Rb. 's-Gravenhage, 03-05-2010, nr. 09/993034-09

1.

hij op een of meerdere tijdstip(pen) gelegen in of omstreeks de periode van 23 oktober 2006 tot en met 28 juli 2009 (telkens) te 's-Gravenhage en/of (elders) in Nederland, (telkens) tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (telkens) (een) ander(en), (te weten een of meerdere Indonesische onderda(a)n(en),) (waaronder)

-

[A.] (G/01) en/of

-

[B.] (G/02) en/of

-

[C.] (G/03) en/of

-

[D.] (G/04) en/of

-

[E.] (G/06) en/of

-

[F.] (G/07) en/of

-

[G.] (G/08) en/of

-

[H.] (G/09) en/of

-

[I.] (G/10) en/of

-

[J.] (G/11) en/of

-

[K.] (G/13),

(lid 1 onder 1°)

(telkens) door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of (telkens) door misbruik van de kwetsbare positie van die ander(en), heeft gehuisvest en/of heeft opgenomen, met het oogmerk van uitbuiting van die ander(en),

en/of

(lid 1 onder 4°)

(telkens) met één of meerdere van de onder 1° genoemde middel(en), te weten (telkens) door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of (telkens) door misbruik van de kwetsbare positie van die ander(en), heeft bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid en/of diensten en/of onder de onder 1° genoemde omstandigheden enige handeling(en) heeft ondernomen waarvan hij en/of zijn mededader(s) wist(en) of redelijkerwijs moest(en) vermoeden dat die ander(en) zich daardoor beschikbaar stelde(n)/zou(den) stellen tot het verrichten van arbeid en/of diensten

en/of

(lid 1 onder 6°)

opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van die ander(en),

waarbij

(lid 1 onder 1°)

dat uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of die kwetsbare positie van die ander(en) hieruit hebben/heeft bestaan dat:

bovengenoemde perso(o)n(en)

-

onderda(a)n(en) van Indonesische afkomst waren/was en/of, na betaling van een grote som geld, vanuit Indonesië naar Nederland c.q. Europa waren/was gebracht/begeleid/gekomen, al dan niet onder valse voorwendselen, en/of (daardoor) een (grote) schuld had(den) en/of zonder legale verblijfstitel in Nederland verkeerde(n) en/of

-

niet of nauwelijks de Nederlandse en/of Engelse taal sprak(en) en/of onbekend waren/was met de Nederlandse samenleving en/of,

-

na aankomst in Nederland, door verdachte en/of een of meerdere van zijn mededader(s) zijn/is opgehaald en/of opgevangen en/of naar het pand [a-straat 246] te

's-Gravenhage, althans een pand van verdachte of een of meerdere van zijn mededader(s), zijn/is gebracht en/of

-

verbleven/verbleef bij en/of werkzaamheden verrichtte(n) voor verdachte en/of zijn mededader(s) en/of (daardoor) afhankelijk waren/was van verdachte en/of zijn mededader(s) en/of

-

te weinig verdiende(n) om terugkeer naar Indonesië en/of vertrek naar een andere huisvesting en/of arbeidsplaats mogelijk te maken

en/of

(lid 1 onder 1° en/of 4° en/of 6°)

dat huisvesten en/of opnemen en/of dat bewegen van die perso(o)n(en) zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid en/of diensten en/of die overige handelingen en/of omstandigheden als omschreven in lid 1 onder 1° en/of 4°, en/of dat misbruik en/of

die uitbuiting hieruit hebben/heeft bestaan dat verdachte en/of zijn mededader(s)

-

die perso(o)n(en) tegen betaling (van een bedrag van Euro 125,- of daaromtrent, althans enig geldbedrag, per maand) onderdak/een slaapplaats (bestaande uit een matras) hebben/heeft verschaft (in het pand [a-straat 246] te 's-Gravenhage), terwijl in de ruimte(n) in het pand, waar die perso(o)n(en) verbleven/verbleef en/of sliep(en) sprake was van

*

(acuut) brandgevaar en/of

*

de (ruime) aanwezigheid van kakkerlakken en/of muizen en/of ander ongedierte en/of

*

geen of (te) weinig ventilatie en/of vluchtwegen en/of

*

(te) weinig ruimte per persoon (vanwege het huisvesten of onderbrengen van veel personen in het pand) en/of

*

(te) hoge temperaturen (mede vanwege het feit dat in (een) aanpalende ruimte(n) in het pand eten(swaren) werd(en) bereid onder hoge temperaturen) en/of

-

die perso(o)n(en) (om te kunnen voorzien in hun/zijn/haar eerste levensbehoeften en in de betaling van voornoemd(e) onderdak/slaapplaats) hebben/heeft bewogen, althans aangeboden, om arbeid en/of diensten te verrichten (voor verdachte en/of een of meerdere van zijn mededader(s)) en/of

-

die perso(o)n(en) voor de door hen/hem/haar verrichte arbeid en/of diensten, bestaande uit het frituren en/of bakken en/of drogen en/of verpakken van voedingsmiddelen en/of de bereiding van eten(swaren), Euro 25,- of daaromtrent per werkdag, althans (heel) weinig of onvoldoende hebben/heeft betaald, in ieder geval een (aanzienlijk) lager loon hebben/heeft betaald dan verdachte en/of zijn mededader(s) aan legale werknemers had(den) moeten betalen en/of die perso(o)n(en) de opdracht hebben//heeft gegeven gedurende langere tijd (ook 's avonds en/of 's nachts) achter elkaar (gemiddeld minimaal 10 uur per dag) (nagenoeg) zonder (een) pauze(s) te werken (waarbij die perso(o)n(en) geen daglicht zag(en) en/of staand moest(en) werken en/of de werkruimte was afgesloten)

en/of

(lid 1 onder 6°)

dat opzettelijk voordeel trekken uit vooromschreven uitbuiting hieruit heeft bestaan dat verdachte en/of zijn mededader(s) veel lagere loonkosten heeft/hebben gehad dan bij het tewerkstellen van legale werknemers het geval zou zijn geweest en/of die perso(o)n(en) huur hebben/heeft laten afdragen;

art 273f lid 1 ahf/sub 4, 6 Wetboek van Strafrecht

art 273f lid 3 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht

art 273f lid 1 ahf/sub 1° Wetboek van Strafrecht

2.

