Rb. Amsterdam, 25-04-2019, nr. C/13/664243 / KG ZA 19-338

wonende te [woonplaats] ,

2. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[eiseres sub 2] B.V.,

gevestigd te [plaats] ,

eiseressen bij dagvaarding van 2 april 2019,

advocaat mr. H.C.M.G. Dietz te Den Haag,

tegen

1. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

HEARST MAGAZINES NETHERLANDS B.V.,

gevestigd te Amsterdam,

gedaagde, vrijwillig verschenen,

advocaat mr. Chr.A. Alberdingk Thijm te Amsterdam,

2. [gedaagde sub 2],

wonende te [woonplaats] ,

niet verschenen.

Eiseressen zullen hierna gezamenlijk worden aangeduid als [eiseressen] en afzonderlijk als [eiseres sub 1] en [eiseres sub 2] . Gedaagde sub 1 zal Hearst Magazines of Quote worden genoemd en gedaagde sub 2 [gedaagde sub 2] .

Ter zitting van 5 april 2019 heeft [eiseressen] gesteld en gevorderd overeenkomstig de in kopie aan dit vonnis gehechte dagvaarding. Quote heeft verweer gevoerd met conclusie tot weigering van de gevraagde voorziening. Beide partijen hebben producties en een pleitnota in het geding gebracht. [gedaagde sub 2] is niet verschenen.Na verder debat hebben partijen verzocht vonnis te wijzen.

Ter zitting waren aanwezig:

aan de zijde van [eiseressen] : mr. [eiseres sub 1] , in de hoedanigheid van eiseres sub 1 en tevens als advocaat namens beide eiseressen, met mr. Dietz;

aan de zijde van Quote: [adjunct-hoofdredacteur] , adjunct-hoofdredacteur, [journalist 1] en [journalist 2] , journalisten, met mr. Alberdingk Thijm en diens kantoorgenoot mr. C.F.M. de Vries. Tevens waren aanwezig [informant 1] en [informant 2] , die beiden als informant zijn gehoord.

De dagvaarding is betekend aan het kantooradres van mr. Alberdingk Thijm, terwijl deze ter zitting heeft gesteld dat Quote noch [gedaagde sub 2] domicilie heeft gekozen aan zijn kantooradres. Quote is echter vrijwillig verschenen. Ten aanzien van [gedaagde sub 2] is [eiseressen] in de gelegenheid gesteld een schriftelijke domiciliekeuze aannemelijk te maken. Mr. Dietz heeft daartoe op 11 april 2019 een tweetal e-mails met producties aan de voorzieningenrechter doen toekomen, en een e-mailbericht op 12 april 2019.

Quote heeft ter zitting een verklaring van een anonieme bron overgelegd in een gesloten envelop. Quote is bereid die verklaring ter inzage aan de voorzieningenrechter voor te leggen. Hoewel artikel 22a van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) voorschrijft dat de inhoud van deze verklaring kan worden ingezien door de advocaat van de wederpartij, acht Quote dat in dit geval niet gepast omdat de advocaat van [eiseressen] tevens haar kantoorgenoot is. [eiseressen] heeft bezwaar gemaakt tegen het inzien van de verklaring door de voorzieningenrechter, stellende dat zij hierdoor in haar verdediging wordt geschaad. De voorzieningenrechter heeft meegedeeld dat in dit vonnis zonodig hierover zal worden geoordeeld.

Hearst Magazines is onder meer houder van de website Quotenet.nl en uitgever van het maandblad Quote. [journalist 2] en [journalist 1] werken freelance als onderzoeksjournalisten, onder meer voor Quote.

[eiseres sub 1] is sinds 12 jaar lid van de Eerste Kamer voor de VVD. Daarnaast is zij sinds 1 februari 2014 werkzaam als advocaat op haar eigen kantoor, [advocatenkantoor] , en is zij oprichter van [eiseres sub 2] , een advieskantoor op het gebied van bestuur, recht en ICT. [eiseres sub 1] is via de holding [holding 1] enig aandeelhouder van [eiseres sub 2] . Bestuurder is [naam bestuurder] , de echtgenoot van [eiseres sub 1] . [naam bestuurder] is via zijn holding [holding 2] enig aandeelhouder van [bedrijf] (hierna: [bedrijf] ). Alle genoemde vennootschappen en het advocatenkantoor zijn gevestigd op het adres [adres] te [plaats] .

