5.4 Resumé

761. De conflictenrechtelijke speurtocht in deze studie is nu in een vergevorderd stadium gekomen. Deze speurtocht begon in Deel I bij de geboorte van het beginsel van nationale behandeling in het intellectuele-eigendomsrecht, en wij hebben in dat Deel verklaard dat — en waarom — in dat beginsel een conflictregel ligt besloten, en welke conflictregel dat is: het is een statutistische conflictregel die het rechtsvacua m, waar vreemde werken, vreemde auteurs, enz. in verkeerden, opheft door de vervollediging van het formele-territorialiteitsbeginsel (hoofdstukken 1 tot en met 4).

762. Met dat gegeven zijn wij in Deel II, in dit hoofdstuk 5, verder gegaan. Allereerst hebben wij vastgesteld dat de conflictregel in het beginsel van nationale behandeling tegenwoordig niet meer wordt begrepen.1 Wij hebben deze begripsverduistering verklaard — ons Savigniaanse denken houdt ons gevangen2 —, en wij hebben gereconstrueerd hoe zij zich heeft voltrokken.3

763. Vervolgens, na enige evaluatie van de bereikte resultaten4, hebben wij onderzocht of de statutistische conflictregel in het beginsel van nationale behandeling binnen de marges van het geldende recht kan worden gemoderniseerd door de formele-territorialiteitscomponent van het formele-territorialiteitsbeginsel buiten toepassing te laten. Dat blijkt mogelijk te zijn, gelet op het huidige "concordant, common and consistent" gebruik om deze component buiten toepassing te laten.5 Onderzocht is onder welke voorwaarden de formele-territorialiteitscomponent buiten toepassing kan worden gelaten, en hoe de resterende materieel-territoriale conflictregel er dan uitziet.6 Ten slotte is onderzocht of deze materieel-territoriale conflictregel kan worden geconverteerd in een moderne, Savigniaanse lex loci protectionis-verwijzingsregel, hetgeen mogelijk blijkt te zijn.7 Zo is, stap voor stap, binnen de marges van het geldende recht, de conflictregel in het beginsel van nationale behandeling gemoderniseerd. In het beginsel van nationale behandeling in de Berner Conventie en het Verdrag van Parijs — zo leert ons deze studie derhalve — ligt de lex loci protectionis-verwijzingsregel besloten. Deze verwijzingsregel heeft als belangrijkste kenmerken:

764. In het vervolg van deze studie zullen wij de conflictregel in het beginsel van nationale behandeling duiden als deze lex loci protectionis-verwijzingsregel.

765. Is de conflictenrechtelijke speurtocht daarmee ten einde gekomen? Neen. In hoofdstuk 7 wordt de reikwijdte van het beginsel van nationale behandeling, en daarmee ook van zijn conflictregel, nog nader onderzocht. En ook in hoofdstuk 8 komt het conflictenrecht aan de orde. In dat hoofdstuk wordt allereerst een poging ondernomen om de Berner Conventie en het Verdrag van Parijs te herformuleren. De modernisering van de conflictregel in het beginsel van nationale behandeling die wij in dit hoofdstuk 5 zojuist hebben bereikt, geeft immers aanleiding tot de uitdagende gedachte om deze verdragen op een Savigniaanse leest te schoeien en daartoe te herformuleren in moderne, Savigniaanse taal.11 Daarnaast komt in hoofdstuk 8 de vraag aan de orde of de gevonden lex loci protectionis-verwijzingsregel een wenselijke conflictregel is — met die vraag wordt het domein van het geldende recht verlaten.12

766. Eerst wenden wij echter, in hoofdstuk 6, de blik naar de vreemdelingenrechtelijke regel, die óók in het beginsel van nationale behandeling besloten ligt.