-

[A.] (G/01) en/of

-

[B.] (G/02) en/of

-

[C.] (G/03) en/of

-

[D.] (G/04) en/of

-

[E.] (G/06) en/of

-

[F.] (G/07)en/of

-

[G.] (G/08) en/of

-

[H.] (G/09) en/of

-

[I.] (G/10) en/of

-

[J.] (G/11) en/of

-

[K.] (G/13) en/of

-

[L.] (G/14),

en/of (een) ander(en),

uit winstbejag behulpzaam is geweest bij het zich verschaffen van verblijf in Nederland en/of die perso(o)n(en) daartoe (telkens) gelegenheid, middelen en/of inlichtingen heeft verschaft, immers hebben/heeft verdachte, en/of zijn mededader(s) (telkens)

-

voor huisvesting van genoemd(e) perso(o)n(en) gezorgd

en/of

-

ervoor gezorgd dat die/dat perso(o)n(en) werk en/of inkomsten had(den), althans die/dat perso(o)n(en) arbeid doen verrichten,

terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) (telkens) wist(en) of ernstige redenen had(den) te vermoeden dat dat verblijf (telkens) wederrechtelijk was,

en/of

van bovenomschreven feit(en) een beroep en/of gewoonte hebben/heeft gemaakt;

art 197a lid 2 Wetboek van Strafrecht

Subsidiair, indien het vorenstaande niet tot een bewezenverklaring en/of een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op een of meerdere tijdstip(pen) gelegen in of omstreeks de periode van 23 oktober 2006 tot en met 28 juli 2009 (telkens) te 's-Gravenhage en/of (elders) in Nederland, (telkens) tezamen en in vereniging met een of meer ander(en), althans alleen, (telkens) (een) ander(en), te weten

-

[A.] (G/01) en/of

-

[B.] (G/02) en/of

-

[C.] (G/03)

-

[D.] (G/04) en/of

-

[E.] (G/06) en/of

-

[F.] (G/07)en/of

-

[G.] (G/08) en/of

-

[H.] (G/09) en/of

-

[I.] (G/10) en/of

-

[J.] (G/11) en/of

-

[K.] (G/13) en/of

-

[L.] (G/14),

en/of (een) ander(en),

die zich (telkens) wederrechtelijk toegang tot en/of verblijf in Nederland hebben/heeft verschaft, (telkens) krachtens overeenkomst en/of aanstelling arbeid heeft doen verrichten,

terwijl verdachte en/of zijn mededader(s) (telkens) wist(en) of ernstige redenen had(den) om te vermoeden dat die toegang en/of dat verblijf (telkens) wederrechtelijk waren/was,

en/of

van bovenomschreven feit(en) een beroep en/of gewoonte hebben/heeft gemaakt;

art 197c Wetboek van Strafrecht

art 197b Wetboek van Strafrecht

3.5.1.2.

De beoordeling

De rechtbank stelt voorop dat in het algemeen van de juistheid van een op ambtseed of -belofte opgemaakte processen-verbaal van verbalisanten dient te worden uitgegaan.

In het verhoor van 30 juli 2009, 11.15 uur, heeft [partner van verdachte] op de vraag hoeveel illegalen op 28 juli 2009 in het pand verbleven geantwoord dat zij, zoals ze al eerder had verklaard, niet precies weet hoeveel illegale vreemdelingen er in het pand sliepen, [partner van verdachte] denkt een stuk of 9 of 10, maar het kunnen er meer zijn geweest. Vervolgens is haar in dat verhoor een aantal foto's getoond van personen die bij de inval op 28 juli 2009 in het pand zijn aangehouden. [partner van verdachte] heeft alle personen herkend, met uitzondering van [D.], en heeft verklaard dat zij bij haar en [verdachte] verbleven. Zij heeft daarbij aangegeven hoe lang die personen al bij hen verbleven, dat zij voor hen werkten en welke werkzaamheden zij verrichtten.

Ter terechtzitting heeft [partner van verdachte] verklaard dat er tijdens dit verhoor niet tegen haar is geschreeuwd en dat zij niet onder druk is gezet. Dit verhoor is om 14.00 uur geëindigd.

Om 14.05 uur hebben dezelfde verbalisanten [partner van verdachte] vervolgens verder gehoord. [partner van verdachte] verklaart dan nader over degene die op foto K is afgebeeld. Vervolgens wordt ingegaan op hetgeen [partner van verdachte] eerder heeft verklaard over de woon- en werkomstandigheden in het pand. Op open vragen van de verbalisanten heeft [partner van verdachte] uitgebreid en gedetailleerd geantwoord.

