Rb. Amsterdam, 16-11-2016, nr. 13/654043-16

Standpunt Openbaar Ministerie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het onder 1 ten laste gelegde medeplegen van diefstal bij [naam bedrijf B.V. 1] . (hierna: [naam bedrijf B.V. 1] ), de onder 1 ten laste gelegde poging tot diefstal bij [naam bedrijf B.V. 2] . (hierna: [naam bedrijf B.V. 2] ), tezamen en in vereniging met anderen gepleegd, en het onder 2 tot en met 7 ten laste gelegde.

Standpunt verdediging

Ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte integraal moet worden vrijgesproken van het onder 1 ten laste gelegde. Dit omdat betrokkenheid van verdachte bij de (poging tot) inbraak bij [naam bedrijf B.V. 2] niet kan worden bewezen. Voorts kan niet worden uitgesloten dat verdachte bij de inbraak bij [naam bedrijf B.V. 1] slechts op de uitkijk heeft gestaan, zoals hij ter terechtzitting heeft verklaard. Op de uitkijk staan levert geen medeplegen op, maar medeplichtigheid, hetgeen niet is ten laste gelegd. Daarbij komt dat de diefstal bij [naam bedrijf B.V. 1] niet is voltooid, aangezien verdachte is aangehouden voordat hij het gebouw kon verlaten waarin [naam bedrijf B.V. 1] is gevestigd, zodat hij de goederen niet in zijn macht heeft kunnen brengen.

Ten aanzien van het onder 2 tot en met 7 ten laste gelegde

De raadsman heeft betoogd dat verdachte moet worden vrijgesproken van het onder 2 tot en met 7 ten laste gelegde. Hij heeft daartoe – kort gezegd – het volgende aangevoerd. De beelden van de inbraken zijn niet van voldoende kwaliteit om verbalisanten in staat te stellen iemand daarvan te herkennen. Verbalisanten stellen verdachte te herkennen aan gezichtskenmerken, die niet op de beelden zijn waar te nemen. Verschillende verbalisanten herkennen verdachte van andere beelden van verdachte en hebben verdachte nooit of alleen lang geleden in levenden lijve gezien. Dergelijke herkenningen dienen met zeer grote behoedzaamheid tegemoet getreden te worden.

Oordeel rechtbank

Overwegingen ten aanzien van het onder 1 ten laste gelegde

[naam bedrijf B.V. 2]

Met de officier van justitie en de raadsman acht de rechtbank de ten laste gelegde diefstal bij [naam bedrijf B.V. 2] niet bewezen, nu niet blijkt dat op de betreffende datum enig goed bij [naam bedrijf B.V. 2] is weggenomen. Anders dan de officier van justitie en met de raadsman acht de rechtbank de cumulatief/alternatief ten laste gelegde poging tot diefstal bij [naam bedrijf B.V. 2] evenmin bewezen, nu niet blijkt van betrokkenheid van verdachte daarbij. Verdachte zal dan ook worden vrijgesproken van deze ten laste gelegde diefstal en poging daartoe.

[naam bedrijf B.V. 1]

Verdachte en de medeverdachten zijn op 21 maart 2016 gezamenlijk op inbrekerspad gegaan. Daartoe hebben zij inbrekerswerktuigen meegenomen en zich de toegang verschaft tot het bedrijvengebouw waarin [naam bedrijf B.V. 1] op de zesde verdieping is gevestigd. Vervolgens hebben zij zich naar de zesde verdieping van het betreffende gebouw begeven en zich aldaar de toegang verschaft tot het kantoor van [naam bedrijf B.V. 1] . In dat kantoor zijn kasten en een kluisje opengebroken, waarna de in het kluisje aanwezige VVV bonnen en geld zijn meegenomen. Deze feiten en omstandigheden, in onderlinge samenhang bezien, maken dat verdachte en zijn mededaders zich, tezamen en in vereniging, schuldig hebben gemaakt aan de ten laste gelegde inbraak bij [naam bedrijf B.V. 1] , ook indien verdachte in het kantoor van [naam bedrijf B.V. 1] slechts op de uitkijk zou hebben gestaan. Ook in dit laatste geval is immers sprake van een bewuste en nauwe samenwerking tussen verdachte en de medeverdachten, waarbij verdachte een significante en wezenlijke bijdrage aan het delict heeft geleverd.

