11.1 INLEIDING

In deze studie is een analyse verricht van de juridische status van het beheerplan. Daarbij is onderzocht of het beheerplan een effectief instrument vormt voor de normering van activiteiten in Natura 2000-gebieden. Om de probleemstelling te beantwoorden zijn 14 onderzoeksvragen geformuleerd. In dit hoofdstuk worden de antwoorden op de onderzoeksvragen op een rij gezet. Waar nodig worden aanbevelingen geformuleerd. De aanbevelingen zijn gericht aan de wetgever in formele zin (hierna: de wetgever) en/of aan de bestuursorganen die in het omgevingsrecht publiekrechtelijke bevoegdheden – zoals het verlenen van vergunningen en/of het goedkeuren van plannen – uitoefenen. Voor zover een aanbeveling betrekking heeft op een dergelijk bestuursorgaan wordt gemakshalve gesproken over ‘een aanbeveling aan de praktijk’. Bij het opstellen van de aanbevelingen is uitgegaan van een wettelijk stelsel met en zonder een apart beheerplan voor Natura 2000-gebieden. Bij de beantwoording van de onderzoeksvragen en de formulering van de aanbevelingen is voor zo ver mogelijk rekening gehouden met (ontwerp-)wetsvoorstellen. In dat kader moet in het bijzonder worden gewezen op het wetsvoorstel voor de Wet natuurbescherming en ontwerp-wetsvoorstel voor de Omgevingswet dat ten tijde van de afronding van deze dissertatie ter consultatie is voorgelegd aan de Afdeling advisering van de Raad van State.