De rechtbank ziet in het dossier en het verhandelde ter zitting geen enkel aanknopingspunt voor de stelling dat [partner van verdachte] tijdens dit verhoor onder druk is gezet, dan wel dat in haar verklaringen antwoorden zijn opgenomen die zij niet, al dan niet in soortgelijke bewoordingen, heeft gegeven. Zij heeft in die verhoren bijzonderheden vermeld die op dat moment nog niet bij de SIOD bekend waren. De door haar beschreven woon- en werkomstandigheden komen bovendien overeen met hetgeen is waargenomen door verbalisanten en door zowel [verdachte] als de illegalen is verklaard. Evenmin is er enig aanknopingspunt te vinden voor de stelling dat [partner van verdachte] tijdens de eerdere verhoren onder druk zou zijn gezet of dat haar woorden in de mond zouden zijn gelegd. [partner van verdachte] is op 31 juli 2009 gehoord door de rechter-commissaris. Zij heeft toen, uitdrukkelijk daarnaar gevraagd, gepersisteerd bij haar tegenover de SIOD afgelegde verklaringen. Ter terechtzitting van 9 april 2010 heeft [partner van verdachte] bovendien verklaard dat zij de door haar gestelde gang van zaken tijdens de verhoren op geen enkel moment met haar toenmalige advocaat heeft besproken, terwijl toch mag worden aangenomen dat - als het waar is wat zij zegt - dit veel indruk op haar heeft gemaakt.

Ten slotte acht de rechtbank de verklaring van [partner van verdachte] bij de rechter-commissaris op 1 april 2010 en ter terechtzitting als getuige, te weten dat zij niet meer weet hoeveel illegalen in het pand woonden en dat zij niet op de hoogte was van de woon- en werkomstandigheden, gelet op het vorenstaande, de ter plaatse aangetroffen omstandigheden en het feit dat verdachte zelf in het pand verbleef en eten gaf aan illegalen die aan het werk waren, volstrekt ongeloofwaardig.

De rechtbank heeft ter zitting van 12 april 2010 reeds opheldering gevraagd aan de raadsvrouw over haar bewering dat SIOD-directeur [directeur SIOD] reeds voor het verhoor van [partner van verdachte] enige mededeling over dit onderzoek zou hebben gedaan aan de media. De raadsvrouw heeft daarop gezegd dat zij de datum van 4 juli 2009 had gegoogeled om vervolgens het belang van haar bewering schielijk te relativeren; de uitzending zou dan wel van later datum kunnen zijn geweest, maar het bleef opvallend dat SIOD-directeur [directeur SIOD] een mededeling had gedaan die niet van [partner van verdachte] afkomstig kon zijn gelet op haar lage opleiding. Ter zitting van 19 april 2010 heeft de rechtbank gemeld dat zij

het kennelijk door de raadsvrouw bedoelde bericht (waarboven vermeld staat RTL4 juli 2009) had aangetroffen op de site van haar advocatenkantoor en dat uit dit bericht bleek dat de SIOD-directeur de betreffende mededeling aan de media minstens twee maanden na de inval in HC 246 had gedaan.

De rechtbank ziet hierin een ondeugdelijke poging van de raadsvrouw haar te misleiden, dan wel een niet opzettelijk onjuiste bewering die na zelfs maar oppervlakkige lezing van het bericht achterwege had kunnen en dus moeten blijven. In het voordeel van de verdediging houdt de rechtbank het maar op het tweede. De rechtbank stelt voorts nog vast dat de loze bewering van de verdediging over een perspublicatie op 4 juli 2009 de enige onderbouwing vormt voor de naar haar oordeel evident leugenachtige verklaring van [partner van verdachte].

Gezien het vorenstaande ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de door [partner van verdachte] bij de SIOD afgelegde verklaringen niet voor het bewijs kunnen worden gebruikt.

3.5.2.

Verweer bewijsuitsluiting verklaringen van verdachte bij de SIOD

Uit het dossier blijkt dat tijdens de verhoren van verdachte door de verbalisanten van de SIOD alle vragen aan en antwoorden van verdachte - zowel tijdens het afnemen van het verhoor, alsmede na afloop van het verhoor - voordat er ondertekening plaatsvond, aan hem werden voorgelezen. Het document werd pas afgesloten en ondertekend, nadat verdachte met de inhoud heeft ingestemd. Alle vragen en antwoorden zijn minimaal twee keer aan verdachte woordelijk voorgelezen.60 [verdachte] heeft ter terechtzitting bevestigd dat de op schrift gestelde verklaringen aan hem werden voorgelezen. Gelet hierop ziet de rechtbank geen reden om te twijfelen aan de juistheid van de processen-verbaal van diens verhoren door de SIOD. De rechtbank zal derhalve ook deze verklaringen als bewijs bezigen.

3.5.3.

Feit 1 (mensenhandel)

Aan verdachte worden drie modaliteiten van mensenhandel verweten, kort gezegd:

a.

het (in vereniging) huisvesten van de illegalen met het oogmerk van uitbuiting, waarbij misbruik is gemaakt van overwicht en van de kwetsbare positie van deze illegalen;

b.

de uitbuiting (in vereniging) van deze illegalen, bestaande uit het hen door bovenvermeld misbruik bewegen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid;

c.

het (in vereniging) voordeel trekken uit deze uitbuiting.

Ad a. Artikel 273f, lid 1, sub 1 van het Wetboek van Strafrecht

Bij de beoordeling van de vraag of in casu mensenhandel als bedoeld in artikel 273f, lid 1, sub 1 van het Wetboek van Strafrecht, bewezen kan worden, dient - gelet op hetgeen ten laste is gelegd - vastgesteld te worden of er sprake was van een handeling (huisvesten en opnemen), dwang (in dit geval bestaande uit misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of misbruik van de kwetsbare positie), en het oogmerk van uitbuiting.

Handeling

Uit de hiervoor onder 3.1.5 genoemde verklaringen van de getuigen en uit de verklaringen van verdachte, [partner van verdachte], [M.] en [N.], blijkt dat de onder feit 1 genoemde illegale Indonesiërs na aankomst op Station Hollands Spoor te 's-Gravenhage werden opgehaald door een persoon die in contact stond met agenten in Indonesië. Deze persoon heeft de illegale Indonesiërs vervolgens in contact gebracht met verdachte, dan wel hen rechtstreeks naar het huis van verdachte aan de HC 246 gebracht.

