Rb. Rotterdam, 04-12-2019, nr. ROT 19/710

Het college van burgemeester en wethouders van Dordrecht heeft het Grotekerksplein aangewezen als een onder het regime van de Verordening op de heffing en de invordering van parkeerbelastingen Dordrecht (verordening) vallende parkeerplaatsen, zijnde plaatsen waar uitsluitend geparkeerd kan worden hetzij door het invoeren van een kenteken bij de parkeerautomaat, hetzij via 06-parkeren, hetzij met een van gemeentewege verstrekte vergunning.

Bij een ter plaatse uitgevoerde controle heeft de parkeercontroleur vastgesteld dat door eiseres op geen van de in het procesverloop genoemde momenten parkeerbelasting bij een parkeerautomaat of via 06-parkeren had betaald en dat het betreffende kenteken op dat moment niet was aangemeld door middel van een van gemeentewege verleende vergunning.

Eiseres beschikte over een bewonersvergunning waarmee het haar was toegestaan om met één van de auto’s met de in 1. genoemde kentekens te parkeren waarbij als voorwaarde gold dat het kenteken van de betreffende auto geactiveerd moest zijn. Ten tijde van de naheffingsaanslagen stond geparkeerd de auto [kentekennummer 1] , terwijl dit kenteken niet was geactiveerd.

2. Eiseres voert aan dat zij (voldoende) parkeerbelasting had betaald omdat zij beschikte over een geldige parkeervergunning voor onder meer de auto met kenteken

[kentekennummer 1] (alleen het kenteken was abusievelijk niet gekoppeld) en dat de naheffing daarom onterecht is. De beroepsgrond faalt.

Op grond van de begripsbepalingen van artikel 1 van de verordening is een bewonersvergunning: een vergunning, afgegeven op kenteken, voor bewoners van een zelfstandige woning gelegen in een vergunninghouderssector, geldig voor een half jaar;

Vergunning: een door het college verleende autodate-, bewoners-, diensten-, kampeer-middel-, schippers-, tijdelijke of zakelijke vergunning, waarmee het is toegestaan een motorvoertuig te parkeren op daartoe aangewezen parkeerapparatuur- en/of vergunning-houdersplaatsen.

Op grond van artikel 2 van de verordening worden onder de naam ‘parkeerbelasting’ de volgende belastingen geheven:

1. een belasting ter zake van het parkeren van een voertuig op een bij, dan wel krachtens deze verordening in de daarin aangewezen gevallen door het college te bepalen plaats, tijdstip en wijze.

2. een belasting ter zake van een van gemeentewege verleende vergunning voor het parkeren van een voertuig op de in die vergunning aangegeven plaats en wijze.

Voor het gebruik van de bewonersvergunning dient het kenteken van de geparkeerde auto als actief kenteken geregistreerd te staan, zoals ook blijkt uit de brief van verweerder aan eiseres van 20 december 2018 (zie 2). De procedures voor het gebruik van de vergunning als er meerdere kentekens aanwezig zijn staat beschreven in de handleiding.

Op grond van artikel 20 van de Awr, voor zover van belang, kan de inspecteur de te weinig geheven belasting naheffen, indien belasting die op aangifte behoort te worden voldaan of afgedragen, geheel of gedeeltelijk niet is betaald.

In de uitspraak van 17 december 1997, ECLI:NL:HR:1997:AA3336, heeft de Hoge Raad onder meer het volgende overwogen:

“3.1 Artikel 1 van de Verordening parkeerbelastingen 1992 van de gemeente, hierna: de Verordening, luidt als volgt: Onder de naam 'parkeerbelastingen' worden de volgende belastingen geheven: a. een belasting ter zake van het parkeren van een voertuig op een bij, danwel krachtens deze verordening in de daarin aangewezen gevallen door burgemeester en wethouders te bepalen plaats, tijdstip en wijze; b. een belasting ter zake van een van gemeentewege verleende vergunning voor het parkeren van een voertuig op de in die vergunning aangegeven plaats en wijze.