De diefstal bij [naam bedrijf B.V. 1] is voltooid, nu de buit door verdachte en zijn mededaders buiten het kantoor van [naam bedrijf B.V. 1] is gebracht, waarmee het buiten de beschikkingsmacht van [naam bedrijf B.V. 1] en in de feitelijke heerschappij van verdachte en de medeverdachten was geraakt. Dat de buit nog niet buiten het gebouw was gebracht waarin [naam bedrijf B.V. 1] is gevestigd, doet daar niet aan af.

Algemene overwegingen ten aanzien van het onder 2 tot en met 7 ten laste gelegde

In de onderhavige zaak zijn beeldopnames gemaakt tijdens diverse ten laste gelegde bedrijfsinbraken. Bij de beoordeling van de - al dan niet - betrokkenheid van verdachte bij deze inbraken zijn de herkenningen door verbalisanten gedaan op basis van dit beeldmateriaal van cruciaal belang.

Bij de beoordeling van herkenningen staat steeds voorop dat daarbij behoedzaamheid betracht dient te worden. Voorts heeft de rechtbank bij de beoordeling de volgende uitgangspunten gehanteerd.

De herkenning van een persoon op bewegend beeld kan plaatsvinden, grof gezegd, op basis van diens gezicht, kleding en accessoires en/of postuur, houding en manier van bewegen. Hiervan heeft de gezichtsherkenning onmiskenbaar de hoogste diagnostische waarde. Het gezicht is immers uit zijn aard uniek en de meeste mensen zijn uitstekend in staat gezichten te herkennen. Op basis van uitsluitend kleding, houding en/of postuur kan in de zaken die thans aan de orde zijn naar het oordeel van de rechtbank geen voldoende betrouwbare herkenning plaatsvinden.

Wetenschappers als P. J. van Koppen en W.A. Wagenaar hebben ons geleerd, zoals ook door de raadsman naar voren is gebracht, dat gezichten als één geheel, dat wil zeggen holistisch in het geheugen worden opgeslagen en wel in visuele vorm. Dit is ook de wijze waarop de herkenning van gezichten plaatsvindt, hetgeen onder meer tot gevolg heeft dat het heel lastig kan zijn een beschrijving te geven van een gezicht dat men goed kent en goed kan herkennen. Ook heeft het vanwege de holistische herinnering aan gezichten weinig zin om aan een getuige te vragen waaraan hij precies het gezicht van de verdachte heeft herkend.1.Dit zal niet meer kunnen opleveren dan een in woorden gegoten rationalisatie achteraf van een niet-rationeel proces. Om deze reden hecht de rechtbank bij haar beoordeling, anders dan de raadsman weinig belang aan de rationalisatie die de verbalisanten achteraf hebben gegeven van hun herkenning van het gezicht van verdachte.

De rechtbank heeft de volgende elementen in haar beoordeling betrokken. In de eerste plaats heeft zij beoordeeld aan de hand van het bekijken van de bewegende beelden en de stills daarvan in het dossier, of de beelden voldoende duidelijk en helder zijn om een gezichtsherkenning op te kunnen baseren, of er met andere woorden voldoende gezichtskenmerken te zien zijn om een herkenning mogelijk te maken. Daarmee nauw in verband staat een tweede beoordelingselement, namelijk hoe goed de herkenner de verdachte kent. Hoe beter men de verdachte (visueel) kent, hoe minder visuele informatie nodig is voor een betrouwbare herkenning. Daarbij geldt dat de visuele kennis waardevoller is als deze is ontstaan uit ontmoetingen in levenden lijve dan wanneer deze van een foto of andere beelden afkomstig is. Tevens zijn de aard, frequentie en het tijdsverloop sinds de ontmoeting(en) van belang. Een derde beoordelingselement is het aantal in aanmerking komende herkenningen, die onafhankelijk van elkaar zijn gedaan. Hoe meer dat er zijn, hoe hoger de bewijskracht Ten slotte heeft de rechtbank nog gekeken of er feiten en omstandigheden zijn die een herkenning mogelijk zouden kunnen falsificeren of onbetrouwbaar zouden (kunnen) maken. In het geval dat er andere bewijsmiddelen dan herkenningen in het dossier aanwezig zijn die de betrokkenheid van verdachte bij het ten last gelegde kunnen ondersteunen, zijn deze - uiteraard - in de beoordeling betrokken.