Vast staat dat verdachte vervolgens de illegale Indonesiërs in zijn huis heeft opgenomen en gehuisvest. Hij heeft daarvoor huur (€ 125,- per maand) en sleutelgeld (eenmalig € 25,-) ontvangen.

Hiermee staat vast dat verdachte een handeling heeft verricht als bedoeld in artikel 273f, lid 1, sub 1.

Dwang

Uit de verklaringen van de illegale Indonesiërs (zie hierboven onder 3.1.5) blijkt dat:

-

zij onder valse voorwendselen via een agent naar Nederland/Europa zijn gekomen, waarbij door de agenten werk in een fabriek, restaurant of winkel, een (naar Indonesische maatstaven) aanzienlijk inkomen en een appartement als woning werd beloofd;

-

zij voor de reis naar Nederland/Europa grote schulden in Indonesië hebben opgebouwd;

-

zij illegaal in Nederland waren;

-

zij de Nederlandse of Engelse taal niet spraken;

-

zij bij aankomst in Nederland slechts beschikten over weinig eigen financiële middelen, waarvan zij bovendien direct een deel aan verdachte moesten afstaan;

-

zij niet legaal werk konden verrichten in Nederland;

-

zij sociaal geïsoleerd waren, omdat ze in Nederland niemand kenden.

Verdachte heeft erkend (zie hierboven onder 3.1.6) dat hij op de hoogte was van al deze omstandigheden. Voorts is gebleken dat hij aan de illegale Indonesiërs hoge huren vroeg en hen liet werken tegen een zeer lage vergoeding. Verdachte was zich er naar eigen zeggen van bewust dat de illegalen een zeer kwetsbare positie hadden en dat zij afhankelijk van hem waren voor hun inkomsten en huisvesting. De mensen konden nergens naartoe en hadden in hun eigen land grote schulden. Door de constructie die door verdachte is bedacht, te weten "veel mensen kort laten werken en niet minder mensen langer laten werken", kon verdachte meer geld verdienen en konden de illegalen niet sparen om weg te gaan bij verdachte. Zij verdienden net genoeg om de huur aan verdachte en hun eten te kunnen betalen.

Verdachte heeft aldus deze illegalen bewust in een positie gebracht en doen blijven, waarin zij in hun beleving, maar ook in de beleving van verdachte geen andere keuze hadden dan om in het huis van verdachte te blijven en werk voor hem te verrichten. De illegale Indonesiërs durfden ook niet te klagen bij verdachte, omdat zij bang waren om geen werk te krijgen of om uit het huis gestuurd te worden door verdachte.

Uit het vorenstaande volgt derhalve dat de illegalen door verdachte bewust in een situatie zijn gebracht, die ver verwijderd is van de omstandigheden waarin een mondige huurder of werknemer in Nederland pleegt te verkeren. Daarmee heeft verdachte misbruik gemaakt van uit feitelijke verhoudingen voortvloeiend overwicht.

Verdachte heeft tevens misbruik gemaakt van de kwetsbare positie, nu hij de illegalen hoge huren liet betalen en lage lonen betaalde, waarbij hij bovendien volledig op de hoogte was van de achtergrond en de feitelijke omstandigheden waarin de illegalen verkeerden en waarvan hij wist dat ze daaraan niet eenvoudig zouden kunnen ontsnappen.

Oogmerk van uitbuiting

De vraag of - en zo ja, wanneer - sprake is van "uitbuiting" in de zin van artikel 273f lid 1, sub 1 van het Wetboek van Strafrecht, is niet in algemene termen te beantwoorden, maar is sterk verwerven met de omstandigheden van het geval. Bij de beantwoording van die vraag komt in een geval als het onderhavige onder meer betekenis toe aan de aard en duur van de tewerkstelling, de beperkingen die zij voor betrokkene meebrengt, en het economische voordeel dat daarmee door de tewerksteller wordt behaald. Bij de weging van deze en andere relevante factoren dienen de in de Nederlandse samenleving geldende maatstaven als referentiekader te worden gehanteerd. Daarbij komt bij dat voor de vervulling van deze delictsomschrijving niet nodig is dat het slachtoffer daadwerkelijk wordt uitgebuit. 61.

Uit de hiervoor onder 3.1.1 tot en met 3.1.9 vermelden processen-verbaal van bevindingen en verklaringen blijkt dat de aangetroffen illegale Indonesiërs in de woning van verdachte werkdagen van 10 tot 15 uren maakten, waarbij soms de hele avond of nacht werd doorgewerkt. Voor het werk kregen zij € 25,- per dag, ongeacht het aantal gewerkte uren. Zij werkten gemiddeld 1 tot 4 dagen per week. De werkomstandigheden waren slecht en zwaar. In de werkruimte was het extreem warm en het werk moest meestal staand gedaan worden. Zij hadden slechts eenmaal een korte eetpauze. Verdachte was behalve werkgever tevens de verhuurder van de slaapplaatsen van de illegale Indonesiërs. Voor € 125,- per maand konden zij in de woning van verdachte een slaapplaats huren, die bestond uit een matras op de grond. De kamer werd gedeeld met meerdere personen. In hun slaapruimtes was het zeer warm en er was veel ongedierte aanwezig. Een aantal slaapruimtes grensde aan de ruimte waar werd gefrituurd.

Gelet op vorenstaande omstandigheden - in onderlinge samenhang bezien - is de rechtbank van oordeel dat in het onderhavige geval sprake is van een zeer ernstige vorm van uitbuiting. De illegale Indonesiërs hebben in de woning van verdachte gewoond en gewerkt onder omstandigheden die ver onder de Nederlandse samenleving geldende maatstaven waren. De werkdagen waren extreem lang met weinig pauzes. Het werk was zwaar. De werk- en woonomstandigheden van de illegale Indonesiërs waren ronduit deplorabel te noemen. De vergoeding die zij kregen, was ver onder het minimumloon dat bij legale werknemers zou moeten worden betaald. Verdachte heeft de situatie zelf mensonterend genoemd. Drie illegalen te weten, [G.], [J.] en [C.], hebben hun toestand vergeleken met slavernij.62. Verdachte heeft hiermee een groot voordeel behaald. Hij had goedkoop personeel en hij liet zijn personeel lange werkdagen maken, waardoor de productieomvang hoog was.