[eiseres sub 2] en [bedrijf] hebben in 2012 een overeenkomst gesloten met ORCA RiSource B.V. Thans zijn deze partijen verwikkeld in een zakelijk conflict. Directeur van RiSource is [informant 1] (hierna [informant 1] ). RiSource heeft op 13 en 19 februari 2019 met verlof van de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag conservatoir derdenbeslag gelegd ten laste van [bedrijf] en [eiseres sub 2] onder verschillende banken. De vordering is begroot op € 921.638,77. Op 13 maart 2019 is het beslag van rechtswege vervallen, omdat geen eis in de hoofdzaak aanhangig is gemaakt.

[journalist 1] en [journalist 2] hebben naar aanleiding van een eerdere publicatie op nieuwssite Follow the Money op 24 september 2018 over [eiseres sub 1] onderzoek verricht naar de verschillende ondernemingen van [eiseres sub 1] en [naam bestuurder] , in verband met mogelijke belangenverstrengeling.

In totaal zijn tien ondernemingen geregistreerd aan het adres [adres] te [woonplaats] . [journalist 2] heeft zowel [eiseres sub 1] als [naam bestuurder] per e-mail van 11 januari 2019 een aantal vragen gesteld over de verschillende ondernemingen, en heeft [eiseres sub 1] om een reactie gevraagd op het feit dat zij als lid van de Eerste Kamer vragen heeft gesteld en heeft gedebatteerd over producten en diensten die zij zelf levert. [eiseres sub 1] en [naam bestuurder] hebben de vragen van [journalist 2] grotendeels beantwoord.

Op 12 februari 2019 verscheen in het maandblad Quote een artikel van de hand van [journalist 1] en [journalist 2] met de titel ‘ De dubbele petten van een VVD-senator ’. Diezelfde dag verscheen op de website van Quote (Quotenet.nl) een artikel met de titel: ‘ Profiteert [eiseres sub 1] van haar VVD-senatorschap ?’

Op 14 februari 2019 verscheen op Quotenet.nl het artikel ‘ Wanbetalingen bij bedrijf van VVD-senator [eiseres sub 1] ’. In dat artikel worden verschillende anonieme bronnen genoemd (oud-medewerkers en leveranciers), die stellen dat de vennootschappen van [eiseres sub 1] en haar echtgenoot facturen niet of niet tijdig betalen.

In maart 2019 heeft Quote de beschikking gekregen over het beslagdossier van RiSource (zie 2.3) en naar aanleiding daarvan heeft [journalist 2] [eiseres sub 1] per mail van 14 maart 2019 een aantal vragen gesteld. Ook heeft zij [naam bestuurder] een aantal vragen gesteld. [eiseres sub 1] en [naam bestuurder] hebben beiden gereageerd op de e-mails van [journalist 2] . [naam bestuurder] schrijft onder meer: ‘Er is geen betalingsachterstand. Er loopt geen juridische procedure. Beslaglegging wordt doorgaans gebruikt als drukmiddel (…) De gegrondheid van beslag wordt eerst in de hoofdzaak door een rechter beoordeeld. Deze hoofdzaak is niet aanhangig gemaakt door RiSource B.V. Het beslag vervalt indien de eis in de hoofdzaak niet wordt aangebracht (…) Ik heb verder geen behoefte om nader in te gaan op uw vragen(…).

[eiseres sub 1] schrijft onder meer: ‘De meeste van uw vragen betreffen [bedrijf] en [eiseres sub 2] . Deze vragen kan ik niet beantwoorden. Zie hieronder de antwoorden op uw overige vragen.

- Klopt het dat er onlangs beslag is gelegd op drie rekeningen van SBR en [eiseres sub 1] voor 921.638,77 euro?

Antwoord: dat moet u vragen aan [bedrijf] en [eiseres sub 2] . (…)

- U heeft bij herhaling gesteld dat u sinds 1 februari 2014 exclusief werkzaam bent als advocaat bij [advocatenkantoor] . Hoe verhoudt zich dit tot (…) het actief optreden namens een organisatie als [bedrijf] ?

