6.2.3.3.1 De indirecte begunstiging (via begunstiging van de erflater of nalatenschap)

Om voor indirecte begunstiging in aanmerking te komen, moet de stichting erfgenaam zijn. Het zijn immers de erfgenamen die ervan profiteren dat de erflater niemand of zichzelf als begunstigde heeft aangewezen vanwege het van toepassing zijn van de leer van het voor zichzelf bedongen recht.

Als de stichting geen erfgenaam is of kan zijn, zal de stichting daarom geen voordeel kunnen trekken uit een door de erflater afgesloten levensverzekering door middel van een indirecte begunstiging. Dat de stichting, hoewel door de erflater als zodanig benoemd, geen erfgenaam is, zou het gevolg kunnen zijn van het ontbreken van een Nederlandse notariële uiterste wilsbeschikking tot oprichting van een stichting als beschreven in hoofdstuk 3. De stichting ontstaat dan niet meteen en kan niet erven.

De mogelijkheid voor de stichting uit een indirecte begunstiging voordeel te trekken is daardoor beperkt tot de bij uiterste wilsbeschikking opgerichte stichting. De krachtens uiterste wilsbeschikking (directe last of conversielast, besproken in 1.1.1.2) opgerichte stichting kan daardoor geen voordeel trekken uit een indirecte begunstiging, net zo min als andere erfgenamen die niet voldoen aan de bestaanseis uit artikel 4:56 BW en/of het niet voldoen aan de eis van onmiddellijke identificeerbaarheid uit artikel 4:115 BW waarover ik eerder schreef in 3.4.1.5. Bij de directe begunstiging zijn de mogelijkheden ruimer.