Zowel verdachte als zijn partner [partner van verdachte] hebben verklaard dat zij voor deze constructie hadden gekozen, zodat zij meer winst konden maken en omdat zij met legale personeel te weinig winst maakten om hun zaak draaiende te houden. Daarbij werd er bewust voor gekozen om de aanwezige illegalen ieder slechts een aantal dagen per week te laten werken, zodat zij - mede gezien de huur die moesten afdragen - niet genoeg zouden kunnen verdienen om weg te komen.

Nu verdachte de illegalen, zoals hiervoor reeds vastgesteld, willens en wetens en met dit doel in deze situatie heeft gebracht, is daarmee het oogmerk op de uitbuiting van de illegale Indonesiërs gegeven.

b.

Artikel 273f, lid 1, sub 4 van het Wetboek van Strafrecht

Hoewel artikel 273f, lid 1, onder 4 Sr niet expliciet 'uitbuiting' noemt, dient, wil aan de delictsomschrijving zijn voldaan, gelet op de strekking van deze strafbepaling wel sprake te zijn van het zich beschikbaar stellen tot het verrichten van arbeid in een situatie die als uitbuiting kan worden gekenschetst.

Gelet op hetgeen hiervoor onder a. is overwogen heeft verdachte de illegale Indonesiërs door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en door misbruik van hun kwetsbare positie, werk laten verrichten en zich daarbij schuldig gemaakt aan uitbuiting. De illegale Indonesiërs bevonden zich in een dermate zwakke en afhankelijke positie, dat zij in hun beleving redelijkerwijs geen andere keuze hadden dan om in het huis van verdachte werk voor hem te verrichten. Verdachte heeft met die wetenschap de illegalen bewust en bij herhaling in deze uitbuitingssituatie heeft gebracht, daarbij wetende dat zij zich beschikbaar zouden stellen tot het verrichten van arbeid.

c.

Artikel 273f, lid 1, sub 6 van het Wetboek van Strafrecht

Vast staat dat verdachte voordeel uit de uitbuiting van de illegale Indonesiërs heeft getrokken.

Gelet op het vorenstaande acht de rechtbank alle onder 1. aan verdachte ten laste gelegde modaliteiten van mensenhandel wettig en overtuigend bewezen.

Periode

De rechtbank acht - evenals de officieren van justitie blijkens het requisitoir - evenwel een aanmerkelijk kortere periode bewezen dan is ten laste gelegd. Naar het oordeel van de rechtbank is weliswaar (zoals hieronder zal blijken) wettig en overtuigend bewezen, dat verdachte vanaf 23 oktober 2006, de datum dat hij eigenaar werd van HC 246, illegalen in die woning heeft gehuisvest, maar er is onvoldoende bewijs voorhanden dat verdachte vanaf die datum zich heeft schuldig gemaakt aan een van de ten laste gelegde varianten van mensenhandel. De rechtbank zal derhalve als begindatum aanhouden de dag dat [M.] in het huis van verdachte is komen wonen (1 december 2008). Uit de verklaringen van [M.] kan immers worden opgemaakt dat toen hij in het huis van verdachte kwam wonen, de hiervoor omschreven situatie aanwezig was, die door de rechtbank als een uitbuitingssituatie is aangemerkt en dat toen al meerdere personen (waaronder [M.] zelf) werden uitgebuit door verdachte.

In vereniging

De rechtbank merkt [partner van verdachte] als medepleger aan van alle aan verdachte ten laste gelegde modaliteiten. Tussen verdachte en haar was sprake van een nauwe en bewuste samenwerking: zij beiden huisvestten de illegalen in hun eigen huis, beiden hadden tot doel daarmee (vanwege de oogziekte van verdachte in korte tijd) grof geld te verdienen, wat geïnvesteerd zou worden in de toko van [partner van verdachte]; [partner van verdachte] leverde daarenboven een bijdrage aan het productieproces door de rijst te koken, die tot kroepoek werd verwerkt.

Hoewel [M.] tot diegenen behoorde in ook door verdachte werd uitgebuit, heeft hij op zijn beurt anderen bewust in een situatie van uitbuiting gebracht. Hij zorgde er immers - middels zijn contacten met de agent in Indonesië voor - dat [verdachte] regelmatig werd voorzien van goedkope illegale arbeidskrachten. En dit, terwijl hij tot in detail op de hoogte was van de woon- en werksomstandigheden in het pand HC 246. Daarmee kan naar het oordeel van de rechtbank worden gesproken van een zodanig nauwe en bewuste samenwerking tussen hem en verdachte, dat [M.] als medepleger van de eerste aan verdachte ten laste gelegde modaliteit van mensenhandel kan worden aangemerkt. Er is echter geen bewijs voorhanden dat [M.] een wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan het misbruik van het overwicht, dat [verdachte] had, en van de kwetsbare positie van de illegalen waardoor zij werden bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid. Evenmin is bewijs voorhanden dat hij op enigerlei wijze voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting, nog daaraan een wezenlijke bijdrage heeft geleverd.

Ten aanzien van [N.] geldt dat zij voor wat betreft de drie illegalen die zij na 1 juli 2009 heeft ondergebracht in HC 246 op gelijke wijze als [M.] medepleger was bij de eerste modaliteit en geen betrokkenheid had bij de tweede en derde modaliteit.