Antwoord: ik treed niet actief op. Ik heb hooguit een poging gedaan om de situatie vlot te trekken, en heb daarbij mijn hoedanigheid duidelijk aangegeven. (…)

Op 15 maart 2019 is op Quotenet.nl een artikel verschenen met de titel: ‘Geldeiser legt beslag op bedrijf VVD-senator [eiseres sub 1] ’. In het artikel komen de volgende passages voor.

Vorige maand is voor ruim € 900.000 beslag gelegd op bankrekeningen van het bedrijf van senator [eiseres sub 1] (VVD). Via deze weg hoopt leverancier Ruud d’Achard van Enschut, na jarenlang bedelen, zijn geld te krijgen. Hij overweegt zelfs, vertelt hij Quote, aangifte te doen van oplichting.

[eiseres sub 1] is afgelopen maanden meerdere malen in het nieuws geweest wegens dubbele petten en schimmig zakendoen. Ze runt met haar echtgenoot, [naam bestuurder] , een privacy-keten. Of beter gezegd: een ingewikkelde kluwen van tien BV’s in één pand aan de [adres] in het deftige Haagse Statenkwartier. Ook voert ze vaak het woord in de Eerste Kamer over privacy, een sector waarin ze zelf miljoenen verdient. Ze spreekt, als politicus, geregeld over diensten die een van haar bedrijven levert. (…)

Kern van het artikel is dat [eiseres sub 1] onvoldoende onderscheid maakt tussen haar verschillende functies (als kamerlid, ondernemer en advocaat) en dat zij betrokken is bij de verschillende BV’s die zijn geregistreerd aan de [adres] , hoewel zij tegenover Quote heeft verklaard dat zij daar niets mee van doen heeft en slechts werkt als advocaat voor [advocatenkantoor] . Verder gaat het artikel voornamelijk over het conflict met [informant 1] . Quote vermeldt in totaal met acht anonieme bronnen te hebben gesproken, maar [informant 1] is de enige die on the record wil verklaren. Quote schrijft dat [informant 1] software heeft verkocht aan [bedrijf] , waarvoor in 36 termijnen van € 18.500,- zou worden betaald, dat de betalingen te laat en niet volledig werden gedaan, en dat deze werden voldaan uit verschillende BV’s (o.a. [advocatenkantoor] , [eiseres sub 2] en [holding 1] ). Hij heeft met [naam bestuurder] , maar ook met [eiseres sub 1] gecorrespondeerd over de betalingsachterstand.

Op 16 maart 2019 heeft Quote nog een artikel gepubliceerd op Quotenet.nl over [eiseres sub 1] , met de titel ‘Integriteitscommissie VVD doet onderzoek naar senator [eiseres sub 1] ’. In dat artikel is vermeld dat het beslag waarover eerder werd bericht inmiddels was vervallen. Tevens is bij het artikel van 15 maart 2019 een link geplaatst naar het artikel van 16 maart 2019, onder de kop related stories.

Bij brief van 22 maart 2019 heeft [eiseressen] Quote verzocht een rectificatie te plaatsen naar aanleiding van bovengenoemd artikel.

Quote heeft bij brief van haar advocaat van 25 maart 2019 laten weten niet aan het verzoek tot rectificatie te voldoen.

[eiseressen] vordert – samengevat –

I. voor recht te verklaren dat

a. het artikel van 15 maart 2019 op de dag van publicatie geen dan wel onvoldoende steun vond in de feiten;

b. dat Quotenet.nl jegens [eiseressen] onrechtmatig heeft gehandeld door het artikel te publiceren;

II. Gedaagden te veroordelen

a. tot het binnen 1 dag na dit vonnis plaatsen van een rectificatie met de tekst zoals in de dagvaarding vermeld;

b. tot betaling van een voorschot op een nog te bepalen vergoeding van materiële en immateriële schade van € 1.000,- ten behoeve van [eiseres sub 1] en € 5.000,- ten behoeve van [eiseres sub 2] ;

c. tot het zenden van bovengenoemde rectificatie aan alle media die het bericht van Quotenet.nl hebben overgenomen, dan wel via een link naar deze pagina hebben verwezen;

d. op straffe van dwangsommen;

e. met veroordeling van Quote in de proceskosten en de nakosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.

