder geen notificatie per e-mail ontvangen. De invorderingsambtenaar heeft verder niet aannemelijk gemaakt dat hij de naheffingsaanslag per post heeft verstuurd.

5. De rechtbank stelt voorop dat de invorderingsambtenaar een aanmaning toestuurt wanneer de schuldenaar in verzuim is. Hij kan daarvoor een vergoeding in rekening brengen. De schuldenaar is in verzuim als hij niet binnen de voorgeschreven termijn heeft betaald. Die termijn is opgenomen in de naheffingsaanslag, die pas in werking treedt nadat de naheffingsaanslag is bekendgemaakt door toezending aan de belanghebbende. Elektronische verzending is mogelijk, voor zover de geadresseerde kenbaar heeft gemaakt dat hij langs deze weg voldoende bereikbaar is.[1]

6. Logius, de beheerder van MijnOverheid, heeft op verzoek van de rechtbank inlichtingen gegeven. Daaruit blijkt dat eiser zich op 28 juni 2016 heeft aangemeld om berichten via de Berichtenbox van MijnOverheid te ontvangen. Eiser heeft in ieder geval vanaf 29 februari 2020 aangegeven berichten van de gemeente Rotterdam via de Berichtenbox te willen ontvangen. Uit de schermafbeelding van de elektronische verzendadministratie van de invorderingsambtenaar blijkt dat de naheffingsaanslag op 15 juni 2022 aan eiser is bekendgemaakt via MijnOverheid.

7. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de invorderingsambtenaar de aanmaningskosten terecht in rekening gebracht. Uit het voorgaande volgt dat de naheffingsaanslag op de juiste wijze bekend is gemaakt. Eiser heeft immers aangegeven voldoende bereikbaar te zijn voor het elektronisch verzenden van berichten door de invorderingsambtenaar. Voor een geldige bekendmaking via MijnOverheid is niet vereist dat eiser ook een notificatie per e-mail heeft ontvangen. Het betoog van eiser over poststukken is niet relevant, omdat sprake is van elektronische verzending. De uiterste betaaltermijn van de naheffingsaanslag was 18 juli 2022. Niet is gebleken dat eiser voor die datum heeft betaald. Eiser was dus in verzuim. De invorderingsambtenaar heeft daarom terecht een aanmaning toegestuurd. Op grond van artikel 4:113, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, mocht de invorderingsambtenaar een vergoeding van € 8,- in rekening brengen voor het versturen van de aanmaning. De beroepsgrond slaagt niet.

8. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser de aanmaningskosten moet betalen. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.

(…)

[1] Dit volgt uit de artikelen 2:14, eerste lid, 3:40, 3:41, eerste lid, 4:97, 4:112, eerste lid en 4:113, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht.”

In hoger beroep is in geschil of de aanmaningskosten terecht in rekening zijn gebracht. Belanghebbende beantwoordt deze vraag ontkennend, de Invorderingsambtenaar bevestigend.

Belanghebbende concludeert, naar het Hof begrijpt, tot vernietiging van de uitspraak van de Rechtbank, de uitspraak op bezwaar en de beschikking aanmaningskosten. Voorts verzoekt belanghebbende om vergoeding van de proceskosten en het griffierecht, beide vermeerderd met de wettelijke rente nadat vier weken zijn verstreken na de openbaarmaking van de uitspraak van het Hof, tot aan de dag van algehele voldoening.

De Invorderingsambtenaar concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de Rechtbank.

6. Er bestaat geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.

Het Gerechtshof bevestigt de uitspraak van de Rechtbank.

Deze uitspraak is vastgesteld door R.A. Bosman, A. van Dongen en W. de Wit, in tegenwoordigheid van de griffier T.S.K.L. Tjon.

De griffier, de voorzitter,

T.S.K.L. Tjon R.A. Bosman

De beslissing is op 26 juni 2025 in het openbaar uitgesproken.

Deze uitspraak is in Mijn Rechtspraak geplaatst. Indien u niet digitaal procedeert wordt een afschrift aangetekend per post verzonden.

Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.

Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag.

Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl).

Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:

1 - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak gevoegd;

2 - (alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn;

3 - het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden:

a. - de naam en het adres van de indiener;

b. - de dagtekening;

c. - de vermelding van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

d. - de gronden van het beroep in cassatie.

Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.