Rb. Noord-Holland, 08-11-2018, nr. 280908 KG ZA 18-833

Het verloop van de procedure blijkt uit:

Ten slotte is vonnis bepaald.

[gedaagde] is middellijk bestuurder en enig aandeelhouder van Resumedia. Resumedia exploiteert sinds 2011 de website “www.cvwizard.nl” en sinds 2014 de website “www.cv.nl”.

[eiser 1], senior back-end developer, en [eiser 2], software designer/front-back-end developer, hebben tot eind januari 2018 als programmeurs werkzaamheden voor Resumedia verricht.

In de tussen (de rechtsvoorgangster van) Resumedia met de vennootschappen van [eiser 1] en [eiser 2] gesloten overeenkomsten is onder meer het navolgende beding opgenomen:

“Opdrachtnemer verplicht zich gedurende de looptijd van de opdrachten als ook na die tijd, tot strikte geheimhouding van al hetgeen tot zijn/haar kennis komt of is gekomen omtrent en in verband met de onderneming van Opdrachtgever alsook de bij deze gelieerde ondernemingen, de activiteiten en relaties van Opdrachtgever en alle informatie waarover hij in verband met de werkzaamheden van Opdrachtnemer beschikt. Opdrachtnemer verplicht zich de informatie op geen enkele wijze, in gewijzigde noch in ongewijzigde vorm, in exploitatie te nemen of toe te passen voor enig ander doel dan hierboven omschreven, en zal niemand in de gelegenheid stellen dit te doen zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de opdrachtgever. Opdrachtnemer is gehouden deze gegevens strikt vertrouwelijk te behandelen en niet aan derden te openbaren, één en ander op straffe van verbeurte van een boete aan Opdrachtgever welke direct opeisbaar is, ad € 10.000,00 voor elke overtreding van deze geheimhoudingsverplichting (…)”

[eiser 1] en [eiser 2] hebben in eigen beheer de website “www.cvmaker.nl” ontwikkeld. Daartoe voeren zij de handelsnaam “CVMaker”. De website is op 31 januari 2018 gelanceerd.

Bij brieven van 6 februari 2018 en van 19 april 2018 zijn [eiser 1] en [eiser 2] door Resumedia gesommeerd om de exploitatie van hun website te staken gestaakt te houden.

Resumedia heeft [eiser 1] en [eiser 2] gedagvaard voor de voorzieningenrechter te Amsterdam.

Bij vonnis van de voorzieningenrechter te Amsterdam van 19 oktober 2018, zijn [eiser 1] en [eiser 2] veroordeeld om – onder meer en verkort weergegeven – hun handelen in strijd met het in de overeenkomsten neergelegde non-concurrentiebeding te staken en gestaakt te houden. Daarnaast heeft de voorzieningenrechter [eiser 1] en [eiser 2] geboden om zich te onthouden van elke benadering van de markt waarbij zij gebruik maken van de know-how, bedrijfsgeheime gegevens en vertrouwelijke informatie van Resumedia. CVMaker is tevens verboden om de website www.cvmaker.nl te (doen) exploiteren.

Daarnaast zijn CVMaker, [eiser 1] en [eiser 2] veroordeeld om binnen veertien dagen na betekening van het vonnis de volgende informatie aan de advocaat van Resumedia te verstrekken:

(a) kopieën van de volledige correspondentie met alle derden aan of voor wie gedaagden onder de naam CVMaker diensten hebben aangeboden of verricht, zowel via internet, per e-mail, per post of anderszins, uitgesplitst naar medium en datum per geadresseerde en

(b) kopieën van alle bij de onder a bedoelde correspondentie behorende documenten (…) waarin en waarop de naam CVMaker voorkomt en

(c) een overzicht van de volledige contactgegevens (waaronder NAW-gegevens, adresgegevens en (e)mailadressen van de hiervoor bedoelde derden).

Aan de veroordelingen is een dwangsom verbonden van € 1.000,00 voor iedere keer dat CVMaker, [eiser 1] en [eiser 2] aan deze veroordelingen niet voldoen met een maximum van € 50.000,00.