[eiseressen] heeft ter toelichting op haar vorderingen – samengevat en voor zover van belang – het volgende gesteld. De titel van het artikel van 15 maart 2019 klopt niet: [informant 1] is geen (aannemelijke) schuldeiser van [eiseres sub 2] , er was ten tijde van de publicatie geen eis in de hoofdzaak en er lag toen geen beslag meer. In het artikel worden verder suggesties gedaan – dubbele petten en schimmig zakendoen – die niet stroken met de feiten en wordt ten onrechte de conclusie getrokken of geïnsinueerd dat [eiseres sub 1] onzuiver zakendoet, zakenpartners oplicht en zich aan criminele praktijken schuldig maakt. Deze ernstige verwijten op integriteitsvlak zijn misleidend en beschadigend voor de eer en goede naam van [eiseressen] en vormen een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van [eiseres sub 1] . Quote maakt zich schuldig aan stemmingmakerij en handelt niet in overeenstemming met de journalistieke leidraad. [eiseressen] verwijt Quote verder dat zij onvoldoende onderzoek heeft gedaan en onvoldoende wederhoor heeft toegepast. Zij heeft [eiseres sub 1] slechts enkele uren voor publicatie van het artikel – dat al klaar lag – voor de vorm een aantal vragen voorgelegd.

Quote voert verweer.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Ten aanzien van [gedaagde sub 2] , hoofdredacteur van Quote, geldt het volgende. Uit de e-mailberichten van 11 en 12 april 2019 (zie 1.2) blijkt dat mr. Dietz aan mr. Alberdingk Thijm heeft gevraagd of hij optrad voor beide gedaagden en of de dagvaarding aan zijn kantooradres kon worden betekend. Mr. Alberdingk Thijm heeft bevestigd dat hij optrad voor beide gedaagden. De domiciliekeuze heeft hij echter niet bevestigd. Nu de gestelde domiciliekeuze ingevolge artikel 1:15 van het Burgerlijk Wetboek (BW) schriftelijk dient te geschieden kan er in dit geval niet vanuit worden gegaan dat [gedaagde sub 2] domicilie heeft gekozen aan het adres van zijn advocaat. De dagvaarding ten aanzien van [gedaagde sub 2] is dan ook nietig en tegen hem kan geen verstek worden verleend.

[eiseressen] heeft onder I van het petitum een tweetal verklaringen voor recht gevorderd. Een verklaring voor recht verdraagt zich echter niet met het voorlopig karakter van een kort gedingprocedure, waarin geen plaats is voor constitutieve beslissingen. Deze vorderingen zullen dan ook worden afgewezen.

[eiseressen] vordert voorts Quote te veroordelen tot het plaatsen van een rectificatie en het betalen van een schadevergoeding. Toewijzing van deze vorderingen houdt een beperking in van het in artikel 10 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden (EVRM) vastgelegde recht op vrijheid van meningsuiting. Een dergelijke beperking is ingevolge artikel 10 lid 2 EVRM slechts toegestaan, indien deze bij de wet is voorzien en noodzakelijk is in een democratische samenleving ter bescherming van de in artikel 10 lid 2 EVRM genoemde belangen, waaronder de bescherming van de goede naam of rechten van anderen. Daarnaast dient een dergelijke beperking proportioneel te zijn. Bij de beantwoording van de vraag of aan deze voorwaarden is voldaan dienen alle omstandigheden van het betrokken geval in ogenschouw te worden genomen.

De omstandigheden die dienen te worden meegewogen zijn onder meer of de openbaarmaking een bijdrage levert aan een (publiek) debat van algemeen belang, de mate van bekendheid van de betrokken persoon en het onderwerp van de openbaarmaking, de mate waarin het gepubliceerde steun vindt in het beschikbare feitenmateriaal, de methode van het verkrijgen van de relevante informatie en de verificatie/waarheidsgetrouwheid van de verkregen informatie en de inhoud en vorm en de gevolgen van de publicatie.