Derhalve zal de rechtbank wettig en overtuigend bewezen verklaren dat verdachte alle onder feit 1 ten laste gelegde varianten van mensenhandel tezamen en in vereniging met anderen, dan wel een ander heeft begaan.

3.5.4.

Feit 2 (mensensmokkel)

Uit de verklaringen van de illegale Indonesiërs, alsmede uit de verklaringen van verdachte, en die van [partner van verdachte], [M.] en [N.] blijkt dat verdachte en zijn partner [partner van verdachte] Indonesiërs, waarvan zij wisten dat ze illegaal waren, in hun woning hebben laten verblijven en dat verdachte daarvoor huur en sleutelgeld heeft ontvangen. Deze illegalen werden naar hun woning gebracht door diverse personen. Verdachte was ervan op de hoogte dat deze personen illegaal in Nederland verbleven. Vervolgens werden deze illegalen door hem tewerkgesteld en daarmee voorzien van (overigens minimale) inkomsten.

De rechtbank acht de gehele ten laste gelegde periode wettig en overtuigend bewezen. De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsvrouw dat in het dossier onvoldoende bewijs aanwezig is dat verdachte vanaf het moment dat hij de woning in zijn bezit kreeg (23 oktober 2006), al bezig was met het huisvesten van illegalen. Dit is immers in tegenspraak met hetgeen verdachte daarover bij de SIOD heeft verklaard. Hoewel verdachte ter terechtzitting op deze verklaring is teruggekomen, ziet de rechtbank geen reden om verdachte niet aan deze eerdere verklaring te houden, temeer nu deze wordt ondersteund door de hierover door [partner van verdachte] bij de SIOD afgelegde verklaring. Voorts bevindt zich in het dossier een mutatie van de politie Hollands Midden, waaruit blijkt dat reeds op 29 januari 2008 - derhalve ver voor de komst van [M.] - in Gouda tijdens een verkeerscontrole een bestelauto op naam van [S.] B.V. (een afnemer van de producten en van de illegale werknemers van verdachte) met daarin een aantal illegale Indonesische personen werd aangehouden.63 Verdachte heeft daarover verklaard dat deze personen bij hem woonden.64 Niet valt in te zien waarom verdachte met die illegalen anders zou zijn omgegaan dan met de op 28 juli 2009 aangetroffen illegalen, nu verdachte niet heeft aangegeven enige andere reden te hebben voor de huisvesting van illegalen dan (mede) om er zelf beter van te worden. De rechtbank acht derhalve bewezen dat gedurende de gehele bewezenverklaarde periode een winstoogmerk aanwezig is geweest. Gezien de verklaringen van verdachte, [partner van verdachte], [M.] en [N.] omtrent de wijze waarop en de frequentie waarmee de illegalen arriveerden, alsmede de omvang van de bewezenverklaarde periode, is de rechtbank van oordeel dat tevens bewezen kan worden verklaard dat verdachte en zijn mededader(s) van de huisvesting en het te werk stellen van illegalen een gewoonte hebben gemaakt.

Op grond van het vorenstaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder feit 2 primair ten laste gelegde tezamen en in vereniging met een ander of anderen heeft begaan.

3.5.4.

Feiten 3 en 4.

In de Woningwet worden bijzondere eisen op onder meer het gebied van (brand)veiligheid en mate van bewoning gesteld aan het gebruik van een woning, indien sprake is van kamergewijze verhuur. Gelet op de wijze waarop de woning van verdachte HC 246 werd gebruikt en bewoond en op grond van de bevindingen en conclusies naar aanleiding van een onderzoek door de DSO van de gemeente Den Haag, als omschreven onder 3.1.3, staat naar het oordeel van de rechtbank vast dat van een dergelijke verhuur sprake is. Uit dit zelfde onderzoek komt naar voren dat verdachte als eigenaar van de woning niet heeft voldaan aan de daaraan gestelde wettelijke eisen, nu is geconstateerd dat in de woning geen brandmeldinstallatie aanwezig was, waar dit wel is voorgeschreven. Voorts is - op grond van het aantal m2 van de woning in relatie tot het aantal illegalen dat in de woning verbleef - geconstateerd dat sprake is geweest van overbewoning.

Op grond daarvan acht de rechtbank het onder 3 en 4 ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen.

3.6.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht met betrekking tot verdachte wettig en overtuigend bewezen dat:

1.

hij in de periode van 1 december 2008 tot en met 28 juli 2009 te 's-Gravenhage , tezamen en in vereniging met anderen, anderen, te weten Indonesische onderdanen,

-

[A.] en

-

[B.] en

-

[C.] en

-

[D.] en

-

[E.] en

-

[F.] en

-

[G.] en

-

[H.] en

-

[I.] en

-

[J.] en

-

[K.],

door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en door misbruik van de kwetsbare positie van die anderen, heeft gehuisvest en heeft opgenomen, met het oogmerk van uitbuiting van die anderen,

en

met de onder 1° genoemde middelen, te weten door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en door misbruik van de kwetsbare positie van die anderen, heeft bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid en onder de onder 1° genoemde omstandigheden handelingen heeft ondernomen waarvan hij en zijn mededaders wisten dat die anderen zich daardoor beschikbaar stelden tot het verrichten van arbeid

en

opzettelijk voordeel heeft getrokken uit de uitbuiting van die anderen,

waarbij

dat uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en die kwetsbare positie van die anderen hieruit hebben bestaan dat:

bovengenoemde personen

-

onderdanen van Indonesische afkomst waren en, na betaling van een grote som geld, vanuit Indonesië naar Nederland c.q. Europa waren gebracht, al dan niet onder valse voorwendselen, en daardoor een grote schuld hadden en zonder legale verblijfstitel in Nederland verkeerden en

-

niet of nauwelijks de Nederlandse en/of Engelse taal spraken en onbekend waren met de Nederlandse samenleving en,

