Rb. Alkmaar, 03-07-2012, nr. 14.810114-12

juni 2012.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen door de raadsman van verdachte, mr. G.J.M. Kruizinga, advocaat te Alkmaar, naar voren is gebracht.

Inleiding

Verdachte wordt primair verweten dat hij zich al dan niet tezamen en in vereniging met een ander of anderen schuldig heeft gemaakt aan een woninginbraak in de gemeente Bergen (NH) op 6 maart 2012. Subsidiair wordt hem heling verweten van goederen die zijn weggenomen bij voornoemde woninginbraak.

Verdachte heeft tijdens het onderzoek ter terechtzitting een beroep gedaan op zijn zwijgrecht.

De rechtbank zal dienen te beoordelen of één van beide feiten wettig en overtuigend bewezen kan worden.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde feit.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft integraal vrijspraak bepleit. Hij heeft daartoe, kort gezegd, aangevoerd dat sprake was van een onrechtmatige aanhouding omdat er op het moment van aanhouding geen redelijk vermoeden van schuld bestond dat zijn cliënt zich had schuldig gemaakt aan het plegen van een strafbaar feit. Op het moment van aanhouding was er geen duidelijk signalement beschikbaar, was verdachte bovendien niet in de buurt van de plaats van het delict en de omstandigheid dat verdachte hevig zweette is, aldus de raadsman, geen grond voor aanhouding. Het gevolg van deze onrechtmatige aanhouding, een verzuim dat niet meer hersteld kan worden, dient te zijn dat al het bewijsmateriaal dat na de aanhouding is verkregen buiten beschouwing blijft.

Nu de inhoud van de tas die verdachte bij zich droeg derhalve niet kan bijdragen tot het bewijs, resteren voor het bewijs van de woninginbraak slechts de verklaringen van de medeverdachte [medeverdachte] en de verklaring van de getuige [getuige 1]. Deze verklaringen kunnen, aldus de raadsman, niet leiden tot het wettig en overtuigend bewijs dat verdachte de onderhavige inbraak heeft (mede)gepleegd.

[medeverdachte] verklaart dat hij de inbraak heeft gepleegd met ene “[verdachte]”. Er is geen enkel bewijsmiddel waaruit blijkt dat “[verdachte]” dezelfde persoon is als verdachte en de verklaring van [getuige 1] maakt een onbetrouwbare indruk omdat zij, aldus de raadsman, vervuld blijkt van rancune tegenover de moeder van [medeverdachte].

Subsidiair, voor het geval de rechtbank van oordeel is dat er geen bewijsuitsluiting dient te volgen, heeft de raadsman aangevoerd dat de mogelijkheid dat verdachte de tas heeft gevonden, zoals hij zelf in zijn eerste verhoor bij de politie heeft verklaard, niet uitgesloten kan worden. Ook hierom dient verdachte van het primair ten laste gelegde feit te worden vrijgesproken.

Nu verdachte kort na de vondst van de tas is aangehouden door de politie en derhalve geen tijd heeft gehad om in de tas te kijken, dient hij ook te worden vrijgesproken van het subsidiair ten laste gelegde.

Beoordeling van de tenlastelegging door de rechtbank

Redengevende feiten en omstandigheden

Ten aanzien van het primair ten laste gelegde feit:

Op 6 maart 2012, omstreeks 21.06 uur krijgt verbalisant [verbalisant 1] de melding dat er werd ingebroken op de [adres ] in Bergen NH. Omstreeks 21.10 uur is hij ter plaatse en ziet daar vervolgens een man op de weg liggen. Verbalisant ziet dat de man blauwe latex handschoenen draagt die bij hulpverleningsdiensten gebruikt worden en dat er binnen een straal van ongeveer twee meter om de man heen, een aantal voorwerpen op de grond ligt, te weten een rood-oranje koevoet/breekijzer, een metaalkleurige oorbel en een blauw/donkerkleurig juweliersdoosje. De man zegt dat hij genaamd is: [medeverdachte], geboren op [geboortedatum]. Verbalisant hoort de man tevens zeggen dat zijn maat “[verdachte]” heet en er vandoor is gegaan op de fiets. Verbalisant [verbalisant 2] komt omstreeks 21.09 uur ter plaatse op [adres ] te Bergen . Ook hij ziet de man op de grond liggen met blauwe latexhandschoenen aan. Hij hoort van omstanders dat die man zojuist heeft ingebroken bij woning nr. [huisnummer].