De persoon van [eiseres sub 1] en het publieke debat

Niet in geschil is dat [eiseres sub 1] door het artikel van 15 maart 2019 in haar eer en goede naam is aangetast zodat sprake is van een inbreuk op haar persoonlijke levenssfeer. Van belang is echter dat zij als lid van de Eerste Kamer een publiek figuur is. Zij moet zich daardoor meer laten welgevallen dan een burger als private persoon. Haar handelen buiten de Eerste Kamer raakt mogelijk immers ook haar functioneren als kamerlid, of minst genomen het aanzien van het ambt van volksvertegenwoordiger. Bovendien is het debat over de integriteit van volksvertegenwoordigers en over mogelijke belangenverstrengeling actueel. Niet alleen [eiseres sub 1] is eerder onderwerp geweest van publicaties over belangenverstrengeling, maar ook andere (VVD-)politici zijn de afgelopen jaren in het nieuws geweest in verband met integriteitskwesties. De samenleving is erbij gebaat te worden geïnformeerd over de (on)kreukbaarheid van haar vertegenwoordigers, en Quote heeft er dus belang bij om het electoraat daarover te informeren en het handelen van volksvertegenwoordigers (ook buiten de Kamer) kritisch tegen het licht te houden.

Steun in de feiten

Het artikel in Quote vindt voorshands voldoende steun in de feiten. De journalisten van Quote hebben gesproken met acht bronnen, van wie een drietal ten behoeve van deze procedure on the record heeft verklaard, en Quote heeft de beschikking over het beslagdossier en een groot aantal e-mailberichten tussen [eiseres sub 1] en verschillende partijen. De titel “Geldeiser legt beslag op bedrijf VVD-senator [eiseres sub 1] ” is feitelijk juist: [informant 1] heeft immers beslag gelegd ten laste van [eiseres sub 2] voor een vordering die door de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag is begroot op ruim € 900.000,-. Dat het beslag reeds van rechtswege was vervallen op het moment dat het artikel werd gepubliceerd maakt de uitlating nog niet misleidend. Bovendien heeft Quote dit feit al op 16 maart 2019 bekend gemaakt. Ook de stelling van [eiseres sub 1] dat RiSource geen vordering had op haar of [eiseres sub 2] , maakt niet dat Quote in strijd met de waarheid heeft gepubliceerd. [informant 1] pretendeert immers een vordering te hebben, en is daarin niet de enige. De strekking van het artikel is dat de beslaglegging past in het beeld van wanbetaling door [eiseres sub 1] en de vennootschappen van haar en haar echtgenoot. Daarover is al eerder gepubliceerd (zie hiervoor onder 2.7) en de door Quote in dit geding aangehaalde bronnen bieden daarvoor voorshands voldoende steun (zie hierna onder 4.8). [eiseressen] heeft nog gesteld dat de eigendomsverhoudingen binnen de ‘ingewikkelde kluwen van tien BV’s’ eenvoudig uit het register van de Kamer van Koophandel zijn af te leiden. Dat maakt echter nog niet dat Quote zich misleidend heeft uitgelaten. Uit de stukken blijkt immers dat het voor verschillende leveranciers allerminst duidelijk is hoe de verhoudingen binnen de BV’s liggen, althans Quote stelt dat de formele verhoudingen (die uit het register zijn af te leiden) geen recht doen aan de feitelijke situatie, waarin [eiseres sub 1] een cruciale rol speelt. Gelet op het grote aantal (door Quote overgelegde) e-mailberichten die [eiseres sub 1] heeft verzonden over de vorderingen waarmee zij naar eigen zeggen niets van doen heeft, vindt ook deze uitlating voldoende steun in de feiten.