De voorzieningenrechter heeft in rechtsoverweging 4.14 van meergenoemd vonnis onder meer overwogen:

“Het onderhavige beding maakt echter onderdeel uit van een overeenkomst waarin de opdracht wordt geregeld om werkzaamheden te verrichten ten behoeve van een door [gedaagde] ontworpen website, en volgens zijn specifieke instructies. In die context kregen [eiser 1] en [eiser 2] niet alleen toegang tot door [gedaagde] (…) vergaarde kennis en gemaakte beleidskeuzes, maar ook tot de daaraan ten grondslag liggende inzichten en overwegingen. Om die reden bevat het beding de verplichting geheimhouding te betrachten over deze aldus verkregen kennis, en [gedaagde] (…) geen concurrentie aan te doen door zelf een concurrerende website te ontwikkelen. Voor zover van belang bevat het beding immers de volgende formulering:

“Opdrachtnemer verplicht zich gedurende de looptijd van de opdrachten als ook na die tijd, tot strikte geheimhouding van al hetgeen tot zijn/haar kennis komt of is gekomen omtrent en in verband met de onderneming van Opdrachtgever alsook de bij deze gelieerde ondernemingen, de activiteiten en relaties van Opdrachtgever en alle informatie waarover hij in verband met de werkzaamheden van Opdrachtnemer beschikt. Opdrachtnemer verplicht zich de informatie op geen enkele wijze, in gewijzigde noch in ongewijzigde vorm, in exploitatie te nemen of toe te passen voor enig ander doel dan hierboven omschreven, en zal niemand in de gelegenheid stellen dit te doen zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de opdrachtgever. Opdrachtnemer is gehouden deze gegevens strikt vertrouwelijk te behandelen en niet aan derden te openbaren (…)”

Met inachtneming van de hier toepasselijke Haviltexmaatstaf konden [eiser 1] en [eiser 2] dit beding in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs niet anders verstaan dan in de zojuist vermelde zin.”

Het vonnis is op 24 oktober 2018 aan CVMaker betekend.

CVMaker vordert samengevat - schorsing van de tenuitvoerlegging van de veroordelingen onder 5.1 tot en met 5.6, alsmede de veroordeling onder 5.7 van het dictum van het vonnis van de voorzieningenrechter te Amsterdam van 19 oktober 2018 op straffe van een dwangsom van € 50.000,00 indien aan de veroordeling niet wordt voldaan.

Volgens CVMaker berust het vonnis van de voorzieningenrechter op een kennelijk juridische- en/of feitelijke misslag die voor CVMaker leidt tot een noodtoestand. Volgens CVMaker had de voorzieningenrechter het geheimhoudingsbeding in de overeenkomsten niet als non-concurrentiebeding mogen interpreteren. Voor de veroordeling onder 5.7 in het dictum van het vonnis van de voorzieningenrechter bestaat geen grondslag of belang. Het uitvoeren van deze veroordeling leidt tot onomkeerbare gevolgen. Door executie van het vonnis na te streven maken Resumedia en [gedaagde] misbruik van recht. Executie leidt voor CVMaker tot een noodtoestand.

Resumedia voert verweer.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Resumedia vordert samengevat – dat bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:

( a) aan de onder sub 5.8 van het dictum van het vonnis van 19 oktober 2018 een nieuw maximum aan dwangsommen wordt verbonden van € 1.000.000,00, althans een in [gedaagde] justitie te bepalen bedrag;

( b) de veroordelingen onder 5.1 tot en met 5.7 van het dictum van het vonnis van 19 oktober 2017 opnieuw worden uitgesproken en gedaagden na betekening van het te wijzen vonnis worden veroordeeld tot betaling aan eisers van een dwangsom van € 20.000,00 voor elke dag of een gedeelte daarvan dat gedaagden in strijd handelen of laat handelen met één of meer van deze veroordelingen met een maximum van € 1.000.000,00;

( c) gedaagden worden veroordeeld in de kosten van het geding, met wettelijke rente en nakosten.

