Rb. Amsterdam, 23-12-2014, nr. 13.751523-14

Het verzoek, gedateerd op 22 oktober 2014, is op 23 oktober 2014 ter griffie van deze rechtbank ingekomen.

De rechtbank heeft op 9 december 2014 verzoeker, zijn raadsman, mr. R.A. Kaarls, advocaat te ’s-Gravenhage, en de officier van justitie, mr. K. van der Schaft, in openbare raadkamer gehoord.

Het verzoek strekt tot het toekennen van een vergoeding van € 3.150, - door de Nederlandse Staat voor onrechtmatige vrijheidsbeneming van verzoeker in Nederland in de overleveringsprocedure en € 550, - vergoeding voor de kosten die in verband met het (opstellen, indienen en behandelen) van het verzoek zijn gemaakt.

De officier van justitie heeft zich primair op het standpunt gesteld dat verzoeker niet-ontvankelijk moet worden verklaard in zijn verzoekschrift, omdat toekenning van de verzochte schadevergoeding op grond van artikel 67 van de Overleveringswet (OLW) in dit geval niet mogelijk is omdat geen sprake is van weigering van de overlevering, zoals vermeld in voornoemd artikel.

Subsidiair heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat aan verzoeker een bedrag van € 500, - schadevergoeding kan worden toegekend in verband met onrechtmatige vrijheidsbeneming.

De rechtbank gaat uit van het volgende:

Artikel 67, eerste lid, van de OLW bepaalt dat op verzoek van een (gewezen) opgeëiste persoon een vergoeding ten laste van de Staat kan worden toegekend voor de schade die hij heeft geleden ten gevolge van vrijheidsbeneming, bevolen krachtens de OLW, in gevallen waarin de overlevering is geweigerd.

Het tweede lid van dit artikel bepaalt dat in die gevallen de artikelen 591 en 591a Sv van overeenkomstige toepassing zijn.

De rechtbank is, met de raadsman en anders dan het primaire standpunt van de officier van justitie, van oordeel dat in dit geval aanleiding bestaat schadevergoeding aan verzoeker toe te kennen op basis van het bepaalde in artikel 67 van de OLW. Dat geen sprake is van weigering van de overlevering staat in dit bijzondere geval daaraan niet in de weg. Het dactyloscopisch onderzoek op grond waarvan is komen vast te staan dat verzoeker niet de persoon was wiens overlevering door de Italiaanse autoriteiten werd verzocht, had, zo heeft de officier van justitie ter zitting beaamd, namelijk eerder kunnen en moeten worden gedaan. Hieruit volgt dat de Nederlandse overheid een verwijt kan worden gemaakt met betrekking tot de achteraf gebleken onrechtmatige vrijheidsbeneming van verzoeker op grond van de OLW. Een redelijke uitleg van artikel 67 van de OLW brengt met zich dat een en ander op grond van deze bepaling tot toekenning van schadevergoeding moet kunnen leiden.

Voor wat betreft de hoogte van de toe te kennen schadevergoeding sluit de rechtbank aan bij de door de officier van justitie voorgestelde berekening, te weten € 105, - per dag die verzoeker op het politiebureau gedetineerd is geweest (in totaal vier dagen) en € 80, - per dag die verzoeker in het Huis van Bewaring gedetineerd is geweest (in totaal één dag). Deze bedragen komen overeen met de door het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht vastgestelde standaardbedragen welke de rechtbank pleegt te volgen.

De rechtbank ziet geen aanleiding voor de door de raadsman verzochte verhoging vanwege de aan verzoeker opgelegde, vrijheidsbeperkende, voorwaarden verbonden aan de schorsing van de overleveringsdetentie.

Evenmin ziet de rechtbank aanleiding voor verhoging op grond van de gestelde psychische schade. Deze schade is reeds meegewogen bij de vaststelling van voormelde standaardbedragen en verzoeker heeft onvoldoende onderbouwd dat sprake is van dermate ernstige psychische schade dat aanleiding bestaat van voormelde bedragen af te wijken.

De rechtbank zal tevens de verzochte schadevergoeding ten bedrage van € 550, - voor de kosten, die in verband met het (opstellen, indienen en behandelen) van het verzoek zijn gemaakt, toekennen.

De rechtbank KENT aan verzoeker een vergoeding ten laste van de Staat TOE ten bedrage van € 500,- (zegge: vijfhonderd euro) voor de schade die verzoeker ten gevolge van ondergane overleveringsdetentie heeft geleden.

De rechtbank KENT aan verzoeker een vergoeding ten laste van de Staat TOE ten bedrage van € 550,- (vijfhonderd en vijftig euro) voor de kosten van het opstellen, indienen en behandelen van het verzoekschrift.

Deze beslissing is gegeven op 23 december 2014 en in het openbaar uitgesproken door

mr. A.J. Dondorp, voorzitter,

mrs. C.A.E. Wijnker en B. Poelert, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. R.R. Eijsten, griffier.

Tegen deze beslissing staat voor verzoeker hoger beroep open, in te stellen ter griffie van deze rechtbank,

binnen een maand na betekening van deze beschikking.