Verder geldt dat [eiseres sub 1] en [naam bestuurder] verschillende malen in de gelegenheid zijn gesteld een reactie te geven en hun kant van het verhaal te vertellen. Aan hen is specifiek gevraagd naar het beslag en de vordering van RiSource. Zeker gelet op de eerdere publicaties die over [eiseres sub 1] op Quotenet.nl en in het maandblad Quote waren verschenen, had het op de weg van [eiseres sub 1] gelegen op de vragen van Quote zo helder mogelijk te antwoorden. In plaats daarvan heeft [eiseres sub 1] ontwijkende antwoorden gegeven als ‘Dat moet u vragen aan [bedrijf] en [eiseres sub 2]’ en ‘De meeste van uw vragen betreffen [bedrijf] en [eiseres sub 2] . Deze vragen kan ik niet beantwoorden’. Quote heeft echter uitgebreide correspondentie overgelegd tussen [informant 1] en [eiseres sub 1] over de kwesties waarop de vragen van Quote aan haar betrekking hebben. Daaruit kan worden geconcludeerd dat [eiseres sub 1] in ieder geval op de hoogte was van het geschil met [informant 1] en het gelegde beslag, en dat zij met dat geschil ook bemoeienis heeft gehad. Door op de herhaalde vragen van Quote vage en ontwijkende antwoorden te geven heeft [eiseres sub 1] in ieder geval de onduidelijkheid over haar positie niet weggenomen. Eerder kan worden gezegd dat zij door zo te handelen de boodschap van het artikel, dat [eiseres sub 1] onvoldoende onderscheid maakt tussen haar verschillende functies en ondernemingen, heeft bevestigd. Voorts heeft zij zelf de onduidelijkheid in de hand gewerkt door onder haar eigen naam (vanaf het adres [e-mailadres], en niet als advocaat) te corresponderen met [informant 1] over zijn gestelde vordering, en door vorderingen van RiSource te betalen vanuit de verschillende vennootschappen gevestigd aan de [adres] , waaronder ook vanuit [advocatenkantoor] . Dit staat haar vanzelfsprekend vrij en betekent nog niet dat haar handelen niet door de beugel kan, maar waar het hier om gaat is dat dit handelen vragen oproept. [eiseres sub 1] had zich kunnen realiseren, gelet op haar positie als kamerlid en zeker gezien de eerdere publicaties, dat haar handelen onder een vergrootglas ligt. Dat zij van de mogelijkheid om hierover uitleg te geven slechts beperkt gebruik heeft gemaakt kan zij vervolgens niet aan Quote tegenwerpen. Voor zover [eiseres sub 1] dat wel heeft gedaan heeft Quote haar reactie verwerkt in het artikel.

Dat Quote zich voor het karretje van één boze leverancier heeft laten spannen, die door het inschakelen van de media betaling hoopt af te dwingen, zoals [eiseressen] nog heeft aangevoerd, is evenmin juist. Quote heeft haar onderzoek gebaseerd op acht bronnen, waarvan een deel ten behoeve van deze procedure bereid is geweest een verklaring te geven. Zo hebben [oud-medewerkster] , oud-medewerkster, en [informant 2] , leverancier, beiden een juridische procedure aanhangig gemaakt om hun vordering op [eiseres sub 2] betaald te krijgen. Beiden hebben verklaard dat hoewel [eiseres sub 1] formeel geen rol heeft bij [eiseres sub 2] , zij in de praktijk wel degelijk aan de touwtjes trekt.

Over de bewoordingen in het artikel wordt ten slotte nog het volgende overwogen. Het artikel ziet op de betalingsmoraal van [eiseres sub 1] en haar echtgenoot, en op de stelling dat zij haar verschillende functies onvoldoende weet te scheiden. De door Quote in haar artikel gebruikte termen als ‘schimmig zakendoen’, ‘een ingewikkelde kluwen van tien BV’s’ en ‘dubbele petten’ overschrijden de grenzen van het betamelijke niet, in het licht van de eerdere publicaties over [eiseres sub 1] , de inhoud van het gehele artikel en de mate waarin deze uitlatingen steun vinden in de feiten. Een suggestie van witwassen of terrorisme, zoals [eiseressen] ter zitting heeft gesteld, bevat het artikel niet.

De conclusie is dat de publicatie van 15 maart 2019 voorshands niet onrechtmatig is. Van de verklaring van de anonieme bron die ter zitting is overgelegd heeft de voorzieningenrechter geen kennis genomen omdat dat voor de beoordeling niet meer nodig is. De envelop met daarin de verklaring wordt ongeopend retour gezonden aan de advocaat van Quote. De gevorderde rectificatie en schadevergoeding zullen worden afgewezen.

[eiseressen] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van Quote worden begroot op:

- griffierecht € 1.992,00

- salaris advocaat 980,00

Totaal € 2.972,00.

De voorzieningenrechter

verklaart de dagvaarding ten aanzien van [gedaagde sub 2] nietig,

weigert de jegens Quote gevraagde voorzieningen,

veroordeelt [eiseressen] in de proceskosten, aan de zijde van Quote tot op heden begroot op € 2.972,00,

verklaart dit vonnis wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. M. van Walraven, voorzieningenrechter, bijgestaan door mr. L. Oostinga, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 25 april 2019.1.