CVMaker voert verweer.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Als uitgangspunt bij de beoordeling van dit geschil geldt het volgende. Het gesloten stelsel van rechtsmiddelen brengt met zich mee dat in een executiegeschil, zoals het onderhavige, in beginsel geen inhoudelijke bezwaren tegen de uitspraak kunnen worden aangevoerd. In een dergelijk geschil kan de voorzieningenrechter de tenuitvoerlegging van een vonnis slechts schorsen, indien hij van oordeel is dat de executant mede gelet op de belangen aan de zijde van de geëxecuteerde die door de executie zullen worden geschaad - geen in redelijkheid te respecteren belang heeft bij gebruikmaking van zijn bevoegdheid tot tenuitvoerlegging over te gaan. Dat zal het geval kunnen zijn indien het te executeren vonnis klaarblijkelijk op een juridische of feitelijke misslag berust of indien de tenuitvoerlegging op grond van na dit vonnis voorgevallen of aan het licht gekomen feiten klaarblijkelijk aan de zijde van de geëxecuteerde een noodtoestand zal doen ontstaan, waardoor een onverwijlde tenuitvoerlegging niet kan worden aanvaard.

Volgens het arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 25 juli 2017 (ECLI:NL:GHARL:2017:7391) is van een juridische of feitelijke kennelijke misslag slechts sprake indien deze misslag evident, direct duidelijk en redelijkerwijs niet voor discussie vatbaar is. Het feit dat over de uitleg van een juridische kwestie anders kan worden gedacht leidt, aldus het Hof in meergenoemd arrest, niet tot de slotsom dat er sprake is van een kennelijke misslag.

Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is in het onderhavige geval sprake van een met de casus in meergenoemd arrest vergelijkbare situatie. Het enkele feit dat het beding in de overeenkomst tussen partijen op andere wijze, namelijk minder verstrekkend, had kunnen worden uitgelegd en dat de door de voorzieningenrechter te Amsterdam aan het beding gegeven interpretatie in hoger beroep mogelijkerwijs geen stand zal blijken te houden leidt niet tot de slotsom dat de uitleg die de voorzieningenrechter aan het geding heeft gegeven evident onjuist is. Dit enkele feit is dan ook niet voldoende om de conclusie te wettigen dat van een kennelijke juridische misslag sprake is.

CVMaker heeft ter onderbouwing van haar stelling dat van een kennelijke juridische misslag sprake is voorts gesteld dat de voorzieningenrechter te Amsterdam in feite een declaratoir vonnis heeft gewezen, hetgeen in strijd is met het karakter van het kort geding. De voorzieningenrechter constateert op dit punt dat het dictum van het vonnis evenwel geen declaratoire uitspraak bevat. Dat de voorzieningenrechter te Amsterdam ten aanzien van de uitleg van het litigieuze beding en ter motivering van zijn vonnis declaratoire elementen heeft gebruikt, is niet ongebruikelijk bij de beoordeling van vorderingen. Ook deze stelling is in het licht van het hiervoor vermelde toetsingskader onvoldoende om de conclusie te rechtvaardigen dat van een kennelijke juridische misslag sprake is.

Ten slotte stelt CVMaker in dit kader dat voor de veroordeling onder punt 5.7 van het vonnis van de voorzieningenrechter te Amsterdam een juridische grondslag of belang ontbreekt. CVMaker stelt dat het hier een onterechte toewijzing van een nevenvordering in kort geding betreft die samenhing met een afgewezen hoofdvordering, namelijk de vordering uit hoofde van de inbreuk op de handelsnaam. CVMaker verwijst hiertoe naar rechtsoverweging 4.7 van het vonnis van de voorzieningenrechter te Amsterdam. Daarmee miskent CVMaker evenwel dat de voorzieningenrechter in rechtsoverweging 4.28 van zijn vonnis tot de slotsom is gekomen dat de daar genoemde vorderingen, derhalve ook de vordering tot afgifte van de onder 5.7 van het dictum vermelde stukken, “dus” toewijsbaar zijn. Het woord “dus” kan, gelet op de overwegingen van de voorzieningenrechter in samenhang beschouwd, niet anders worden begrepen dan dat de voorzieningenrechter de toewijsbaarheid van deze vordering heeft gegrond op de in het vonnis onder 4.8 tot en met 4.20 vermelde (rechts)overwegingen en met name op rechtsoverweging 4.14 omtrent de schending door CVMaker van het beding van non-concurrentie. Ook deze stelling van CVMaker snijdt derhalve geen hout.

CVMaker heeft haar stelling dat het vonnis berust op een kennelijke feitelijke misslag niet (voldoende) onderbouwd. Evenmin is de voorzieningenrechter anderszins gebleken dat het vonnis op een feitelijke misslag berust. Ook deze grondslag voor de vorderingen wordt derhalve verworpen.

