14.5 Einde status als afhankelijk recht

639. Zodra een afhankelijk recht niet meer bij een hoofdrecht hoort, gaat het teniet. Afhankelijke rechten kunnen immers niet bestaan zonder het recht waar zij bij horen (art. 3:7 BW). Partijen kunnen dat niet voorkomen door bijvoorbeeld te proberen om een nieuw hoofdrecht voor het afhankelijke recht in het leven te roepen.1 Er zijn twee manieren om te zorgen dat er geen hoofdrecht meer is waarbij een afhankelijk recht kan horen. De eerste daarvan is dat het hoofdrecht van het afhankelijke recht ophoudt te bestaan (of, eventueel: achteraf gezien nooit bestaan heeft). De tweede manier is dat het hoofdrecht vanaf een bepaald moment niet langer tot hoofdrecht van het afhankelijke recht strekt (zie meer uitgebreid paragraaf 14.6.2). Beide wijzen van tenietgaan zijn vooral van belang bij afhankelijke zekerheidsrechten, omdat hoofdrechten bij afhankelijke genotsrechten niet snel ophouden te bestaan.2 Ik heb dit onderwerp – en beide wijzen van tenietgaan – elders meer diepgaand besproken.3 Omdat dit onderwerp slechts zijdelings van belang is voor dit onderzoek, zal ik het hier niet nogmaals uitdiepen.