[slachtoffer] doet op 6 maart 2012 aangifte van inbraak in haar woning aan de [adres ] te Bergen NH. Ze verklaart dat zij op 6 maart 2012 bij haar woning komt en ziet dat er twee fietsen voor haar woning staan. Ook ziet zij dat het keukenraam openstaat en er een strip van de voordeur loshangt. Hierop rijdt zij naar haar dochter om haar schoonzoon [schoonzoon slachtoffer] te halen. Wanneer ze met haar schoonzoon weer bij de woning komt ziet ze twee mannen uit haar woning komen. Eén van de mannen ziet ze wegrennen in de richting van de [straat 2] met een fiets aan zijn hand en de andere man wordt vastgepakt door haar schoonzoon. Later constateert aangeefster dat boven in haar woning alles overhoop gehaald is. Wanneer aangeefster naderhand wordt geconfronteerd met goederen die bij de verdachten zijn aangetroffen verklaart zij dat ze de sieraden herkent als haar eigendom, alsmede een kistje met belangrijke papieren, een fototoestel en een Sigma verrekijker.

[schoonzoon slachtoffer] verklaart op 7 maart 2012 dat wanneer hij op 6 maart 2012 met zijn schoonmoeder bij haar woning aan de [adres] komt, hij ziet dat er twee mannen vanuit het keukenraam naar buiten springen.

[medeverdachte] verklaart bij de rechter-commissaris op 9 maart 2012 dat hij met [verdachte] op de fiets naar Bergen is gegaan , dat [verdachte] naar de zijkant van het huis loopt, dat hij gekraak hoort waarna [verdachte] vervolgens van binnenuit de voordeur voor hem open doet. Vervolgens gaat [medeverdachte] met [verdachte] mee naar binnen. Op de bovenverdieping geeft [verdachte] spullen aan hem die hij in zijn zak stopt. [medeverdachte] verklaart voorts dat wanneer ze naar de woning gaan, [verdachte] een rode rugzak bij zich heeft.

Bij de politie verklaart [medeverdachte] dat [verdachte] een raam aan de zijkant van het huis heeft opengemaakt met een schroevendraaier of een koevoet.

Verbalisanten [verbalisant 3] en [verbalisant 4] krijgen op 6 maart 2012 omstreeks 21.06 uur de opdracht naar Bergen te gaan in verband met een woninginbraak waarbij een verdachte is aangehouden en een andere verdachte is gevlucht. Tijdens het aanrijden horen zij dat de tweede verdachte mogelijk is weggevlucht in de richting van de [straatnaam 1]. Op de [straatnaam 1], een paar honderd meter van de inbraak zien verbalisanten een man lopen met een rugtas op zijn rug. Verbalisanten zien dat de man zo bezweet is dat het net lijkt alsof hij onder de douche vandaan komt. De man wil niet vertellen waar hij vandaan komt en wanneer hem wordt gevraagd wat er in zijn rugtas zit, zegt hij dat hij die gevonden heeft. Verbalisanten vinden dit een ongeloofwaardig verhaal en houden de man vervolgens aan. In de rugtas treffen ze vervolgens onder andere een geldkistje aan en een kijker. In de jaszak van de man treffen ze dunne handschoenen en een schroevendraaier aan.

De man blijkt te zijn genaamd: [verdachte], geboren op [geboortedatum].

Verbalisanten [verbalisant 5] en [verbalisant 6] stellen een nader onderzoek in naar de rode rugtas die onder [verdachte] in beslag is genomen . In de tas treffen zij onder meer aan: een pasjeshouder met daarin verschillende pasjes, waaronder een ABN Amro bankpas op naam van [verdachte] en een zorgpas van Menzis op naam van [verdachte], een blauwe geldkist, een bakje met oorbellen en een broche, een zwart/oranje breekijzer, een waterpomptang, twee platte schroevendraaiers, een fotocamera en verschillende sieraden.

Op 13 maart 2012 horen verbalisanten [verbalisant 5] en [verbalisant 7] de verdachte [getuige 1] . [getuige 1] vertelt verbalisanten dat zij een beetje een relatie heeft met [verdachte], dat [verdachte] en [medeverdachte] bij haar op bezoek waren, dat [medeverdachte] zei dat hij een mooi adresje wist in Bergen om in te breken en dat [medeverdachte] [verdachte] heeft overgehaald om mee te gaan. [verdachte] en [medeverdachte] vervolgens samen zijn weggegaan.

Overwegingen met betrekking tot het bewijs.