In cassatie kan ervan worden uitgegaan dat belanghebbende een auto heeft geparkeerd op een plaats waar parkeerbelasting als bedoeld in artikel 1, letter a, van de Verordening verschuldigd was en zodanige belasting niet heeft voldaan, maar wel beschikte over een vergunning als bedoeld in artikel 1, letter b, en de daarvoor verschuldigde belasting had voldaan. Tevens kan ervan worden uitgegaan dat de vergunning niet, zoals in de van de vergunning verbonden voorschriften was bepaald, “op een van buitenaf duidelijk leesbare plaats” achter de voorruit van de auto was geplaatst.

Het Hof heeft geoordeeld dat in een geval waarin reeds belasting is voldaan ter zake van een vergunning, (“in materiële zin”) niet kan worden gesproken van niet- betaalde parkeerbelasting en dat doel en strekking van artikel 20, lid 1, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en het stelsel van de Verordening in zodanig geval meebrengen dat naheffing achterwege blijft dan wel ongedaan wordt gemaakt.

In de Verordening is de verhouding tussen de beide in artikel 1 omschreven parkeerbelastingen niet geregeld. Klaarblijkelijk is het stelsel van de Verordening dat de in artikel 1, letter a, bedoelde belasting niet is verschuldigd indien wordt geparkeerd met een vergunning waarvoor de in artikel 1, letter b, bedoelde belasting is voldaan. Indien niet wordt voldaan aan de voorschriften die aan de vergunning zijn verbonden is echter geen sprake van parkeren met die vergunning. Dit geval doet zich hier voor.”

Het staat vast dat eiseres niet heeft voldaan aan de aan de parkeervergunning verbonden voorwaarde dat het kenteken van de geparkeerde auto als actief kenteken geregistreerd moet staan. Daarmee was geen sprake van parkeren met de parkeervergunning (als bedoeld in artikel 2, tweede lid, van de verordening). Alleen al daarom kan niet worden gezegd dat eiseres, beschikkende over een geldige parkeervergunning, voor de auto

[kentekennummer 1] (voldoende) parkeerbelasting had betaald. Omdat de betreffende parkeerplaatsen ook waren aangewezen als betaaldparkerenplaats en eiseres de betaaldparkerenbelasting niet had voldaan, is de naheffingsaanslag terecht opgelegd met toepassing van artikel 20 van de Awr.

3. Eiseres betoogt dat verweerder tekort schiet in zijn zorgplicht naar de inwoners van de binnenstad. De door hem gebruikte software is niet consequent en slecht doordacht. Deze beroepsgrond faalt.

De rechtbank is niet gebleken dat de door verweerder gehanteerde software onbruikbaar of onnodig omslachtig in gebruik zou zijn. Dat eiseres wellicht enige moeite heeft (moeten doen) om gebruik te maken van de software (via de ParkApp) is onvermijdelijk. Dat komt niet voor rekening en risico van verweerder.

4. Voor zover eiseres beoogt zich te beroepen op overmacht, faalt dit. De rechtbank wil aannemen dat vergunninghouders wel eens zullen vergeten de procedure voor het wijzigen van het kenteken te volgen, maar de wettelijke bepalingen inzake de heffing van parkeerbelastingen bieden de rechtbank niet de vrijheid de naheffingsaanslagen op grond van de door eiseres aangevoerde omstandigheid te vernietigen. Daarnaast bieden de Gemeentewet, de verordening en de algemene beginselen van behoorlijk bestuur daarvoor geen aanknopingspunten. Zo staat in artikel 10 van de verordening met zoveel woorden dat bij de invordering van de parkeerbelastingen geen kwijtschelding wordt verleend.

5. Tot slot kan eiseres geen rechten ontlenen aan de situatie waarin zij door (medewerkers van) verweerder erop gewezen is dat zij, bijvoorbeeld bij een evenement als Big Rivers, fout geparkeerd staat met haar auto en in de gelegenheid wordt gesteld haar auto weg te halen. Dat zij hiervan op de hoogte wordt gesteld is een service uit coulance en dat maakt niet dat verweerder in alle situaties deze service zou moeten verlenen.

6. Het beroep is ongegrond.

7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.