Verdere overwegingen ten aanzien van het onder 2 en 3 ten laste gelegde

Naar het oordeel van de rechtbank zijn de beelden van de ten laste gelegde poging tot diefstal bij [bedrijf 1] op 22 februari 2016 van onvoldoende kwaliteit om enkel daarop herkenningen te baseren. De beelden zijn echter wel van voldoende kwaliteit om vast te kunnen stellen dat het gaat om dezelfde daders als die van de op diezelfde avond, vlak daarvoor gepleegde poging tot diefstal bij [bedrijf 2] . In het dossier bevindt zich ook een proces-verbaal van bevindingen (pagina C1054-C1057) waarin gemotiveerd wordt geconcludeerd dat het aannemelijk is dat de betreffende twee inbraken op 22 februari 2016 bij [bedrijf 2] (tussen 19:05 en 19:22 uur) en [bedrijf 1] (tussen 19:15 en 19:30 uur) door dezelfde drie daders zijn gepleegd. De beelden van de poging tot diefstal bij [bedrijf 2] zijn naar het oordeel van de rechtbank van voldoende kwaliteit om daarop herkenningen te kunnen baseren. De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de afzonderlijke herkenningen van verdachte als één van de daders van de poging tot inbraak bij [bedrijf 2] door verbalisanten [verbalisant 1] , [verbalisant 2] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] bij het zien van de betreffende camerabeelden. De rechtbank betrekt hierbij dat de verbalisanten voorafgaand aan hun afzonderlijke herkenningen als volgt met verdachte bekend waren. Verbalisant [verbalisant 1] heeft verdachte de afgelopen jaren meermalen op straat gezien. Verbalisant [verbalisant 2] heeft verdachte op 28 november 2013 op heterdaad aangehouden en is hem daarnaast een keer op straat tegengekomen tijdens het surveilleren. Verbalisant [verbalisant 3] heeft verdachte verschillende keren – onder meer op 13 februari 2016 en daarmee minder dan twee maanden voor de door hem gedane herkenning op 5 april 2016 – in levenden lijve gezien en heeft verdachte ook een of meermalen gesproken. Verbalisant [verbalisant 4] is informatiespecialist en verstrekt en ontvangt vanuit dien hoofde dagelijks camerabeelden waarop ook regelmatig verdachte in beeld is gekomen. Daarnaast heeft verbalisant [verbalisant 4] verdachte begin 2016 tijdens zijn werkzaamheden een keer in levenden lijve gezien. Gelet op het voorgaande merkt de rechtbank verdachte ook aan als één van de daders bij de poging tot inbraak bij [bedrijf 1] .

Verdere overwegingen ten aanzien van het onder 4 ten laste gelegde

De rechtbank acht de beelden van de inbraak bij [bedrijf 3] op 18 januari 2016 van voldoende kwaliteit om daarop herkenningen te kunnen baseren. De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de afzonderlijke herkenningen van verdachte als één van de daders daarvan door verbalisanten [verbalisant 1] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] , die voorafgaand aan hun herkenning, op de hiervoor onder 4.3.3. beschreven wijze met verdachte bekend waren.

Verdere overwegingen ten aanzien van het onder 5 ten laste gelegde

Naar het oordeel van de rechtbank zijn de beelden van de inbraak bij [bedrijf 4] op 22 januari 2016 voldoende duidelijk om daarop herkenningen te kunnen baseren. De rechtbank gaat derhalve uit van de juistheid van de afzonderlijke herkenningen door verbalisanten [verbalisant 2] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] , die voorafgaand aan hun herkenning, op de hiervoor onder 4.3.3. beschreven wijze met verdachte bekend waren.

