CBb, 29-04-2009, nr. AWB 04/1075

Appellante heeft bij brief van 3 december 2004, bij het College binnengekomen op 7 december 2004, beroep ingesteld tegen een besluit van verweerder van 27 oktober 2004.

Bij dit besluit heeft verweerder beslist op het bezwaar van appellante tegen het besluit van verweerder van 4 juni 2004 op grond van de Regeling dierlijke EG premies (hierna: de Regeling) over het jaar 2002.

Bij brief van 14 januari 2005 heeft appellante het beroep van gronden voorzien.

Bij brieven van 21 en 25 februari 2005 heeft verweerder respectievelijk de op de zaak betrekking hebbende stukken overgelegd en een verweerschrift ingediend.

Het College heeft partijen bij brief van 19 oktober 2006 meegedeeld dat de zaak wordt aangehouden in afwachting van de beantwoording door het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (hierna: Hof van Justitie) van de door het College gestelde prejudiciële vragen in zaak AWB 04/1080 en van de uitspraak van het College in die zaak.

Het Hof van Justitie heeft bij arrest van 28 februari 2008 (C-446/06, Winkel, Jur. blz. I-1167) de prejudiciële vragen in zaak AWB 04/1080 beantwoord. Het College heeft op 31 oktober 2008 (www.rechtspraak.nl, LJN BG4638) uitspraak in die zaak gedaan.

Bij brief van 18 november 2008 heeft verweerder op het arrest van het Hof van Justitie en de uitspraak van het College van 31 oktober 2008 gereageerd. Van appellante is geen reactie ontvangen.

Bij brief van 18 maart 2009 heeft appellante een nader stuk overgelegd.

Op 18 maart 2009 heeft het onderzoek ter zitting plaatsgehad, waar appellante met bericht van verhindering niet is verschenen en verweerder is vertegenwoordigd door zijn gemachtigden.

Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees luidde, voor zover en ten tijde hier van belang:

Verordening (EG) nr. 2342/1999 van de Commissie van 28 oktober 1999 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1254/1999 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees met betrekking tot de premieregelingen luidde, voor zover en ten tijde hier van belang:

Verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het b? Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen luidde, voor zover en ten tijde hier van belang:

De Regeling luidde, voor zover en ten tijde hier van belang:

Op grond van de stukken en het onderzoek ter zitting zijn in deze zaak de volgende feiten en omstandigheden voor het College komen vast te staan.

Bij het bestreden besluit heeft verweerder het bezwaar ongegrond verklaard en hiertoe, samengevat, het volgende overwogen.

Het kalf van het rund met ID-code * is binnen vier maanden na de geboorte van het bedrijf van appellante afgevoerd naar een ander bedrijf zonder dat het moederdier dit kalf is gevolgd. Daarom is voor dit rund niet voldaan aan de voorwaarde van artikel 6.2, eerste lid, onder d, van de Regeling.

Het rund met ID-code ** is gedurende de aanhoudperiode van zes maanden van appellantes bedrijf afgevoerd en voldoet derhalve niet aan artikel 6.1, onder c, van de Regeling. Appellantes stelling dat het dier is vervangen door een ander rund maakt dit niet anders, nu appellante zelf aangeeft dat zij deze vervanging niet aan verweerder heeft gemeld.

Gelet op de verhouding tussen het aantal geconstateerde dieren en het aantal niet geconstateerde dieren en hetgeen ter zake in artikel 38, eerste en derde lid, van Verordening (EG) nr. 2419/2001 is bepaald, dient een kortingspercentage van 8,70% te worden toegepast op alle premieaanvragen van appellante uit 2002 (2/23 x 100 = 8,70%).

Appellante voert ter ondersteuning van haar beroep, samengevat, het volgende aan.

In het besluit van 4 juni 2004 is ten onrechte vastgesteld dat het rund met ID-code * in de periode van 1 januari 2001 tot en met 31 december 2002 niet heeft gekalfd. Uit de overgelegde bedrijfskalflijst blijkt immers dat dit dier op 26 juni 2002 heeft gekalfd.

Het rund met ID-code ** is inderdaad te kort aangehouden. Zij had echter meerdere zoogkoeien beschikbaar ter vervanging. Dat de vervanging van dit rund binnen 10 werkdagen had moeten worden gemeld aan verweerder, is aan de aandacht van appellante ontsnapt. Het meldingsformulier heeft ze echter alsnog met haar bezwaarschrift meegestuurd, zodat verweerder ook achteraf kan controleren of zij opzettelijk heeft geprobeerd de Regeling te omzeilen.

Ten onrechte heeft verweerder een korting toegepast op de slachtpremie als gevolg van de door verweerder gestelde fouten inzake de zoogkoeienpremieregeling. Dit heeft geen relatie met elkaar.

Dat appellante een sanctie krijgt voor het te laat melden van een vervanging is onterecht, aangezien verweerder zelf ook vaak te laat handelt of een fout maakt met het I&R-systeem rund.

Appellantes stelling dat verweerder in het primaire besluit van 4 juni 2004 ten onrechte heeft vastgesteld dat het rund met ID-code *** in de periode van 1 januari 2001 tot en met 31 december 2002 niet heeft gekalfd, kan niet tot vernietiging leiden van het thans ter beoordeling staande besluit van 27 oktober 2004. In het besluit van 27 oktober 2004 is immers, anders dan in het besluit van 4 juni 2004, aan de niet-premiewaardigheid van dit rund ten grondslag gelegd, dat het kalf van dit rund binnen vier maanden na de geboorte van het bedrijf van appellante is afgevoerd. Hiermee is voor dit rund niet voldaan aan artikel 6.2, eerste lid, onder d, van de Regeling en kon voor dit dier geen zoogkoeienpremie worden verstrekt.

Het rund met ID-code ** is binnen de aanhoudperiode van zes maanden als bedoeld in artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1254/1999 juncto artikel 16 van Verordening (EG) nr. 2342/1999 van appellantes bedrijf afgevoerd. Het enkele feit dat appellante over voldoende zoogkoeien beschikte ter vervanging van dit dier, kan haar niet baten. De verlening van zoogkoeienpremie is beperkt tot de runderen die in de aanvraag zijn opgegeven dan wel op de voorgeschreven wijze zijn vervangen. Nu vaststaat dat de door appellante gestelde vervanging van het rund met ID-code ** niet overeenkomstig artikel 37, tweede lid, van Verordening (EG) nr. 2419/2001 binnen tien werkdagen na de dag van vervanging aan verweerder is gemeld, heeft verweerder ook dit rund terecht als niet-premiewaardig aangemerkt. Dat de tijdige vervanging destijds aan de aandacht van appellante is ontsnapt, zoals zij heeft aangevoerd, komt voor haar rekening.

Appellantes opvatting dat verweerder ten onrechte kortingen heeft toegepast op de in 2002 gevraagde dierpremies, deelt het College niet. De korting is overeenkomstig artikel 38, eerste lid en derde lid, van Verordening (EG) nr. 2419/2001 opgelegd. Verweerder was verplicht deze korting op te leggen en komt geen beleidsvrijheid toe om hiervan af te wijken.

De conclusie is dat het beroep ongegrond dient te worden verklaard.

Voor een proceskostenveroordeling op grond van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht ziet het College geen aanleiding.

Het College verklaart het beroep ongegrond.

Aldus gewezen door mr. E.J.M. Heijs, in tegenwoordigheid van mr. C.M. Leliveld als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 29 april 2009.

w.g. E.J.M. Heijs w.g. C.M. Leliveld