De voorzieningenrechter verwerpt de stelling van CVMaker dat nakoming van het vonnis van de voorzieningenrechter te Amsterdam voor haar zal leiden tot een noodtoestand en mogelijk zelfs tot haar faillissement. Daarbij stelt de voorzieningenrechter voorop dat het bij een beroep op deze grond moet gaan om feiten en omstandigheden die zich na de bestreden uitspraak hebben voorgedaan. Dat is in dit geval niet het geval. In punt 146 van de pleitaantekeningen van CVMaker ten behoeve van de mondelinge behandeling die heeft geleid tot de bestreden uitspraak heeft CVMaker gesteld dat toewijzing van de vorderingen de doodsteek voor de onderneming van [eiser 1] en [eiser 2] zou betekenen. Daaruit volgt dat de voorzieningenrechter te Amsterdam de door CVMaker gestelde noodtoestand reeds heeft kunnen meewegen in zijn beoordeling. Daarnaast heeft CVMaker haar standpunt dat executie van het vonnis voor haar tot een noodtoestand zal leiden, welke stelling Resumedia gemotiveerd heeft betwist, niet nader onderbouwd.

Op grond van hetgeen hiervoor werd overwogen falen ook de stellingen van CVMaker dat de executie van het vonnis in strijd is met de redelijkheid en billijkheid en dat Resumedia misbruik van recht maakt door het vonnis ten uitvoer te leggen.

De vordering van CVMaker zal daarom worden afgewezen.

CVMaker zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van Resumedia worden begroot op:

- griffierecht € 626,00

- salaris advocaat 816,00

Totaal € 1.442,00

Resumedia stelt ter onderbouwing van haar vorderingen in reconventie dat iedere prikkel tot nakoming aan de door de voorzieningenrechter te Amsterdam opgelegde veroordelingen aan de zijde van CVMaker ontbreekt. Resumedia heeft er belang bij dat het vonnis alsnog volledig en deugdelijk wordt nageleefd. CVMaker geeft er blijk van dat zij niet wenst te voldoen aan het gewezen vonnis.

CVMaker heeft de vordering betwist door aan te voeren dat zij de veroordelingen wil nakomen en het geschil minnelijk wil oplossen. Ook heeft CVMaker betwist dat de opgelegde dwangsommen voor haar een onvoldoende prikkel tot nakoming vormen.

De voorzieningenrechter stelt voorop dat een veroordeling tot betaling van een geldsom een indirect executiemiddel is en een bijkomende veroordeling betreft teneinde druk uit te oefenen op de schuldenaar opdat deze de tegen hem uitgesproken hoofdveroordeling zal nakomen.

Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft Resumedia niet (voldoende) aannemelijk gemaakt dat de opgelegde dwangsommen in dit stadium een onvoldoende prikkel voor CVMaker vormen om de veroordelingen na te komen. Het tegendeel kan reeds worden afgeleid uit het feit dat CVMaker heeft getracht om middels het entameren van het executiegeschil, met alle bijkomende kosten voor haar van dien, te trachten van de veroordelingen en de dwangsommen ontheven te worden.

Voor zover Resumedia betoogt dat CVMaker aan de veroordelingen niet heeft voldaan wordt die stelling verworpen nu deze door Resumedia niet voldoende nader is onderbouwd. De bewijslast van het niet voldoen aan een opgelegde veroordeling rust op grond van artikel 150 Rv op de executant.

De vorderingen van Resumedia zullen daarom als ongegrond worden afgewezen.

Resumedia zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van CVMaker worden begroot op:

- salaris advocaat € 408,00 (factor 0,5 × tarief € 816,00)

Totaal € 408,00

De voorzieningenrechter

in conventie

wijst de vorderingen af;

veroordeelt CVMaker in de proceskosten, aan de zijde van Resumedia tot op heden begroot op € 1.442,00;

verklaart dit vonnis in conventie wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad;

in reconventie

wijst de vorderingen af;

veroordeelt Resumedia in de proceskosten, aan de zijde van CVMaker tot op heden begroot op € 408,00;

verklaart dit vonnis in reconventie wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. W.S.J. Thijs en in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier mr. B.Ph.C. de Jong op 8 november 2018.1.