Verdere overwegingen ten aanzien van het onder 6 ten laste gelegde

De rechtbank acht de beelden van de inbraak bij [bedrijf 4] op 11 september 2015 van voldoende kwaliteit om daarop herkenningen te kunnen baseren. De rechtbank gaat dan ook uit van de juistheid van de afzonderlijke herkenningen van verdachte door verbalisanten [verbalisant 1] , [verbalisant 3] en [verbalisant 4] , die voorafgaand aan hun herkenning, op de hiervoor onder 4.3.3. beschreven wijze met verdachte bekend waren. Tevens gaat de rechtbank uit van de juistheid van de herkenning door verbalisant [verbalisant 5] , die verdachte op 22 maart 2016 – en daarmee zes dagen voor zijn herkenning op 28 maart 2016 – heeft gehoord als verdachte in een andere zaak.

Verdere overwegingen ten aanzien van het onder 7 ten laste gelegde

Uit het hiervoor onder 4.3.4. overwogene blijkt dat de rechtbank ervan uitgaat dat verdachte één van de daders is geweest die op 18 januari 2016 de inbraak bij [bedrijf 3] (perceel [adres 7] te Maasdijk) heeft gepleegd. Uit de camerabeelden in het dossier blijkt niet dat diegenen die op 18 januari 2016 bij [bedrijf 5] (perceel [adres 6] te Maasdijk) binnen zijn geweest ook degenen waren die op diezelfde datum bij [bedrijf 3] binnen zijn geweest. Aldus kan niet worden bewezen dat verdachte bij de inbraak bij [bedrijf 5] betrokken is geweest, zodat verdachte daarvan zal worden vrijgesproken.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht dan ook bewezen dat verdachte

1.

op 21 maart 2016 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit een kantoor van het bedrijf [naam bedrijf B.V. 1] (gevestigd [adres 2] heeft weggenomen

- VVV-bonnen en

- een geldbedrag,

toebehorende aan (medewerkers van) [naam bedrijf B.V. 1] , waarbij verdachte en zijn mededaders de weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van verbreking;

2.

op 22 februari 2016 te Maasdijk, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit een bedrijfspand van Fa. [bedrijf 1] (perceel [adres 4] ) weg te nemen geld en/of goederen van hun gading, toebehorende aan Fa. [bedrijf 1] , en zich daarbij de toegang tot voornoemd perceel te verschaffen door middel van braak, naar voornoemd pand zijn toegegaan en de voordeur van het pand hebben geforceerd en dat pand hebben betreden en de bureaulades van het bedrijf hebben doorzocht, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

3.

op 22 februari 2016 te Maasdijk, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit een bedrijfspand van Fa. [bedrijf 2] (perceel [adres 5] ) weg te nemen geld en/of goederen van hun gading, toebehorende aan Fa. [bedrijf 2] , en zich daarbij de toegang tot voornoemd perceel te verschaffen en die weg te nemen goederen en gelden van hun gading onder hun bereik te brengen door middel van verbreking, naar voornoemd pand zijn toegegaan en de toegangsdeur hebben geflipperd en een deur van het bedrijfspand en lades hebben opengebroken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

4.

op 18 januari 2016 te Maasdijk, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een geldbedrag (totale waarde 11.620,75 euro), toebehorende aan Fa. [bedrijf 3] , waarbij verdachte en zijn mededaders zich de toegang tot de plaats des misdrijfs hebben verschaft en het weg te nemen goed onder hun bereik hebben gebracht door middel van braak en verbreking;

5.

op 22 januari 2016 te Wateringen, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen bankpasjes en geldbedragen, toebehorende aan Fa. [bedrijf 4] , waarbij verdachte en zijn mededaders zich de toegang tot de plaats des misdrijfs hebben verschaft en de weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van braak en verbreking;

6.

omstreeks 12 september 2015 te Wateringen, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een kluis met inhoud en een geldbedrag van 8000 euro, toebehorende aan Fa. [bedrijf 4] .

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.