5.3.0 Inleiding

630. Inleiding. Wij hebben tot nu toe vastgesteld dat in het beginsel van nationale behandeling in de Berner Conventie en het Verdrag van Parijs een (vroeg) negentiende-eeuwse conflictregel ligt besloten. Voorts hebben wij gezien dat wij deze conflictregel tegenwoordig niet meer begrijpen omdat wij het beginsel van nationale behandeling bezien door een Savigniaans-conflictenrechtelijke bril. Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat deze conflictregel er wel is. Aan ons, in de eenentwintigste eeuw, is een statutistische conflictregel uit de negentiende eeuw overgeleverd. Een uitzonderlijke situatie. De vraag rijst of deze oude conflictregel nog strookt met de hedendaagse rechtsopvattingen en rechtspraktijk, en — indien dat niet het geval is — of zij binnen de marges van het geldende recht kan worden gemoderniseerd. Deze vragen staan in de onderhavige par. 5.3 centraal.

631. Plan van behandeling. Eerst wordt in par. 5.3.1 onderzocht in hoeverre deze conflictregel botst met de hedendaagse rechtsopvattingen en rechtspraktijk. Dat blijkt het geval te zijn waar het gaat om de formele-territorialiteitscomponent van de overgeleverde conflictregel. Vervolgens wordt onderzocht of het binnen de marges van het geldende recht mogelijk is om de conflictregel op dat punt aan te passen. Dat blijkt mogelijk te zijn: de formele-territorialiteitscomponent kan buiten toepassing worden gelaten. In par. 5.3.2 wordt vervolgens de resterende materieel-territoriale conflictregel onderzocht. Ten slotte wordt in par. 5.3.3 onderzocht of deze materieel-territoriale conflictregel kan worden geconverteerd in een moderne, Savigniaanse verwijzingsregel, namelijk de lex loci protectionis-verwijzing. Zo wordt getracht om, stap voor stap, binnen de kaders van het geldende recht, de conflictregel in het beginsel van nationale behandeling te moderniseren.