9.4.9.5 Headcount

519. In §8.6.1.2 kwam uitgebreid aan bod dat het headcount-vereiste schuldeisers met vorderingen tot een relatief laag beloop beoogt te beschermen, maar dat het deze groep tegelijkertijd een effectief en onwenselijk vetorecht geeft. Bovendien kan het headcount-vereiste manipulatie in de hand werken. Ik onderschrijf daarom de keuze van de Nederlandse wetgever om het getalscriterium niet op te nemen in de WHOA.1

Het feit dat een kleine groep crediteuren met omvangrijke vorderingen een akkoord aanneemt ten gunste van een grote groep met kleine vorderingen zou evenwel een rol moeten kunnen spelen in de homologatiefase.2 Indien wordt aangetoond dat één crediteur met een omvangrijke vordering een grote groep crediteuren met relatief kleine vorderingen overstemt, zou dat reden kunnen zijn voor de rechter om nog eens grondig naar het akkoordvoorstel te kijken. Indien het akkoordvoorstel de kleine crediteuren onevenredig zwaar benadeelt, zou dat een reden voor weigering van de homologatie kunnen zijn.3 Mijns inziens zou het feit dat een akkoord niet zou zijn aangenomen als er een headcount-vereiste had gegolden, een omstandigheid kunnen zijn die de rechter in de homologatiefase meeweegt. Op die manier verkrijgt het afgeschafte – beter gezegd: nooit ingevoerde – headcount-vereiste een zekere reflexwerking via art. 384 lid 2 sub i Fw.