-

na aankomst in Nederland, door een van zijn mededaders zijn opgehaald en opgevangen en naar het pand [a-straat 246] te

's-Gravenhage zijn gebracht en

-

verbleven bij en werkzaamheden verrichtten voor verdachte en daardoor afhankelijk waren van verdachte en/of zijn mededaders en

-

te weinig verdienden om terugkeer naar Indonesië en/of vertrek naar een andere huisvesting en/of arbeidsplaats mogelijk te maken

en

dat huisvesten en opnemen en dat bewegen van die personen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van arbeid en die overige handelingen en/of omstandigheden als omschreven in lid 1 onder 1° en 4°, en dat misbruik en die uitbuiting hieruit hebben bestaan dat verdachte en/of zijn mededaders

-

die personen tegen betaling van een bedrag van Euro 125,- of daaromtrent per maand een slaapplaats bestaande uit een matras hebben verschaft in het pand [a-straat 246] te 's-Gravenhage, terwijl in de ruimten in het pand, waar die personen verbleven en sliepen sprake was van

*

de ruime aanwezigheid van kakkerlakken en/of muizen en/of ander ongedierte en

*

geen of te weinig ventilatie en vluchtwegen en

*

te weinig ruimte per persoon vanwege het huisvesten of onderbrengen van veel personen in het pand en

*

te hoge temperaturen mede vanwege het feit dat in ruimten in het pand etenswaren werden bereid onder hoge temperaturen en

-

die personen om te kunnen voorzien in hun eerste levensbehoeften en in de betaling van voornoemde slaapplaats) hebben bewogen om arbeid te verrichten voor verdachte en

-

die personen voor de door hen verrichte arbeid, bestaande uit het frituren en/of bakken en/of drogen en/of verpakken van voedingsmiddelen en/of de bereiding van etenswaren, Euro 25,- of daaromtrent per werkdag, , in ieder geval een aanzienlijk lager loon hebben betaald dan verdachte aan legale werknemers had moeten betalen en die personen de opdracht hebben gegeven gedurende langere tijd, (ook 's avonds en/of 's nachts, achter elkaar , gemiddeld minimaal 10 uur per dag, nagenoeg zonder pauzes te werken waarbij die personen geen daglicht zagen en/of staand moesten werken en/of de werkruimte was afgesloten

en

dat opzettelijk voordeel trekken uit vooromschreven uitbuiting hieruit heeft bestaan dat verdachte en zijn mededader veel lagere loonkosten hebben gehad dan bij het tewerkstellen van legale werknemers het geval zou zijn geweest en die personen huur hebben laten afdragen

2.

hij in de periode van 23 oktober 2006 tot en met 28 juli 2009 te 's-Gravenhage tezamen en in vereniging met een of meer anderen, anderen, te weten

-

[A.] en

-

[B.] en

-

[C.] en

-

[D.] en

-

[E.] en

-

[F.] en

-

[G.] en

-

[H.] en

-

[I.] en

-

[J.] en

-

[K.] en

-

[L.],

en/of anderen,

uit winstbejag behulpzaam is geweest bij het zich verschaffen van verblijf in Nederland , immers hebben verdachte en/of zijn mededaders

-

voor huisvesting van genoemde personen gezorgd

en/of

-

ervoor gezorgd dat die personen werk en/of inkomsten hadden, althans die personen arbeid doen verrichten,

terwijl verdachte en zijn mededaders wisten dat dat verblijf wederrechtelijk was,

en

van bovenomschreven feiten een gewoonte hebben gemaakt;

3.

hij op 28 juli 2009 te 's-Gravenhage tezamen en in vereniging met een ander, opzettelijk een bouwwerk heeft gebruikt of laten gebruiken, anders dan in overeenstemming met de op dat gebruik van toepassing zijnde voorschriften, bedoeld in artikel 8, tweede lid, onderdeel a onder 4 en artikel 8 lid 8 juncto lid 9 van de Woningwet, immers hebben verdachte en/of zijn mededaders toen en daar opzettelijk een bouwwerk, te weten de woning aan de [a-straat 246], zijnde deze woning een gebruiksfunctie als bedoeld in artikel 1.1 van het Bouwbesluit 2003, welke gebruiksfunctie, te weten een woonfunctie voor kamergewijze verhuur, in bijlage 1 van het Besluit brandveilig gebruik bouwwerken (BBGB) is aangewezen zonder dat sprake is van grenswaarden als bedoeld in artikel 2.2.1. onder 1, b of c van dat besluit, gebruikt of laten gebruiken, terwijl deze woning in strijd met artikel 2.2.1. lid 1 van het Besluit brandveilig gebruik bouwwerken geen brandinstallatie had met een omvang van de bewaking en een doormelding zoals aangegeven in bijlage 1 bij het besluit, aangezien deze woning in het geheel geen brandmeldinstallaties had

4.

hij op 28 juli 2009 te 's-Gravenhage tezamen en in vereniging met een ander opzettelijk een bouwwerk heeft gebruikt of laten gebruiken, anders dan in overeenstemming met de op dat gebruik van toepassing zijnde voorschriften, bedoeld in artikel 8, tweede lid, onderdeel a onder 5 van de Woningwet, immers hebben verdachte en zijn mededader toen en daar opzettelijk in strijd met het verbod gesteld in artikel 7.1.1. van de Bouwverordening van de gemeente Den Haag de woning aan de [a-straat 246] bewoond met en toegestaan dat de woning werd bewoond door meer dan één persoon per 14 m 2 gebruiksoppervlakte

4.

De strafbaarheid van de feiten

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.

Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.

5.

De strafbaarheid van de verdachte

Verdachte is eveneens strafbaar, omdat niet is gebleken van omstandigheden die zijn strafbaarheid uitsluiten.

6.