Voor zover de raadsman heeft bedoeld een beroep te doen op bewijsuitsluiting op grond van een onrechtmatige staandehouding van zijn cliënt, overweegt de rechtbank het volgende.

Op 6 maart 2012 omstreeks 21.06 uur krijgt verbalisant [verbalisant 1] de melding dat er een inbraak gaande is op de [adres ] te Bergen NH. Omstreeks 21.10 uur is hij ter plaatse en dan hoort hij de verdachte [medeverdachte] zeggen dat zijn maat ‘[verdachte]’ er vandoor is gegaan. De getuige [getuige 2] verklaart dat de andere verdachte is weggerend in de richting van de [straatnaam 2].

Verbalisanten [verbalisant 3] en [verbalisant 4] krijgen op 6 maart 2012 omstreeks 21.06 uur de opdracht te gaan naar Bergen NH in verband met genoemde woninginbraak, waarbij een verdachte was gevlucht. Tijdens het aanrijden horen ze dat de tweede verdachte is gevlucht, mogelijk in de richting van de [straatnaam 1]. Verbalisanten zien vervolgens op de [straatnaam 1] een man lopen met een rugtas op zijn rug. Ze verzoeken de man om stil te blijven staan maar de man blijft doorlopen. Na daartoe te zijn gesommeerd blijft de man stilstaan en zien verbalisanten dat hij zo bezweet is dat het lijkt alsof hij onder de douche vandaan komt.

Uit een aanvullend proces-verbaal blijkt dat de man niet alleen is staande gehouden omdat hij uit de richting van de plaats delict kwam maar ook omdat hij voldeed aan het aan verbalisanten opgegeven signalement. Dat het signalement pas op een later tijdstip schriftelijk is vastgelegd in de verklaringen van diverse getuigen staat er niet aan in de weg dat de informatie met betrekking tot het signalement mondeling aan verbalisanten was doorgegeven toen zij op zoek waren naar de gevluchte verdachte.

De man wenst vervolgens niet te verklaren waar hij vandaan komt en wanneer hem wordt gevraagd wat er in de rugtas zit, verklaart hij dat hij de tas gevonden heeft.

De man wordt vervolgens omdat hij voldoet aan het opgegeven signalement, zich bevindt in de nabijheid van de plaats waar zojuist een woninginbraak heeft plaatsgevonden, hij hevig bezweet is, in eerste instantie niet wil blijven staan en vervolgens niet wil vertellen waar hij vandaan komt, op 6 maart 2012 om 21.23 uur aangehouden op verdenking van woninginbraak.

De rechtbank is, gelet op de afstand tussen de plaats van het delict en de plaats van staandehouding in combinatie met de tijd die tussen de inbraak zat en het moment van staandehouding, van oordeel dat verbalisanten er op goede gronden vanuit gingen dat zij mogelijk te maken hadden met de gevluchte dader van de onderhavige woninginbraak.

Dit gegeven, tezamen met de omstandigheid dat het uiterlijk van verdachte overeenkwam met het opgegeven signalement van de gevluchte inbreker alsmede het gegeven dat er op een doordeweekse avond in maart in de gemeente Bergen niet in grote aantallen hevig zwetende mannen met donker haar rondlopen, leveren naar het oordeel van de rechtbank voldoende feiten en omstandigheden op waarop de verbalisanten een redelijk vermoeden van schuld aan de onderhavige woninginbraak mochten baseren. De staandehouding is derhalve rechtmatig geschied.

Gelet op het oordeel van de rechtbank dat de staandehouding van verdachte rechtmatig was, valt de basis weg onder het verweer van de raadsman dat er sprake is van zogenoemde verboden vruchten. De in de rugtas van verdachte aangetroffen voorwerpen die afkomstig waren van de onderhavige woninginbraak kunnen derhalve voor het bewijs worden gebruikt. Het aanwezig hebben van deze goederen maakt samen met de inhoud van de andere hiervoor genoemde bewijsmiddelen dat de rechtbank tot de volgende bewezenverklaring komt.

De rechtbank maakt daarbij ook gebruik van de verklaring van [getuige 1] omdat niet valt in te zien waarom zij onbetrouwbaar zou verklaren met betrekking tot verdachte waar zij blijkbaar een soort relatie mee heeft en bovendien van wraakgevoelens ten opzichte van hem niet is gebleken.

De rechtbank is van oordeel dat de overige door de verdediging gevoerde verweren strekkende tot vrijspraak van het tenlastegelegde onder 1 primair worden weerlegd door de gebezigde bewijsmiddelen en dat deze verweren derhalve geen bespreking behoeven.