De straf

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van het hem ten laste gelegde wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 jaren, met aftrek van de tijd in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft met betrekking tot de strafmaat de rechtbank verzocht rekening te houden met de navolgende persoonlijke omstandigheden.

Verdachte is nagenoeg blind en een lange detentie is voor hem extra zwaar. Hij heeft geen strafblad. Recidivegevaar is, mede gelet op zijn handicap, uitgesloten. Voorts wordt verdachte financieel alles afgenomen. Zijn gezin is hij wellicht ook kwijt.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank neemt in dit verband in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan mensenhandel.

In min of meer georganiseerd verband heeft verdachte gedurende langere tijd een groot aantal illegale Indonesiërs op schaamteloze wijze uitgebuit. Zij verbleven onder erbarmelijke omstandigheden in zijn woning en werkten tegen een zeer lage vergoeding. Daarbij schroomde hij niet tevens hoge huren te incasseren voor de verhuur van een enkele matras, waardoor het geld dat hij de illegalen betaalde weer voor een groot deel naar hem terugvloeide. Verdachte was volledig op de hoogte van de kwetsbare en afhankelijke positie van de slachtoffers en hij heeft op grove wijze misbruik daarvan gemaakt. De slachtoffers waren immers - naar verdachte wist - voor hun huisvesting en inkomsten in hoge mate van hem afhankelijk. Bovendien heeft verdachte de lonen planmatig niet alleen bewust laag gehouden om zijn verdiensten te vergroten, maar tevens om ervoor te zorgen dat hij de illegalen niet te snel kwijt zou raken, zodat hij hen op deze wijze langer kon uitbuiten.

Met zijn handelen heeft verdachte schade aan de lichamelijke en geestelijke integriteit aan deze mensen toegebracht en hun persoonlijke vrijheid in zeer ernstige mate geschaad.

Verdachte heeft zijn persoonlijk geldelijk gewin en dat van zijn partner uitdrukkelijk gesteld boven de vrijheid en integriteit van zijn slachtoffers. Hij heeft zich niets gelegen laten liggen aan de omstandigheden waarin hij zijn slachtoffers liet wonen en werken, uitsluitend ten behoeve van zijn eigen verrijking.

Voorts heeft verdachte zich samen met anderen gedurende een lange periode schuldig gemaakt aan mensensmokkel.

Door mensensmokkel wordt niet alleen het overheidsbeleid inzake bestrijding van illegaal verblijf in en illegale toegang tot Nederland doorkuist, maar wordt ook bijgedragen aan het in standhouden van een illegaal circuit, waardoor het maatschappelijk verkeer wordt of kan worden gefrustreerd en gecorrumpeerd. Verdachte beging deze feiten niet uit menslievendheid, zoals hij de rechtbank wilde doen geloven, maar puur uit winstbejag.

Verdachte heeft zich ten slotte samen met zijn partner schuldig gemaakt aan twee economische delicten, waarbij de Woningwet is overtreden en waarmee de (brand)veiligheid in het geding is geweest. Gelukkig is geen brand uitgebroken in de overvolle woning waarin volop gekookt en gefrituurd werd. Indien dit wel zou zijn gebeurd, zouden vermoedelijk veel illegalen daar de dood hebben gevonden. Verdachte heeft hier kennelijk geen moment bij stilgestaan.

Naar het oordeel van de rechtbank kan hierop niet anders worden gereageerd dan met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van lange duur.

De rechtbank heeft acht geslagen op een Uittreksel Justitiële Documentatie betreffende verdachte d.d. 30 juli 2009. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder in aanraking is geweest met politie en justitie voor soortgelijke feiten.

Bij het bepalen van de duur van de op te leggen onvoorwaardelijke gevangenisstraf overweegt de rechtbank het navolgende.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan één van de ernstigste vormen van uitbuiting. Daarbij heeft hij een leidende en initiërende rol gehad. De slachtoffers hebben onder mensonterende omstandigheden in de woning van verdachte verbleven. Voorts hebben zij in de vorm van moderne slavernij arbeid moeten verrichten voor verdachte.

Naar het oordeel van de rechtbank komen de ernst van het bewezenverklaarde en de hiervoor door de rechtbank in aanmerking genomen omstandigheden onvoldoende tot uitdrukking in de door de officier van justitie gevorderde straf. Het is op deze grond dat de rechtbank de hierna te vermelden zwaardere straf zal opleggen dan door de officier van justitie gevorderd. De rechtbank realiseert zich hierbij terdege dat een lange detentie voor verdachte vanwege zijn blindheid extra zwaar zal zijn en houdt daarmee rekening bij de strafbepaling.

De rechtbank acht na te melden straf passend en geboden.

De rechtbank merkt op dat de wettelijke strafmaxima in artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht per 1 juli 2009 zijn verhoogd. Er is dus sprake van een gewijzigd inzicht van de wetgever in de strafwaardigheid van de in dit artikel strafbaar gestelde gedragingen. De rechtbank zal, op grond van het bepaalde in artikel 1, lid 2 van het Wetboek van Strafrecht, ten aanzien van de periode tot 1 juli 2009 de voor verdachte gunstigste bepalingen toepassen.

7.

De toepasselijke wetsartikelen

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen:

-

47, 57, 273f, 197a van het Wetboek van Strafrecht;

-

1a, 2 en 6 van de Wet op de economische delicten;

-

7b en 8 van de Woningwet;

-

1.1 van het Bouwbesluit 2003;

-

2.2.1. van het Besluit brandveilig gebruik bouwwerken en bijlage I van dat besluit;

-

7.1.1. van de Bouwverordening van de gemeente Den Haag.

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden ten tijde van het bewezenverklaarde.

R.

Brand en B. Bastein, rechters,

in tegenwoordigheid van W.H. Ng, griffier,

en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 3 mei 2010.

Mr. Bastein is buiten staat dit vonnis te ondertekenen.